ଆଶରୀରଂ ଚ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରାଃ ୧୭.
ସେହି ଦେହବିହୀନ ସ୍ୱର କୁ ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ—
କଥମର୍ଚାମହେ ଲିଂଗଂ କେନୈଵ ଵିଧିନା ତତଃ ୧୭.
‘ଆମେ କିପରି ଲିଙ୍ଗଙ୍କୁ ପୂଜିବା? କେଉଁ ଉପାୟରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ?’—ବୋଲି ପଚାରିଲେ।
କାନି ପୁଷ୍ପାଣି ସାଯାହ୍ନେ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଚ ତଥୈଵ ହି ୧୭.
‘ସାଞ୍ଜ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ କେଉଁ କେଉଁ ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ?’
ତଦା ନଭୋଗତା ଵାଣୀ କଥଯାମାସ ଵିସ୍ତରମ୍॥ ୧୭.
ତେବେ ଆକାଶରୁ ଆସୁଥିବା ସେହି ସ୍ୱର ଏହି ସବୁ କଥା ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେଲା।
କରଵୀରଂ ଚାର୍କପୁଷ୍ପଂ ବୃହତୀପୁଷ୍ପମେଵଚ ୧୭.
‘କରବୀର, ଅର୍କ ଫୁଲ ଓ ବୃହତୀ ଫୁଲ—
ଆରଗ୍ଵଧଂ ଚ ପୁନ୍ନାଗଂ ବକୁଲଂ ନାଗକେଶରମ୍ ୧୭.
ଆରଗ୍ବଧ, ପୁନ୍ନାଗ, ବକୁଳ ଓ ନାଗକେଶର—
ବହୂନି ଵରପୁଷ୍ପାଣି ବହୂନି କମଲାନ୍ଯପି ୧୭.
ଅନେକ ଉତ୍ତମ ଫୁଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କମଳ ଫୁଲ—
ଜାତୀପୁଷ୍ପଂ ମଲ୍ଲିକାଯାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପଂ ପୁଷ୍ପଂ ମୋଗରକଂ ନୀଲପୁଷ୍ପଂ ତଥୈଵ ୧୭.
ଜାତି ଫୁଲ, ମଲ୍ଲିକା, ମୋଗରା ଓ ନୀଳ ଫୁଲ—
ଏତାନ୍ଯେଵ ଯ ପୁଷ୍ପାଣି ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଲିଂଗପୂଜନେ ୧୭.
ଏହି ସବୁ ଫୁଲ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଚଂ ପକାନି ତ୍ରିକାଲେ ଚ ପଵିତ୍ରାଣି ନ ସଂଶଯଃ ୧୭.
ଏହି ଫୁଲ ତିନି ବେଳେ ପୂଜା ପାଇଁ ପବିତ୍ର, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵମର୍ଚ୍ଚନଭେଦାଂଶ୍ଚ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଲ୍ଲିଂଗପୂଜନେ ୧୭.
ଏପରି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପୂଜା ପ୍ରକାର ଜାଣି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ—
ଵୃଷଭାଂତରିତୋ ଭୂତ୍ଵା ପୀଠିକାଂତରମେଵ ଚ ୧୭.
ବୃଷଭ ଓ ପୀଠିକା ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାଇ—
ତଥା ହ୍ଯନେନ ଶକ୍ରେଣ କୃତଂ ଚୈଵ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ ୧୭.
ଏହିପରି ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିଥିଲେ।
ଗ୍ରସିତୋଽଦ୍ଯୈଵ ଵୃତ୍ରେଣ ସଗଜୋ ହି ପୁରଂଦରଃ ୧୭.
ଆଜି ବୃତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁରନ୍ଦର ତାଙ୍କ ହାତୀ ସହିତ ଗିଳି ଦିଆଯାଇଛନ୍ତି।
ମହାରୁଦ୍ରଵିଧାନେନ ମୁକ୍ତୋ ଭଵତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ୧୭.
ମହାରୁଦ୍ର ପୂଜା ଉପାୟରେ ସେ ତକ୍ଷଣାତ୍ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ତେନୈଵ ଵଚସା ଦେଵା ରୁଦ୍ରମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ ୧୭.
ସେହି ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ତଥା ଚୈକାଦଶୀରୁଦ୍ର୍ଯା ରୁଦ୍ରମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵୈ ସୁରାଃ ୧୭.
ଏବଂ ଏକାଦଶୀ ରୁଦ୍ର ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଜପଂ ଚ ପୂଜାଂ ହଵନଂ ଚ ଚକ୍ରୁର୍ଵିମୋକ୍ତୁକାମାଃ ସହସା ପୁରଂଦରମ୍ ୧୭.
ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ମୁକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଜପ, ପୂଜା ଓ ହୋମ କରିଥିଲେ।
ତଂ ନିର୍ଗତଂ ସମୀକ୍ଷ୍ଯାଥ ଦେଵଦେଵେଂଦ୍ରମୋଜସା ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତଂ ପୁରଂଦରଂ ମହୌଜସମ୍॥ ୧୭.
ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡିଆ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାହାରୁଅଁଉଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଦେଵଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁସ୍ତଥା ଶଂଖା ହ୍ଯନେକଶଃ ୧୭.
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ଡ଼଼଼ମ୍ବ ଝଙ୍କାରିଲା, ଏବଂ ଅନେକ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ହେଲା।
ଏକପଦ୍ଯେନ ସର୍ଵେଷାଂ ମହାହର୍ଷୋ ଦିଵୌକସାମ୍ ତଦା ଶଚୀ ସମାଯାତା ଯତ୍ର ମୁକ୍ତଃ ପୁରଂଦରଃ॥ ୧୭.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ, ଏବଂ ଶଚୀ ଯେଉଁଠାରେ ପୁରନ୍ଦର ମୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ତତ୍ର ଶଚ୍ଯା ସମେତୋଽସାଵଭିଷିକ୍ତୋ ମହର୍ଷିଭିଃ ୧୭.
ସେଠାରେ ଶଚୀଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ମହାର୍ଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଏଵଂ ତଦାଭିଷିକ୍ତୋଽସୌ ମହେଂଦ୍ର ଋଷିଭିଃ ପୁନଃ ୧୭.
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ସମୟରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରୁଷିମାନେ ପୁନିଥରେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଦିଶଃ ପ୍ରସନ୍ନତାଂ ଯାତା ନିର୍ମଲଂ ଚାଭଵନ୍ନଭଃ ୧୭.
ସମସ୍ତ ଦିଗ ଶାନ୍ତ ହେଲା, ଆକାଶ ନିର୍ମଳ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା।
ଏଵମାଦୀନ୍ଯନେକାନି ମଂଗଲାନି ତତୋଽଭଵନ୍ ୧୭.
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ମଙ୍ଗଳ ସଙ୍କେତ ସେଠାରେ ଦେଖାଦେଲା।
ଏଵଂ ପ୍ରଵର୍ତମାନେ ତୁ ମହତାଂ ଚ ମହୋତ୍ସଵେ ୧୭.
ଏଭଳି ମହାନ ଉତ୍ସବ ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ—
ତତ୍ରୈଵ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ଚ ପାପିଷ୍ଠା ପତିତା ଭୁଵି ୧୭.
ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।
ପୁଣ୍ଯଭୂମିରିତି ଖ୍ଯାତା ପ୍ରସିଦ୍ଧା ଲୋକପାଵନୀ ୧୭.
ସେଠି ସ୍ଥାନଟି ପବିତ୍ର ଭୂମି ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା, ଏହା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରେ ବୋଲି ନାମ ହେଲା।
ମଲସ୍ଯ ବହୁସଂଭୂତ୍ଯା ମାଲାଵେତି ପ୍ରକୀର୍ତିତା ୧୭.
ଅନେକ ଅପବିତ୍ରତା ସଂଚୟ ହେଇଥିବାରୁ, ଏହାକୁ 'ମାଳାଭ' ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିଲା।
ଷଣ୍ମାସେଷ୍ଵପତତ୍ସର୍ଵୈଃ କୃତ୍ତଂ ଦେଵୈଃ ସଵାସଵୈଃ ୧୭.
ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଏହାକୁ ସଫା କରିଦେଲେ।