ତିମିରେଣାଵୃତଂ ସର୍ଵଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଂଗମମ୍ ୧୭.
ସମସ୍ତ ଜଗତ୍, ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ, ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଯିବାକୁ ଲାଗିଲା।
ଵିଧ୍ଯମାନାସ୍ତଦା ସର୍ଵେ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଣ ମାଗତାଃ ୧୭.
ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଆକ୍ରମଣ ହେଉଥିବାବେଳେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଵ୍ଯଥିତୋଽତୀଵ ଵିସ୍ମିତଃ ୧୭.
ଏହା ଶୁଣି, ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତିତ ଓ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
ଦେଵୈଃ ସହ ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ସର୍ଵଲୋକପିତାମହଃ ୧୭.
ସେ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା—
ଓଁନମୋ ଲିଂଗରୂପାଯ ମହାଦେଵାଯ ଵୈ ନମଃ ୧୭.
ଓଁ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବଡ଼ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ରାହିତ୍ରାହି ତ୍ରିଲୋକେଶ ଵୃତ୍ରଗ୍ରସ୍ତଂ ପୁରଂଦରମ୍ ୧୭.
ତିନି ଲୋକର ସ୍ୱାମୀ, ବୃତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରି ନିଆଯାଇଥିବା ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ରକ୍ଷା କର।
ଉଵାଚ ହିତକାମାଯ ଵିଧିଂ ଲିଂଗାର୍ଚନେ ସତୀ ୧୭.
ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସତୀ, ବିଧିଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗାର୍ଚ୍ଚନ ବିଷୟରେ ଶିଖାଇଲେ।
ନିର୍ମାଲ୍ଯଂ ପୀଠିକାଂ ଚୈଵ ଚ୍ଛାଯାପ୍ରାସାଦମେଵ ଚ ୧୭.
ଅବଶେଷ, ପୀଠିକା ଏବଂ ଛାୟା ମନ୍ଦିର—
ଲଂଘଯଂତି ଚ ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଵୈ ଦଂଡ୍ଯା ନ ସଂଶଯଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାନମସ୍କାରୌ ଲିଂଗାର୍ଚ୍ଚନସମନ୍ଵିତଃ॥ ୧୭.
ଯେଉଁ ମୂଢ଼ମାନେ ଏହାକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଦଣ୍ଡନୀୟ। ଲିଙ୍ଗାର୍ଚ୍ଚନ ସହିତ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଓ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରେଯଃପ୍ରାପ୍ତଯେକବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଵୈ ପ୍ରଯତ୍ନାଲ୍ଲିଂଗପୂଜନମ୍ ୧୭.
ଏକାଗ୍ର ମନେ ଉତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗପୂଜା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଆଶରୀରଂ ଚ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରାଃ ୧୭.
ସେହି ଦେହବିହୀନ ସ୍ୱର କୁ ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ—
କଥମର୍ଚାମହେ ଲିଂଗଂ କେନୈଵ ଵିଧିନା ତତଃ ୧୭.
‘ଆମେ କିପରି ଲିଙ୍ଗଙ୍କୁ ପୂଜିବା? କେଉଁ ଉପାୟରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ?’—ବୋଲି ପଚାରିଲେ।
କାନି ପୁଷ୍ପାଣି ସାଯାହ୍ନେ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଚ ତଥୈଵ ହି ୧୭.
‘ସାଞ୍ଜ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ କେଉଁ କେଉଁ ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ?’
ତଦା ନଭୋଗତା ଵାଣୀ କଥଯାମାସ ଵିସ୍ତରମ୍॥ ୧୭.
ତେବେ ଆକାଶରୁ ଆସୁଥିବା ସେହି ସ୍ୱର ଏହି ସବୁ କଥା ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେଲା।
କରଵୀରଂ ଚାର୍କପୁଷ୍ପଂ ବୃହତୀପୁଷ୍ପମେଵଚ ୧୭.
‘କରବୀର, ଅର୍କ ଫୁଲ ଓ ବୃହତୀ ଫୁଲ—
ଆରଗ୍ଵଧଂ ଚ ପୁନ୍ନାଗଂ ବକୁଲଂ ନାଗକେଶରମ୍ ୧୭.
ଆରଗ୍ବଧ, ପୁନ୍ନାଗ, ବକୁଳ ଓ ନାଗକେଶର—
ବହୂନି ଵରପୁଷ୍ପାଣି ବହୂନି କମଲାନ୍ଯପି ୧୭.
ଅନେକ ଉତ୍ତମ ଫୁଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କମଳ ଫୁଲ—
ଜାତୀପୁଷ୍ପଂ ମଲ୍ଲିକାଯାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପଂ ପୁଷ୍ପଂ ମୋଗରକଂ ନୀଲପୁଷ୍ପଂ ତଥୈଵ ୧୭.
ଜାତି ଫୁଲ, ମଲ୍ଲିକା, ମୋଗରା ଓ ନୀଳ ଫୁଲ—
ଏତାନ୍ଯେଵ ଯ ପୁଷ୍ପାଣି ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଲିଂଗପୂଜନେ ୧୭.
ଏହି ସବୁ ଫୁଲ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଚଂ ପକାନି ତ୍ରିକାଲେ ଚ ପଵିତ୍ରାଣି ନ ସଂଶଯଃ ୧୭.
ଏହି ଫୁଲ ତିନି ବେଳେ ପୂଜା ପାଇଁ ପବିତ୍ର, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵମର୍ଚ୍ଚନଭେଦାଂଶ୍ଚ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଲ୍ଲିଂଗପୂଜନେ ୧୭.
ଏପରି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପୂଜା ପ୍ରକାର ଜାଣି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ—
ଵୃଷଭାଂତରିତୋ ଭୂତ୍ଵା ପୀଠିକାଂତରମେଵ ଚ ୧୭.
ବୃଷଭ ଓ ପୀଠିକା ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାଇ—
ତଥା ହ୍ଯନେନ ଶକ୍ରେଣ କୃତଂ ଚୈଵ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ ୧୭.
ଏହିପରି ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିଥିଲେ।
ଗ୍ରସିତୋଽଦ୍ଯୈଵ ଵୃତ୍ରେଣ ସଗଜୋ ହି ପୁରଂଦରଃ ୧୭.
ଆଜି ବୃତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁରନ୍ଦର ତାଙ୍କ ହାତୀ ସହିତ ଗିଳି ଦିଆଯାଇଛନ୍ତି।
ମହାରୁଦ୍ରଵିଧାନେନ ମୁକ୍ତୋ ଭଵତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ୧୭.
ମହାରୁଦ୍ର ପୂଜା ଉପାୟରେ ସେ ତକ୍ଷଣାତ୍ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ତେନୈଵ ଵଚସା ଦେଵା ରୁଦ୍ରମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ ୧୭.
ସେହି ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ତଥା ଚୈକାଦଶୀରୁଦ୍ର୍ଯା ରୁଦ୍ରମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵୈ ସୁରାଃ ୧୭.
ଏବଂ ଏକାଦଶୀ ରୁଦ୍ର ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଜପଂ ଚ ପୂଜାଂ ହଵନଂ ଚ ଚକ୍ରୁର୍ଵିମୋକ୍ତୁକାମାଃ ସହସା ପୁରଂଦରମ୍ ୧୭.
ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ମୁକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଜପ, ପୂଜା ଓ ହୋମ କରିଥିଲେ।
ତଂ ନିର୍ଗତଂ ସମୀକ୍ଷ୍ଯାଥ ଦେଵଦେଵେଂଦ୍ରମୋଜସା ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତଂ ପୁରଂଦରଂ ମହୌଜସମ୍॥ ୧୭.
ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡିଆ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାହାରୁଅଁଉଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଦେଵଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁସ୍ତଥା ଶଂଖା ହ୍ଯନେକଶଃ ୧୭.
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ଡ଼଼଼ମ୍ବ ଝଙ୍କାରିଲା, ଏବଂ ଅନେକ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ହେଲା।