ତଂ ଚିଂତ୍ଯମାନଂ ସ ତଦା ପୁରଂଦରଂ ଵୃତ୍ରୋ ବଭାଷେ ପରିଭର୍ତ୍ସମାନଃ ଯେନୈଵ ଜାତୋଽସି ସହସ୍ରନେତ୍ରଃ ଶାପାନ୍ମହର୍ଷେରଥ ଗୌତମସ୍ଯ॥ ୧୭.
ସେଇବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ବୃତ୍ରାସୁର ତାଙ୍କୁ ଉପାଲୋଚନା କରି କହିଲେ: 'ହେ ସହସ୍ରନେତ୍ର, ମହାର୍ଷି ଗୌତମଙ୍କ ଶାପରେ ତୁମେ ଏପରି ଜନ୍ମ ନେଇଛ।'
ଯେ ଶୂରାଶ୍ଚେଂଦ୍ରିଯଗ୍ରାମଂ ଵର୍ତଂତେ ହି ନିଯମ୍ଯ ତୁ ୧୭.
ଯେଉଁ ଶୂରମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟରେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି।
ରଣାଜିରଂ ମହାଘୋରଂ ପାପିନାଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ॥ ୧୭.
ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପାଇଁ ଭୟାନକ ଅତ୍ୟନ୍ତ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ନିର୍ଭର୍ତ୍ସଯାମାସ ଦେଵେଂଦ୍ରଂ ଦୈତ୍ଯପୁଂଗଵଃ ୧୭.
ଏପରିଭାବେ ଦେୟତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭୟଦେଇ କହିଲେ।
ତେନ ଶୂଲେନ ମହତା ଵୃତ୍ରୋଽଦ୍ଭୁତପରାକ୍ରମଃ ୧୭.
ସେ ବଡ଼ ଶୂଳ ନେଇ, ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବୃତ୍ର ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ତଥାଭୂତଂ ସମାଲକ୍ଷ୍ଯ ଦେଵରାଜଃ ଶତକ୍ରତୁଃ ୧୭.
ସେଉଁଠି ଏଭଳି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଶତକ୍ରତୁ ଏହା ଧ୍ୟାନ ଦେଲେ।
ତମାଯାଂତମଭିପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ହଂତୁକାମଂ ପୁରଂଦରମ୍ ମୁଖଂ ପ୍ରସାର୍ଯ ସୁମହଦାଗତୋ ହି ପୁରଂଦରମ୍॥ ୧୭.
ସେ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖି, ସେ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ବଡ଼ ମୁହଁ ଖୋଲିଲେ।
ଗ୍ରସ୍ତୁକାମୋ ମହାତେଜା ଦୈତ୍ଯାନାମଧିପସ୍ତଦା ୧୭.
ସେ ସମୟରେ ଦେୟତ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତେଜସ୍ବୀ, ତାଙ୍କୁ ଗିଳିବାକୁ ଚାହିଲେ।
ସଵଜ୍ରଂ ସକିରୀଟଂ ଚ ନନର୍ତ ଚ ଜଗର୍ଜ୍ଜ ଚ ୧୭.
ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ଓ ମୁକୁଟ୍ ପିନ୍ଧି, ନାଚିଲେ ଏବଂ ଗଜ୍ଜନ କରିଲେ।
ହାହାକାରୋ ମହାନାସୀଦ୍ଦେଵାନାଂ ତତ୍ର ପଶ୍ଯତାମ୍ ୧୭.
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ବଡ଼ ଚିତ୍କାର ହେଲା।
ତିମିରେଣାଵୃତଂ ସର୍ଵଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଂଗମମ୍ ୧୭.
ସମସ୍ତ ଜଗତ୍, ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ, ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଯିବାକୁ ଲାଗିଲା।
ଵିଧ୍ଯମାନାସ୍ତଦା ସର୍ଵେ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଣ ମାଗତାଃ ୧୭.
ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଆକ୍ରମଣ ହେଉଥିବାବେଳେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଵ୍ଯଥିତୋଽତୀଵ ଵିସ୍ମିତଃ ୧୭.
ଏହା ଶୁଣି, ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତିତ ଓ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
ଦେଵୈଃ ସହ ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ସର୍ଵଲୋକପିତାମହଃ ୧୭.
ସେ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା—
ଓଁନମୋ ଲିଂଗରୂପାଯ ମହାଦେଵାଯ ଵୈ ନମଃ ୧୭.
ଓଁ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବଡ଼ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ରାହିତ୍ରାହି ତ୍ରିଲୋକେଶ ଵୃତ୍ରଗ୍ରସ୍ତଂ ପୁରଂଦରମ୍ ୧୭.
ତିନି ଲୋକର ସ୍ୱାମୀ, ବୃତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରି ନିଆଯାଇଥିବା ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ରକ୍ଷା କର।
ଉଵାଚ ହିତକାମାଯ ଵିଧିଂ ଲିଂଗାର୍ଚନେ ସତୀ ୧୭.
ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସତୀ, ବିଧିଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗାର୍ଚ୍ଚନ ବିଷୟରେ ଶିଖାଇଲେ।
ନିର୍ମାଲ୍ଯଂ ପୀଠିକାଂ ଚୈଵ ଚ୍ଛାଯାପ୍ରାସାଦମେଵ ଚ ୧୭.
ଅବଶେଷ, ପୀଠିକା ଏବଂ ଛାୟା ମନ୍ଦିର—
ଲଂଘଯଂତି ଚ ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଵୈ ଦଂଡ୍ଯା ନ ସଂଶଯଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାନମସ୍କାରୌ ଲିଂଗାର୍ଚ୍ଚନସମନ୍ଵିତଃ॥ ୧୭.
ଯେଉଁ ମୂଢ଼ମାନେ ଏହାକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଦଣ୍ଡନୀୟ। ଲିଙ୍ଗାର୍ଚ୍ଚନ ସହିତ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଓ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରେଯଃପ୍ରାପ୍ତଯେକବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଵୈ ପ୍ରଯତ୍ନାଲ୍ଲିଂଗପୂଜନମ୍ ୧୭.
ଏକାଗ୍ର ମନେ ଉତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗପୂଜା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଆଶରୀରଂ ଚ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରାଃ ୧୭.
ସେହି ଦେହବିହୀନ ସ୍ୱର କୁ ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ—
କଥମର୍ଚାମହେ ଲିଂଗଂ କେନୈଵ ଵିଧିନା ତତଃ ୧୭.
‘ଆମେ କିପରି ଲିଙ୍ଗଙ୍କୁ ପୂଜିବା? କେଉଁ ଉପାୟରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ?’—ବୋଲି ପଚାରିଲେ।
କାନି ପୁଷ୍ପାଣି ସାଯାହ୍ନେ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଚ ତଥୈଵ ହି ୧୭.
‘ସାଞ୍ଜ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ କେଉଁ କେଉଁ ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ?’
ତଦା ନଭୋଗତା ଵାଣୀ କଥଯାମାସ ଵିସ୍ତରମ୍॥ ୧୭.
ତେବେ ଆକାଶରୁ ଆସୁଥିବା ସେହି ସ୍ୱର ଏହି ସବୁ କଥା ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେଲା।
କରଵୀରଂ ଚାର୍କପୁଷ୍ପଂ ବୃହତୀପୁଷ୍ପମେଵଚ ୧୭.
‘କରବୀର, ଅର୍କ ଫୁଲ ଓ ବୃହତୀ ଫୁଲ—
ଆରଗ୍ଵଧଂ ଚ ପୁନ୍ନାଗଂ ବକୁଲଂ ନାଗକେଶରମ୍ ୧୭.
ଆରଗ୍ବଧ, ପୁନ୍ନାଗ, ବକୁଳ ଓ ନାଗକେଶର—
ବହୂନି ଵରପୁଷ୍ପାଣି ବହୂନି କମଲାନ୍ଯପି ୧୭.
ଅନେକ ଉତ୍ତମ ଫୁଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର କମଳ ଫୁଲ—
ଜାତୀପୁଷ୍ପଂ ମଲ୍ଲିକାଯାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପଂ ପୁଷ୍ପଂ ମୋଗରକଂ ନୀଲପୁଷ୍ପଂ ତଥୈଵ ୧୭.
ଜାତି ଫୁଲ, ମଲ୍ଲିକା, ମୋଗରା ଓ ନୀଳ ଫୁଲ—
ଏତାନ୍ଯେଵ ଯ ପୁଷ୍ପାଣି ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଲିଂଗପୂଜନେ ୧୭.
ଏହି ସବୁ ଫୁଲ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଚଂ ପକାନି ତ୍ରିକାଲେ ଚ ପଵିତ୍ରାଣି ନ ସଂଶଯଃ ୧୭.
ଏହି ଫୁଲ ତିନି ବେଳେ ପୂଜା ପାଇଁ ପବିତ୍ର, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।