ଅସ୍ଯ ଶାପଃ ପୁରା ଦତ୍ତଃ ପାର୍ଵତ୍ଯା ମମ ସନ୍ନିଧୌ ୧୭.
ପୂର୍ବେ ପାର୍ବତୀ ମୋର ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଶାପ ଦେଇଥିଲେ।
ପର୍ଯଟନ୍ସୁ ଵିମାନେନ ମଯା ଦତ୍ତେନ ଭାସ୍ଵତା ୧୭.
ସେ ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦଜେଯଂ ଜାନୀହି ରଣେ ରଣଵିଦାଂ ଵର ୧୭.
ସେଠିପାଇଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଅପରାଜିତ ବୋଲି ଜାଣ, ଯୁଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ଶକ୍ରୋଽସୌ ନିଯମଂ ତମୁପାଦଦେ॥ ୧୭.
ଏହିଭାବେ ଭାବି, ଶକ୍ର ଏହି ନିୟମକୁ ମାନିଲେ।
ରଂଧ୍ରଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷ୍ଯ ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ତତ୍ସମୀପେ ସହସ୍ରକମ୍ ୧୭.
ବୃତ୍ରର ଏକ ଫାଟ ଦେଖି, ସେ ହଜାର ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଅଂତର୍ଵେଦ୍ଯାଂ ବହିଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵଜ୍ରପାଣିରନୁଜ୍ଞଯା ୧୭.
ବଜ୍ରଧାରୀ, ବାହାରେ ବେଦୀ ପାଖରେ ଉଭା ହୋଇ, ଅନୁମତି ନେଇଥିଲେ।
ଏକଦା ନର୍ମ୍ମଦାଯାଂ ଵୈ ଵୃତ୍ରୋ ଦାନଵପୁଂଗଵଃ ୧୭.
ଏକଥର, ନର୍ମଦା ନଦୀକୁ ଉପରେ, ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ ବୃତ୍ର ଥିଲେ।
ଇଂଦ୍ରଃ ପରାଭଵଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ନୀତୋ ଦେଵୈର୍ଦ୍ଦିଵଂ ପ୍ରତି ୧୭.
ଇନ୍ଦ୍ର ପରାଜିତ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦିବଲୋକକୁ ନେଇଗଲେ।
ମନ୍ଯମାନଃ ସଦା ଵୃତ୍ରଃ ପୌରୁଷେଣ ସମନ୍ଵିତଃ ୧୭.
ବୃତ୍ର ସଦା ନିଜ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ରଖିଥିଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟଶ୍ଚେଂଦ୍ରେଣ ସୁମହାନସୁରୈଃ ପରିଵାରିତଃ ୧୭.
ସେ ବୃତ୍ରକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଖିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ ।
ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରଦେଷେ ସଂଯୁକ୍ତା ମଂଦଵାରେ ତ୍ରଯୋଦଶୀ ୧୭.
ମଣ୍ଡବାର ଅଞ୍ଚଳରେ, ପକ୍ଷର ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହେଲେ ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାନମସ୍କାରୈର୍ଯଥୋକ୍ତଵିଧିନା ତଦା ୧୭.
ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ ପରିକ୍ରମା ଓ ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରଦୋଷଵ୍ରତମାହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ଵଜ୍ରପାଣିଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ୧୭.
ପ୍ରଦୋଷ ବ୍ରତର ମହିମାରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ।
ଵୃତ୍ରୋପି ତପସା ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଦୋଷସମଯେ ମହାନ୍ ୧୭.
ବୃତ୍ର ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟାରେ ନିମଗ୍ନ ଥିଲେ, ପ୍ରଦୋଷ ସମୟରେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ସ୍ଵାପାତ୍ପ୍ରଦୋଷଵେଲାଯାଂ ତପସା ଚାର୍ଜିତଂ ଫଲମ୍ ୧୭.
ରାତି ପଡିବାବେଳେ, ସେ ଯେଉଁ ତପସ୍ୟାରେ ଫଳ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ସେଠାରେ ଘୁମରେ ସେଇ ଫଳ ହରାଇଗଲା।
ଦେଵ୍ଯାଃ ଶାପାଚ୍ଚ ସଂଜାତୋ ଵୃତ୍ରୋ ଭଗ୍ନମନୋରଥଃ॥ ୧୭.
ଦେବୀଙ୍କ ଶାପରେ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ବୃତ୍ରାସୁରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ସଂଧ୍ଯାପାଦୋ ଗତୋ ଯାଵଦ୍ଧୃତ୍ର ସ୍ତୀର୍ଥମୁପାଵିଶତ୍ ୧୭.
ସଂଧ୍ୟାବେଳା ଆସିଲାପରେ, ବୃତ୍ରାସୁର ପବିତ୍ର ତୀରେ ଯାଇ ବସିଲେ।
ତସ୍ଯ ତତ୍କର୍ମଣଶ୍ଛିଦ୍ରଂ ଛିଦ୍ରାନ୍ଵେଷୀ ଶଚୀପତିଃ ୧୭.
ସେଠାରେ ଶଚୀପତି, ସବୁବେଳେ ଦୋଷ ଖୋଜୁଥିବା, ବୃତ୍ରାସୁରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକ ଅଭାବ ଦେଖିଲେ।
ତାଵଦ୍ଦୈତ୍ଯାଃ ସୁସଂରବ୍ଧା ଭୀମା ଭୀମପରାକ୍ରମାଃ ୧୭.
ସେଇ ସମୟରେ, ଦାୟତ୍ୟମାନେ ଭୟଙ୍କର ରୂପେ ଭୟଭୀତ ଶକ୍ତି ସହିତ ବହୁତ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ।
ତତସ୍ତୈରଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧମତିପ୍ରବଲଦଂଡିଭିଃ ୧୭.
ତାପରେ, ସେଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ତଦା ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚ ଦେଵାଶ୍ଚ ଯୁଯୁଧୁସ୍ତେ ତରସ୍ଵିନଃ ୧୭.
ସେଇବେଳେ, ଦାୟତ୍ୟ ଓ ଦେବତାମାନେ, ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଅନେକଶସ୍ତ୍ରସଂଵୀତଂ ମହାରୌଦ୍ରମଵର୍ତତ ତଦା ଵୃତ୍ରୋଽଥ ସନ୍ନଦ୍ଧୋ ଗୃହୀତ୍ଵା ଶୂଲମୁଲ୍ବଣମ୍॥ ୧୭.
ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଏକ ଭୟାନକ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ତାପରେ ବୃତ୍ରାସୁର ସଜ୍ଜ ହୋଇ, ଭୟଙ୍କର ଶୂଳ ଧରିଲେ।
ଇଂଦ୍ର ପ୍ରମୁଖତୋ ଭୂତ୍ଵା ଜଗର୍ଜାତିଵିଭୀଷଣମ୍ ୧୭.
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦାଣ୍ଡାଇ, ସେ ଏମିତି ଗଜ୍ଜନ କଲେ ଯେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ଐରାଵଣଂ ସମାରୁହ୍ଯ ମହେଂଦ୍ରଃ ଶୁଶୁଭେ ତଦା ୧୭.
ତାପରେ ମହେନ୍ଦ୍ର, ଏରାବତ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଗଲେ।
ଚାମରୈର୍ଵୀଜ୍ଯମାନୋଽଥ ବଭାଷେ ଦୈତ୍ଯପୁଂଗଵମ୍॥ ୧୭.
ଚାମର ଡାଲି ଡାଲି ହେଉଥିବା ବେଳେ, ସେ ଦାୟତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସଂଗ୍ରାମଂ କୁରୁ ମେ ଵୃତ୍ର ବଲେନ ମହତା ଵୃତଃ ୧୭.
ବୃତ୍ର, ତୁମେ ତୁମ ମହାଶକ୍ତି ସହିତ ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ତେନ ଵୃତ୍ରୋ ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ହ ୧୭.
ଏପରି କଥା ଶୁଣି ବୃତ୍ରାସୁର ତାହା ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ତଦତୀଵ ଦୁଃସହଂ ଵଜ୍ରଂ ତଦାନୀଂ ଶତଧାରମେଵ ପୁରୋଧସା ବୁଦ୍ଧିମତାଂ ଵରେଣ ତଥେତି ମତ୍ଵା ସ ଚକାର ଚେଂଦ୍ରଃ॥ ୧୭.
ଏପରି ଭାବି, ଏହି ବଜ୍ରକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସହ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୋହିତଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ସେଥିରେ ଶତଧାର ରଖି, ଏହିପରି କଲେ।
ଗଦାଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଦେଵେଂଦ୍ରୋ ଵୃତ୍ରଂ ଵିଵ୍ଯାଧ ତାଂ ଗଦାମ୍ ୧୭.
ଗଦା ଧରି, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରାସୁରଙ୍କୁ ସେଇ ଗଦାରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଵ୍ଯାର୍ଥାଂ ଚ ସ୍ଵଗଦାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଇଂଦ୍ରଶ୍ଚିଂତାମଵାପ ହ॥ ୧୭.
ନିଜ ଗଦା ଅକାର୍ଯ୍ୟକୁଳ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲେ।