ଏଵଂ ସ୍ତିତିପରୋ ଭୂତ୍ଵା ଶଚୀପତିରୁଦାରଧୀଃ ୧୭.
ଏଭଳି ସ୍ତୁତିରେ ଲଗ୍ନ ହୋଇ, ଶଚୀଙ୍କ ପତି ତତ୍ତ୍ୱବୁଧି ହେଲେ।
ପ୍ରପଂଚାଭିରତା ମୂଢାଃ ଶିଵଭକ୍ତିପରା ହ୍ଯପି ୧୭.
ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼, ସେମାନେ ଶିବଭକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ସାଧାରଣ କାମକାଜରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହନ୍ତି।
ନିର୍ମଲା ନିରହଂକାରା ଯେ ଜନାଃ ପର୍ଯୁପାସତେ ୧୭.
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ଅହଂକାର ଶୂନ୍ୟ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି।
ତେଷାଂ ପରେଷାଂ ଵରଦ ଇହାମୁତ୍ର ଚ ଶଂକରଃ ୧୭.
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ଶଙ୍କର ଦୟା କରନ୍ତି।
ରାଗିଣାଂ ହି ସଦା ଶଂଭୁର୍ଦୁର୍ଲଭୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୧୭.
ଯେଉଁମାନେ ରାଗରେ ଲଗ୍ନ, ସେମାନେ ସଦା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟ ପାନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ରାଜା ସୁରାଣାଂ ହି ମହାନୁରାଗୀ ସ୍ଵକର୍ମସଂସିଦ୍ଧିମହାପ୍ରଵୀଣଃ ୧୭.
ଦେବମାନଙ୍କର ରାଜା ସତ୍ୟରେ ଅତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂରଣରେ ବିଶେଷ ପାରଙ୍ଗତ।
ସ୍ତଵମାନଂ ତଦା ଚେଂଦ୍ରମବ୍ରଵୀତ୍କାର୍ଯଗୌରଵାତ୍ ୧୭.
ତାହାପରେ, କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରତି ଆଦର ଦେଖାଇ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଉଥିବାବେଳେ କହିଲେ।
ଇଂଦ୍ର ଗଚ୍ଛ ସୁରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଵୃତ୍ରଂ ଵୈ ଦାନଵଂ ପ୍ରତି ୧୭.
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ଦାନବ ଭୃତ୍ରାଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାଉ।
କେନୋପାଯେନ ସାଧ୍ଯୋଽଯଂ ଵୃତ୍ରୋ ଦୈତ୍ଯଵରୋ ମହାନ୍ ୧୭.
ଏହି ବଡ଼ ଦୈତ୍ୟ ଭୃତ୍ରାକୁ କେମିତି ଜୟ କରାଯିବ?
ରଣେ ନ ଶକ୍ଯତେ ହଂତୁମପି ଦେଵଵରୈରପି ୧୭.
ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହାକୁ ମାରିବା ଯଥେଷ୍ଟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଅସ୍ଯ ଶାପଃ ପୁରା ଦତ୍ତଃ ପାର୍ଵତ୍ଯା ମମ ସନ୍ନିଧୌ ୧୭.
ପୂର୍ବେ ପାର୍ବତୀ ମୋର ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଶାପ ଦେଇଥିଲେ।
ପର୍ଯଟନ୍ସୁ ଵିମାନେନ ମଯା ଦତ୍ତେନ ଭାସ୍ଵତା ୧୭.
ସେ ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିମାନରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦଜେଯଂ ଜାନୀହି ରଣେ ରଣଵିଦାଂ ଵର ୧୭.
ସେଠିପାଇଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଅପରାଜିତ ବୋଲି ଜାଣ, ଯୁଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ଶକ୍ରୋଽସୌ ନିଯମଂ ତମୁପାଦଦେ॥ ୧୭.
ଏହିଭାବେ ଭାବି, ଶକ୍ର ଏହି ନିୟମକୁ ମାନିଲେ।
ରଂଧ୍ରଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷ୍ଯ ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ତତ୍ସମୀପେ ସହସ୍ରକମ୍ ୧୭.
ବୃତ୍ରର ଏକ ଫାଟ ଦେଖି, ସେ ହଜାର ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଅଂତର୍ଵେଦ୍ଯାଂ ବହିଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵଜ୍ରପାଣିରନୁଜ୍ଞଯା ୧୭.
ବଜ୍ରଧାରୀ, ବାହାରେ ବେଦୀ ପାଖରେ ଉଭା ହୋଇ, ଅନୁମତି ନେଇଥିଲେ।
ଏକଦା ନର୍ମ୍ମଦାଯାଂ ଵୈ ଵୃତ୍ରୋ ଦାନଵପୁଂଗଵଃ ୧୭.
ଏକଥର, ନର୍ମଦା ନଦୀକୁ ଉପରେ, ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ ବୃତ୍ର ଥିଲେ।
ଇଂଦ୍ରଃ ପରାଭଵଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ନୀତୋ ଦେଵୈର୍ଦ୍ଦିଵଂ ପ୍ରତି ୧୭.
ଇନ୍ଦ୍ର ପରାଜିତ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦିବଲୋକକୁ ନେଇଗଲେ।
ମନ୍ଯମାନଃ ସଦା ଵୃତ୍ରଃ ପୌରୁଷେଣ ସମନ୍ଵିତଃ ୧୭.
ବୃତ୍ର ସଦା ନିଜ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ରଖିଥିଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟଶ୍ଚେଂଦ୍ରେଣ ସୁମହାନସୁରୈଃ ପରିଵାରିତଃ ୧୭.
ସେ ବୃତ୍ରକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଖିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ ।
ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରଦେଷେ ସଂଯୁକ୍ତା ମଂଦଵାରେ ତ୍ରଯୋଦଶୀ ୧୭.
ମଣ୍ଡବାର ଅଞ୍ଚଳରେ, ପକ୍ଷର ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହେଲେ ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାନମସ୍କାରୈର୍ଯଥୋକ୍ତଵିଧିନା ତଦା ୧୭.
ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ ପରିକ୍ରମା ଓ ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରଦୋଷଵ୍ରତମାହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ଵଜ୍ରପାଣିଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ୧୭.
ପ୍ରଦୋଷ ବ୍ରତର ମହିମାରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ।
ଵୃତ୍ରୋପି ତପସା ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଦୋଷସମଯେ ମହାନ୍ ୧୭.
ବୃତ୍ର ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟାରେ ନିମଗ୍ନ ଥିଲେ, ପ୍ରଦୋଷ ସମୟରେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ସ୍ଵାପାତ୍ପ୍ରଦୋଷଵେଲାଯାଂ ତପସା ଚାର୍ଜିତଂ ଫଲମ୍ ୧୭.
ରାତି ପଡିବାବେଳେ, ସେ ଯେଉଁ ତପସ୍ୟାରେ ଫଳ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ସେଠାରେ ଘୁମରେ ସେଇ ଫଳ ହରାଇଗଲା।
ଦେଵ୍ଯାଃ ଶାପାଚ୍ଚ ସଂଜାତୋ ଵୃତ୍ରୋ ଭଗ୍ନମନୋରଥଃ॥ ୧୭.
ଦେବୀଙ୍କ ଶାପରେ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ବୃତ୍ରାସୁରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ସଂଧ୍ଯାପାଦୋ ଗତୋ ଯାଵଦ୍ଧୃତ୍ର ସ୍ତୀର୍ଥମୁପାଵିଶତ୍ ୧୭.
ସଂଧ୍ୟାବେଳା ଆସିଲାପରେ, ବୃତ୍ରାସୁର ପବିତ୍ର ତୀରେ ଯାଇ ବସିଲେ।
ତସ୍ଯ ତତ୍କର୍ମଣଶ୍ଛିଦ୍ରଂ ଛିଦ୍ରାନ୍ଵେଷୀ ଶଚୀପତିଃ ୧୭.
ସେଠାରେ ଶଚୀପତି, ସବୁବେଳେ ଦୋଷ ଖୋଜୁଥିବା, ବୃତ୍ରାସୁରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକ ଅଭାବ ଦେଖିଲେ।
ତାଵଦ୍ଦୈତ୍ଯାଃ ସୁସଂରବ୍ଧା ଭୀମା ଭୀମପରାକ୍ରମାଃ ୧୭.
ସେଇ ସମୟରେ, ଦାୟତ୍ୟମାନେ ଭୟଙ୍କର ରୂପେ ଭୟଭୀତ ଶକ୍ତି ସହିତ ବହୁତ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ।
ତତସ୍ତୈରଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧମତିପ୍ରବଲଦଂଡିଭିଃ ୧୭.
ତାପରେ, ସେଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।