ଯଦା ହି ତେ ଦୈତ୍ଯଵରାଃ ସୁରେଶୈର୍ନିହନ୍ଯମାନାଶ୍ଚ ଵିଦୁଦ୍ରୁଵୁର୍ଦିଶଃ ୧୭.
ଯେତେବେଳେ ଦେତ୍ୟମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଖ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାର ପାଇ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗକୁ ପଳାଇଲେ,
ଵୃତ୍ରେଣ କୋପିନା ଚୈଵଂ ଧିକ୍କୃତା ଦୈତ୍ଯପୁଂଗଵାଃ ୧୭.
ତେବେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ବୃତ୍ର ଦେତ୍ୟମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନେତାମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କଲେ।
ହେ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ମହାକାଲ ମହାଦୈତ୍ଯ ଵୃକାସୁର ୧୭.
ହେ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ, ମହାକାଳ, ମହାଦେତ୍ୟ, ବୃକାସୁର,
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରଂ ଵିହାଯୈଵ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ମନସ୍ଵିନାମ୍ ୧୭.
ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାରକୁ ଛାଡ଼ି, ହେ ଉଚ୍ଚ ମନୋଭାବ ଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ,
ସଂଗରେ ମରଣଂ ଯେଷାଂ ତେ ଯାଂତି ପରମଂ ପଦମ୍ ୧୭.
ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ଯଜନ୍ତି ସଂଗରଂ ଯେ ଵୈ ତେ ଯାଂତି ନିରଯଂ ଧ୍ରୁଵମ୍॥ ୧୭.
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣାର୍ଥେ ଭୃତ୍ଯାର୍ଥେ ସ୍ଵାର୍ଥେ ଵୈ ଶସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ ୧୭.
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଚାକର କିମ୍ବା ନିଜ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର ଧରନ୍ତି,
ଶସ୍ତ୍ରଘାତହତା ଯେ ଵୈ ମୃତା ଵା ସଂଗରେ ତଥା ୧୭.
ଯେଉଁମାନେ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହତ ହୁଅନ୍ତି କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି,
ଶସ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଚ୍ଛିନ୍ନଦେହା ଯେ ଗଵାର୍ଥେ ସ୍ଵାମିକାରଣାତ୍ ୧୭.
ଯେଉଁମାନେ ଗାଁଠି କିମ୍ବା ମାଲିକଙ୍କ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶରୀର ଭାଗ ଭାଗ ହୋଇଯାଏ,
ତସ୍ମାଦ୍ରଣେଽପି ଯେ ଶୂରାଃ ପାପିନୋ ନିହତାଃ ପୁରଃ ୧୭.
ସେହିପରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁ ବୀରମାନେ ପାପୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ମରନ୍ତି,
ଅଥଵା ତୀର୍ଥଗମନଂ ଵେଦାଧ୍ଯଯନମେଵ ଚ ୧୭.
ଅଥବା, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାତ୍ରା କରିବା କିମ୍ବା ବେଦ ପାଠ କରିବା—
ଐକପଦ୍ଯେନ ତାନ୍ଯେଵ କଲାଂ ନାର୍ହଂତି ଷୋଡଶୀମ୍ ୧୭.
ଏମିତି ସବୁ କାମ ଏକାଠି ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହାର ଏକ ଷୋଳାଂଶ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ହୁଏନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯୁଦ୍ଧାଵଦାନଂ ଚ କର୍ତଵ୍ଯମଵିଶଂକିତୈଃ ୧୭.
ସେହିପାଇଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସାହସିକ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ଶୌରଵୃତ୍ତ୍ଯା ସମେତାଃ କୁଲେନ ଶୀଲେନ ମହାନୁଭାଵାଃ ୧୭.
ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତେ ସାହସ, ଉତ୍ତମ କୁଳ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରରେ ଏକତ୍ରିତ, ଏହିପରି ମହାନ ଆତ୍ମା।
ତ ଏଵ ସର୍ଵେ ଖଲୁ ପାପଲୋକାନ୍ଗଚ୍ଛଂତି ନୂନଂ ଵଚନାତ୍ସ୍ମୃତେଶ୍ଚ॥ ୧୭.
ଏହି ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାପୀ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେପରି ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ପୁରାତନ କଥାରେ କୁହାଯାଇଛି।
ଯେ ପାପିଷ୍ଠାସ୍ତ୍ଵଧର୍ମ୍ମସ୍ଥା ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନା ଗୁରୁତଲ୍ପଗାଃ ୧୭.
ଯେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ, ଅଧର୍ମରେ ଲିପ୍ତ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରିଥିବା, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ଶୟନକୁ ଦୂଷିତ କରିଥିବା—
ତସ୍ମାଦ୍ଭଵଦ୍ଭିର୍ଯୋଦ୍ଧଵ୍ଯଂ ସ୍ଵାମିକାର୍ଯଭରକ୍ଷମୈଃ ୧୭.
ସେହିପାଇଁ, ତୁମେମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର କାମକୁ ଭାର ଭାବେ ନେଇ, ଦୃଢ଼ତା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର।
ଚକ୍ରୁସ୍ତେ ଵଚଂନଂ ତସ୍ଯ ଅସୁରାଶ୍ଚ ସୁରାନ୍ପ୍ରତି ୧୭.
ଅସୁରମାନେ ତାଙ୍କର କଥା ମାନି, ଦେବମାନେଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଗେଇଯାଇଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ତୁମୁଲେ ଵିଗାଢେ ଵୃତ୍ରୋ ମହାଦୈତ୍ଯପତିଃ ସ ଏକଃ ୧୭.
ସେହି ଭୟଙ୍କର ଓ ଗଭୀର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ବୃତ୍ର ଏକା ଦଣ୍ଡାଇ ରହିଲେ।
ଶ୍ରୃଣୁ ଵାକ୍ଯଂ ମଯା ଚୋକ୍ତଂ ଧର୍ମ୍ମାର୍ଥସହିତଂ ହିତମ୍ ୧୭.
ମୋ ମୁଖରୁ ଯେଉଁ ଧର୍ମ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଭରିଥିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଥିରେ କାନ ଦିଅ।
କିଂବଲାର୍ଥପରୋ ଭୂତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ହତସ୍ତ୍ଵଯା ୧୭.
କାହିଁକି ତୁମେ ତୁଚ୍ଛ ଲାଭ ପାଇଁ ମନ ଲଗାଇ, ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ?
ଯେ ଦୀର୍ଘଦର୍ଶିନୋ ମଂଦା ମୂଢା ଧର୍ମବହିଷ୍କୃତାଃ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିଦ୍ଧି ଦେଵେଂଦ୍ର ମନସା ସଂପ୍ରଧାର୍ଯତାମ୍॥ ୧୭.
ଯେମାନେ ଅଗ୍ରହୀ, ମୂଢ଼, ଭ୍ରମିତ ଓ ଧର୍ମରୁ ବାହାରିଛନ୍ତି—ଏହି ସବୁ କଥା ଜାଣ, ଦେବମାନ୍ୟ, ଏବଂ ମନରେ ଭାବିବା।
ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମ୍ମପରୋ ଭୂତ୍ଵା ଯୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଗତକଲ୍ମଷଃ ୧୭.
ସେହିପାଇଁ, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କର।
ମା ପ୍ରଯାହି ସ୍ଥିରୋ ଭୂତ୍ଵା ଦେଵୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ ଐରାଵତଂ ସମାରୁହ୍ଯ ଯଯୌ ଵୃତ୍ରଜିଘାଂସଯା॥ ୧୭.
ଚାଲିଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନି; ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦେବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୁହ। ଏଇରାବତ ହାତୀରେ ଚଢ଼ି, ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ମାରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଯାଇଲେ।
ଇଂଦ୍ରମାଯାଂତମାଲୋକ୍ଯ ଵୃତ୍ରୋ ବଲଵତାଂ ଵରଃ ୧୭.
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଆଦୌ ମାଂ ପ୍ରହରସ୍ଵେତି ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵାଂ ଘାତଯାମ୍ଯହମ୍॥ ୧୭.
ସେ କହିଲେ, 'ପ୍ରଥମେ ମୋତେ ଆଘାତ କର; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିଦେବି।'
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତୋ ଦେଵେଂଦ୍ରୋ ଜଘାନ ଗଦଯା ଭୃଶମ୍ ୧୭.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଗଦାରେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଆଘାତ କଲେ।
ତାମାପତଂତିଂ ଜଗ୍ରାହ କରେଣୈକେନ ଲୀଲଯା ୧୭.
ସେ ଗଦା ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ପଡ଼ୁଥିବା ସମୟରେ, ସେ ଏକ ହାତରେ ସହଜରେ ଧରିନେଲେ।
ସା ଗଦା ପାତଯାମାସ ସଵଜ୍ରଂ ଚ ପୁରଂଦରମ୍ ୧୭.
ସେ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ସହିତ ଭୂଇଁ ପକାଇଦେଲେ।
ନଯଧ୍ଵଂ ସ୍ଵାମିନଂ ଦେଵାଃ ସ୍ଵପୁରୀମମରାଵତୀମ୍॥ ୧୭.
ଦେବମାନେ, ତୁମେ ତୁମ ଠାକୁରଙ୍କୁ ନିଜ ନଗର ଅମରାବତୀକୁ ନେଇଯାଅ।