ଏକଦା ପର୍ଯଟନ୍ରାଜା ନାମ୍ନା ଚିତ୍ରରଥୋ ମହାନ୍ ୧୭.
ଏକଦିନ, ମହାନ ରାଜା ଚିତ୍ରରଥ ନାମକ ଭୂମି ଚାରିପାଖ ଘୁରୁଥିଲେ।
ସଭାତଲଂ ମହେଶସ୍ଯ ଗଣୈଶ୍ଚୈଵ ଵିରାଜିତମ୍ ୧୭.
ସେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ସଭା ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ଗଣମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଦେଵ୍ଯା ସହିତଂ ସଦାଶିଵଂ ଦେଵ୍ଯାନ୍ଵିତଂ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ବଭାଷେ॥ ୧୭.
ସେ ଦେବୀ ସହିତ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦେବୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଵଯଂ ଚ ଶଂଭୋ ଵିଷଯାନ୍ଵିତାଶ୍ଚ ମଂତ୍ର୍ଯାଦଯଃ ସ୍ତ୍ରୀଜିତାଶ୍ଚାପି ଚାନ୍ଯେ ୧୭.
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ଆମେ ଭୋଗରେ ଆସକ୍ତ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି, ଅନେକେ ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଶୀଭୂତ।
ଏତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ନିଶମ୍ଯାଥ ମହେଶଃ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ ୧୭.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମହେଶ୍ୱର ହସିଲେ।
ଭଯଂ ଲୋକାପଵାଦାଚ୍ଚ ସର୍ଵେଷାମପି ନାନ୍ଯଥା ୧୭.
ଭୟ ଓ ଲୋକନିନ୍ଦା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
ତଥାପି ଉପହାସୋ ମେ କୃତୋ ରାଜ୍ଞା ହି ଦୁର୍ଜରଃ ୧୭.
ତଥାପି ରାଜା ମୋତେ ଯେମିତି ଉପହାସ କଲେ, ଏହା ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ କଷ୍ଟଦାୟକ।
ରେ ଦୁରାତ୍ମନ୍କଥଂ ତ୍ଵଜ୍ଞ ଶଂକରଶ୍ଚୋପହାସିତଃ ୧୭.
ଅରେ ଦୁଷ୍ଟ, ତୁମେ କିପରି ଅଜ୍ଞ ହୋଇ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଉପହାସ କଲୁ?
ସାଧୂନାଂ ସମଚିତ୍ତାନାମୁପହାସଂ କରୋତି ଯଃ ୧୭.
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ସମଚିତ୍ତ ଭଲ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପହାସ କରନ୍ତି—
ଏତେ ମୁନୀଂଦ୍ରାଶ୍ଚ ମହାନୁଭାଵାସ୍ତଥା ହ୍ଯମୀ ଋଷଯୋ ଵେଦଗର୍ଭାଃ ୧୭.
ଏହିମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାନ ଋଷି, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଏମାନେ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ରେ ମୂଢ ସର୍ଵେଷୁ ଜନେଷ୍ଵଭିଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵମେଵ ଏଵାଦ୍ଯ ନ ଚାପରେ ଜନାଃ ୧୭.
ଅରେ ମୂଢ଼, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଜି କେବଳ ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହଁନ୍ତି।
ଏଵଂ ଶପ୍ତସ୍ତଯା ଦେଵ୍ଯା ଭଵାନ୍ଯା ରାଜସତ୍ତମଃ ୧୭.
ଏଭଳି ଭାବରେ ଭବାନୀ ଦେବୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଆସୁରୀଂ ଯୋନିମାସାଦ୍ଯ ଵୃତ୍ରୋନାମ୍ନାଽଭଵତ୍ତଦା ୧୭.
ସେ ଏକ ଦାନବୀୟ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତାଙ୍କୁ ବୃତ୍ର ନାମରେ ଜଣାଗଲା।
ତପସା ତେନ ମହତା ଅଜେଯୋ ଵୃତ୍ର ଉଚ୍ଯତ ୧୭.
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରକୁ ଅଜୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଜହି ଵୃତ୍ରଂ ମହାଦୈତ୍ଯଂ ଦେଵାନାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ ସୋଦ୍ଯାପନଵିଧିଂ ବ୍ରୂହି ପ୍ରଦୋଷସ୍ଯ ଚ ମେଽଧୁନା॥ ୧୭.
ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ସଫଳ ପାଇଁ ବଡ଼ ଦାନବ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କର; ଏବେ ମତେ ସଠିକ୍ ସନ୍ଧ୍ୟାପୂଜା ବିଧି କୁହ।
କାର୍ତିକେ ମାସି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମଂଦଵାରେ ତ୍ରଯୋଦଶୀ ୧୭.
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ଆସିଲେ, ସୋମବାର ଦିନ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ—
ଵୃଷଭୋ ରାଜତଃ କାର୍ଯଃ ପୃଷ୍ଠେ ତସ୍ଯ ସୁପୀଠକମ୍ ୧୭.
ଚାଁଦିରେ ଏକ ବୃଷ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍, ତାହାର ପିଠିରେ ଭଲ ଆସନ ରହିବା ଦରକାର।
ପଂଚଵକ୍ତ୍ରଂ ଦଶଭୁଜମର୍ଦ୍ଧାଂଗେ ଗିରିଜାଂ ସତୀମ୍ ୧୭.
ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ଦଶଭୁଜା ଏବଂ ଅର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହ ଥିବା ପତିବ୍ରତା ଗିରିଜାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କର।
ସଵୃଷଂ ତାମ୍ରପତ୍ରେ ଚ ଵସ୍ତ୍ରେଣ ପରିଗୁଂଠିତେ ୧୭.
ବୃଷ ସହିତ, ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକି ରଖ।
ଵିଧିନା ଜାଗରଂ କୁର୍ଯାଦ୍ରାତ୍ରୌ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ ୧୭.
ଯଥାବିଧି ରାତିରେ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ।
ଗୋକ୍ଷୀରସ୍ନାନଂ ଦେଵେଶ ଗୋକ୍ଷୀରେଣ ମଯା କୃତମ୍ ୧୭.
ହେ ଦେବେଶ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗାଈର ଦୁଧରେ ସ୍ନାନ କରାଇଛି।
ଦଧ୍ନା ଚୈଵ ମଯା ଦେଵ ସ୍ନପନଂ କ୍ରିଯତେଽଧୁନା ୧୭.
ହେ ଦେବ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦହିରେ ସ୍ନାନ କରାଉଛି।
ସର୍ପିଷା ଚ ମଯା ଦେଵ ସ୍ନପନଂ କ୍ରିଯତେଽଧୁନା ୧୭.
ହେ ଦେବ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଘିଅରେ ସ୍ନାନ କରାଉଛି।
ଇଦଂ ମଧୁ ମଯା ଦତ୍ତଂ ତଵ ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥମେଵ ଚ ୧୭.
ଏହି ମଧୁ ମୁଁ କେବଳ ତୁମର ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ ଦାନ କରିଛି।
ସିତଯା ଦେଵଦେଵେଶ ସ୍ନପନଂ କ୍ରିଯତେଽଧୁନା ୧୭.
ଏବେ ସୀତାଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯାଉଛି।
ଏଵଂ ପଂଚାମୃତେନୈଵ ସ୍ନପନୀଯୋ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ ଅନେନୈଵ ଚ ମଂତ୍ରେଣ ଉମାକାଂତସ୍ଯ ତୃଷ୍ଟଯେ॥ ୧୭.
ଏଭଳି ପାଞ୍ଚ ଧାତୁର ଅମୃତରେ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉମାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ।
ଅର୍ଘ୍ଯୋଽସି ତ୍ଵମୁମାକାଂତ ଅର୍ଘେଣାନେନ ଵୈ ପ୍ରଭୋ ୧୭.
ହେ ଉମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଆପଣ ଅର୍ଘ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି; ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହେ ପ୍ରଭୁ।
ମଯା ଦତ୍ତଂ ଚ ତେ ପାଦ୍ଯଂ ପୁଷ୍ପଗଂଧସମନ୍ଵିତମ୍ ୧୭.
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ସହିତ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇଛି।
ଵିଷ୍ଟରଂ ଵିଷ୍ଟରେଣୈଵ ମଯା ଦତ୍ତଂ ଚ ଵୈ ପ୍ରଭୋ ୧୭.
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆସନ ଦେଇଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ଆଚମନୀଯଂ ମଯା ଦତ୍ତଂ ତଵ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵର ପ୍ରଭୋ ୧୭.
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଚମନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇଛି, ହେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର।