ଅଦୃଷ୍ଟଂ ପରମଂ ଧର୍ମ୍ଯଂ ଵିଧିନା ପରମେଣ ହି ୧୬.
ଅଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟଟିକୁ ଉଚ୍ଚତମ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରାଯାଇଥିଲା।
ନିଃସ୍ପୃହଂ ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ହ୍ଯୁଵାଚ ତମ୍ ୧୬.
ସେ ନିର୍ଲୋଭ ଭାବେ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯାଚସ୍ଵ ତସ୍ଯ ଚାସ୍ଥୀନି ଦଧୀଚେଃ କାର୍ଯଗୌରଵାତ୍ ୧୬.
ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାମ ପାଇଁ ତୁମେ ଦଧୀଚିଙ୍କର ଅସ୍ଥି ଚାହିଁବାକୁ ଯାଅ।
ତଥେତି ଗତ୍ଵା ତେ ସର୍ଵେ ଦଧୀଚସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ଶୁଭମ୍ ୧୬.
ଏପରି କହି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦଧୀଚିଙ୍କର ଶୁଭ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ମାର୍ଜାରମୂଷକାଶ୍ଚୈଵ ପରସ୍ପରମୁଦାନ୍ଵିତାଃ ୧୬.
ସେଠାରେ ବିଲାଇ ଓ ଉଠୁକୁମି ମିଶି ଖୁସିରେ ରହୁଥିଲେ।
ତଥା ଜାତ୍ଯଶ୍ଚ ଵିଵିଧାଃ କ୍ରୀଡାଯୁକ୍ତାଃ ପରସ୍ପରମ୍ ୧୬.
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତିର ପଶୁପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟେ ଖେଳୁଥିଲେ।
ଏଵଂଵିଧାନ୍ଯନେକାନି ହ୍ଯଶ୍ଚର୍ଯାଣି ତଦାଶ୍ରମେ ୧୬.
ସେ ଆଶ୍ରମରେ ଏପରି ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଅଥାସନେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଦଦୃଶୁଃ ପରମାସ୍ଥିତମ୍ ୧୬.
ତାପରେ ସେମାନେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଗଭୀର ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଵିଭାଵସୁଂ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଵା ସୁଵର୍ଚସହିତଂ ତଦା ୧୬.
ସେ ସମୟରେ ବିଭାବସୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତତୋ ଦେଵା ଵଚନଂ ଚେଦମବ୍ରୁଵନ୍ ୧୬.
ସେମାନେ ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନିଶମ୍ଯ ଵଚନଂ ତେଷାଂ ଦେଵାନାଂ ଭୁନିରବ୍ରଵୀତ୍ ୧୬.
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୁନି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ନ ସଂଦେହୋ ନାନ୍ଯଥା ମମ ଭାଷିତମ୍ ୧୬.
ମୁଁ ଦେବି, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମୋର କଥା କେବେ ଭିନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଭଯଭୀତା ଵଯଂ ଵିପ୍ର ଭଵଦ୍ଦର୍ଶନକାଂକ୍ଷିଣଃ ୧୬.
ମୁନିବର, ଆମେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛୁ।
ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତା ଵିଦ୍ଧି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦାତୁମର୍ହୋଽଥ ସୁଵ୍ରତ॥ ୧୬.
ଆମେ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ, ଆପଣ ଯେଉଁଠି ଦରକାର ସେସବୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ନିଶମ୍ଯ ଵଚନଂ ତେଷାଂ କିଂ ଦାତଵ୍ଯଂ ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍॥ ୧୬.
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ କହିଲେ: କଣ ଦେବା ଦରକାର ତାହା କହ।
ତତୋ ଦେଵାବ୍ରୁଵନ୍ଵିପ୍ର ଦୈତ୍ଯାନାଂ ନିଧନାଯନଃ ୧୬.
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ମୁନିବର, ଏହା ଦାନବମାନଙ୍କର ସଂହାର ପାଇଁ।
ପ୍ରହସ୍ଯୋଵାଚ ଵିପ୍ରର୍ଷିସ୍ତିଷ୍ଠଧ୍ଵଂ କ୍ଷଣମେଵ ହି ୧୬.
ମୁନି ହସି କହିଲେ: ଏଠାରେ କିଛି ଖ୍ଷଣ ରୁହନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାନଥୋ ପତ୍ନୀଂ ସମାହୂଯ ସୁଵର୍ଚସମ୍ ୧୬.
ଏପରି କହି ସେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସୁବର୍ଚ୍ଚସାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଅସ୍ଥ୍ଯର୍ଥଂ ଯାଚିତୋ ଦେଵୈସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯେତତ୍କଲେଵରମ୍ ୧୬.
ଦେବତାମାନେ ମୋର ଅସ୍ଥି ଚାହିଲେ, ଏହି ଦେହକୁ ଛାଡ଼ୁଛି।
ମଯି ଯାତେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଧର୍ମେଣ ତତ୍ର ମାମ୍ ୧୬.
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବା ପରେ, ତୁମେ ତୁମ ଧର୍ମରେ ରହି, ସେଠାରେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ସ୍ଵପତ୍ନୀଂ ସ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଚାଶ୍ରମମ୍ ୧୬.
ଏଭଳି କହି, ସେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରମକୁ ପଠାଇଲେ।
ସମାଧିନା ପରେଣୈଵ ଵିସୃଜ୍ଯ ସ୍ଵଂ କଲେଵରମ୍ ୧୬.
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି, ସେ ନିଜ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ଦଧୀଚିନାମା ମୁନିଵୃଂଦଵର୍ଯଃ ଶିଵପ୍ରିଯଃ ଶିଵଦୀକ୍ଷାଭିଯୁକ୍ତଃ ୧୬.
ଦଧୀଚି ନାମକ ମୁନି, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଶିବ ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍।
ତତଃ ସର୍ଵେ ସୁରଗଣା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଵିଲଯଂ ଗତମ୍ ୧୭.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଦେଖିଲେ, ସେ ବିଲୀନ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ସୁରଭିଂ ଚାହ୍ଵଯିତ୍ଵାଥ ତଦୋଵାଚ ଶଚୀପତିଃ ୧୭.
ସେମାନେ ସୁରଭୀଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, ଏବଂ ଶଚୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ କହିଲେ।
ତଥେତି ଚ ଵଚୋମତ୍ଵା ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ଲିହ୍ଯ ତତ୍ ୧୭.
ସେ 'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଇ, ସେହି ମହୁର୍ତ୍ତରେ ଲିଜିଦେଲେ।
ଜଗୃହୁସ୍ତାନି ଚାସ୍ଥୀନି ଚକ୍ରୁଃ ଶସ୍ତ୍ରାଣି ଵୈ ସୁରାଃ ୧୭.
ସେମାନେ ସେଠାରେ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ, ଦେବତାମାନେ ତାହାରୁ ଅସ୍ତ୍ର ତିଆରି କଲେ।
ଅନ୍ଯାନି ଚାସ୍ଥୀନି ବହୂନି ତସ୍ଯ ଋଷେସ୍ତଦାନୀଂ ଜଗୃହୁଃ ସୁରାଶ୍ଚ ୧୭.
ସେ ସମୟରେ ଦେବମାନେ ଏହି ଋଷିଙ୍କ ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ଥି ମଧ୍ୟ ନେଇଥିଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାଣି କୃତ୍ଵା ତେ ସର୍ଵେ ମହାବଲପରାକ୍ରମାଃ ୧୭.
ଅସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରି, ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରାକ୍ରମୀ ହେଲେ।
ତତଃ ସୁଵର୍ଚ୍ଚାଶ୍ଚ ଦଧୀଚିପତ୍ନୀ ଯା ପ୍ରେଷିତା ସା ସୁରକାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ ୧୭.
ତାପରେ ସୁବର୍ଚ୍ଚା, ଦଧୀଚିଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କ କାମ ସାର୍ଥକ କରିବାକୁ ପଠାଯାଇଥିଲେ।