ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମାଣମାଗାତ୍ଯ ଊଚୁଃ ସର୍ଵେ ମୁନେର୍ଵଚଃ॥ ୧୬.
ପୁଣି ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ମୁନିଙ୍କ କଥା କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ତଦା ଦେଵାନ୍ସର୍ଵେଷାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ ୧୬.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ କାମ ସଫଳ ହେବା ପାଇଁ କହିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵାକ୍ଯଂ ଶକ୍ରୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୧୬.
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶକ୍ର ତାଙ୍କର ଉତ୍ତର କହିଲେ।
ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ହତୋ ଦେଵ ଦେଵାନାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ ୧୬.
ଦେବତାଙ୍କ କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା।
ତଥା ପୁରୋଧସା ଚୈଵ ନିଃଶ୍ରୀକସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍କୃତଃ ୧୬.
ଏହିପରି ପୁରୋହିତ ମଧ୍ୟ ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଶ୍ରୀହୀନ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ଦଧୀଚଂ ଘାତଯିତ୍ଵା ଵୈ ତସ୍ଯାସ୍ଥୀନି ବହୂନ୍ଯପି ୧୬.
ଦଧୀଚିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ତାଙ୍କର ଅନେକ ଅସ୍ଥି ନେଇଯାଇଥିଲା।
ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରା ହି ଜନିତୋ ଯୋ ଵୈ ଵୃତ୍ରୋ ନାମୈଷ ଦୈତ୍ଯରାଟ୍ ଶକ୍ରେଣୋକ୍ତଂ ନିଶମ୍ଯାଥ ବ୍ରହ୍ମା ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ହ॥ ୧୬.
ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେ ଭଲି ଦାନବରାଜ ବୃତ୍ର; ଶକ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଉକ୍ତି କହିଲେ।
ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ରପରେଣୈଵ ଵିଧିନା ତମବୋଧଯତ୍ ହଂତୁକାମଂ ଜିଘାଂସୀଯାନ୍ନ ତେନ ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍॥ ୧୬.
ନୀତିଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଉପାୟରେ ସେଠାରେ ଶିଖାଇଦେଲେ; ଯିଏ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ତାହାର ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଏହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିବାର ଦୋଷୀ ହେବେ ନାହିଁ।
ଦଧୀଚସ୍ଯ ଵଧାଦ୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ନହଂ ଭୀତୋ ନ ସଂଶଯଃ ୧୬.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦଧୀଚିଙ୍କ ହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ କେବେ ଭୟଭୀତ ନୁହେଁ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅତୋ ନ କାର୍ଯମସ୍ମାଭିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତୁ ହେଲନମ୍ ୧୬.
ଏହିକାରଣରୁ, ଆମେ କେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଦୃଷ୍ଟଂ ପରମଂ ଧର୍ମ୍ଯଂ ଵିଧିନା ପରମେଣ ହି ୧୬.
ଅଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟଟିକୁ ଉଚ୍ଚତମ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରାଯାଇଥିଲା।
ନିଃସ୍ପୃହଂ ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମା ହ୍ଯୁଵାଚ ତମ୍ ୧୬.
ସେ ନିର୍ଲୋଭ ଭାବେ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯାଚସ୍ଵ ତସ୍ଯ ଚାସ୍ଥୀନି ଦଧୀଚେଃ କାର୍ଯଗୌରଵାତ୍ ୧୬.
ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାମ ପାଇଁ ତୁମେ ଦଧୀଚିଙ୍କର ଅସ୍ଥି ଚାହିଁବାକୁ ଯାଅ।
ତଥେତି ଗତ୍ଵା ତେ ସର୍ଵେ ଦଧୀଚସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ଶୁଭମ୍ ୧୬.
ଏପରି କହି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦଧୀଚିଙ୍କର ଶୁଭ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ମାର୍ଜାରମୂଷକାଶ୍ଚୈଵ ପରସ୍ପରମୁଦାନ୍ଵିତାଃ ୧୬.
ସେଠାରେ ବିଲାଇ ଓ ଉଠୁକୁମି ମିଶି ଖୁସିରେ ରହୁଥିଲେ।
ତଥା ଜାତ୍ଯଶ୍ଚ ଵିଵିଧାଃ କ୍ରୀଡାଯୁକ୍ତାଃ ପରସ୍ପରମ୍ ୧୬.
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତିର ପଶୁପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟେ ଖେଳୁଥିଲେ।
ଏଵଂଵିଧାନ୍ଯନେକାନି ହ୍ଯଶ୍ଚର୍ଯାଣି ତଦାଶ୍ରମେ ୧୬.
ସେ ଆଶ୍ରମରେ ଏପରି ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଅଥାସନେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଦଦୃଶୁଃ ପରମାସ୍ଥିତମ୍ ୧୬.
ତାପରେ ସେମାନେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଗଭୀର ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଵିଭାଵସୁଂ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଵା ସୁଵର୍ଚସହିତଂ ତଦା ୧୬.
ସେ ସମୟରେ ବିଭାବସୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତତୋ ଦେଵା ଵଚନଂ ଚେଦମବ୍ରୁଵନ୍ ୧୬.
ସେମାନେ ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନିଶମ୍ଯ ଵଚନଂ ତେଷାଂ ଦେଵାନାଂ ଭୁନିରବ୍ରଵୀତ୍ ୧୬.
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୁନି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ନ ସଂଦେହୋ ନାନ୍ଯଥା ମମ ଭାଷିତମ୍ ୧୬.
ମୁଁ ଦେବି, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମୋର କଥା କେବେ ଭିନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଭଯଭୀତା ଵଯଂ ଵିପ୍ର ଭଵଦ୍ଦର୍ଶନକାଂକ୍ଷିଣଃ ୧୬.
ମୁନିବର, ଆମେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛୁ।
ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତା ଵିଦ୍ଧି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦାତୁମର୍ହୋଽଥ ସୁଵ୍ରତ॥ ୧୬.
ଆମେ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ, ଆପଣ ଯେଉଁଠି ଦରକାର ସେସବୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ନିଶମ୍ଯ ଵଚନଂ ତେଷାଂ କିଂ ଦାତଵ୍ଯଂ ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍॥ ୧୬.
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ କହିଲେ: କଣ ଦେବା ଦରକାର ତାହା କହ।
ତତୋ ଦେଵାବ୍ରୁଵନ୍ଵିପ୍ର ଦୈତ୍ଯାନାଂ ନିଧନାଯନଃ ୧୬.
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ମୁନିବର, ଏହା ଦାନବମାନଙ୍କର ସଂହାର ପାଇଁ।
ପ୍ରହସ୍ଯୋଵାଚ ଵିପ୍ରର୍ଷିସ୍ତିଷ୍ଠଧ୍ଵଂ କ୍ଷଣମେଵ ହି ୧୬.
ମୁନି ହସି କହିଲେ: ଏଠାରେ କିଛି ଖ୍ଷଣ ରୁହନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାନଥୋ ପତ୍ନୀଂ ସମାହୂଯ ସୁଵର୍ଚସମ୍ ୧୬.
ଏପରି କହି ସେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସୁବର୍ଚ୍ଚସାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଅସ୍ଥ୍ଯର୍ଥଂ ଯାଚିତୋ ଦେଵୈସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯେତତ୍କଲେଵରମ୍ ୧୬.
ଦେବତାମାନେ ମୋର ଅସ୍ଥି ଚାହିଲେ, ଏହି ଦେହକୁ ଛାଡ଼ୁଛି।
ମଯି ଯାତେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଧର୍ମେଣ ତତ୍ର ମାମ୍ ୧୬.
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବା ପରେ, ତୁମେ ତୁମ ଧର୍ମରେ ରହି, ସେଠାରେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବା।