ଶଚ୍ଯା ସମେତୋ ହି ତଦା ପୁରଂଦରୋ ବଭୂଵ ଵିଶ୍ଵାଧିପତିର୍ମହାତ୍ମା ୧୬.
ତାପରେ ଶଚୀ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ପୁରନ୍ଦର ଏହି ବିଶ୍ୱର ମହାତ୍ମା ପ୍ରଭୁ ହେଲେ।
ତଦାଗ୍ନଯଃ ଶୋଭନା ଵାଯଵଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଗ୍ରହାଃ ସୁପ୍ରଭାଃ ଶାଂତିଯୁକ୍ତାଃ ୧୬.
ସେ ସମୟରେ ଅଗ୍ନିମାନେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବାୟୁମାନେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଶୁଭ ଓ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନାନି ତଥା ହ୍ଯାସନ୍ମନାଂସି ଚ ମନସ୍ଵିନାମ୍॥ ୧୬.
ସେପରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମାନଙ୍କର ମନ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲା।
ନଦ୍ଯଶ୍ଚାମୃତଵାହିନ୍ଯୋ ଵୃକ୍ଷା ହ୍ଯାସନ୍ସଦାଫଲାଃ ୧୬.
ନଦୀମାନେ ଅମୃତ ବହାଇଲେ, ଗଛମାନେ ସଦା ଫଳ ଦେଇଥିଲେ।
ଐକପଦ୍ଯେନ ସର୍ଵେଷାମିଂଦ୍ରଲୋକନିଵାସିନାମ୍ ୧୬.
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକର ସମସ୍ତ ବାସିନ୍ଦା ଏକତାରେ ଚାଲିଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚେଂଦ୍ରମହୋତ୍ସଵମ୍ ୧୬.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମହାଉତ୍ସବ ଦେଖିଲେ।
ଜଗାମ ନିର୍ଵେଦପରସ୍ତପସ୍ତପ୍ତୁଂ ସୁଦାରୁଣମ୍ ୧୬.
ସେ ନିରାଶ ହୋଇ, ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତ୍ଵଷ୍ଟାରମବ୍ରଵୀତ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ ଵରଂ ପୁତ୍ରୋ ହି ଦାତ୍ଵୋଯ ଦେଵାନାଂ ହି ଭଯାଵହଃ॥ ୧୬.
ତାପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସେ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ସୁନିଷ୍ଠା, ତୁମେ ଏକ ଵର ଚାହ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଦେବି, ଯିଏ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ହେବ।'
ତଥେତି ଚ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଷ୍ଠିନା ୧୬.
'ଏହିପରି ହେଉ', ବୋଲି ସେ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ, ବର ଦେଲେ।
ଵୃତ୍ରନାମାଂକିତସ୍ତତ୍ର ଦୈତ୍ଯୋ ହି ପରମାଦ୍ଭୁତଃ ୧୬.
ସେଠାରେ ବିଚିତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ବୃତ୍ର।
ପାତାଲାନ୍ନିର୍ଗତା ଦୈତ୍ଯା ଯେ ପୁରାଽମୃତମଂଥନେ ୧୬.
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦାନବ ପୂର୍ବେ ଅମୃତ ମଥନ ସମୟରେ ପାତାଳରୁ ବାହାରିଥିଲେ,
ସର୍ଵଂ ମହୀତଲଂ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ତେନୈକେନ ମହାତ୍ମନା॥ ୧୬.
ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ଏକ ମହାତ୍ମା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆବୃତ କରିଥିଲେ।
ତଦା ସର୍ଵେଽପି ଋଷଯୋ ଵଧ୍ଯମାନାସ୍ତପସ୍ଵିନଃ ୧୬.
ସେ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଓ ତପସ୍ବୀମାନେ ହତ୍ୟା ହେଉଥିଲେ।
ତଥା ଚେଂଦ୍ରାଦଯୋ ଦେଵା ଗଂଧର୍ଵାଃ ସମରୁଦ୍ଗଣାଃ ୧୬.
ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଓ ମରୁତମାନେ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା ହେଉଥିଲେ।
ଭଵଦ୍ଵଧାର୍ଥଂ ଜନିତସ୍ତପସା ପରମେଣ ତୁ ୧୬.
ତୁମର ବିନାଶ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ତଥାପି ଯତ୍ନଃ କ୍ରିଯତାଂ ଯଥା ଵଧ୍ଯୋ ଭଵେଦସୌ ୧୬.
ତଥାପି, ଏହିପରି ଉଦ୍ୟମ କରାଯାଉ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ହତ୍ୟା ଯୋଗ୍ୟ ହେବ।
ଯଦା ଇଂଦ୍ରୋ ହି ହତ୍ଯାଯା ଵିମୁକ୍ତଃ ସ୍ଥାପିତୋ ଦିଵି ୧୬.
ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ହତ୍ୟାର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଥିଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯନେକାନି ସଂକ୍ଷିପ୍ତାନି ହ୍ଯବୁଦ୍ଧିତଃ ୧୬.
ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଅଜ୍ଞାନରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସନ୍ଵାକ୍ଯଂ ଦେଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ତଦାଽବ୍ରଵୀତ୍ ୧୬.
ଏହା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ହସିଲେ ଓ ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗତ୍ଵା ଦେଵାସ୍ତଦା ସର୍ଵେ ନାପଶ୍ଯନ୍ସ୍ଵଂ ସ୍ଵମାଯୁଧମ୍ ୧୬.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଖୋଜିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମାଣମାଗାତ୍ଯ ଊଚୁଃ ସର୍ଵେ ମୁନେର୍ଵଚଃ॥ ୧୬.
ପୁଣି ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ମୁନିଙ୍କ କଥା କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ତଦା ଦେଵାନ୍ସର୍ଵେଷାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ ୧୬.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ କାମ ସଫଳ ହେବା ପାଇଁ କହିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵାକ୍ଯଂ ଶକ୍ରୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୧୬.
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶକ୍ର ତାଙ୍କର ଉତ୍ତର କହିଲେ।
ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ହତୋ ଦେଵ ଦେଵାନାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ ୧୬.
ଦେବତାଙ୍କ କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା।
ତଥା ପୁରୋଧସା ଚୈଵ ନିଃଶ୍ରୀକସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍କୃତଃ ୧୬.
ଏହିପରି ପୁରୋହିତ ମଧ୍ୟ ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଶ୍ରୀହୀନ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ଦଧୀଚଂ ଘାତଯିତ୍ଵା ଵୈ ତସ୍ଯାସ୍ଥୀନି ବହୂନ୍ଯପି ୧୬.
ଦଧୀଚିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ତାଙ୍କର ଅନେକ ଅସ୍ଥି ନେଇଯାଇଥିଲା।
ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରା ହି ଜନିତୋ ଯୋ ଵୈ ଵୃତ୍ରୋ ନାମୈଷ ଦୈତ୍ଯରାଟ୍ ଶକ୍ରେଣୋକ୍ତଂ ନିଶମ୍ଯାଥ ବ୍ରହ୍ମା ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ହ॥ ୧୬.
ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେ ଭଲି ଦାନବରାଜ ବୃତ୍ର; ଶକ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଉକ୍ତି କହିଲେ।
ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ରପରେଣୈଵ ଵିଧିନା ତମବୋଧଯତ୍ ହଂତୁକାମଂ ଜିଘାଂସୀଯାନ୍ନ ତେନ ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍॥ ୧୬.
ନୀତିଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଉପାୟରେ ସେଠାରେ ଶିଖାଇଦେଲେ; ଯିଏ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ତାହାର ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଏହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିବାର ଦୋଷୀ ହେବେ ନାହିଁ।
ଦଧୀଚସ୍ଯ ଵଧାଦ୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ନହଂ ଭୀତୋ ନ ସଂଶଯଃ ୧୬.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦଧୀଚିଙ୍କ ହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ କେବେ ଭୟଭୀତ ନୁହେଁ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅତୋ ନ କାର୍ଯମସ୍ମାଭିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତୁ ହେଲନମ୍ ୧୬.
ଏହିକାରଣରୁ, ଆମେ କେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।