ତଦା ହ୍ଯାପୋ ମିଲିତ୍ଵାଥ ଊଚୁଃ ସର୍ଵାଃ ପୁରୋଧସମ୍ ୧୬.
ସେତେବେଳେ, ସମସ୍ତ ଜଳ ଏକଠା ହୋଇ, ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅସ୍ମତ୍ସଂପର୍କସଂବଂଧାତ୍ସ୍ନାନଶୌଚାଶନାଦିଭିଃ ୧୬.
ଆମ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଓ ସଂଯୋଗରେ—ସ୍ନାନ, ପବିତ୍ରତା, ଭୋଜନ ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା—
ତାସାଂ ଵଚନମାକର୍ଣ୍ଯ ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ହ ୧୬.
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ।
ଆପଃ ପୁନଂତୁ ସର୍ଵେଷାଂ ଚରାଚରନିଵାସିନାମ୍ ୧୬.
ପାଣି ସମସ୍ତ ଚଳନ ଓ ଅଚଳନ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ରତା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଦ୍ଯୈଵ ଗ୍ରାହ୍ଯେ ହତ୍ଯାଂଶଃ ସର୍ଵକାର୍ଯାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ୧୬.
ଆଜିଏ ହତ୍ୟାର ଦୋଷର ଏକ ଅଂଶ ନେବାକୁ ହେବ, ସମସ୍ତ କାମର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ପାପମାଚରତେ ଯୋଷା ତେନ ପାପେନ ନାନ୍ଯଥା ୧୬.
ଏକ ଜଣେ ଜଣା ଯେତେବେଳେ ପାପ କରେ, ସେହି ପାପ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଦୁଷିତ ହୁଏ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବେ ନୁହେଁ।
ଶ୍ରୁତମସ୍ତି ନ ତେ କିଂଚିଦ୍ଧେପୁରୋଧୋ ଵିମୃଶ୍ଯତାମ୍ ୧୬.
ତୁମେ ଶୁଣିଛ, କିନ୍ତୁ କିଛି ବୁଝିନାହାଁ; ଏହି କଥାକୁ ପୂର୍ବରୁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କର।
ମା ଭଯଂ କ୍ରିଯତାଂ ସର୍ଵାଃ ପାପାଦସ୍ମାତ୍ସୁଲୋଚନାଃ ହତ୍ଯାଂଶୋ ଯୋ ହି ସର୍ଵାସାଂ ଯଥାକାମିତ୍ଵମେଵ ଚ॥ ୧୬.
ହେ ସୁନୟନୀମାନେ, ଏହି ପାପରୁ କେହି ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ହତ୍ୟାର ଅଂଶ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ମିଳିଛି।
ଏଵମଂଶାଶ୍ଚ ତ୍ଯାଯାଶ୍ଚତ୍ଵାରଃ କଲ୍ପିତାଃ ସୁରୈଃ ୧୬.
ଏଭଳି ଚାରିଟି ଅଂଶ ଦେବତାମାନେ ବଣ୍ଟନ କରିଥିଲେ।
ନିଷ୍ପାପୋ ହି ତଦା ଜାତୋ ମହେଂଦ୍ରୋ ହ୍ଯଭିଷେଚିତଃ ୧୬.
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୋଷମୁକ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ମହାଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଅଭିଷେକିତ ହେଲେ।
ଶଚ୍ଯା ସମେତୋ ହି ତଦା ପୁରଂଦରୋ ବଭୂଵ ଵିଶ୍ଵାଧିପତିର୍ମହାତ୍ମା ୧୬.
ତାପରେ ଶଚୀ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ପୁରନ୍ଦର ଏହି ବିଶ୍ୱର ମହାତ୍ମା ପ୍ରଭୁ ହେଲେ।
ତଦାଗ୍ନଯଃ ଶୋଭନା ଵାଯଵଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଗ୍ରହାଃ ସୁପ୍ରଭାଃ ଶାଂତିଯୁକ୍ତାଃ ୧୬.
ସେ ସମୟରେ ଅଗ୍ନିମାନେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବାୟୁମାନେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଶୁଭ ଓ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନାନି ତଥା ହ୍ଯାସନ୍ମନାଂସି ଚ ମନସ୍ଵିନାମ୍॥ ୧୬.
ସେପରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମାନଙ୍କର ମନ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲା।
ନଦ୍ଯଶ୍ଚାମୃତଵାହିନ୍ଯୋ ଵୃକ୍ଷା ହ୍ଯାସନ୍ସଦାଫଲାଃ ୧୬.
ନଦୀମାନେ ଅମୃତ ବହାଇଲେ, ଗଛମାନେ ସଦା ଫଳ ଦେଇଥିଲେ।
ଐକପଦ୍ଯେନ ସର୍ଵେଷାମିଂଦ୍ରଲୋକନିଵାସିନାମ୍ ୧୬.
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକର ସମସ୍ତ ବାସିନ୍ଦା ଏକତାରେ ଚାଲିଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚେଂଦ୍ରମହୋତ୍ସଵମ୍ ୧୬.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମହାଉତ୍ସବ ଦେଖିଲେ।
ଜଗାମ ନିର୍ଵେଦପରସ୍ତପସ୍ତପ୍ତୁଂ ସୁଦାରୁଣମ୍ ୧୬.
ସେ ନିରାଶ ହୋଇ, ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତ୍ଵଷ୍ଟାରମବ୍ରଵୀତ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ ଵରଂ ପୁତ୍ରୋ ହି ଦାତ୍ଵୋଯ ଦେଵାନାଂ ହି ଭଯାଵହଃ॥ ୧୬.
ତାପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସେ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ସୁନିଷ୍ଠା, ତୁମେ ଏକ ଵର ଚାହ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଦେବି, ଯିଏ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ହେବ।'
ତଥେତି ଚ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଷ୍ଠିନା ୧୬.
'ଏହିପରି ହେଉ', ବୋଲି ସେ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ, ବର ଦେଲେ।
ଵୃତ୍ରନାମାଂକିତସ୍ତତ୍ର ଦୈତ୍ଯୋ ହି ପରମାଦ୍ଭୁତଃ ୧୬.
ସେଠାରେ ବିଚିତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ବୃତ୍ର।
ପାତାଲାନ୍ନିର୍ଗତା ଦୈତ୍ଯା ଯେ ପୁରାଽମୃତମଂଥନେ ୧୬.
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦାନବ ପୂର୍ବେ ଅମୃତ ମଥନ ସମୟରେ ପାତାଳରୁ ବାହାରିଥିଲେ,
ସର୍ଵଂ ମହୀତଲଂ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ତେନୈକେନ ମହାତ୍ମନା॥ ୧୬.
ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ଏକ ମହାତ୍ମା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆବୃତ କରିଥିଲେ।
ତଦା ସର୍ଵେଽପି ଋଷଯୋ ଵଧ୍ଯମାନାସ୍ତପସ୍ଵିନଃ ୧୬.
ସେ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଓ ତପସ୍ବୀମାନେ ହତ୍ୟା ହେଉଥିଲେ।
ତଥା ଚେଂଦ୍ରାଦଯୋ ଦେଵା ଗଂଧର୍ଵାଃ ସମରୁଦ୍ଗଣାଃ ୧୬.
ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଓ ମରୁତମାନେ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା ହେଉଥିଲେ।
ଭଵଦ୍ଵଧାର୍ଥଂ ଜନିତସ୍ତପସା ପରମେଣ ତୁ ୧୬.
ତୁମର ବିନାଶ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ତଥାପି ଯତ୍ନଃ କ୍ରିଯତାଂ ଯଥା ଵଧ୍ଯୋ ଭଵେଦସୌ ୧୬.
ତଥାପି, ଏହିପରି ଉଦ୍ୟମ କରାଯାଉ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ହତ୍ୟା ଯୋଗ୍ୟ ହେବ।
ଯଦା ଇଂଦ୍ରୋ ହି ହତ୍ଯାଯା ଵିମୁକ୍ତଃ ସ୍ଥାପିତୋ ଦିଵି ୧୬.
ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ହତ୍ୟାର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଥିଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯନେକାନି ସଂକ୍ଷିପ୍ତାନି ହ୍ଯବୁଦ୍ଧିତଃ ୧୬.
ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଅଜ୍ଞାନରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସନ୍ଵାକ୍ଯଂ ଦେଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ତଦାଽବ୍ରଵୀତ୍ ୧୬.
ଏହା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା ହସିଲେ ଓ ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗତ୍ଵା ଦେଵାସ୍ତଦା ସର୍ଵେ ନାପଶ୍ଯନ୍ସ୍ଵଂ ସ୍ଵମାଯୁଧମ୍ ୧୬.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଖୋଜିପାରିଲେ ନାହିଁ।