ଆଯାତଃ ସୋଽମରାଵତ୍ଯାଂ ତ୍ରିଦଶୈରଭିତୋଷିତଃ ୧୫.
ସେ ଅମରାବତୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ।
ନାରଦେନୈଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ତ୍ଵଂ ରାଜା ଯାଜ୍ଞିକୋ ହ୍ଯସି ୧୫.
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରାଜା।
ଯେ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ଧର୍ମିଷ୍ଠା ଦୈଵେନ ପରମଂ ପଦମ୍ ୧୫.
ଯେମାନେ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପତଂତି ନରକେ ଘୋରେ ସ୍ତବ୍ଧା ଵୈ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ॥ ୧୫.
ଯେମାନେ ଅହଂକାରୀ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯୈଃ କୃତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତେଷାଂ ଵିଘ୍ନଃ ପ୍ରଜାଯତେ ୧୫.
ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ଆସେ।
ମହାଦାନାନି ଦତ୍ତାନି ଅନ୍ନଦାନଯୁତାନି ଚ ୧୫.
ବଡ଼ ବଡ଼ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି, ଖାଦ୍ୟ ଦାନ ମଧ୍ୟ ହୋଇଛି।
ତଥୈଵ ସର୍ଵାଣ୍ଯପି ଚୋତ୍ତମାନି ଦାନାନି ଚୋକ୍ତାନି ମନୀଷିଭିର୍ଯଦା ୧୫.
ଏଭଳି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯେଉଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି।
ଯଜ୍ଞୈରିଷ୍ଟଂ ଵାଜପେଯାତିରାତ୍ରୈର୍ଜ୍ଯୋତିଷ୍ଟୋମୈ ରାଜସୂଯାଦିଭିଶ୍ଚ ୧୫.
ଯଜ୍ଞ ହୋଇଛି—ବାଜପେୟ, ଅତିରାତ୍ର, ଜ୍ୟୋତିଷ୍ଟୋମ, ରାଜସୂୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ।
ଦେଵଦେଵୋ ଜଗନ୍ନାଥ ଇଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞୈରନେକଶଃ ୧୫.
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ବହୁବାର ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ପତ୍ନୀତ୍ଵେନ ଚତୁର୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦତ୍ତାଃ କନ୍ଯା ମୁନେ ତଦା ୧୫.
ସେ ସମୟରେ ଚାରିଜଣ ଋଷିଙ୍କୁ କନ୍ୟାମାନେ ଘରେଇ ଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଏଵଂ ଭୂତାନ୍ଯନେକାନି ସୁକୃତାନି ମଯା ପୁରା ୧୫.
ଏଭଳି ଅନେକ ନିର୍ମଳ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ କରିଥିଲି।
ଭୂଯଃ ପୃଷ୍ଟଃ ସର୍ଵଦେଵୈଃ ସ ରାଜା କୃତଂ ସର୍ଵଂ ଗୁପ୍ତମେଵ ଯଥାର୍ଥମ୍ ୧୫.
ସମସ୍ତ ଦେବତା ପୁନିଥରେ ପଚାରିଲେ, ସେ ରାଜା ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହିଲେ, କିଛି ଲୁଚାଇଲେ ନାହିଁ।
ଵଚୋ ନିଶମ୍ଯ ଦେଵାନାଂ ଯଯାତିରମିତଦ୍ଯୁତିଃ ୧୫.
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଅସୀମ ତେଜସ୍ୱୀ ଯୟାତି—
କଥିତଂ ସର୍ଵମେତଚ୍ଚ ନିଃଶେଷଂ ଵ୍ଯାସଵତ୍ତଦା ୧୫.
ଏ ସବୁ କଥା ବ୍ୟାସଦେବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହିପରି ଏବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।
ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ସର୍ଵେଷାଂ ସୁରାଣାଂ ତତ୍ର ପଶ୍ଯତାମ୍ ୧୫.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—
ଅନ୍ଯୋ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ ଲୋକେ ଯାଜ୍ଞିକୋ ଯୋ ହି ତତ୍ର ଵୈ ୧୫.
ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ପରି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ କେହି ଦେଖାଯାଇଲେ ନାହିଁ।
ସର୍ଵେ ସୁରାଶ୍ଚ ଋଷଯୋଽଥ ମହାଫଣୀଂଦ୍ରା ଗନ୍ଧର୍ଵଯକ୍ଷଖଗଚାରଣକିଂନରାଶ୍ଚ ୧୫.
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି, ବଡ଼ ନାଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ପକ୍ଷୀ, ଚାରଣ ଓ କିନ୍ନରମାନେ—
ତତଃ ଶଚୀ ତାନ୍ପ୍ରୋଵାଚ ଵାଚଂ ଧର୍ମାର୍ଥସଂଯୁତାମ୍ ୧୬.
ତାପରେ ଶଚୀ ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭରା କଥା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗଚ୍ଛତ ତ୍ଵରିତାଃ ସର୍ଵେ ଶକ୍ରଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଵିଚକ୍ଷଣାଃ ୧୬.
ସମସ୍ତେ ଜଣେ ଜଣେ ଚତୁର ଲୋକେ, ତୁରନ୍ତ ଯାଅ, ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ।
ବହୂନାଂ କାରଣେନୈଵ ଵିଶ୍ଵରୂପେ ହି ମଂଦଧୀଃ ୧୬.
ବହୁ କାରଣରୁ ମୋ ମନ ଭିତରେ ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅସ୍ଥିରତା ଆସିଛି।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵୈର୍ଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଗଂତଵ୍ଯଂ ଯତ୍ର ସ ପ୍ରଭୁଃ ୧୬.
ସେଠିଏଁ, ସମସ୍ତେ ଏହି ପ୍ରଭୁ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଯିବା ଦରକାର।
ଅଵଜ୍ଞାମାତ୍ରକ୍ଷୁବଂଧେନ ତ୍ଵଯା ଶପ୍ତଃ ପୁରଂଦରଃ ୧୬.
ତୁମେ କେବଳ ଅବମାନନା କରିଥିବାରୁ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇଛ।
ନିରସ୍ତୋଽପି ହି ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମଵସାନପରୋ ଭଵ॥ ୧୬.
ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ବାହାର କରିଦେଲେ ମଧ୍ୟ, ତଥାପି ତୁମେ ଫଳାଫଳ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଉ।
ଯଥା ମଦର୍ଥମାନୀତୌ ଶକ୍ରେ ଜୀଵତି ତାଵୁଭୌ ୧୬.
ଶକ୍ର ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ମୋ ପାଇଁ ଆଣିବା ଉଚିତ।
କୋଽପି ସୌଭାଗ୍ଯଵାଁଲ୍ଲୋକେ ତଵ କ୍ଷେତ୍ରେ ଜନିଷ୍ଯତି ୧୬.
ତୁମର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ଜଗତରେ କେହି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଗଚ୍ଛ ଶୀଘ୍ରଂ ସୁରୈଃସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶକ୍ରମାନଯ ମ ଚିରମ୍ ୧୬.
ଦେବତାମାନେ ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଯାଅ ଏବଂ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ବିଳମ୍ବ ଛାଡ଼ି ଆଣ।
ଶଚ୍ଯୋକ୍ତଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଜଗାମ ସଃ ୧୬.
ଶଚୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
ସରସସ୍ତୀରମାସାଦ୍ଯ ତେ ଶକ୍ରଂ ଚାଭ୍ଯଵାଦଯନ୍ ୧୬.
ସେମାନେ ଝିଲିକ ତୀରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଶକ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଉଵାଚ ଦେଵାନେଦେଵେଶଃ କସ୍ମାଦ୍ଯୂଯମିହାଗତାଃ ଅପ୍ସୁ ତିଷ୍ଠାମି ଭୋ ଦେଵା ଏକାକୀ ତପସାନ୍ଵିତଃ॥ ୧୬.
ଦେବତାଙ୍କ ଠାକୁର କହିଲେ, 'ତୁମେମାନେ କାହିଁକି ଏଠାକୁ ଆସିଛ? ମୁଁ ଏଠି ଜଳରେ ଏକାକୀ ତପସ୍ୟା କରୁଛି।'
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ଶତକ୍ରତୋଃ ୧୬.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଶତକ୍ରତୁ ଶୁଣିଲେ।