ଅଗସ୍ତ୍ଯଃ ଶିବିକାଵାହୀ ତତଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋଽଶପନ୍ନୃପମ୍ ୧୫.
ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଶିବିକା ବୋହିବା ସମୟରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରାଜାକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଶାପୋକ୍ତିମାତ୍ରତୋ ରାଜା ପତିତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ହି ୧୫.
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଶାପ ଦେବା ସହିତେ ରାଜା ତୁରନ୍ତ ପତିତ ହେଲେ।
ଯଥା ହି ନହୁଷୋ ଜାତସ୍ତଥା ସର୍ଵେଽପି ତାଦୃଶାଃ ୧୫.
ଯେପରି ନହୁଷ ଏପରି ହେଲେ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଏପରି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ହୁଅନ୍ତି।
ତସ୍ମାସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ପଦଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଚକ୍ଷଣୈଃ ୧୫.
ତେଣୁ, ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେମାନେ ସବୁ ପ୍ରୟାସରେ ନିଜ ପଦକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
ତଥୈଵ ନହୁଷଃ ସର୍ପ୍ପୋ ଜାତୋରଣ୍ଯେ ମହାଭଯେ ୧୫.
ଏଭଳି ନହୁଷ ଭୟଙ୍କର ଅରଣ୍ୟରେ ସର୍ପ ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ତଥୈଵ ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟଚେତସଃ ୧୫.
ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
ନ ମର୍ତ୍ଯ ଲୋକୋ ନ ସ୍ଵର୍ଗୋ ଜାତୋ ହ୍ଯସ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମନଃ ୧୫.
ଏହି ଦୁଷ୍ଟମନା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ନ ମାନବ ଲୋକ ରହିଲା, ନ ସ୍ୱର୍ଗ ରହିଲା।
ଯାଜ୍ଞିକୋ ହ୍ଯପରୋ ଲୋକେ କଥ୍ଯତାଂ ଚ ମହାମୁନେ ୧୫.
ହେ ମହାମୁନି, ଅନ୍ୟ ଏକ ଯଜ୍ଞ କୁଶଳ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହି ଲୋକରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତୁ।
ଯଯାତିଂ ଚ ମହାଭାଗା ଆନଯଧ୍ଵଂ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ ୧୫.
ତୁମେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଯୟାତିଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ତଦା ମହାତ୍ମା ଯଯୌ ଦିଵଂ ଦେଵଦୂତୈଃ ସମେତଃ ୧୫.
ତାପରେ ମହାତ୍ମା ଯୟାତି ଦେବଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
ଆଯାତଃ ସୋଽମରାଵତ୍ଯାଂ ତ୍ରିଦଶୈରଭିତୋଷିତଃ ୧୫.
ସେ ଅମରାବତୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ।
ନାରଦେନୈଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ତ୍ଵଂ ରାଜା ଯାଜ୍ଞିକୋ ହ୍ଯସି ୧୫.
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରାଜା।
ଯେ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ଧର୍ମିଷ୍ଠା ଦୈଵେନ ପରମଂ ପଦମ୍ ୧୫.
ଯେମାନେ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପତଂତି ନରକେ ଘୋରେ ସ୍ତବ୍ଧା ଵୈ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ॥ ୧୫.
ଯେମାନେ ଅହଂକାରୀ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯୈଃ କୃତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତେଷାଂ ଵିଘ୍ନଃ ପ୍ରଜାଯତେ ୧୫.
ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ଆସେ।
ମହାଦାନାନି ଦତ୍ତାନି ଅନ୍ନଦାନଯୁତାନି ଚ ୧୫.
ବଡ଼ ବଡ଼ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି, ଖାଦ୍ୟ ଦାନ ମଧ୍ୟ ହୋଇଛି।
ତଥୈଵ ସର୍ଵାଣ୍ଯପି ଚୋତ୍ତମାନି ଦାନାନି ଚୋକ୍ତାନି ମନୀଷିଭିର୍ଯଦା ୧୫.
ଏଭଳି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯେଉଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି।
ଯଜ୍ଞୈରିଷ୍ଟଂ ଵାଜପେଯାତିରାତ୍ରୈର୍ଜ୍ଯୋତିଷ୍ଟୋମୈ ରାଜସୂଯାଦିଭିଶ୍ଚ ୧୫.
ଯଜ୍ଞ ହୋଇଛି—ବାଜପେୟ, ଅତିରାତ୍ର, ଜ୍ୟୋତିଷ୍ଟୋମ, ରାଜସୂୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ।
ଦେଵଦେଵୋ ଜଗନ୍ନାଥ ଇଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞୈରନେକଶଃ ୧୫.
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ବହୁବାର ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ପତ୍ନୀତ୍ଵେନ ଚତୁର୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦତ୍ତାଃ କନ୍ଯା ମୁନେ ତଦା ୧୫.
ସେ ସମୟରେ ଚାରିଜଣ ଋଷିଙ୍କୁ କନ୍ୟାମାନେ ଘରେଇ ଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଏଵଂ ଭୂତାନ୍ଯନେକାନି ସୁକୃତାନି ମଯା ପୁରା ୧୫.
ଏଭଳି ଅନେକ ନିର୍ମଳ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ କରିଥିଲି।
ଭୂଯଃ ପୃଷ୍ଟଃ ସର୍ଵଦେଵୈଃ ସ ରାଜା କୃତଂ ସର୍ଵଂ ଗୁପ୍ତମେଵ ଯଥାର୍ଥମ୍ ୧୫.
ସମସ୍ତ ଦେବତା ପୁନିଥରେ ପଚାରିଲେ, ସେ ରାଜା ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହିଲେ, କିଛି ଲୁଚାଇଲେ ନାହିଁ।
ଵଚୋ ନିଶମ୍ଯ ଦେଵାନାଂ ଯଯାତିରମିତଦ୍ଯୁତିଃ ୧୫.
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଅସୀମ ତେଜସ୍ୱୀ ଯୟାତି—
କଥିତଂ ସର୍ଵମେତଚ୍ଚ ନିଃଶେଷଂ ଵ୍ଯାସଵତ୍ତଦା ୧୫.
ଏ ସବୁ କଥା ବ୍ୟାସଦେବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହିପରି ଏବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।
ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ସର୍ଵେଷାଂ ସୁରାଣାଂ ତତ୍ର ପଶ୍ଯତାମ୍ ୧୫.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—
ଅନ୍ଯୋ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ ଲୋକେ ଯାଜ୍ଞିକୋ ଯୋ ହି ତତ୍ର ଵୈ ୧୫.
ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ପରି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ କେହି ଦେଖାଯାଇଲେ ନାହିଁ।
ସର୍ଵେ ସୁରାଶ୍ଚ ଋଷଯୋଽଥ ମହାଫଣୀଂଦ୍ରା ଗନ୍ଧର୍ଵଯକ୍ଷଖଗଚାରଣକିଂନରାଶ୍ଚ ୧୫.
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି, ବଡ଼ ନାଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ପକ୍ଷୀ, ଚାରଣ ଓ କିନ୍ନରମାନେ—
ତତଃ ଶଚୀ ତାନ୍ପ୍ରୋଵାଚ ଵାଚଂ ଧର୍ମାର୍ଥସଂଯୁତାମ୍ ୧୬.
ତାପରେ ଶଚୀ ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭରା କଥା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗଚ୍ଛତ ତ୍ଵରିତାଃ ସର୍ଵେ ଶକ୍ରଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଵିଚକ୍ଷଣାଃ ୧୬.
ସମସ୍ତେ ଜଣେ ଜଣେ ଚତୁର ଲୋକେ, ତୁରନ୍ତ ଯାଅ, ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ।
ବହୂନାଂ କାରଣେନୈଵ ଵିଶ୍ଵରୂପେ ହି ମଂଦଧୀଃ ୧୬.
ବହୁ କାରଣରୁ ମୋ ମନ ଭିତରେ ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅସ୍ଥିରତା ଆସିଛି।