ଇଂଦ୍ରାଣୀ କଥମଦ୍ଯୈଵ ନାଯାତି ମମ ସନ୍ନିଧୌ ୧୫.
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଆଜି କାହିଁକି ମୋ ସମ୍ନିଧିକୁ ଆସୁନାହାନ୍ତି?
ନହୁପସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବୃହସ୍ପତିରୁଦାରଧୀଃ ୧୫.
ନହୁଷଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବୃହସ୍ପତି, ଯିଏ ଉଚ୍ଚ ମନର ଅଟୁଟ ମନିଷ୍ଠା ଥିଲେ,
ଶକ୍ରସ୍ଯ ଦୁର୍ନିମିତ୍ତେନ ହ୍ଯନୀତୋ ନହୁଷୋଽତ୍ର ଵୈ ୧୫.
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନହୁଷ ଏଠାରେ ଆଣାଯାଇଥିଲେ।
ଶଚୀ ପ୍ରହସ୍ଯ ଚୋଵାଚ ବୃହସ୍ପତିମକଲ୍ମଷମ୍ ଏକୋନମଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଶତଂ କୃତମନେନ ଵୈ॥ ୧୫.
ଶଚୀ ହସିକି ନିର୍ମଳ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନବ୍ବେଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଛନ୍ତି।"
ତସ୍ମାନ୍ନ ଯୋଗ୍ଯୋ ପ୍ରହସ୍ଯ ଚୋଵାଚ ବୃହସ୍ପତିମକଲ୍ପଣଷମ୍ ଅଵାହ୍ଯଵାହନେନୈଵ ଅତ୍ରାଗତ୍ଯ ଲଭେତ ମାମ୍॥ ୧୫.
ତେଣୁ ସେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଶଚୀ ହସିକି ନିର୍ମଳ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ସେ ମୋତେ ମାତ୍ର ଶିବିକାରେ ବୋସିକି ଆସିଲେ ମିଳିପାରିବେ।"
ତଥେତି ଗତ୍ଵା ତ୍ଵରିତୋ ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ତମ୍ ୧୫.
ବୃହସ୍ପତି 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଯାଇ ସେଠାରେ ନହୁଷଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ରାଜାସୌ ନହୁଷଃ କାମମୋହିତଃ ୧୫.
ନହୁଷ ରାଜା ମନରେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ଭାବି, କାମନାରେ ମୋହିତ ହୋଇ ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
ସ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଚ ଚିରଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚତପସ୍ଵିନଃ ୧୫.
ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଚିନ୍ତା କରି, ତପସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଚ ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରାପ୍ତ୍ଯର୍ଥମିତି ମେ ହୃଦି ଵର୍ତତେ ୧୫.
ମୋ ହୃଦୟରେ ଏହି ଭାବ ରହିଛି—ତାଙ୍କୁ ପାଇବା ପାଇଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯିବ।
ଉପଵିଶ୍ଯ ତଦା ତସ୍ଯାଂ ଶିଵବିକାଯାଂ ସମାହିତଃ ୧୫.
ତାପରେ ସେ ଶିବିକାରେ ବସି, ମନୋଯୋଗ ଦେଇ ରହିଲେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯଃ ଶିବିକାଵାହୀ ତତଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋଽଶପନ୍ନୃପମ୍ ୧୫.
ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଶିବିକା ବୋହିବା ସମୟରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରାଜାକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଶାପୋକ୍ତିମାତ୍ରତୋ ରାଜା ପତିତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ହି ୧୫.
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଶାପ ଦେବା ସହିତେ ରାଜା ତୁରନ୍ତ ପତିତ ହେଲେ।
ଯଥା ହି ନହୁଷୋ ଜାତସ୍ତଥା ସର୍ଵେଽପି ତାଦୃଶାଃ ୧୫.
ଯେପରି ନହୁଷ ଏପରି ହେଲେ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଏପରି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ହୁଅନ୍ତି।
ତସ୍ମାସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ପଦଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଚକ୍ଷଣୈଃ ୧୫.
ତେଣୁ, ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେମାନେ ସବୁ ପ୍ରୟାସରେ ନିଜ ପଦକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
ତଥୈଵ ନହୁଷଃ ସର୍ପ୍ପୋ ଜାତୋରଣ୍ଯେ ମହାଭଯେ ୧୫.
ଏଭଳି ନହୁଷ ଭୟଙ୍କର ଅରଣ୍ୟରେ ସର୍ପ ହେଇଯାଇଥିଲେ।
ତଥୈଵ ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟଚେତସଃ ୧୫.
ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
ନ ମର୍ତ୍ଯ ଲୋକୋ ନ ସ୍ଵର୍ଗୋ ଜାତୋ ହ୍ଯସ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମନଃ ୧୫.
ଏହି ଦୁଷ୍ଟମନା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ନ ମାନବ ଲୋକ ରହିଲା, ନ ସ୍ୱର୍ଗ ରହିଲା।
ଯାଜ୍ଞିକୋ ହ୍ଯପରୋ ଲୋକେ କଥ୍ଯତାଂ ଚ ମହାମୁନେ ୧୫.
ହେ ମହାମୁନି, ଅନ୍ୟ ଏକ ଯଜ୍ଞ କୁଶଳ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହି ଲୋକରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତୁ।
ଯଯାତିଂ ଚ ମହାଭାଗା ଆନଯଧ୍ଵଂ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ ୧୫.
ତୁମେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଯୟାତିଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ତଦା ମହାତ୍ମା ଯଯୌ ଦିଵଂ ଦେଵଦୂତୈଃ ସମେତଃ ୧୫.
ତାପରେ ମହାତ୍ମା ଯୟାତି ଦେବଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
ଆଯାତଃ ସୋଽମରାଵତ୍ଯାଂ ତ୍ରିଦଶୈରଭିତୋଷିତଃ ୧୫.
ସେ ଅମରାବତୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ।
ନାରଦେନୈଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ତ୍ଵଂ ରାଜା ଯାଜ୍ଞିକୋ ହ୍ଯସି ୧୫.
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରାଜା।
ଯେ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ଧର୍ମିଷ୍ଠା ଦୈଵେନ ପରମଂ ପଦମ୍ ୧୫.
ଯେମାନେ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପତଂତି ନରକେ ଘୋରେ ସ୍ତବ୍ଧା ଵୈ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ॥ ୧୫.
ଯେମାନେ ଅହଂକାରୀ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯୈଃ କୃତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତେଷାଂ ଵିଘ୍ନଃ ପ୍ରଜାଯତେ ୧୫.
ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ଆସେ।
ମହାଦାନାନି ଦତ୍ତାନି ଅନ୍ନଦାନଯୁତାନି ଚ ୧୫.
ବଡ଼ ବଡ଼ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି, ଖାଦ୍ୟ ଦାନ ମଧ୍ୟ ହୋଇଛି।
ତଥୈଵ ସର୍ଵାଣ୍ଯପି ଚୋତ୍ତମାନି ଦାନାନି ଚୋକ୍ତାନି ମନୀଷିଭିର୍ଯଦା ୧୫.
ଏଭଳି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯେଉଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି।
ଯଜ୍ଞୈରିଷ୍ଟଂ ଵାଜପେଯାତିରାତ୍ରୈର୍ଜ୍ଯୋତିଷ୍ଟୋମୈ ରାଜସୂଯାଦିଭିଶ୍ଚ ୧୫.
ଯଜ୍ଞ ହୋଇଛି—ବାଜପେୟ, ଅତିରାତ୍ର, ଜ୍ୟୋତିଷ୍ଟୋମ, ରାଜସୂୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ।
ଦେଵଦେଵୋ ଜଗନ୍ନାଥ ଇଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞୈରନେକଶଃ ୧୫.
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ବହୁବାର ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ପତ୍ନୀତ୍ଵେନ ଚତୁର୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦତ୍ତାଃ କନ୍ଯା ମୁନେ ତଦା ୧୫.
ସେ ସମୟରେ ଚାରିଜଣ ଋଷିଙ୍କୁ କନ୍ୟାମାନେ ଘରେଇ ଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିଲେ।