ଦେଵାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଵିଶେଷତଃ ୧୫.
ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମାନବମାନେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଏହି କଥାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଚ କୃତଂ ଵିପ୍ରା ମହଦ୍ଭୂତଂ ଜୁଗୁପ୍ସିତମ୍ ୧୫.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ଭୟଙ୍କର ଓ ନିନ୍ଦନୀୟ କାମ କରିଥିଲେ।
ଗୌତମସ୍ଯ ଗୁରୋଃ ପତ୍ନୀ ସେଵିତା ତସ୍ଯ ତତ୍ଫଲମ୍ ୧୫.
ଗୌତମଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୋଗ କରିଥିଲେ, ଏହାର ଫଳ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଲା।
ଯେ ହି ଦୃଷ୍କଟତକର୍ମ୍ମାଣୋ ନ କୁର୍ଵଂତି ଚ ନିଷ୍କୃତିମ୍ ୧୫.
ଯେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରିଥିଲେ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିନାହାନ୍ତି—
ଦୁଷ୍କୃତୋପାର୍ଜିତସ୍ଯା ତଃ ପ୍ରାଯାଶ୍ଚିତ୍ତଂ ହି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ୧୫.
ଏମିତି ଦୁଷ୍ଟ କାମର ଫଳରୁ ଆସିଥିବା ପାପ ପାଇଁ, ସମୟରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଉପପାତକମଧ୍ଯସ୍ତଂ ମହାପାତକତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍॥ ୧୫.
ଯେମାନେ ଅପରାଧ ମଧ୍ୟରେ ଜଡିତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ପାପୀ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ତତଃ ସ୍ଵଧର୍ମନିଷ୍ଠାଂ ଚ ଯେ କୁର୍ଵଂତି ସଦା ନରାଃ ୧୫.
ଏହିପରି, ଯେମାନେ ସଦା ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି—
ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତ୍ଯୁତ୍ତମଂ ଲୋକଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ୧୫.
ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନୁହେଁ।
ସ ପ୍ରଧାର୍ଯ ତଦା ସର୍ଵେ ଲୋକପାଲାସ୍ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ କଥଯାମାସୁରଵ୍ଯଗ୍ରା ଇଂଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ଗୁରୁଂ ପ୍ରତି॥ ୧୫.
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ତ୍ୱରା ନେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିମନ୍ତେ ଆଲୋଚନା କରି କଥା କହିଲେ।
ଦେଵୈରୁକ୍ତଂ ଵଚୋ ଵିପ୍ରା ନିଶମ୍ଯ ଚ ବୃହସ୍ପତିଃ ୧୫.
ଦେବମାନେ କହିଥିବା କଥା ଶୁଣି, ବୃହସ୍ପତି—
କିଂ କାର୍ଯଂ ଚାଦ୍ଯ କର୍ତଵ୍ଯଂ କଥଂ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ୧୫.
ଆଜି କଣ କରିବା ଉଚିତ? କଣ କାମ କରିବା ଦରକାର? କିପରି ଭଲ ଫଳ ମିଳିବ?
ମନସୈଵ ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ କାର୍ଯାକାର୍ଯଂ ଵିଚାର୍ଯ ଚ ୧୫.
ମନରେ ସମସ୍ତ କଥା ଭାବି, କଣ କରିବା ଉଚିତ ଓ କଣ ନୁହେଁ ତାହା ଭଲଭାବେ ଭାବି—
ପ୍ରାପ୍ତୋ ଜଲାଶଯଂ ତଂ ଚ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ହି ପୁରଂଦରଃ ୧୫.
ସେ ଏହିପରି ଏକ ଝିଅ ଉପରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରନ୍ଦର ଅଛନ୍ତି।
ତତ୍ରୋଵିଷ୍ଟାସ୍ତେ ସର୍ଵେ ଦେଵା ଋଷିଗଣାନ୍ଵିତାଃ ୧୫.
ସେଠାରେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଋଷିମାନେ ସହିତ ବସିଥିଲେ।
ସମୁତ୍ଥିତସ୍ତତଃ ଶକ୍ରୋ ଦଦର୍ଶ ସ୍ଵଗୁରୁଂ ତଦା ୧୫.
ତାପରେ ଶକ୍ର ଉଠି ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ତତ୍ରତ୍ଯାନ୍କୃତାଞ୍ଜଲିରଭାଷତ ୧୫.
ସେ ନମସ୍କାର କରି, ହାତ ଜୋଡି ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ସ୍ଵଯମେଵ କୃତଂ ପୂର୍ଵମଜ୍ଞାନଲକ୍ଷଣଂ ମହତ୍ ୧୫.
ପୂର୍ବରୁ ଅଜ୍ଞାନର ଦୋଷ ନିଜେ ନିଜେ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରହସ୍ଯୋଵାଚ ଭଗଵାନ୍ବୃହସ୍ପତି ରୁଦାରଧୀଃ ୧୫.
ଗଭୀର ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ ବୃହସ୍ପତି ହସି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ।
ମାଂ ଚ ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଭୋ ଇଂଦ୍ର ତଦ୍ଭୋଗାଦେଵ ସଂକ୍ଷଯଃ ୧୫.
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋତେ ନିମିତ୍ତ କରି ତୁମେ ଉପଭୋଗ କରିଥିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିନାଶ ହେଇଛି ।
ଅଜ୍ଞାନତୋ ହି ଯଜ୍ଜାତଂ ପାପଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରତିକ୍ରିଯା ୧୫.
ଅଜ୍ଞାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପାପ ପାଇଁ ଉପାୟ ଅଛି ।
ସକାମେନ କୃତଂ ପାପମକାମଂ ନୈଵ ଜାଯତେ ୧୫.
ଇଚ୍ଛା ସହ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ଅଲଗା, ଇଚ୍ଛା ବିନା କରାଯାଇଥିବା ପାପ ହେଉନାହିଁ ।
ମରଣାଂତୋ ଵିଧିଃ କାର୍ଯୋ କାମେନ ହି କୃତେନ ହି ୧୫.
ଇଚ୍ଛା ସହ କରାଯାଇଥିବା କାମ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିୟମିତ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା କୃତଂ ଯଚ୍ଚ ସ୍ଵଯମେଵ ହତୋ ଦ୍ଵିଜଃ ୧୫.
ତୁମେ ନିଜେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଦ୍ୱିଜକୁ ହତ କରିଛ ।
ଯାଵନ୍ମରଣମପ୍ଯେତି ତାଵଦପ୍ସୁ ସ୍ଥିରୋ ଭଵ॥ ୧୫.
ମୃତ୍ୟୁ ଆସିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ ।
ଶତାଶ୍ଵମେଧସଂଜ୍ଞଂ ଚ ଯତ୍ଫଲଂ ତଵ ଦୁର୍ମତେ ୧୫.
ହେ ଭ୍ରାନ୍ତ ମନ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଫଳ ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ନାମରେ ମିଳିଥାଏ ।
ସଚ୍ଛିଦ୍ରେ ଚ ଯଥା ତୋଯଂ ନ ତିଷ୍ଠତି ଘଟେଽଣ୍ଵପି ୧୫.
ଏକ ଛୋଟ ଫୋକର ଥିବା ଘଡ଼ରେ ମଧ୍ୟ ଜଳ ରହିପାରେନାହିଁ ।
ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଦୈଵସଂଯୋଗାତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ସ୍ଵର୍ଗାଦିକଂ ଚ ଯୈଃ ୧୫.
ଏହିପରି ଭାଗ୍ୟର ଯୋଗରେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ପାଇଛନ୍ତି ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଶକ୍ରୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ୧୫.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସକ୍ର ନିଜ ମତ କହିଲେ ।
ଅମରାଵତୀ ମାଶୁ ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ଦେଵର୍ଷିବିଃ ସହ ଇଂଦ୍ରଂ କୁରୁ ମହାଭାଗ ଯସ୍ତେ ମନସି ରୋଚତେ॥ ୧୫.
ଦେବ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଅମରାବତୀକୁ ଯାଅ । ମହାଭାଗ, ତୁମ ମନକୁ ଯେଉଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭଲ ଲାଗେ, ସେଉଁଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ର କର ।
ଯଥା ମୃତସ୍ତଥା ହଂ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଵୃତୋ ମହାନ୍ ୧୫.
ମୃତ ଲୋକ ଯେପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରେ ଆବୃତ ମହାନ ମନ୍ୟ ।