ନିଦ୍ରାପାଯଗତା ଯଦ୍ଵଦୁତ୍ଥିତାସ୍ତେ ତଦାଽସୁରାଃ ୧୪.
ଯେପରି ନିଦ୍ରାରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକେ ପୁନି ଉଠିଯାନ୍ତି, ସେପରି ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ସମୟରେ ଉଠିଲେ।
ଜୀଵିତେନ କିମଦ୍ଯୈଵ ମମ ନାସ୍ତି ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ୧୪.
ମୋ ପାଇଁ ଏହି ଜୀବନର ଏବେ କିଛି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନାହିଁ, ଆଜି ଏହାର କୌଣସି ଉପଯୋଗ ନାହିଁ।
ବଲିନୋକ୍ତଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁକ୍ରୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ୧୪.
ବଳିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶୁକ୍ର ତାଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଲେ।
ଯେ ଶସ୍ତ୍ରେଣ ହତାଃ ସଦ୍ଯୋ ମ୍ରିଯମାଣା ଵ୍ରଜଂତି ଵୈ ୧୪.
ଯେମାନେ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁରନ୍ତ ହତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ନିଶ୍ଚୟ ଯାଆନ୍ତି।
ଏଵମାଶ୍ଵାସଯାମାସ ବଲିନଂ ଭୃଗୁନଂଦନଃ ୧୪.
ଏହିପରି ଭାବେ ଭୃଗୁଙ୍କ ବଂଶଜ ବଳିଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।
ତଥା ଦୈତ୍ଯ ଗତାଃ ସର୍ଵେ ଭୃଗୁଣା ଚ ପ୍ରଚୋଦିତାଃ ୧୪.
ଏଭଳି ଭାବେ, ଭୃଗୁଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଚାଲିଗଲେ।
ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ହି ଦେଵେଂଦ୍ରଃ କଥିତସ୍ତେ ଗୁରୁଂ ଵିନା ୧୫.
ଦେବେନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଗୁରୁ ବିନା ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କଲେ, ଯେପରି ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି।
କେନ ପ୍ରଣୋଦିତଶ୍ଚେଂଦ୍ରୋ ବଭୂଵ ଚିରମାସନେ ୧୫.
କିଏ ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରାଜସିଂହାସନରେ ବସିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କଲା?
ଗୁରୁଣାପି ଵିନା ରାଜ୍ଯଂ କୃତଵାନ୍ସ ଶଚୀପତିଃ ୧୫.
ଶଚୀଙ୍କ ପତି ତାଙ୍କର ଗୁରୁ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମସୁତୋ ଵିପ୍ରା ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ମହାନୃପଃ ୧୫.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ବିଶ୍ୱରୂପ ଏକ ମହାନ ରାଜା ଥିଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ଯଜ୍ଞେଽଵଦାନୈଶ୍ଚ ଯଜନେ ଅସୁରାନ୍ସୁରାନ୍ ୧୫.
ସେଠାରେ ଏହି ୟଜ୍ଞରେ, ବିଭିନ୍ନ ବଳି ଦ୍ୱାରା ସେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଅସୁରମାନେ, ଉଭୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦେଵାନ୍ଦଦାତି ସାକ୍ରୋଶଂ ଦୈତ୍ଯାଂସ୍ତୂଷ୍ଣୀମଥାଦଦାତ୍ ୧୫.
ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଚୁପଚାପ ଦେଇଥିଲେ।
ଏକଦା ତୁ ମହେଂଦ୍ରେଣ ସୂଚିତୋ ଗୁରୁଲାଘଵାତ୍ ୧୫.
ଏକଥର ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, କେଉଁଠି ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ଅମହତ୍ତ୍ୱ ଭେଦ ଦେଖି, ସେ ଏହି କାମ କଲେ।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥମଵଦାନଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ୧୫.
ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କର କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ସେ ବଳି ଦେଲେ।
ଇତି ମତ୍ଵା ତଦା ଶକ୍ରୋ ଵଜ୍ରେଣ ଶତପର୍ଵଣା ୧୫.
ଏହିପରି ଭାବି, ଶକ୍ର ତାଙ୍କର ଶତପର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ।
ଯେନାକରୋତ୍ସୋମପାନମଜାଯଂତ କପିଂଜଲାଃ ୧୫.
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୋମପାନ ହେଲା, ଏବଂ କପିଞ୍ଜଳ ପକ୍ଷୀମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅନ୍ଯାନନାଦଜାଯଂତ ତିତ୍ତିରା ଵିଶ୍ଵରୂପିଣଃ ୧୫.
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧ୍ୱନିରୁ ବିଭିନ୍ନ ଆକାରର ତିତିରି ପକ୍ଷୀମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ତଦୋଦ୍ଭୂତା ଦୁର୍ଧର୍ଷା ଚ ଭଯାଵହା ୧୫.
ସେଠାରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ଅତି ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୁର୍ଜୟ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ସୁରାପାନଂ ସ୍ତେଯଂ ଗୁର୍ଵଂଗନାଗମଃ ୧୫.
ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା, ମଦପାନ, ଚୋରି, ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କର ଜନାନୀ ସହ ସଂଯୋଗ—
ନାମଵ୍ଯାହରଣଂ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଯତସ୍ତଦ୍ଵିଷଯା ମତିଃ ୧୫.
ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ—ଏହିମାନେ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ।
ତତୋ ଭଯେନ ମହତା ପଲାଯନପରୋଽଭଵତ୍ ୧୫.
ତାପରେ, ଭୟରେ ତିନି ବଡ଼ ଭାଗିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ଯତୋ ଧାଵତି ସାଽଧାଵତ୍ତିଷ୍ଠଂତମନୁତିଷ୍ଠତି ଆଯାତି ତାଵତ୍ସହସା ଇଂଦ୍ରୋଽପ୍ଯପ୍ସୁ ନ୍ଯମଜ୍ଜତ॥ ୧୫.
ସେ ଯେଉଁଠି ଦୌଡ଼ୁଥିଲେ, ସେଠି ସେ ଅନୁସରଣ କଲେ; ସେ ଦଢ଼ିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଦଢ଼ିଲେ; ସେ ଯିଅଥିଲେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଅନୁସରଣ କଲେ; ଏଭଳି ଇନ୍ଦ୍ର ଜଳରେ ଲୁଚିଗଲେ।
ଶୀଘ୍ରତ୍ଵେନ ଯଥା ଵିପ୍ରାଶ୍ଚିରଂତନଜଲେଚରଃ॥ ୧୫.
ଅତି ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ, ଯେପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଜଳରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଏଵଂ ଦିଵ୍ଯଶତଂ ପୂର୍ଣଂ ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ଶଚୀପତେଃ ଅରାଜକଂ ତଦା ଜାତଂ ନାକପୃଷ୍ଠେ ଭଯାଵହମ୍॥ ୧୫.
ଏଭଳି ଶଚୀପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜା ନଥିଲେ; ସେ ସମୟରେ ଦେବଲୋକର ଶିଖରରେ ଭୟ ଛାଇଯାଇଥିଲା।
ତଦା ଚିଂତାନ୍ଵିତା ଦେଵା ଋଷଯୋଽପି ତପସ୍ଵିନଃ ୧୫.
ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ତଥା ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଏକୋଽପି ବ୍ରହ୍ମହା ଯତ୍ର ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଵସତି ନିର୍ଭଯଃ ୧୫.
ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାକାରୀ ଭୟ ଛାଡ଼ି ବସେ—
ରାଜା ପାପଯୁତୋ ଯସ୍ମିନ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଵସତି ତତ୍ର ଵୈ ୧୫.
ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟରେ ଏକ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ରାଜା ବସେ—
ଭଵଂତି ବହଵୋଽନର୍ଥାଃ ପ୍ରଜାନାଂ ନାଶହେତଵେ ୧୫.
ସେଠାରେ ଅନେକ ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟେ, ଲୋକମାନଙ୍କର ନାଶର କାରଣ ହୁଏ।
ତଥା ପ୍ରକୃତଯୋ ରାଜ୍ଞଃ ଶୁଚଜିତ୍ଵେନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ନାନାଵିଧୈର୍ମହାତାପୈଃ ସୋପଦ୍ରଵମଭୂଜ୍ଜଗତ୍॥ ୧୫.
ଏଭଳି, ରାଜାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ନ୍ୟାୟରେ ଦୃଢ଼ ଥିଲେ, ତେବେ ଏହି ଦୁନିଆରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଭୟଙ୍କର କଷ୍ଟ ଓ ଅସ୍ଥିରତା ଆସିଗଲା।
ଅଶ୍ଵମେଧଶତେନୈଵ ପ୍ରାପ୍ତଂ ରାଜ୍ଯଂ ମହତ୍ତରମ୍ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଚ ମହାଭାଗ ଯଥାଵତ୍କଥଯସ୍ଵ ନ॥ ୧୫.
ଶତଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରି ଏକ ବଡ଼ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ ହେଲା; ହେ ମହାନ, ଦୟାକରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ କହ।