ତସ୍ମାଦ୍ଯୁଦ୍ଧେନ ମରଣଂ ନ କାଂକ୍ଷେ କ୍ଷଣଭଂଗୁରମ୍ ଦାତୁମର୍ହସି ମେ ନାଥ କୈଵଲ୍ଯଂ କେଵଲଂ ପରମ୍॥ ୧୪.
ସେହିପାଇଁ, ମୁଁ ଏହି କ୍ଷଣିକ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ; ନାଥ, ଆପଣ ମୋତେ କେବଳ ପରମ ମୋକ୍ଷ ଦିଅ।
ତଥେତି ଦୈତ୍ଯପ୍ରଵରୋ ନିପାତିତଃ ପରେଣ ପୁଂସା ପରମାର୍ଥଦେନ ୧୪.
‘ଏହିଭଳି ହେଉ,’ ବୋଲି ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ ହେଲେ।
କାଲନେମିର୍ହତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ଦେଵା ଜାତା ହ୍ଯକଟକାଃ ୧୪.
ଦାଇତ୍ୟ କାଳନେମି ହତ ହେଲେ, ଦେବତାମାନେ ଭୟମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ତିରୋଧାନଂ ଗତଃ ସଦ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍କମଲେକ୍ଷଣଃ ୧୪.
କମଳନୟନ ଭଗବାନ ସତ୍ୱରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ।
ପତିତାନାଂ କ୍ଲୀବରୂପାଣାଂ ଭଗ୍ନାନାଂ ଭୀତଚେତସାମ୍ ୧୪.
ଯେଉଁମାନେ ପଡିଯାଇଥିଲେ, ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇଥିଲେ, ଭଙ୍ଗ ଓ ଭୟଭିତ ହୃଦୟ ଥିଲା—
ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ରପରୋ ଭୂତ୍ଵା ମହେଂଦ୍ରୋ ଦୁରାତିକ୍ରମଃ ୧୪.
ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆର୍ଥିକ ନୀତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ହେଲେ।
ଏଵଂ ନିହନ୍ଯ୍ମାନାନାମସୁରାଣାଂ ଶଚୀପତେଃ ୧୪.
ଏଭଳି ଭାବରେ ଶଚୀପତି ଦ୍ୱାରା ଅସୁରମାନେ ବିନାଶ ହେଉଥିଲେ—
ଯୁଦ୍ଧହତାଶ୍ଚ ଯେ ଵୀରା ହ୍ଯସୁରା ରଣମଣ୍ଡଲେ ୧୪.
ଯେଉଁ ସାହସୀ ଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ—
ଯେ ଭୀତାଂଶ୍ଚ ପ୍ରପନ୍ନାଂଶ୍ଚଘାତଯଂତି ମଦୋଦ୍ଧତାଃ ୧୪.
ଯେଉଁମାନେ ଅହଂକାରରେ ଭରିଯାଇ, ଭୟଭିତ ଓ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ମାରିଦେଇଥିଲେ—
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ମନସାପି ଵିହିଂସନମ୍ ୧୪.
ତେଣୁ ତୁମେ ମନରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ହିଂସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସୁରସେନାନ୍ଵିତଃ ସଦ୍ଯ ଆଗତୋ ହି ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍ ବଭୂଵୁର୍ମୁଦିତାଃ ସର୍ଵେ ଯକ୍ଷଗଂଧର୍ଵକିଂନରାଃ॥ ୧୪.
ଦେବସେନା ସହିତ ସେ ସତ୍ୱରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସମସ୍ତ ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତଦା ଇଂଦ୍ରୋଽମରାଵତ୍ଯାଂ ହସ ଶଚ୍ଯାଽଭିଷେଚିତଃ॥ ୧୪.
ସେତିବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅମରାବତୀରେ ଶଚୀ ଆନନ୍ଦରେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଦେଵର୍ଷିପ୍ରମୁଖୈଶ୍ଚୈଵ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିପ୍ରମୁଖୈସ୍ତଥା ୧୪.
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିଥିଲେ।
ତଦା ମହୋତ୍ସଵୋ ଵିପ୍ରା ଦେଵଲୋକେ ମହାନଭୂତ୍ ତଥାନକାଶ୍ଚ ଭେର୍ଯଶ୍ଚ ନେଦୁର୍ଦୁଂଦୁଭଯଃ ସମମ୍॥ ୧୪.
ତାହାପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ସେଠାରେ ତୁରୀ, ଢୋଳ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଏକାସাথে ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବାଜିଲା।
ଗାଯକାଶ୍ଚୈଵ ଗଂଧର୍ଵାଃ କିନ୍ନରାଶ୍ଚାପ୍ସପୋଗଣାଃ ୧୪.
ଗାୟକମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, କିନ୍ନରମାନେ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉତ୍ସବରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।
ଏଵଂ ଵିଜଯମାପନ୍ନଃ ଶକ୍ରୋ ଦେଵେସ୍ଵରସ୍ତଦା ୧୪.
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଶକ୍ର ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ।
ଗତାସଵୋ ମହାତ୍ମାନୋ ବଲିପ୍ରମୁଖତୋ ହ୍ଯମୀ ୧୪.
ବଳିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବା ସେଇ ମହାତ୍ମାମାନେ ଏବେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି।
ଗତଃ ଶିଷ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ନ ଵେଦ ତତ୍ ୧୪.
ସେ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ, ଏହିକାରଣରୁ ସେ ସେଠାରେ ଘଟିଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ବିଷୟରେ ଜାଣିନଥିଲେ।
କଥିତଂ ଵୈ ମହଦ୍ଧୃତ୍ତମସୁରାଣାଂ କ୍ଷଯାଵହମ୍ ୧୪.
ଏହିପରି ଅସୁରମାନଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ବଡ଼ ବିନାଶର କଥା କୁହାଯାଇଛି।
ଶିଷ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତୋ ଭୂତ୍ଵା ମୃତାଂସ୍ତାନସୁରାନପି ୧୪.
ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ଥିବାବେଳେ, ସେ ମୃତ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ଜୀବନ ଦେଲେ।
ନିଦ୍ରାପାଯଗତା ଯଦ୍ଵଦୁତ୍ଥିତାସ୍ତେ ତଦାଽସୁରାଃ ୧୪.
ଯେପରି ନିଦ୍ରାରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକେ ପୁନି ଉଠିଯାନ୍ତି, ସେପରି ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ସମୟରେ ଉଠିଲେ।
ଜୀଵିତେନ କିମଦ୍ଯୈଵ ମମ ନାସ୍ତି ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ୧୪.
ମୋ ପାଇଁ ଏହି ଜୀବନର ଏବେ କିଛି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନାହିଁ, ଆଜି ଏହାର କୌଣସି ଉପଯୋଗ ନାହିଁ।
ବଲିନୋକ୍ତଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁକ୍ରୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ୧୪.
ବଳିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶୁକ୍ର ତାଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଲେ।
ଯେ ଶସ୍ତ୍ରେଣ ହତାଃ ସଦ୍ଯୋ ମ୍ରିଯମାଣା ଵ୍ରଜଂତି ଵୈ ୧୪.
ଯେମାନେ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁରନ୍ତ ହତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ନିଶ୍ଚୟ ଯାଆନ୍ତି।
ଏଵମାଶ୍ଵାସଯାମାସ ବଲିନଂ ଭୃଗୁନଂଦନଃ ୧୪.
ଏହିପରି ଭାବେ ଭୃଗୁଙ୍କ ବଂଶଜ ବଳିଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।
ତଥା ଦୈତ୍ଯ ଗତାଃ ସର୍ଵେ ଭୃଗୁଣା ଚ ପ୍ରଚୋଦିତାଃ ୧୪.
ଏଭଳି ଭାବେ, ଭୃଗୁଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଚାଲିଗଲେ।
ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ହି ଦେଵେଂଦ୍ରଃ କଥିତସ୍ତେ ଗୁରୁଂ ଵିନା ୧୫.
ଦେବେନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଗୁରୁ ବିନା ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କଲେ, ଯେପରି ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି।
କେନ ପ୍ରଣୋଦିତଶ୍ଚେଂଦ୍ରୋ ବଭୂଵ ଚିରମାସନେ ୧୫.
କିଏ ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରାଜସିଂହାସନରେ ବସିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କଲା?
ଗୁରୁଣାପି ଵିନା ରାଜ୍ଯଂ କୃତଵାନ୍ସ ଶଚୀପତିଃ ୧୫.
ଶଚୀଙ୍କ ପତି ତାଙ୍କର ଗୁରୁ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମସୁତୋ ଵିପ୍ରା ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ମହାନୃପଃ ୧୫.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ବିଶ୍ୱରୂପ ଏକ ମହାନ ରାଜା ଥିଲେ।