ଗଗନମଥ ଜଗାହେ ମଂଦମଂଦଂ ମହାତ୍ମା ହ୍ଯସୁରଗଣସମେତୋ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ଜିଘାଂସୁଃ ୧୩.
ତାପରେ, ମହାନ ଆତ୍ମା ଅସୁରମାନେ ସହିତ ମିଶି, ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ମାରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲେ।
ତତୋ ଯୁଦ୍ଧମତୀଵାସୀଦସୁରୈର୍ଵିଷ୍ଣୁନା ସହ ୧୪.
ତାପରେ ଅସୁରମାନେ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଅସୁରୈରୁହ୍ଯମାନାସ୍ତେ ରହୁତ୍ମଂତଂ ଵ୍ଯଦାରଯନ୍ ୧୪.
ଅସୁରମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରି, ରାହୁଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଫାଟିଦେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁନା ଚ ତଦା ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚକ୍ରେଣ ଶକଲୀକୃତାଃ ୧୪.
ସେଇ ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣବିଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲେନାହନଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ରୋଷପର୍ଯାକୁଲେକ୍ଷଣଃ ୧୪.
କ୍ରୋଧରେ ଆଖି ଲାଲ ହୋଇ, ସେ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
କରେଣ ଵାମେନ ଜଘାନ ଲୀଲଯା ତଂ କାଲନେମିଂ ହ୍ଯସୁରଂ ମହାବଲମ୍ ୧୪.
ବାମ ହାତରେ ସହଜ ଭାବେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁର କାଳନେମିଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
ପତିତଃ ପୁନରୁତ୍ଥାଯ ଶନୈରୁନ୍ମୀଲ୍ଯ ଲୋଚନେ ୧୪.
ପଡିଯିବା ପରେ, ସେ ପୁଣି ଉଠିଲେ ଏବଂ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଖି ଖୋଲିଲେ।
ଲବ୍ଧସଂଜ୍ଞୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵାକ୍ଯଂ କାଲନେମିର୍ମହାବଲଃ ୧୪.
ଚେତନା ଫେରି ଆସି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାଳନେମି କହିଲେ—
ଯେ ଯେଽସୁରା ହତା ଯୁଦ୍ଧେ ଅକ୍ଷଯଂ ଲୋକମାପ୍ନୁଯୁଃ ୧୪.
ଯେଉଁଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବିନାଶୀ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭୁଂଜତୋ ଵିଵିଧାନ୍ଭୋଗାନ୍ଦେଵଵଦ୍ଵିଚରଂତି ତେ ୧୪.
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପରି ଘୁରିବାକୁ ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦ୍ଯୁଦ୍ଧେନ ମରଣଂ ନ କାଂକ୍ଷେ କ୍ଷଣଭଂଗୁରମ୍ ଦାତୁମର୍ହସି ମେ ନାଥ କୈଵଲ୍ଯଂ କେଵଲଂ ପରମ୍॥ ୧୪.
ସେହିପାଇଁ, ମୁଁ ଏହି କ୍ଷଣିକ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ; ନାଥ, ଆପଣ ମୋତେ କେବଳ ପରମ ମୋକ୍ଷ ଦିଅ।
ତଥେତି ଦୈତ୍ଯପ୍ରଵରୋ ନିପାତିତଃ ପରେଣ ପୁଂସା ପରମାର୍ଥଦେନ ୧୪.
‘ଏହିଭଳି ହେଉ,’ ବୋଲି ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ ହେଲେ।
କାଲନେମିର୍ହତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ଦେଵା ଜାତା ହ୍ଯକଟକାଃ ୧୪.
ଦାଇତ୍ୟ କାଳନେମି ହତ ହେଲେ, ଦେବତାମାନେ ଭୟମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ତିରୋଧାନଂ ଗତଃ ସଦ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍କମଲେକ୍ଷଣଃ ୧୪.
କମଳନୟନ ଭଗବାନ ସତ୍ୱରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ।
ପତିତାନାଂ କ୍ଲୀବରୂପାଣାଂ ଭଗ୍ନାନାଂ ଭୀତଚେତସାମ୍ ୧୪.
ଯେଉଁମାନେ ପଡିଯାଇଥିଲେ, ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇଥିଲେ, ଭଙ୍ଗ ଓ ଭୟଭିତ ହୃଦୟ ଥିଲା—
ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ରପରୋ ଭୂତ୍ଵା ମହେଂଦ୍ରୋ ଦୁରାତିକ୍ରମଃ ୧୪.
ଅପରାଜିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆର୍ଥିକ ନୀତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ହେଲେ।
ଏଵଂ ନିହନ୍ଯ୍ମାନାନାମସୁରାଣାଂ ଶଚୀପତେଃ ୧୪.
ଏଭଳି ଭାବରେ ଶଚୀପତି ଦ୍ୱାରା ଅସୁରମାନେ ବିନାଶ ହେଉଥିଲେ—
ଯୁଦ୍ଧହତାଶ୍ଚ ଯେ ଵୀରା ହ୍ଯସୁରା ରଣମଣ୍ଡଲେ ୧୪.
ଯେଉଁ ସାହସୀ ଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ—
ଯେ ଭୀତାଂଶ୍ଚ ପ୍ରପନ୍ନାଂଶ୍ଚଘାତଯଂତି ମଦୋଦ୍ଧତାଃ ୧୪.
ଯେଉଁମାନେ ଅହଂକାରରେ ଭରିଯାଇ, ଭୟଭିତ ଓ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ମାରିଦେଇଥିଲେ—
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ମନସାପି ଵିହିଂସନମ୍ ୧୪.
ତେଣୁ ତୁମେ ମନରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ହିଂସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସୁରସେନାନ୍ଵିତଃ ସଦ୍ଯ ଆଗତୋ ହି ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍ ବଭୂଵୁର୍ମୁଦିତାଃ ସର୍ଵେ ଯକ୍ଷଗଂଧର୍ଵକିଂନରାଃ॥ ୧୪.
ଦେବସେନା ସହିତ ସେ ସତ୍ୱରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସମସ୍ତ ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତଦା ଇଂଦ୍ରୋଽମରାଵତ୍ଯାଂ ହସ ଶଚ୍ଯାଽଭିଷେଚିତଃ॥ ୧୪.
ସେତିବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅମରାବତୀରେ ଶଚୀ ଆନନ୍ଦରେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଦେଵର୍ଷିପ୍ରମୁଖୈଶ୍ଚୈଵ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିପ୍ରମୁଖୈସ୍ତଥା ୧୪.
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିଥିଲେ।
ତଦା ମହୋତ୍ସଵୋ ଵିପ୍ରା ଦେଵଲୋକେ ମହାନଭୂତ୍ ତଥାନକାଶ୍ଚ ଭେର୍ଯଶ୍ଚ ନେଦୁର୍ଦୁଂଦୁଭଯଃ ସମମ୍॥ ୧୪.
ତାହାପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ସେଠାରେ ତୁରୀ, ଢୋଳ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଏକାସাথে ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବାଜିଲା।
ଗାଯକାଶ୍ଚୈଵ ଗଂଧର୍ଵାଃ କିନ୍ନରାଶ୍ଚାପ୍ସପୋଗଣାଃ ୧୪.
ଗାୟକମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, କିନ୍ନରମାନେ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉତ୍ସବରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।
ଏଵଂ ଵିଜଯମାପନ୍ନଃ ଶକ୍ରୋ ଦେଵେସ୍ଵରସ୍ତଦା ୧୪.
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଶକ୍ର ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ।
ଗତାସଵୋ ମହାତ୍ମାନୋ ବଲିପ୍ରମୁଖତୋ ହ୍ଯମୀ ୧୪.
ବଳିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବା ସେଇ ମହାତ୍ମାମାନେ ଏବେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି।
ଗତଃ ଶିଷ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ନ ଵେଦ ତତ୍ ୧୪.
ସେ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ, ଏହିକାରଣରୁ ସେ ସେଠାରେ ଘଟିଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ବିଷୟରେ ଜାଣିନଥିଲେ।
କଥିତଂ ଵୈ ମହଦ୍ଧୃତ୍ତମସୁରାଣାଂ କ୍ଷଯାଵହମ୍ ୧୪.
ଏହିପରି ଅସୁରମାନଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ବଡ଼ ବିନାଶର କଥା କୁହାଯାଇଛି।
ଶିଷ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତୋ ଭୂତ୍ଵା ମୃତାଂସ୍ତାନସୁରାନପି ୧୪.
ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ଥିବାବେଳେ, ସେ ମୃତ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ଜୀବନ ଦେଲେ।