କପିଲାଯାଶ୍ଚ ସଂଗୃହ୍ଯ ଗୋମଯଂ ଚାଂତରିକ୍ଷଗମ୍ ୧୩.
କପିଳା ଗାଈଁର ଗୋବର, ଯାହା ଆକାଶରେ ଚଲିଥାଏ, ସେଠାରୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ।
ଵିଭୂତୀତି ସମାଖ୍ଯାତା ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀ ୧୩.
ଏହାକୁ 'ବିଭୂତି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ମଧ୍ଯମାଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଅଂଗୁଲୀକ୍ଦ୍ଵଯେନ ଚ ସ ଶୈଵଃ ଶିଵଵଜ୍ଜ୍ଞେଯୋ ଦର୍ଶନାତ୍ପାପନାଶନଃ॥ ୧୩.
ମଧ୍ୟମା ଆଂଠି ବ୍ୟତୀତ ଦୁଇଟି ଆଂଠିରେ ନେଲେ, ଏହାକୁ ଶୈବ ବୋଲି ଜଣାଯିବ; ଏହା ଦେଖିଲେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଜଟାଧରାଶ୍ଚ ଯେ ଶୈଵାଃ ସପ୍ତ ପଂଚ ତଥା ନଵ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଜଟା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ସପ୍ତ, ପଞ୍ଚ ଓ ନବ ଶୈବମାନେ,
ତେ ଶିଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂ ତୀହ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ୧୩.
ସେମାନେ ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଲ୍ପେନ ଵା ମହତ୍ତ୍ଵେନ ପୂଜିତୋ ଵା ସଦାଶିଵଃ ୧୩.
ସାଧାରଣ କିମ୍ବା ବଡ଼ ଭାବରେ ଯେମିତି ହେଉ, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ସେ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ତସ୍ମାଚ୍ଛିଵାତ୍ପରତରଂ ନାସ୍ତି କିଂଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ୧୩.
ଏହିପରି, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମମାନେ, ଶିବଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ନାହିଁ।
ଶିଵୋ ଦାତା ହି ଲୋକାନାଂ କର୍ତା ଚୈଵାନୁମୋଦିତା ୧୩.
ଶିବଂକୁ ଏହି ସଂସାରର ଦାତା ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ମନାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତ।
ଶିଵେତି ଦ୍ଵ୍ଯକ୍ଷରଂ ନାମ ତ୍ରାଯତେ ମହତୋ ଭଯାତ୍ ୧୩.
'ଶିବ' ଏଇ ଦୁଇ ଅକ୍ଷରର ନାମ ବଡ଼ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ସୋମନାଥସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଜ୍ଞାତଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ ୧୩.
ସୋମନାଥଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଜଣାପଡ଼ିଛି।
ସୁରାଶ୍ଚେଂଦ୍ରାଦଯଶ୍ଚାନ୍ଯେ ତସ୍ମିନ୍ଯୁଦ୍ଧେ ସୁଦାରୁଣେ ୧୩.
ସେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ,
ଶିଵସ୍ଯ ମହିମା ସର୍ଵଃ ଶ୍ରୁତସ୍ତଵ ମୁଖୋଦ୍ଗତଃ ୧୩.
ତୁମ ମୁଖରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ଶିବଙ୍କ ସମସ୍ତ ମହିମା ଶୁଣିଛନ୍ତି।
ଯଦା ହି ଦୈତ୍ଯୈଶ୍ଚ ପରାଜିତାଃ ସୁରାଃ ଶମ୍ଭୁଂ ଚ ସର୍ଵେ ଶରଣଂ ପ୍ରପନ୍ନାଃ ୧୩.
ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ତଥୈଵ ଦୈତ୍ଯା ଅପି ଯୁଧ୍ଯମାନା ଉତ୍ସାହଯୁକ୍ତାତିବଲାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ୧୩.
ଏଭଳି, ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ସାହ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସମସ୍ତେ ଏହିପରି କଲେ।
ଏଵଂ ଚ ସର୍ଵେ ହ୍ଯସୁରାଃ ସୁରାଶ୍ଚ ଶକ୍ତ୍ଯୃଷ୍ଟିଶୂଲୈଃ ପରିଘୈଃ ପରଶ୍ଵଧୈଃ ନିହନ୍ଯମାନା ହ୍ଯସୁରାଃ ସୁରୈସ୍ତଦା ନାନାସ୍ତ୍ରଯୋଗୈଃ ପରମୈର୍ନିପେତୁଃ॥ ୧୩.
ଏଭଳି, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଶକ୍ତି, ବାଣ, ତ୍ରିଶୂଳ, ଗଦା, କୁହାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ପାଇଲେ; ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେକୁ ପଡ଼ି ଦେଲେ।
ଚକ୍ରୁସ୍ତେ ସକଲାମୁର୍ଵୀ ମାଂସଶୋଣିତକର୍ଦମାମ୍ ୧୩.
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତର କାଦୁରେ ପରିଣତ କରିଦେଲେ।
ଶିରାଂସି ଚ କବନ୍ଧାନି କଵଚାନି ମହାଂତି ଚ ୧୩.
ସେଠାରେ ମୁଣ୍ଡ, ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହ ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ କବଚ ଥିଲା।
ବହନ୍ତ୍ଯଶ୍ଚାପଗା ହ୍ଯାସନ୍ନଦ୍ଯୋ ଭୀରୁଭଯାଵହାଃ ତଯଂତି ପରାନ୍ଭୂତପ୍ରତପ୍ରମଥରାକ୍ଷସାନ୍॥ ୧୩.
ଅନେକ ନଦୀ ବହୁଥିଲା, ଭୟଭୀତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର, ଯେଉଁଠାରେ ଭୂତ, ପ୍ରେତ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେର ଦେହକୁ ବହାଉଥିଲା।
ଶାକିନୀଡାକିନୀସଂଘା ଯକ୍ଷିଣ୍ଯୋଽଥ ସହସ୍ରଶଃ ୧୩.
ଶାକିନୀ ଡାକିନୀ ଓ ଯକ୍ଷିଣୀମାନେ ହଜାରେ ହଜାରେ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଏଵଂ ସଂକ୍ରୀଡମାନାସ୍ତେ ଭୂତପ୍ରମଥରାକ୍ଷସାଃ ୧୩.
ଏଭଳି ଭୂତ, ପ୍ରମଥ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମିଶି ଖେଳୁଥିଲେ।
ବଲିନା ସହ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଯୁଯୁଧେଽଦ୍ଭୁତଵିକ୍ରମଃ ୧୩.
ଦେବମାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରତାପଶାଳୀ, ବଳିଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ତାଂ ଶକ୍ତିଂ ଵଞ୍ଚଯାମାସ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଲଘୁଵିକ୍ରମଃ ୧୩.
ତେଜସ୍ବୀ ମହେନ୍ଦ୍ର, ତାହା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଚତୁରତାରେ ଟାଳିଦେଲେ।
ଵଜ୍ରେଣ ଶିତଧାରେଣ ବାହୁଂ ଚିଚ୍ଛେଦ ଵିକ୍ରମୀ ୧୩.
ତିଖା ଧାର ଥିବା ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ର ବଳିଙ୍କ ହାତ କାଟିଦେଲେ।
ପତିତଂ ଚ ବଲିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵୃଷପର୍ଵା ରୂପାନ୍ଵିତଃ ୧୩.
ବଳି ପଡ଼ିଯିବାକୁ ଦେଖି, ରୂପଶାଳୀ ବୃଷପର୍ବା ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲେ।
ମହେଂଦ୍ରଂ ସଗଜଂ ଚୈଵ ସହମାନଂ ଶିତାଞ୍ଛରାନ୍ ୧୩.
ମହେନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କ ହାତୀ ସହିତ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ବହନ କରୁଥିବାକୁ ସହିଥିଲେ।
ନିପାତ୍ଯ ଵୃଷପର୍ଵାଣମିଂଦ୍ରଃ ପରବଲାର୍ଦନଃ॥ ୧୩.
ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷପର୍ବାଙ୍କୁ ପଡ଼ିଦେଲେ।
ତତୋ ଵଜ୍ରେଣ ମହତା ଦାନଵାନଵଧୀଦ୍ରଣେ ୧୩.
ତାପରେ, ବଡ଼ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା, ସେ ଦାନବମାନେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିଦେଲେ।
ଵିହ୍ଵଲାଶ୍ଚ କୃତାଃ କେଚିଦିଂଦ୍ରେଣ କୁପିତେନ ଚ ୧୩.
କିଛି ଦାନବକୁ, କ୍ରୋଧିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ଓ ଅସ୍ଥିର କରିଦେଲେ।
କୁବେରେଣ ହତାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ନୈର୍ଋତେନ ତଥା ପରେ ୧୩.
ଅନ୍ୟମାନେ କୁବେରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଆଉ କିଛି ନୈରୃତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଏଵଂ ତଦା ତୈର୍ନିହତା ବଲୀଯସୋ ମହାସୁରା ଵିକ୍ରମଶାନିନଶ୍ଚ ୧୩.
ଏଭଳି, ସେ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବଳ ଓ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ମହାସୁରମାନେ ମାରାଗଲେ।