ଘୃତାକ୍ତା ଯୈଃ କୃତା ଦୀପା ଦୀପିତାଶ୍ଚ ଶିଵାଲଯେ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଘୃତ ଲଗାଇ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଦୀପ ତିଆରି କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି—
କର୍ପୂରାଗୁରୁଧୂପୈଶ୍ଚ ଯେ ଯଜଂତି ସଦା ଶିଵମ୍ ତେ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ସାଯୁଜ୍ଯଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା॥ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ କର୍ପୂର, ଅଗରୁ ଏବଂ ଧୂପରେ ସଦା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତା ଲାଭ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏକକାଲଂ ଦ୍ଵିକାଲଂ ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ଯେ ହ୍ଯତଂଦ୍ରିତାଃ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଏକଥର, ଦୁଇଥର କିମ୍ବା ତିନିଥର ଅଲସ୍ୟ ବିନା ପୂଜା କରନ୍ତି—
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣଂ ଯେ ଚ କୁର୍ଵଂତି ଶିଵପୂଜନେ ତେଷାଂ ଯତ୍ସୁକୃତଂ ସର୍ଵମନଂତଂ ଭଵତି ଦ୍ଵିଜାଃ॥ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଶିବପୂଜା ବେଳେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷା ଯେ ଶିଵେନୋକ୍ତାସ୍ତାଚ୍ଛୃଣୁଧ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଏତେଷାଂ ଦ୍ଵୌ ଚ ଵିଜ୍ଞେଯୌ ଶ୍ରେଷ୍ଠୌ ତାରଯିତୁଂ ଦ୍ଵିଜାଃ॥ ୧୩.
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଶିବଙ୍କ କହିଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଟି ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଓ ମୋକ୍ଷଦାୟକ ବୋଲି ଜଣା।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷାଣାଂ ପଂଚମୁଖଖସ୍ତଥା ଚୈକମୁଖଃ ସ୍ମୃତଃ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛଂତି ମୋଦନ୍ତେ ରୁଦ୍ରସଂନିଧୌ॥ ୧୩.
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚମୁଖୀ ଏବଂ ଏକମୁଖୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଜପସ୍ତପଃ କ୍ରିଯା ଯୋଗଃ ସ୍ନାନଂ ଦାନାର୍ଚନାଦିକମ୍ ୧୩.
ଜପ, ତପ, କାର୍ଯ୍ୟ, ଯୋଗ, ସ୍ନାନ, ଦାନ ଏବଂ ଅର୍ଚ୍ଚନା ଇତ୍ୟାଦି—
ଶୁନଃ କଂଠନିବଦ୍ଧୋଽପି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷୋ ଯଦି ଵର୍ତତେ ୧୩.
ଯଦି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ କୁକୁରର ଗଳାରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଥାଏ—
ତଥା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସଂବଂଧାତ୍ପାପମପିକ୍ଷଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ୧୩.
ଏଭଳି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସଂଯୋଗରେ ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଧାରଣଂ ଯେଷାଂ ଵିଭୂତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରପୂତଯା ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଭସ୍ମରେ ତିନି ରେଖା ଲଗାଇ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି—
କପିଲାଯାଶ୍ଚ ସଂଗୃହ୍ଯ ଗୋମଯଂ ଚାଂତରିକ୍ଷଗମ୍ ୧୩.
କପିଳା ଗାଈଁର ଗୋବର, ଯାହା ଆକାଶରେ ଚଲିଥାଏ, ସେଠାରୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ।
ଵିଭୂତୀତି ସମାଖ୍ଯାତା ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀ ୧୩.
ଏହାକୁ 'ବିଭୂତି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ମଧ୍ଯମାଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଅଂଗୁଲୀକ୍ଦ୍ଵଯେନ ଚ ସ ଶୈଵଃ ଶିଵଵଜ୍ଜ୍ଞେଯୋ ଦର୍ଶନାତ୍ପାପନାଶନଃ॥ ୧୩.
ମଧ୍ୟମା ଆଂଠି ବ୍ୟତୀତ ଦୁଇଟି ଆଂଠିରେ ନେଲେ, ଏହାକୁ ଶୈବ ବୋଲି ଜଣାଯିବ; ଏହା ଦେଖିଲେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଜଟାଧରାଶ୍ଚ ଯେ ଶୈଵାଃ ସପ୍ତ ପଂଚ ତଥା ନଵ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଜଟା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ସପ୍ତ, ପଞ୍ଚ ଓ ନବ ଶୈବମାନେ,
ତେ ଶିଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂ ତୀହ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ୧୩.
ସେମାନେ ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଲ୍ପେନ ଵା ମହତ୍ତ୍ଵେନ ପୂଜିତୋ ଵା ସଦାଶିଵଃ ୧୩.
ସାଧାରଣ କିମ୍ବା ବଡ଼ ଭାବରେ ଯେମିତି ହେଉ, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ସେ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ତସ୍ମାଚ୍ଛିଵାତ୍ପରତରଂ ନାସ୍ତି କିଂଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ୧୩.
ଏହିପରି, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମମାନେ, ଶିବଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ନାହିଁ।
ଶିଵୋ ଦାତା ହି ଲୋକାନାଂ କର୍ତା ଚୈଵାନୁମୋଦିତା ୧୩.
ଶିବଂକୁ ଏହି ସଂସାରର ଦାତା ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ମନାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତ।
ଶିଵେତି ଦ୍ଵ୍ଯକ୍ଷରଂ ନାମ ତ୍ରାଯତେ ମହତୋ ଭଯାତ୍ ୧୩.
'ଶିବ' ଏଇ ଦୁଇ ଅକ୍ଷରର ନାମ ବଡ଼ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ସୋମନାଥସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଜ୍ଞାତଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ ୧୩.
ସୋମନାଥଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଜଣାପଡ଼ିଛି।
ସୁରାଶ୍ଚେଂଦ୍ରାଦଯଶ୍ଚାନ୍ଯେ ତସ୍ମିନ୍ଯୁଦ୍ଧେ ସୁଦାରୁଣେ ୧୩.
ସେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ,
ଶିଵସ୍ଯ ମହିମା ସର୍ଵଃ ଶ୍ରୁତସ୍ତଵ ମୁଖୋଦ୍ଗତଃ ୧୩.
ତୁମ ମୁଖରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ଶିବଙ୍କ ସମସ୍ତ ମହିମା ଶୁଣିଛନ୍ତି।
ଯଦା ହି ଦୈତ୍ଯୈଶ୍ଚ ପରାଜିତାଃ ସୁରାଃ ଶମ୍ଭୁଂ ଚ ସର୍ଵେ ଶରଣଂ ପ୍ରପନ୍ନାଃ ୧୩.
ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ତଥୈଵ ଦୈତ୍ଯା ଅପି ଯୁଧ୍ଯମାନା ଉତ୍ସାହଯୁକ୍ତାତିବଲାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ୧୩.
ଏଭଳି, ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ସାହ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସମସ୍ତେ ଏହିପରି କଲେ।
ଏଵଂ ଚ ସର୍ଵେ ହ୍ଯସୁରାଃ ସୁରାଶ୍ଚ ଶକ୍ତ୍ଯୃଷ୍ଟିଶୂଲୈଃ ପରିଘୈଃ ପରଶ୍ଵଧୈଃ ନିହନ୍ଯମାନା ହ୍ଯସୁରାଃ ସୁରୈସ୍ତଦା ନାନାସ୍ତ୍ରଯୋଗୈଃ ପରମୈର୍ନିପେତୁଃ॥ ୧୩.
ଏଭଳି, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଶକ୍ତି, ବାଣ, ତ୍ରିଶୂଳ, ଗଦା, କୁହାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ପାଇଲେ; ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେକୁ ପଡ଼ି ଦେଲେ।
ଚକ୍ରୁସ୍ତେ ସକଲାମୁର୍ଵୀ ମାଂସଶୋଣିତକର୍ଦମାମ୍ ୧୩.
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତର କାଦୁରେ ପରିଣତ କରିଦେଲେ।
ଶିରାଂସି ଚ କବନ୍ଧାନି କଵଚାନି ମହାଂତି ଚ ୧୩.
ସେଠାରେ ମୁଣ୍ଡ, ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହ ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ କବଚ ଥିଲା।
ବହନ୍ତ୍ଯଶ୍ଚାପଗା ହ୍ଯାସନ୍ନଦ୍ଯୋ ଭୀରୁଭଯାଵହାଃ ତଯଂତି ପରାନ୍ଭୂତପ୍ରତପ୍ରମଥରାକ୍ଷସାନ୍॥ ୧୩.
ଅନେକ ନଦୀ ବହୁଥିଲା, ଭୟଭୀତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର, ଯେଉଁଠାରେ ଭୂତ, ପ୍ରେତ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେର ଦେହକୁ ବହାଉଥିଲା।
ଶାକିନୀଡାକିନୀସଂଘା ଯକ୍ଷିଣ୍ଯୋଽଥ ସହସ୍ରଶଃ ୧୩.
ଶାକିନୀ ଡାକିନୀ ଓ ଯକ୍ଷିଣୀମାନେ ହଜାରେ ହଜାରେ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଏଵଂ ସଂକ୍ରୀଡମାନାସ୍ତେ ଭୂତପ୍ରମଥରାକ୍ଷସାଃ ୧୩.
ଏଭଳି ଭୂତ, ପ୍ରମଥ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମିଶି ଖେଳୁଥିଲେ।