ଜଲ୍ପଂତି ନାନାଗମଭେଦୈର୍ମୀମାଂସମାନାଶ୍ଚ ଭଵଂତି ମୂକାଃ ୧୩.
ନାନା ପ୍ରକାର ମତ ଓ ତର୍କ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଶେଷରେ ନିରବ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଶିଵଂ ହି ନିତ୍ଯଂ ପରମାତ୍ମଦୈଵଂ ଵେଦୈକଵେଦ୍ଯଂ ପରମାତ୍ମଦିଵ୍ଯମ୍ ୧୩.
ଶିବ ନିତ୍ୟ, ପରମ ଆତ୍ମା ଓ ଦେବତ୍ୱ, ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯିବା ଏକମାତ୍ର, ପରମ ଦିବ୍ୟ ଆତ୍ମା।
ଯେନୈଵ ସୃଷ୍ଟଂ ଵିଧୃତଂ ଚ ଯେନ ଯେନ ଶ୍ରିତଂ ଯେନ କୃତଂ ସମଗ୍ରମ୍ ୧୩.
ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ଯିଏ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଏହାକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହାକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି—
ଆଢ୍ଯୋ ଵାପି ଦରିଦ୍ରୋ ଵା ଉତ୍ତମୋ ହ୍ଯଧମୋଽପି ଵା ୧୩.
କେହି ଧନୀ ହେଉନ୍ତି କିମ୍ବା ଗରିବ, ଉତ୍ତମ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ—
ଯୋ ଵା ପରକୃତାଂ ପୂଜାଂ ଶିଵସ୍ଯୋପରି ଶୋଭିତାମ୍ ୧୩.
ଯିଏ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ସେଇ ପୂଜା ଅନ୍ୟ କେହି କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ସେଇ ପୂଜା ଅତି ଶୋଭାମୟ—
ଯେ ଦୀପମାଲାଂ କୁର୍ଵଂତି କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତାଃ ତାଵଦ୍ଯୁଗସହସ୍ରାଣି ଦାତା ସ୍ଵର୍ଗେ ମହୀଯତେ॥ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ହୋଇ ଦୀପମାଳା ରଚନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦାତା ହେବାରୁ ହଜାର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।
କୌସୁଂଭତୈଲସଂଯୁକ୍ତା ଦୀପା ଦତ୍ତାଃ ଶିଵାଲଯେ ୧୩.
କୁସୁମ୍ଭ ତେଲରେ ଭରିଥିବା ଦୀପ ଯେଉଁମାନେ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଦାନ କରନ୍ତି—
ଅତସୀତୈଲସଂଯୁକ୍ତା ଦୀପା ଦତ୍ତାଃ ଶିଵାଲଯେ ୧୩.
ଅତସୀ ତେଲରେ ଭରିଥିବା ଦୀପ ଯେଉଁମାନେ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଦାନ କରନ୍ତି—
ଜ୍ଞାନିନୋଽପି ହି ଜାଯଂତେ ଦୀପଦାନଫଲେନ ହି॥ ୧୩.
ଦୀପଦାନର ଫଳରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ତିଲତୈଲେନ ସଂଯୁକ୍ତା ଦୀପା ଦତ୍ତାଃ ଶିଵାଲଯେ ୧୩.
ତିଳ ତେଲରେ ଭରିଥିବା ଦୀପ ଯେଉଁମାନେ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଦାନ କରନ୍ତି—
ଘୃତାକ୍ତା ଯୈଃ କୃତା ଦୀପା ଦୀପିତାଶ୍ଚ ଶିଵାଲଯେ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଘୃତ ଲଗାଇ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଦୀପ ତିଆରି କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି—
କର୍ପୂରାଗୁରୁଧୂପୈଶ୍ଚ ଯେ ଯଜଂତି ସଦା ଶିଵମ୍ ତେ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ସାଯୁଜ୍ଯଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା॥ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ କର୍ପୂର, ଅଗରୁ ଏବଂ ଧୂପରେ ସଦା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତା ଲାଭ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏକକାଲଂ ଦ୍ଵିକାଲଂ ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ଯେ ହ୍ଯତଂଦ୍ରିତାଃ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଏକଥର, ଦୁଇଥର କିମ୍ବା ତିନିଥର ଅଲସ୍ୟ ବିନା ପୂଜା କରନ୍ତି—
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣଂ ଯେ ଚ କୁର୍ଵଂତି ଶିଵପୂଜନେ ତେଷାଂ ଯତ୍ସୁକୃତଂ ସର୍ଵମନଂତଂ ଭଵତି ଦ୍ଵିଜାଃ॥ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଶିବପୂଜା ବେଳେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷା ଯେ ଶିଵେନୋକ୍ତାସ୍ତାଚ୍ଛୃଣୁଧ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଏତେଷାଂ ଦ୍ଵୌ ଚ ଵିଜ୍ଞେଯୌ ଶ୍ରେଷ୍ଠୌ ତାରଯିତୁଂ ଦ୍ଵିଜାଃ॥ ୧୩.
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଶିବଙ୍କ କହିଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଟି ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଓ ମୋକ୍ଷଦାୟକ ବୋଲି ଜଣା।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷାଣାଂ ପଂଚମୁଖଖସ୍ତଥା ଚୈକମୁଖଃ ସ୍ମୃତଃ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛଂତି ମୋଦନ୍ତେ ରୁଦ୍ରସଂନିଧୌ॥ ୧୩.
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚମୁଖୀ ଏବଂ ଏକମୁଖୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଜପସ୍ତପଃ କ୍ରିଯା ଯୋଗଃ ସ୍ନାନଂ ଦାନାର୍ଚନାଦିକମ୍ ୧୩.
ଜପ, ତପ, କାର୍ଯ୍ୟ, ଯୋଗ, ସ୍ନାନ, ଦାନ ଏବଂ ଅର୍ଚ୍ଚନା ଇତ୍ୟାଦି—
ଶୁନଃ କଂଠନିବଦ୍ଧୋଽପି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷୋ ଯଦି ଵର୍ତତେ ୧୩.
ଯଦି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ କୁକୁରର ଗଳାରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଥାଏ—
ତଥା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସଂବଂଧାତ୍ପାପମପିକ୍ଷଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ୧୩.
ଏଭଳି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସଂଯୋଗରେ ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଧାରଣଂ ଯେଷାଂ ଵିଭୂତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରପୂତଯା ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଭସ୍ମରେ ତିନି ରେଖା ଲଗାଇ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି—
କପିଲାଯାଶ୍ଚ ସଂଗୃହ୍ଯ ଗୋମଯଂ ଚାଂତରିକ୍ଷଗମ୍ ୧୩.
କପିଳା ଗାଈଁର ଗୋବର, ଯାହା ଆକାଶରେ ଚଲିଥାଏ, ସେଠାରୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ।
ଵିଭୂତୀତି ସମାଖ୍ଯାତା ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀ ୧୩.
ଏହାକୁ 'ବିଭୂତି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ମଧ୍ଯମାଂ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ତୁ ଅଂଗୁଲୀକ୍ଦ୍ଵଯେନ ଚ ସ ଶୈଵଃ ଶିଵଵଜ୍ଜ୍ଞେଯୋ ଦର୍ଶନାତ୍ପାପନାଶନଃ॥ ୧୩.
ମଧ୍ୟମା ଆଂଠି ବ୍ୟତୀତ ଦୁଇଟି ଆଂଠିରେ ନେଲେ, ଏହାକୁ ଶୈବ ବୋଲି ଜଣାଯିବ; ଏହା ଦେଖିଲେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଜଟାଧରାଶ୍ଚ ଯେ ଶୈଵାଃ ସପ୍ତ ପଂଚ ତଥା ନଵ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଜଟା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ସପ୍ତ, ପଞ୍ଚ ଓ ନବ ଶୈବମାନେ,
ତେ ଶିଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂ ତୀହ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ୧୩.
ସେମାନେ ଏଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଲ୍ପେନ ଵା ମହତ୍ତ୍ଵେନ ପୂଜିତୋ ଵା ସଦାଶିଵଃ ୧୩.
ସାଧାରଣ କିମ୍ବା ବଡ଼ ଭାବରେ ଯେମିତି ହେଉ, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ସେ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ତସ୍ମାଚ୍ଛିଵାତ୍ପରତରଂ ନାସ୍ତି କିଂଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ୧୩.
ଏହିପରି, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମମାନେ, ଶିବଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ନାହିଁ।
ଶିଵୋ ଦାତା ହି ଲୋକାନାଂ କର୍ତା ଚୈଵାନୁମୋଦିତା ୧୩.
ଶିବଂକୁ ଏହି ସଂସାରର ଦାତା ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ମନାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତ।
ଶିଵେତି ଦ୍ଵ୍ଯକ୍ଷରଂ ନାମ ତ୍ରାଯତେ ମହତୋ ଭଯାତ୍ ୧୩.
'ଶିବ' ଏଇ ଦୁଇ ଅକ୍ଷରର ନାମ ବଡ଼ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ସୋମନାଥସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଜ୍ଞାତଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ ୧୩.
ସୋମନାଥଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଜଣାପଡ଼ିଛି।