ବଲିନା ଦାନଵେଂଦ୍ରେଣ ମହେଂଦ୍ରୋ ଯୁଯୁଧେ ତଦା ୧୩.
ସେ ସମୟରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ରାଜା ବଳି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ନୈର୍ଋତଃ ପ୍ରଘସେନୈଵ ପାଶୀ କୁଂଭେନ ସଂଗତଃ ୧୩.
ନୈରୃତ୍ୟ ପ୍ରଘାସ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ପାଶଧାରୀ କୁମ୍ଭ ସହ ମୁକାବିଲା କଲେ।
ସୋମେନ ସହ ରାହୁଶ୍ଚ ଯୁଦ୍ଧଂ ଚକ୍ରେ ସୁଦାରୁଣମ୍ ସଂପର୍କାଦମୃସ୍ଯୈଵ ଯଥା ରାହୁସ୍ତଥାଽଭଵତ୍॥ ୧୩.
ରାହୁ ସୋମ ସହ ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଯେପରି ରାହୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ ସହିପାରେନାହିଁ, ସେହିପରି ଦୃଶ୍ୟ ହେଲା।
ତାନି ସର୍ଵାଣି ଦୃଷ୍ଟାନି ଶଂଭୁନା ପରମେଷ୍ଠିନା ଅସୁରାଣାଂ ସୁରାଣାଂ ଚ ସର୍ଵେଷାମପି ଵଲ୍ଲଭଃ॥ ୧୩.
ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଶମ୍ଭୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟଜନ, ଦେଖିଥିଲେ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ରାହୁଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଶିଵମ୍ ୧୩.
ତାପରେ ରାହୁ, ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଶିବଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ।
ତେନ ତସ୍ଯ ହି ଜାତାନି ଶିରାଂସି ସୁବହୂନ୍ଯପି ବବଂଧ ଶଂଭୁଃ ଶିରସି ଶିରୋଭୂଷଣଵତ୍କୃତମ୍॥ ୧୩.
ଏହାରୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ମୁଣ୍ଡ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଏବଂ ଶମ୍ଭୁ ସେଗୁଡିକୁ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁଣ୍ଡମାଳା ଭଳି ପିନ୍ଧିଲେ।
ଅଶନାତ୍କାଲକୂଟସ୍ଯ ନୀଲକଂଠୋଽଭଵତ୍ତଦା ୧୩.
କାଳକୂଟ ବିଷ ଖାଇ ଶିବ ତାପରେ ନୀଳକଣ୍ଠ ହେଲେ।
ଦଧାର ଶିରସା ତାଂ ଚ ମୁଣ୍ଡମାଲାଂ ମହେଶ୍ଵରଃ॥ ୧୩.
ମହେଶ୍ୱର ଏହି ମୁଣ୍ଡମାଳାକୁ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ତଯା ସ୍ରଜାଽସୌ ଶୁଶୁଭେ ମହାତ୍ମା ଦେଵାଦିଦେଵସ୍ତ୍ରିପୁରାଂତକୋ ହରଃ ୧୩.
ସେଇ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ମହାତ୍ମା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ତ୍ରିପୁର ନାଶକ ହରା ଅତି ଉଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଗଂଗା ଧୃତା ଯେନ ଶିରସ୍ସୁମଧ୍ଯେ ଚଂଦ୍ରଂ ଚ ଚୂଡେ କୃତଵାନ୍ଭଯାପହଃ ୧୩.
ଯିଏ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଧରିଥିଲେ ଓ ଚୂଡ଼ାରେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ରଖିଥିଲେ, ସେ ଭୟ ଦୂର କରିଥିଲେ।
ଜଲ୍ପଂତି ନାନାଗମଭେଦୈର୍ମୀମାଂସମାନାଶ୍ଚ ଭଵଂତି ମୂକାଃ ୧୩.
ନାନା ପ୍ରକାର ମତ ଓ ତର୍କ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଶେଷରେ ନିରବ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଶିଵଂ ହି ନିତ୍ଯଂ ପରମାତ୍ମଦୈଵଂ ଵେଦୈକଵେଦ୍ଯଂ ପରମାତ୍ମଦିଵ୍ଯମ୍ ୧୩.
ଶିବ ନିତ୍ୟ, ପରମ ଆତ୍ମା ଓ ଦେବତ୍ୱ, ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯିବା ଏକମାତ୍ର, ପରମ ଦିବ୍ୟ ଆତ୍ମା।
ଯେନୈଵ ସୃଷ୍ଟଂ ଵିଧୃତଂ ଚ ଯେନ ଯେନ ଶ୍ରିତଂ ଯେନ କୃତଂ ସମଗ୍ରମ୍ ୧୩.
ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ଯିଏ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଏହାକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହାକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି—
ଆଢ୍ଯୋ ଵାପି ଦରିଦ୍ରୋ ଵା ଉତ୍ତମୋ ହ୍ଯଧମୋଽପି ଵା ୧୩.
କେହି ଧନୀ ହେଉନ୍ତି କିମ୍ବା ଗରିବ, ଉତ୍ତମ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ—
ଯୋ ଵା ପରକୃତାଂ ପୂଜାଂ ଶିଵସ୍ଯୋପରି ଶୋଭିତାମ୍ ୧୩.
ଯିଏ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ସେଇ ପୂଜା ଅନ୍ୟ କେହି କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ସେଇ ପୂଜା ଅତି ଶୋଭାମୟ—
ଯେ ଦୀପମାଲାଂ କୁର୍ଵଂତି କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତାଃ ତାଵଦ୍ଯୁଗସହସ୍ରାଣି ଦାତା ସ୍ଵର୍ଗେ ମହୀଯତେ॥ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ହୋଇ ଦୀପମାଳା ରଚନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦାତା ହେବାରୁ ହଜାର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।
କୌସୁଂଭତୈଲସଂଯୁକ୍ତା ଦୀପା ଦତ୍ତାଃ ଶିଵାଲଯେ ୧୩.
କୁସୁମ୍ଭ ତେଲରେ ଭରିଥିବା ଦୀପ ଯେଉଁମାନେ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଦାନ କରନ୍ତି—
ଅତସୀତୈଲସଂଯୁକ୍ତା ଦୀପା ଦତ୍ତାଃ ଶିଵାଲଯେ ୧୩.
ଅତସୀ ତେଲରେ ଭରିଥିବା ଦୀପ ଯେଉଁମାନେ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଦାନ କରନ୍ତି—
ଜ୍ଞାନିନୋଽପି ହି ଜାଯଂତେ ଦୀପଦାନଫଲେନ ହି॥ ୧୩.
ଦୀପଦାନର ଫଳରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ତିଲତୈଲେନ ସଂଯୁକ୍ତା ଦୀପା ଦତ୍ତାଃ ଶିଵାଲଯେ ୧୩.
ତିଳ ତେଲରେ ଭରିଥିବା ଦୀପ ଯେଉଁମାନେ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଦାନ କରନ୍ତି—
ଘୃତାକ୍ତା ଯୈଃ କୃତା ଦୀପା ଦୀପିତାଶ୍ଚ ଶିଵାଲଯେ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଘୃତ ଲଗାଇ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଦୀପ ତିଆରି କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି—
କର୍ପୂରାଗୁରୁଧୂପୈଶ୍ଚ ଯେ ଯଜଂତି ସଦା ଶିଵମ୍ ତେ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ସାଯୁଜ୍ଯଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା॥ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ କର୍ପୂର, ଅଗରୁ ଏବଂ ଧୂପରେ ସଦା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତା ଲାଭ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏକକାଲଂ ଦ୍ଵିକାଲଂ ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ଯେ ହ୍ଯତଂଦ୍ରିତାଃ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଏକଥର, ଦୁଇଥର କିମ୍ବା ତିନିଥର ଅଲସ୍ୟ ବିନା ପୂଜା କରନ୍ତି—
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣଂ ଯେ ଚ କୁର୍ଵଂତି ଶିଵପୂଜନେ ତେଷାଂ ଯତ୍ସୁକୃତଂ ସର୍ଵମନଂତଂ ଭଵତି ଦ୍ଵିଜାଃ॥ ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ଶିବପୂଜା ବେଳେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷା ଯେ ଶିଵେନୋକ୍ତାସ୍ତାଚ୍ଛୃଣୁଧ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଏତେଷାଂ ଦ୍ଵୌ ଚ ଵିଜ୍ଞେଯୌ ଶ୍ରେଷ୍ଠୌ ତାରଯିତୁଂ ଦ୍ଵିଜାଃ॥ ୧୩.
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଶିବଙ୍କ କହିଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଟି ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଓ ମୋକ୍ଷଦାୟକ ବୋଲି ଜଣା।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷାଣାଂ ପଂଚମୁଖଖସ୍ତଥା ଚୈକମୁଖଃ ସ୍ମୃତଃ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛଂତି ମୋଦନ୍ତେ ରୁଦ୍ରସଂନିଧୌ॥ ୧୩.
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚମୁଖୀ ଏବଂ ଏକମୁଖୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଜପସ୍ତପଃ କ୍ରିଯା ଯୋଗଃ ସ୍ନାନଂ ଦାନାର୍ଚନାଦିକମ୍ ୧୩.
ଜପ, ତପ, କାର୍ଯ୍ୟ, ଯୋଗ, ସ୍ନାନ, ଦାନ ଏବଂ ଅର୍ଚ୍ଚନା ଇତ୍ୟାଦି—
ଶୁନଃ କଂଠନିବଦ୍ଧୋଽପି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷୋ ଯଦି ଵର୍ତତେ ୧୩.
ଯଦି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ କୁକୁରର ଗଳାରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଥାଏ—
ତଥା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷସଂବଂଧାତ୍ପାପମପିକ୍ଷଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ୧୩.
ଏଭଳି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସଂଯୋଗରେ ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଧାରଣଂ ଯେଷାଂ ଵିଭୂତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରପୂତଯା ୧୩.
ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଭସ୍ମରେ ତିନି ରେଖା ଲଗାଇ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି—