ଵାସୁଦେଵୋ ଜଗଦ୍ଯୋନିର୍ଜଗତାଂ କାରଣଂ ପରମ୍ ୧୨.
ବାସୁଦେବ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମୂଳ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାରଣ।
ଅସୁରାଣାଂ ଵିନାଶାଯ ଜାତଂ ଦୈଵଵିପର୍ଯଯାତ୍ ୧୨.
ଦେବତାଙ୍କ ଚମତ୍କାର ଦ୍ୱାରା, ଦାନବମାନେଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଯୌଗପଦ୍ଯେନ ତୈଃ ସର୍ଵୈଃ କ୍ଷୀରାବ୍ଧେର୍ମଂଥନଂ କୃତମ୍ ୧୨.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାସାଥିରେ କ୍ଷୀରସାଗର ମଥନ କଲେ।
ତତଶ୍ଚ ତେ ଦେଵଵରାନ୍ପ୍ରକୋପିତା ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚ ମାଯାପ୍ରଵି ମୋହିତାଃ ପୁନଃ ୧୨.
ତାପରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ଦାନବମାନେ ମାୟାରେ ମୁହଁ ହରାଇ ପୁଣି ଭ୍ରମିତ ହେଲେ।
ତତସ୍ତେ ଗର୍ଜ୍ଜମାନାଶ୍ଚ ଆକ୍ଷିପଂତଃ ସୁରାନ୍ରଣେ ୧୩.
ତାପରେ ସେମାନେ ଗର୍ଜନ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବମାନେଙ୍କ ଉପରେ ଝପଟି ପଡ଼ିଲେ।
ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ତଦା ମହାତ୍ମା ଵୈରୋଚନିଃ ସର୍ଵବଲେନ ସାର୍ଦ୍ଧମ୍ ୧୩.
ସେତେବେଳେ ମହାତ୍ମା ବିରୋଚନ ନିଜ ବିମାନ ଚଢ଼ି, ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ସ୍ଵାନି ରୂପାଣି ବିଭ୍ରଂତଃ ସମାପେତୁଃ ସ ହସ୍ରଶଃ ୧୩.
ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଏକଠା ହେଲେ।
ଅଶ୍ଵାନ୍କେଚିତ୍ସମାରୂଢା ଦ୍ଵିପାନ୍କେଚିତ୍ତଥା ପରେ ୧୩.
କିଛି ଲୋକ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ହାତୀ ଉପରେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ତୁ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ମଯୂରାନ୍ରାଜହଂସାଂଶ୍ଚ କୁକ୍କୁଟାଂଶ୍ଚ ତଥା ପରେ ୧୩.
ଅନ୍ୟେ କେହି ମୟୂର, ରାଜହଂସ ଓ କୁକୁଡ଼ି ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଗଜାନ୍ଖରାନ୍ପରେ ଚୈଵ ଶକଟାଂଶ୍ଚ ତଥା ପରେ ୧୩.
ଅନ୍ୟମାନେ ହାତୀ, ଗଧା ଓ ଗାଡ଼ି ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ପରିଘାଯୁଧିନଃ ପାଶଶୂଲମୁଦ୍ଗରପାଣଯଃ ୧୩.
କିଛି ଲୋକ ହାତରେ ଲୋହା ଗଦା, ପାଶ, ଶୂଳ ଓ ମୁସଳ ଧରିଥିଲେ।
ହଯନାଗରଥାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ସମାରୂଢାଃ ପ୍ରହାରିଣଃ ୧୩.
ଅନ୍ୟେ କେହି ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ ଓ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲେ।
ସ୍ପର୍ଦ୍ଧମାନାସ୍ତତାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଗର୍ଜଂତଶ୍ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ ୧୩.
ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହ ଏକାଉଁଠି ହେଇ, ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ।
ତ୍ଵଯା କୃତଂ ମହାବାହୋ ଇଂଦ୍ରେଣ ସହ ସଂଗମମ୍ ୧୩.
ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଊନେନାପି ହି ତୁଚ୍ଛେନ ଵୈରିଣାପି କଥଂଚନ ୧୩.
ଅତି କମଜୋର କିମ୍ବା ଅପମାନଜନକ ଶତ୍ରୁ ସହିତ ମଧ୍ୟ, କେବେ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଵିଶ୍ଵସେତ୍ପୂର୍ଵଵିରୋଧିନା କ୍ଵଚିତ୍ପରାଜିତାଃ ସ୍ମୋଽଥ ବଲେ ତ୍ଵଯାଧୁନା ୧୩.
ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ କେବେ ଭରସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଆମେ ପରାଜିତ ହୋଇଛୁ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ତୁମେ ବଳଶାଳୀ।
ଇତ୍ଯୂଚୁସ୍ତେ ଦୁରାଧର୍ଷା ଯୋଦ୍ଧୁକାମା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ ୧୩.
ଏଭଳି କହି, ଯେଉଁମାନେ ଦୁର୍ଜୟ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆଗ୍ରହ କଲେ।
ଚାମରୈଶ୍ଚ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ଲୋପିତଂ ଚ ରଣସ୍ଥଲମ୍ ୧୩.
ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗ ଢାକିଯାଇଥିଲା, ଯୁଦ୍ଧଭୂମି ମଧ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ପୀତ୍ଵାମୃତଂ ମହାଭାଗା ଵାହାନ୍ଯାରୁହ୍ଯ ଦଂଶିତାଃ ସୂର୍ଯଶ୍ଚୋଚ୍ଚୈଃ ଶ୍ରଵାରୂଢୋ ମୃଗା ରୂଢଶ୍ଚ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ॥ ୧୩.
ଅମୃତ ପିଇ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ ତାଙ୍କର ଯାନ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଶୋଭିତ ହେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ଶ୍ରବା ଉପରେ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ହରିଣ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଛତ୍ରଚାମରସଂଵୀତାଃ ଶୋଭିତା ଵିଜଯଶ୍ରିଯା ୧୩.
ଛତା ଓ ଚାମର ଦ୍ୱାରା ଢାକା, ସେମାନେ ବିଜୟର ତେଜରେ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ହେଉଥିଲେ।
ତେ ଵିଷ୍ଣୁନା ହ୍ଯନୁଜ୍ଞାତା ଅସୁରାନ୍ପ୍ରତି ଵୈ ରୁଷା ୧୩.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅନୁମତିରେ, ସେମାନେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ କ୍ରୋଧରେ ଆଗେଇଯାଇଥିଲେ।
ତେଷାଂ ବୋରମଭୂଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଦେଵାନାଂ ଦାନଵୈଃ ସହ ୧୩.
ସେମାନେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଶରଧାରାନ୍ଵିତଂ ସର୍ଵଂ ବଭୂଵ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍ ୧୩.
ସମସ୍ତ ଦିଗ ଶରର ବର୍ଷାରେ ଭରିଗଲା, ଏହା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଦୃଶ୍ୟ ହେଲା।
ତତୋ ନିମିଷମାତ୍ରେଣ ଶରଘାତଯୁତା ଭଵନ୍ ୧୩.
ତାପରେ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଶରର ବର୍ଷାରେ ଢାକିଯାଇଲେ।
ଵିଧ୍ଯମାନାସ୍ତଥା କେଚିଦ୍ଵିଵିଧୁଶ୍ଚାପରାନ୍ରଣେ ୧୩.
ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ କେହି ମରୁଥିଲେ, ଆଉ କେହି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଆହତ ହେଉଥିଲେ।
କ୍ଷୁରପ୍ରହାରିତାଃ କେଚିଦ୍ଦୈତ୍ଯା ଦାନଵରାକ୍ଷସାଃ ୧୩.
କେତେକ ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ ଓ ରାକ୍ଷସ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆଘାତ ପାଇ ଲୁହା ହେଉଥିଲେ।
ଏଵଂ ଭଗ୍ନଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ ସୈନ୍ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵା ଗର୍ଜମାନାଃ ସମଂତାତ୍ ୧୩.
ଏଭଳି ଦାନବମାନଙ୍କର ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯିବାକୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗର୍ଜନ କରିଥିଲେ।
ଶଂଖଵାଦିତ୍ରଘୋଷେଣ ପୂରିତଂ ଚ ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୧୩.
ଶଂଖ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ତିନିଟି ଲୋକ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ବଲିପ୍ରଭୃତଯଃ ସର୍ଵେ ସଂଭ୍ରମେଣୋତ୍ଥିତାଃ ପୁନଃ ୧୩.
ବଳି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ନେତାମାନେ ଭୟ ଓ ଅସ୍ମନ୍ଜସରେ ପୁଣି ଉଠିଥିଲେ।
ଦ୍ଵଂଦ୍ଵଯୁଦ୍ଧଂ ସୁତୁମୁଲଂ ଦେଵାନାଂ ଦାନଵୈଃ ସହ ୧୩.
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।