ସୁଧା ତ୍ଵଯା ଵିଭକ୍ତଵ୍ଯା ସର୍ଵେଷାଂ ଗତିହେତଵେ ୧୨.
ସମସ୍ତଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଏହି ଅମୃତ ବଣ୍ଟନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମୁକ୍ତା ହ୍ଯୁଵାଚେଦଂ ସ୍ମଯମାନା ବଲିଂ ପ୍ରତି ୧୨.
ଏଭଳି କହିଲେ, ସେ ହସିବା ସହିତ ବଳିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅନୃତଂ ସାହସଂ ମାଯା ମୂର୍ଖତ୍ଵମତି ଲୋଭତା ୧୨.
ମିଥ୍ୟା କଥା, ଅତ୍ୟାଚାର, ଚତୁରାଇ, ଅବିବେକ ଏବଂ ଲୋଭ—
ନିଃସ୍ନେହତ୍ଵଂ ଚ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ଧୂର୍ତତ୍ଵଂ ଚୈଵ ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୧୨.
ସ୍ନେହ ନଥିବା ଏବଂ ଚତୁର ଚରିତ୍ରକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ଯଥୈଵ ଶ୍ଵାପଦାନାଂ ଚ ଵୃକା ହିଂସାପରାଯଣାଃ ଧୂର୍ତା ତଥା ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ସ୍ତ୍ରୀଜ୍ଞେଯା ସତତଂ ବୁଧୈଃ॥ ୧୨.
ଯେପରି ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓଉଲା ସବୁବେଳେ ହିଂସାରେ ଲାଗିଥାଏ, ସେପରି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସଦା ଚତୁର ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି।
ମଯା ସହ ଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ କଥଂ ସଖ୍ଯଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ ୧୨.
ମୋତେ ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ସାଖ୍ୟତା ହେବ?
ତସ୍ମାଦ୍ଭଵଦ୍ଭିଃ ସଂଚିଂତ୍ଯକାର୍ଯାକାର୍ଯଵିଚକ୍ଷଣୈଃ ୧୨.
ସେଥିପାଇଁ, ତୁମେ କାହା କଣ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କଣ ନକରିବା ଉଚିତ, ଭଲଭାବେ ବିଚାର କର।
ଅଦ୍ଯାମୃତଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଵିଭଜସ୍ଵ ଯଥାତଥମ୍ ୧୨.
ଏବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟଭାବେ ଓ ଯଥାଯଥ ଭାଗରେ ଅମୃତ ବଣ୍ଟନ କର।
ଏଵମୁକ୍ତା ତଦା ଦେଵୀ ମୋହିନୀ ସର୍ଵମଂଗଲା ୧୨.
ଏପରି କହିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂର୍ତ୍ତି ମୋହିନୀ ଦେବୀ—
ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ କୃତାର୍ଥାଶ୍ଚ ଜାତା ଦୈଵେନ କେନଚିତ୍ ୧୨.
ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିଛ।
କ୍ରିଯତାମସୁରାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ଶୁଭେଚ୍ଛା କିଂଚିଦସ୍ତି ଵଃ ୧୨.
ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନବମାନେ, ତୁମେ କିଛି ମଙ୍ଗଳ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ କି?
ନ୍ଯାଯୋପାର୍ଜିତଵିତ୍ତେନ ଦଶମାଂଶେନ ଧୀମତା ୧୨.
ନ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜିତ ଧନରୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଦଶମାଂଶ ଦେବା ଉଚିତ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ତେ ସର୍ଵେ ଯଥୋକ୍ତଂ ଦେଵମାଯଯା ୧୨.
‘ଏହିପରି ହେଉ’ ବୋଲି ଭାବି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦେବୀଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କଲେ।
ମଯାସୁରେଣ ଚ ତଦା ଭଵନାନି କୃତାନି ଵୈ ୧୨.
ତାପରେ, ମୁଁ ଦାନବ ଭାବେ ସେଠାରେ ଘର ବନେଇଥିଲି।
ତେଷୁପଵିଷ୍ଟାସ୍ତେ ସର୍ଵେ ସୁସ୍ନାତାଃ ସମଲଂକୃତାଃ ୧୨.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ସେଇ ଘରରେ ବସିଲେ।
ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ ସର୍ଵୈଃ କୃତଂ ପରମଯା ମୁଦା ୧୨.
ରାତିରେ ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଜାଗରଣ କଲେ।
ଅସୁରା ବଲିମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ପଂକ୍ତିଭୂତା ଯତାକ୍ରମମ୍ ୧୨.
ବଳିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ପ୍ରମୁଖ ଦାନବମାନେ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଭାବେ ବସିଥିଲେ।
ବଲିଶ୍ଚ ଵୃଷପର୍ଵା ଚ ନମୁଚିଃ ଶଂଖ ଏଵ ଚ ୧୨.
ବଳି, ବୃଷପର୍ବା, ନମୁଚି ଏବଂ ଶଂଖ—
ଵାତାପିରିଲ୍ଵଲଃ କୁମ୍ଭୋ ନିକୁମ୍ଭଃ ପ୍ରଚ୍ଛଦସ୍ତଥା ୧୨.
ବାତାପି, ଇଲ୍ବଳ, କୁମ୍ଭ, ନିକୁମ୍ଭ ଏବଂ ପ୍ରଚ୍ଛଦ ମଧ୍ୟ—
ମହିଷୋ ମହିଷାକ୍ଷଶ୍ଚ ବିଡାଲାକ୍ଷଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ୧୨.
ମହିଷ, ମହିଷାକ୍ଷ ଏବଂ ପ୍ରଭଳ ବିଡାଳାକ୍ଷ।
ଵିବାହୁର୍ବାହୁକୋ ଘୋରସ୍ତଥା ଵୈ ଘୋରଦର୍ଶନଃ ଯଥାକ୍ରମଂ ଚୋପଵିଷ୍ଟା ରାହୁଃ କେତୁସ୍ତଥୈଵ ଚ॥ ୧୨.
ବିବାହୁ, ବାହୁକ, ଘୋର ଏବଂ ଘୋରଦର୍ଶନ, ଏହାସହ ରାହୁ ଓ କେତୁ, ସମ୍ବିଧାନ ଅନୁଯାୟୀ ବସିଥିଲେ।
ତେଷାଂ ତୁ କୋଟିସଂଖ୍ଯାନାଂ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ପଂକ୍ତିରାସ୍ଥିତା॥ ୧୨.
ସେମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କୋଟିକୋଟି ଦେଉଁଥିଲା, ସେଇ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଏକ ଶାରୀରେ ବସିଥିଲେ।
ତତସ୍ତଯା ତଦା ଦେଵ୍ଯା ଅମୃତାର୍ଥଂ ହି ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ ୧୨.
ତାପରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେ ଦେବୀ ଅମୃତ ପାଇଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ସର୍ଵେ ଵିଜ୍ଞାପିତାଃ ସଦ୍ଯୋ ଗୃହୀତକଲଶା ତଦା ୧୨.
ସମସ୍ତେ ତୁରନ୍ତ ସୂଚିତ ହେଲେ ଏବଂ ସେଇ ସମୟରେ ନିଜ ଘଟ ଧରିଲେ।
କରସ୍ଥେନ ତଦା ଦେଵୀ କଲଶେନ ଵିରାଜିତା ୧୨.
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବୀ ହାତରେ ଘଟ ଧରି ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ପରିଵେଷଧରାଃ ସର୍ଵେ ସୁରାସ୍ତେ ହ୍ଯସୁରାଂତିକମ୍ ୧୨.
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପରିବେଷଣ ପାତ୍ର ନେଇ ଅସୁରମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୋହିନୀ ସଦ୍ଯ ଉଵାଚ ପ୍ରମଦୋତ୍ତମା॥ ୧୨.
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ମୋହିନୀ, ସମସ୍ତ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ତୁରନ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ଏତେ ହ୍ଯତିଥଯୋ ଜ୍ଞେଯା ଧର୍ମ୍ମସର୍ଵସ୍ଵସାଧନାଃ ପ୍ରମାଣଂ ଭଵତାଂ ଚାଦ୍ଯ କୁରୁଧ୍ଵଂ ମା ଵିଲଂବଥ॥ ୧୨.
ଏମାନେ ଅତିଥି ଭାବେ ଗଣ୍ୟ, ଧର୍ମର ସମସ୍ତ ଉପାୟ ହେଉଛନ୍ତି; ଆଜି ଏହାକୁ ନିୟମ ଭାବେ ଧରନ୍ତୁ, ବିଳମ୍ବ ନ କରନ୍ତୁ।
ପରେଷାମୁପକାରଂ ଚ ଯେ କୁର୍ଵଂତି ସ୍ଵଶକ୍ତିତଃ ୧୨.
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରନ୍ତି,
କେଵଲାତ୍ମୋଦରାର୍ଥାଯ ଉଦ୍ଯୋଗଂ ଯେ ପ୍ରକୁର୍ଵତେ ୧୨.
ଏବଂ ଯେମାନେ କେବଳ ନିଜ ପେଟ ଓ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରନ୍ତି,