ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵେ ମୃତ୍ଯୁମୁଖଂ ପତିତା ଵୈ ନ ସଂଶଯଃ ୧୦.
ଏହିଠାରୁ, ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁର ଜଠରକୁ ପଡ଼ିଛନ୍ତି।
ନ ନମଂତି ଗଣେଶଂ ଚ ଦୁର୍ଗାଂ ଚୈଵ ତଥାଵିଧାମ୍ ୧୦.
ସେମାନେ ଗଣେଶ ଓ ଏପରି ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ତ୍ଵଧର୍ମିଷ୍ଠାଃ ସ୍ତବ୍ଧାଃ ପଂଡିତମାନିନଃ ୧୦.
ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମହୀନ, ଅହଂକାରୀ ଏବଂ ନିଜକୁ ପଣ୍ଡିତ ଭାବୁଛ।
ତସ୍ମାତ୍କାଲମୁଖେ ସର୍ଵେ ପତିତା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୧୦.
ଏହିଠାରୁ, ସମସ୍ତେ କାଳର ମୁହଁକୁ ପଡ଼ିଛନ୍ତି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପ୍ରରୋଚନପରାଃ ସର୍ଵେ କ୍ଷୁଦ୍ରାଶ୍ଚେଂଦ୍ରାଦଯୋ ଵୃଥା ୧୦.
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ପରି ସମସ୍ତେ ଛୋଟ ମନର ଏବଂ କେବଳ ମନାଭିଷେକରେ ଲାଗିଥିବା, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟା ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
କୃତଃ ପ୍ରଯତ୍ନୋ ହି ମହାନମୃତାର୍ଥଂ ତ୍ଵଯା ଶଠ ଅପି ତଚ୍ଚ ପରାଧୀନ ତନ୍ନ ଜାନାସି ଦୁର୍ମତେ॥ ୧୦.
ତୁମେ ମହାମୃତ୍ୟୁ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରିଛ, ହେ ଚତୁର, କିନ୍ତୁ ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଛ; ଏହି କଥା ତୁମେ ବୁଝିନାହାଁ, ମୂଢ଼।
ଯୈର୍ଵଦଵାକ୍ଯୈସ୍ତ୍ଵଂ ମୂଢ ସଂସ୍ତୁତୋଽସି ତପସ୍ଵିଭିଃ ୧୦.
ମୂଢ଼, ତୁମେ ତପସ୍ବୀମାନେ ଅବିବେକୀ କଥା ଦେଇ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୋ ତ୍ଵଂ ଚ ପକ୍ଷପାତାନ୍ନ ଜାନାସି ହିତାହିତମ୍ ୧୦.
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ପକ୍ଷପାତ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କଣ ଭଲ କଣ ଖରାପ ତାହା ଜାଣିନାହଁ।
ଇଚ୍ଛାଯୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵମତ୍ରୈଵ ସଦା ବାଲକଚେଷ୍ଟିତଃ ୧୦.
ଏଠାରେ ତୁମେ ସଦା ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିତ, ଛୁଆଁ ପରି ଆଚରଣ କରୁଛ।
ଅନ୍ଯଥା ହି କୃତେ ହ୍ଯର୍ଥେ ଅନ୍ଯଥାତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ୧୦.
ଯଦି କୌଣସି କାମ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ କରାଯିବ, ତାହାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନ ହେବ।
ଯେନାଦ୍ଯ ରକ୍ଷିତାଃ ସର୍ଵେ କାଲକୂଟମହାଭଯାତ୍ ୧୦.
ଯିଏ ଆଜି ସମସ୍ତଙ୍କୁ କାଳକୂଟ ବିଷର ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ଲୋକା ଭସ୍ମୀକୃତା ଯେନ ତସ୍ମାଦ୍ଯେନାପି ରକ୍ଷିତାଃ ୧୦.
ଯିଏ ଲୋକମାନେକୁ ଭସ୍ମ କରିଥିଲେ, ସେଉଁଠିଏ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
କର୍ମାରଂଭେ ତୁ ଵିଘ୍ନେଶଂ ଯେ ନାର୍ଚଂତି ଗଣାଧିପମ୍ ୧୦.
ଯେମାନେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ ଗଣାଧିପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ବିଘ୍ନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି।
ଏତନ୍ମହେଶସ୍ଯ ଵଚୋ ନିଶମ୍ଯ ସୁରାସୁରାଃ କିଂନରଚାରଣାଶ୍ଚ ୧୦.
ମହେଶଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦେବତା, ଦାନବ, କିନ୍ନର ଓ ଚାରଣମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣିଲେ।
ପ୍ରତିପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ତୁ ପୂଜନୀଯୋ ଗଣାଧିପଃ ୧୧.
ପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଗଣାଧିପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ଚାଵସ୍ଯକଂ ସର୍ଵଂ ଗଣେଶସ୍ଯାର୍ଚନକ୍ରିଯାମ୍ ୧୧.
ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଗଣେଶଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଧ୍ଯାନମାଦୌ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ଗଣେଶସ୍ଯ ଯଥାଵିଧି ୧୧.
ଆରମ୍ଭରେ ଯଥାବିଧି ଗଣେଶଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ବହୁଧୋପାସକା ଯସ୍ମାତ୍ତମଃ ସତ୍ତ୍ଵରଜୋନ୍ଵିତାଃ ୧୧.
ଅନେକ ଉପାସକ ଥିବାରୁ ସେ ତମ, ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ରଜ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ।
ପଂଚଵକ୍ତ୍ରୋ ଗଣାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଦଶବାହୁସ୍ତ୍ରିଲୋଚନଃ ୧୧.
ଗଣାଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁ, ଦଶଟି ବାହୁ ଓ ତିନିଟି ଆଖି ଅଛି।
ମୁଖାନି ତସ୍ଯ ପଂଚୈଵ କଥଯାମି ଯତାତଥମ୍॥ ୧୧.
ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁକୁ ମୁଁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ତୁମକୁ କହିବି।
ମଧ୍ଯମଂ ତୁ ମୁଖଂ ଗୌରଂ ଚତୁର୍ଦନ୍ତଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍ ୧୧.
ମଧ୍ୟମ ମୁହଁ ଧଳା, ଚାରିଟି ଦାନ୍ତ ଓ ତିନିଟି ଆଖି ଅଛି।
ତଥାନ୍ଯତ୍ପୀତଵର୍ଣଂ ଚ ନୀଲଂ ଚ ଶୁଭଲକ୍ଷଣମ୍ ୧୧.
ଏଭଳି, ଏକ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର ଏବଂ ଆଉ ଏକ ନୀଳ ରଙ୍ଗର ଯାହାର ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଅଛି।
ତଥା ଦଶଭୁଜେଷ୍ଵେଵ ହ୍ଯାଯୁଧାନି ବ୍ରଵୀମି ଵଃ ୧୧.
ଏହିପରି, ମୁଁ ଏବେ ତାଙ୍କର ଦଶଟି ହାତରେ ଥିବା ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ତୁମମାନେଙ୍କୁ କହିବି।
ଅକ୍ଷମାଲାଂ ଲାଂଗଲଂ ଚ ମୁସଲଂ ଵରଦଂ ତଥା ୧୧.
ସେହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି: ଏକ ଅକ୍ଷମାଳା, ଏକ ହଳ, ଏକ ମୁସଳ ଓ ଏକ ଦାନଦେବା ମୁଦ୍ରା।
ଲଂବୋଦର ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ନିଵୀତଂ ମେଖଲାନ୍ଵିତମ୍ ୧୧.
ସେ ଲମ୍ବୋଦର, ବିକୃତ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ଉପବୀତ ଧାରଣ କରିଥିବା ଓ ମେଖଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଧ୍ଯାନଂ ଚ ସାତ୍ତ୍ଵିକଂ ଜ୍ଞେଯଂ ରାଜସଂ ହି ନୃଣାମିଵ ୧୧.
ଯେ ଧ୍ୟାନ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଦ୍ଧ, ତାହାକୁ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ବୋଲି ଜଣାଯିବ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ଯେଉଁ ଧ୍ୟାନ, ସେହିଠାରେ ରାଜସ ଗୁଣ ରହିଛି।
ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ତ୍ରିନଯନମେକଦଂତଂ ମହୋଦରମ୍ ୧୧.
ସେ ଚାରିଟି ହାତ, ତିନିଟି ଆଖି, ଏକ ଦନ୍ତ ଓ ବଡ଼ ପେଟ ଥିବା।
ନୀଲଂ ଚ ତାମସଂ ଧ୍ଯାନମେଵଂ ତ୍ରିଵିଧମୁଚ୍ଯତେ ୧୧.
ନୀଳ ବର୍ଣ୍ଣର ଧ୍ୟାନକୁ ତାମସିକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏଭଳି ତିନି ପ୍ରକାର ଧ୍ୟାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଏକଵିଂଶତିଦୂର୍ଵାଭିର୍ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ନାମ୍ନା ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ ୧୧.
ଏକୋଇଶିଟି ଦୂର୍ବା ଗ୍ରାସ ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ଦୁଇଟି ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ଅର୍ପଣ କରାଯିବ।
ତଥୈଵ ନାମଭିର୍ଦେଯା ଏକଵିଂଶତିମୋଦକାଃ ୧୧.
ଏହିପରି, ଏକୋଇଶିଟି ମୋଦକ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ନିଜ ନାମରେ ଅର୍ପଣ କରାଯିବ।