ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଃ ସୁରେଂଦ୍ରଶ୍ଚ ଲୋକପାଲାଃ ସହର୍ଷଯଃ ଉତ୍ଥିତାଶ୍ଚୈଵ ତେ ସର୍ଵେ ନିଦ୍ରାପରିଗତା ଇଵ॥ ୧୦.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଲୋକପାଳ ଓ ଋଷିମାନେ — ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୟନାବସ୍ଥାରୁ ଉଠିଆସିଲେ।
ଵିସ୍ମଯେନ ସମାଵିଷ୍ଟା ବଭୂଵୁର୍ଜାତସାଧ୍ଵସାଃ ୧୦.
ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇ, ନୂତନ ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ।
କ୍ଵ କାଲକୂଟଂ ସୁମହଦ୍ଯେନ ଵିଦ୍ରାଵିତା ଵଯମ୍ ୧୦.
ସେ ବଡ଼ କାଳକୂଟ କେଉଁଠି ଗଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିଲୁ?
ଇତ୍ଯବ୍ରୁଵଂସ୍ତଦା ଦୈତ୍ଯାସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂଭୂତାସ୍ତଦା ସ୍ଥିତାଃ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଇଦମୂଚୁଃ ସମେଧିତା॥ ୧୦.
ସେତେବେଳେ ଦାନବମାନେ ନିରବ ହୋଇ ଦଢ଼ିଆ ହେଲେ; ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ କହିଲେ।
କେନେଦଂ କାରିତଂ ଵିଷ୍ଣୋ ନ ଵିଦାମୋଽଲ୍ପମେଧସଃ ୧୦.
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କିଏ କଲେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ? ଆମେ ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକ ଜାଣିପାରୁନାହିଁ।
ସମାଧିମଗମନ୍ସର୍ଵେଽପ୍ଯେକାଗ୍ରମନସସ୍ତଦା ୧୦.
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ।
ତଦାତ୍ମନି ସ୍ଥିତଂ ଲିଂଗମପଶ୍ଯନ୍ଵି ବୁଧାଦଯଃ ୧୦.
ତାପରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଆତ୍ମାରେ ବିସ୍ଥାପିତ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ।
ଆତ୍ମନା ପରମାତ୍ମାନଂ ଯୋଗିନଃ ପର୍ଯୁପାସତେ॥ ୧୦.
ଯୋଗୀମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି।
ଲିଂଗମେଵ ପରଂ ଜ୍ଞାନଂ ଲିଂଗମେଵ ପରଂ ତପଃ ତସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗାତ୍ପରତରଂ ଯଚ୍ଚ କିଂଚିନ୍ନ ଵିଦ୍ଯତେ॥ ୧୦.
ଲିଙ୍ଗ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ, ଲିଙ୍ଗ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତପସ୍ୟା; ଏହିଠାରୁ ଲିଙ୍ଗଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ନାହିଁ।
ଏଵଂ ବ୍ରୁଵଂତୋ ହି ତଦା ସୁରାସୁରାଃ ସଲୋକପାଲା ଋଷିଭିଶ୍ଚ ସାକମ୍ ୧୦.
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତା, ଅସୁର, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଏଭଳି କଥା କହୁଥିଲେ।
ତ୍ରାହିତ୍ରାହି ମହାଦେଵ କୃପାଲୋ ପରମେଶ୍ଵର ୧୦.
ହେ ମହାଦେବ, ଦୟାଳୁ ପରମେଶ୍ୱର, ଆମକୁ ବଞ୍ଚାଅ, ବଞ୍ଚାଅ!
ତଦ୍ଦେଵଦେଵ ଭଵତଶ୍ଚରଣାରଵିଂଦଂ ସେଵାନୁବଂଧମହିମାନମନଂତରୂପମ୍ ୧୦.
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବ, ତୁମର ପଦପଦ୍ମର ସେବାର ମହିମା ଅସୀମ ଏବଂ ଅପାର।
ଲିଂଗସ୍ଵରୂପମଧ୍ଯସ୍ଥୋ ଭଗଵାନ୍ଭୂତଭାଵନଃ ୧୦.
ଭଗବାନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଲିଙ୍ଗର ସ୍ୱରୂପ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ଲିଂଗରୂପୀ ଭଗଵାଞ୍ଜଗତାମଭଯପ୍ରଦଃ ୧୦.
ହେ ଭଗବାନ, ତୁମେ ଲିଙ୍ଗର ରୂପ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଉଥିବା।
ମୃତାସ୍ତ୍ରାତା ଗରାତ୍ସର୍ଵେ ତସ୍ମାନ୍ମୃତ୍ଯୁଂଜଯ ପ୍ରଭୋ ୧୦.
ହେ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ମୃତ ଓ ଆପଦରେ ପଡ଼ିଥିବାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଛ।
ଵିଷ୍ଣୁନା ସଂସ୍ତୁତୋ ଦେଵୋ ଲିଂଗରୂପୀ ମହେଶ୍ଵରଃ ୧୦.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଲିଙ୍ଗରୂପୀ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ହେ ଵିଷ୍ଣୋ ହେ ସୁରାଃ ସର୍ଵ ଋଷଯଃ ଶ୍ରୂଯତାମିଦମ୍ ୧୦.
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ହେ ଋଷିମାନେ, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ଅଵିଲୋକଯତାଽଽତ୍ମାତ୍ମନା ଵିବୁଧାଦଯଃ ୧୦.
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଏକତ୍ଵେନ ପୃଥକ୍ତ୍ଵେନ କିଂଚିନ୍ନୈଵ ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ୧୦.
ଏକତା କିମ୍ବା ଭିନ୍ନତା ଭାବେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନାହିଁ।
କ୍ଷୀରାବ୍ଧେର୍ମଥନଂ ତତ୍ତୁ ଅମୃତାର୍ଥଂ କଥଂ କୃତମ୍ ୧୦.
କ୍ଷୀରସାଗର ମଥନ କିପରି ଅମୃତ ପାଇଁ ହୋଇଥିଲା?
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵେ ମୃତ୍ଯୁମୁଖଂ ପତିତା ଵୈ ନ ସଂଶଯଃ ୧୦.
ଏହିଠାରୁ, ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁର ଜଠରକୁ ପଡ଼ିଛନ୍ତି।
ନ ନମଂତି ଗଣେଶଂ ଚ ଦୁର୍ଗାଂ ଚୈଵ ତଥାଵିଧାମ୍ ୧୦.
ସେମାନେ ଗଣେଶ ଓ ଏପରି ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ତ୍ଵଧର୍ମିଷ୍ଠାଃ ସ୍ତବ୍ଧାଃ ପଂଡିତମାନିନଃ ୧୦.
ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମହୀନ, ଅହଂକାରୀ ଏବଂ ନିଜକୁ ପଣ୍ଡିତ ଭାବୁଛ।
ତସ୍ମାତ୍କାଲମୁଖେ ସର୍ଵେ ପତିତା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୧୦.
ଏହିଠାରୁ, ସମସ୍ତେ କାଳର ମୁହଁକୁ ପଡ଼ିଛନ୍ତି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପ୍ରରୋଚନପରାଃ ସର୍ଵେ କ୍ଷୁଦ୍ରାଶ୍ଚେଂଦ୍ରାଦଯୋ ଵୃଥା ୧୦.
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ପରି ସମସ୍ତେ ଛୋଟ ମନର ଏବଂ କେବଳ ମନାଭିଷେକରେ ଲାଗିଥିବା, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟା ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ।
କୃତଃ ପ୍ରଯତ୍ନୋ ହି ମହାନମୃତାର୍ଥଂ ତ୍ଵଯା ଶଠ ଅପି ତଚ୍ଚ ପରାଧୀନ ତନ୍ନ ଜାନାସି ଦୁର୍ମତେ॥ ୧୦.
ତୁମେ ମହାମୃତ୍ୟୁ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରିଛ, ହେ ଚତୁର, କିନ୍ତୁ ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଛ; ଏହି କଥା ତୁମେ ବୁଝିନାହାଁ, ମୂଢ଼।
ଯୈର୍ଵଦଵାକ୍ଯୈସ୍ତ୍ଵଂ ମୂଢ ସଂସ୍ତୁତୋଽସି ତପସ୍ଵିଭିଃ ୧୦.
ମୂଢ଼, ତୁମେ ତପସ୍ବୀମାନେ ଅବିବେକୀ କଥା ଦେଇ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୋ ତ୍ଵଂ ଚ ପକ୍ଷପାତାନ୍ନ ଜାନାସି ହିତାହିତମ୍ ୧୦.
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ପକ୍ଷପାତ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କଣ ଭଲ କଣ ଖରାପ ତାହା ଜାଣିନାହଁ।
ଇଚ୍ଛାଯୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵମତ୍ରୈଵ ସଦା ବାଲକଚେଷ୍ଟିତଃ ୧୦.
ଏଠାରେ ତୁମେ ସଦା ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିତ, ଛୁଆଁ ପରି ଆଚରଣ କରୁଛ।
ଅନ୍ଯଥା ହି କୃତେ ହ୍ଯର୍ଥେ ଅନ୍ଯଥାତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ୧୦.
ଯଦି କୌଣସି କାମ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ କରାଯିବ, ତାହାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନ ହେବ।