ନ ଜାନୀମୋ ଵଯଂ ଦେଵି କିଂଚିଚ୍ଛଂଭୁଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଆମେ ଶିବଙ୍କର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣିନାହିଁ ।
ଇତି ତେଷାଂ ଭଯାର୍ତାନାମାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚନଂ ଶୁଭମ୍
ଭୟରେ କହାଯାଇଥିବା ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ଶୁଣି,
ଶରଣାଗତସଂତ୍ରାଣଂ ତପସି ସ୍ଥିତଯା ମଯା
ତପସ୍ୟାରେ ଅବସ୍ଥିତ ମୁଁ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ଉପାଯେନ ସମାକୃଷ୍ଯ ହନିଷ୍ଯାମି ମହାସୁରମ୍
ଏକ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ମହା ଅସୁରକୁ ଆଣି ହତ୍ୟା କରିବି ।
ଧର୍ମଗେ ଧର୍ମଭେତ୍ତାରଃ ଶଲଭତ୍ଵଂ ଵ୍ରଜଂତି ହି 1.3.1.10.
ଧର୍ମରେ ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବାମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଶଳଭ ପରି ହୋଇଯାନ୍ତି ।
ଜଗ୍ମୁର୍ଯଥାଗତଂ ସର୍ଵେ ନିର୍ଭଯା ହୃଷ୍ଟଚେତସଃ
ସମସ୍ତେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ନିର୍ଭୟ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଫେରିଗଲେ ।
ଗତେଷୁ ତେଷୁ ଦେଵେଷୁ ଗୌରୀ କମଲଲୋଚନା
ସେହି ଦେବତାମାନେ ଯିବା ପରେ, କମଳାକ୍ଷୀ ଗୌରୀ
ସା ଦେଵୀ ଦିକ୍ଷୁ ଶୈଲେଷୁ ଚତୁର୍ଷ୍ଵରୁଣଭୂଭୃତଃ
ସେ ଦେବୀ ଚାରି ଦିଗରେ ଏବଂ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପାହାଡ଼ର ଚାରିଟି ଶିଖର ଉପରେ ଘୁଡ଼ିଲେ
ଯଦା କୈଲାସଶିଖରାଦାଗତା ଶୈଲକନ୍ଯକା
ଯେତେବେଳେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା କୈଳାସ ଶିଖରରୁ ତଳକୁ ଆସିଲେ
ଦୁନ୍ଦୁଭିଃ ସତ୍ଯଵତ୍ଯାଖ୍ଯା ତଥା ଚାନଵମୀ ପରା
ସେଠାରେ ସତ୍ୟବତୀ ନାମରେ ଜଣେ ଡୁନ୍ଦୁଭି ଥିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅନବମୀ ନାମରେ ଥିଲେ
ଵିମୁଞ୍ଚତାତିଥିଂ ଶ୍ରାଂତଂ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସା ସମନ୍ଵିତମ୍
କ୍ଲାନ୍ତ ଅତିଥି, ଯେଉଁଠି ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟର ଅଭାବ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଅତିଥିକୁ ମୁକ୍ତ କର
ସୀମାଶଲସ୍ଥିତାନ୍ଵୀରାଂସ୍ତାନାଦିଶ୍ଯ ବଲାଧିକାନ୍
ସେ ପାହାଡ଼ର ସୀମାରେ ଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେକୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ
ତସ୍ଯାଂ ତପତ୍ଯାଂ ତନ୍ଵଂଗ୍ଯାଂ ନ ତାପଃ କଶ୍ଚିଦପ୍ଯଭୂତ୍
ସେ ଶୋକ୍ତିଶାଳୀ ଦେହର ଦେବୀ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବାବେଳେ, କେହି ଦୁଃଖ ଆସିଲା ନାହିଁ
ଵିରୋଧୀନି ଚ ସତ୍ତ୍ଵାନି ମୁମୁଚୁଃ ପୂର୍ଵମତ୍ସରମ୍
ସତ୍ରୁ ଜନ୍ମାନ୍ତି ଜଣେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବର ଶତ୍ରୁତାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ
ଯୋଜନଦ୍ଵଯପର୍ଯଂତଂ ସୀମାଶୈଲେଷୁ ସଂସ୍ଥିତୈଃ 1.3.1.10.
ପାହାଡ଼ର ସୀମାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଦୁଇ ଯୋଜନା ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥିଲେ
ନୋଦଭୂତ୍କଶ୍ଚନ ତ୍ରାସୋ ନ ଚ ଦୃଷ୍ଟୋ ଭଯୋଦଯଃ
କେହି ମଧ୍ୟ ଭୟଭିତ ହେଲେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଭୟର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ
କୃତାର୍ଥା ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରଶଂସଂତୋ ନଗାତ୍ମଜାମ୍
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ
ସା ଚ ଗୌରୀ ତପୋ ଘୋରଂ କୁର୍ଵତୀ ଚ ଦିଵାନିଶମ୍
ଗୌରୀ ଦିନ ଓ ରାତି ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ
ମହିଷଶ୍ଚ ମହାଵୀର୍ଯୋ ମୃଗଯାଂ କର୍ତୁମୁଦ୍ଯତଃ
ମହିଷ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶିକାର କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ
ଦୈତ୍ଯସୈନ୍ଯସମାଯୁକ୍ତୋ ମୃଗଯୂଥାନ୍ଯନେକଶଃ
ଦେତ୍ୟ ସେନା ସହିତ, ସେ ଅନେକ ଜଙ୍ଗଲି ପଶୁମାନେକୁ ଧାରଣ କରିଲେ
ଧନ୍ଵିଭିର୍ବଲିଭିର୍ଵୀରୈର୍ମୃଗାଃ କେଚିଦନୁଦ୍ରୁତାଃ
ଧନୁ ଧରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେ କିଛି ପଶୁମାନେକୁ ଦୌଡ଼ାଇଲେ
ଅନୁଵ୍ରଜନ୍ତୋ ଦିତିଜା ମୃଗାଂସ୍ତାନ୍ହଂତୁମୁଦ୍ଯତାଃ
ଦିତିର ପୁଅମାନେ ସେଉଁଠି ପଶୁମାନେକୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ଅନୁସରଣ କରିଲେ
କିମତ୍ରେତି ତଦା ପୃଷ୍ଟା ବଟୁକା ଦୁଷ୍ଟଦାନଵୈଃ
ତାପରେ, ଦୁଷ୍ଟ ଦେତ୍ୟ ଶିଶୁମାନେ 'ଏହା କଣ?' ପଚାରିଥିଲେ
ନ କେନଚିତ୍ପ୍ରଵେଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ବଲିନା ମୁନିସେଵିତମ୍
ଏଠିକୁ କେହି, ଯେଉଁଠି ଋଷିମାନେ ବସିଥାନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ ନାହିଁ
ଇତି ତେଷାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବଲିନୋ ଦୁଷ୍ଟଦାନଵାଃ 1.3.1.10.
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନେ
ମାଯଯା ପକ୍ଷିରୂପାସ୍ତେ ପ୍ରଵିଶ୍ଯାଶ୍ରମମାଦରାତ୍
ମାୟାର ଦ୍ୱାରା ପକ୍ଷୀର ଆକାର ନେଇ, ସମ୍ମାନ ସହିତ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସା ପୁନର୍ଲ୍ଲସିତାରଣ୍ଯେ ସର୍ଵର୍ତୁକୁସୁମାନ୍ଵିତେ
ସେ ପୁନି ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ରୂପଲାଵଣ୍ଯତେ ତସ୍ଯା ନିଶ୍ଚଯଂ ତପସି ସ୍ଥିତମ୍
ତାଙ୍କର ରୂପ ଏବଂ ଲାବଣ୍ୟ ତପସ୍ୟାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା।
ସ ସ୍ମରାର୍ତୋ ଵୃଦ୍ଧରୂପଃ ପ୍ରଵିଵେଶାଶ୍ରମଂ ତଦା
କାମରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ବୃଦ୍ଧର ଆକାର ନେଇ ସେ ସମୟରେ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵୃଦ୍ଧୋଽପୃଚ୍ଛତ୍କିମର୍ଥଂ ତୁ ତପୋଽସ୍ଯା ଇତି ତାସ୍ତଥା
ବୃଦ୍ଧ ଜଣେ ପଚାରିଲେ, 'ତୁମେ କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା କରୁଛ?' ଏଭଳି ସେମାନେ ପଚାରିଲେ।