ମିଥିଲାଧିପତେଃ କନ୍ଯା ଯା ଉକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ ସୀତା ଜାତା ଲାଂଗଲସ୍ଯ ଇଯଂ ଭୂମିଵିକର୍ଷଣାତ୍॥ ୮.
ମିଥିଳାର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ, ଯାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ସୀତା ହଳର ଚିରା ଠାରୁ, ମାଟି ଚାଷ କରିବା ସମୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସୀତେତି ଵିଖ୍ଯାତା ଵିଦ୍ଯା ସାନ୍ଵୀକ୍ଷିକୀ ତଦା ୮.
ଏହି କାରଣରୁ ସେ 'ସୀତା' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଏବଂ ସେଇ ଜ୍ଞାନକୁ ସେତେବେଳେ ଅନ୍ୱେଷଣ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା।
ଜନକସ୍ଯ କୁଲେ ଜାତା ଵିଶ୍ରୁତା ଜନକାତ୍ମଜା ୮.
ସେ ଜନକଙ୍କ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, 'ଜନକନନ୍ଦିନୀ' ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ସା ଦତ୍ତା ଜନକେନୈଵ ଵିଷ୍ଣଵେ ପରମାତ୍ମନେ॥ ୮.
ସେଇ ସୀତାଙ୍କୁ ଜନକ ନିଜେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ, ବିବାହ କରାଇଦେଲେ।
ତଯାଥ ଵିଦ୍ଯଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦେଵଦେଵୋ ଜଗତ୍ପତିଃ ୮.
ତାଙ୍କ ସହିତ, ସେଇ ଜ୍ଞାନ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ନାଥ—
ରାଵଣଂ ଜେତୁକାମୋ ଵୈ ରାମୋ ରାଜୀଵଲୋଚନଃ ୮.
ପଦ୍ମନୟନ ରାମ, ରାବଣଙ୍କୁ ଜିତିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ—
ଶେଷାଵତାରୋଽପି ମହାଂସ୍ତପଃ ପରମଦୁଷ୍କରମ୍ ୮.
ଶେଷଙ୍କ ଅବତାର ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଦୁଷ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଶତ୍ରୁଘ୍ନୋ ଭରତଶ୍ଚୈଵ ତେପତୁଃ ପରମଂ ତପଃ॥ ୮.
ଶତୃଘ୍ନ ଓ ଭରତ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ତତୋଽସୌ ତପସା ଯୁକ୍ତଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତୈର୍ଦେଵତାଗଣୈଃ ଵିଷ୍ଣୁନା ଘାତିତଃ ଶସ୍ତ୍ରୈଃ ଶିଵସାରୂପ୍ଯମାପ୍ତଵାନ୍॥ ୮.
ତାପରେ, ସେ ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କ ସହ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ସଦୃଶତା ଲାଭ କଲେ।
ସଗମଃ ସ ପୁନଃ ସଦ୍ଯୋ ବଂଧୁଭିଃ ସହ ସୁଵ୍ରତାଃ॥ ୮.
ସେ ସହଯାତୀମାନେ ସହିତ ପୁନି ତୁରନ୍ତ ଯାଇଲେ, ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ ରହି।
ଶିଵପ୍ରସାଦାତ୍ସକଲଂ ଦ୍ଵୈତାଦ୍ଵୈତମଵାପ ହ ତତ୍ସର୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତୀହ ଶିଵାର୍ଚନରତା ନରାଃ॥ ୮.
ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟତା ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟତା ଲାଭ କଲେ; ଏଠାରେ ଯେମାନେ ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଯେଽର୍ଚଯଂତି ଶିଵଂ ନିତ୍ଯଂ ଲିଂଗରୂପିଣମେଵ ଚ ତଂ ଶିଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତ୍ଯେଵ ସର୍ଵଦୁଃଖୋପନାଶନମ୍॥ ୮.
ଯେମାନେ ସଦା ଶିବଙ୍କୁ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ମଧ୍ୟ, ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି।
ପଶଵୋଽପି ପରଂ ଯାତାଃ କିଂ ପୁନର୍ମାନୁଷାଦଯଃ॥ ୮.
ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲାଭ କରିପାରିଛନ୍ତି; ତେବେ ମାନବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କିଏ ନ ପାରିବେ?
ଯେ ଦ୍ଵିଜା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ତପଃ ପରମମାସ୍ଥିତାଃ ୮.
ଯେମାନେ ଦ୍ୱିଜ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତପସ୍ୟାରେ ଲାଗିଛନ୍ତି—
ଜ୍ଯୋତିଷ୍ଟୋମୋ ଵାଜପେଯୋ ହ୍ଯତିରାତ୍ରାଦଯୋ ହ୍ଯମୀ ୮.
ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞମାନେ ଯଥା ଜ୍ୟୋତିଷ୍ଟୋମ, ବାଜପେୟ, ଅତିରାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ—
ତତ୍ର ସ୍ଵର୍ଗସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯକରଂ ମହତ୍ ୮.
ସେଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେବାକୁ ଯାଏ।
ପତିତାନାଂ ଚ ସଂସାରେ ଦୈଵାଦ୍ବୁଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଜାଯତେ ୮.
ଏହି ସଂସାରରେ ପଡିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ବୁଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଯଥା ସତ୍ତ୍ଵଂ ସଂଭଵତି ସତ୍ତ୍ଵଯୁକ୍ତଭଵଂ ନରାଃ ୮.
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେମିତି ସ୍ବଭାବ ରଖନ୍ତି, ସେହିପରି ସ୍ବଭାବରେ ହିଁ ହୁଅନ୍ତି।
ଏଵଂ ସଂସାରଚକ୍ରେଽସ୍ମିନ୍ଭ୍ରମିତା ବହଵୋ ଜନାଃ ୮.
ଏହି ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଅନେକ ଲୋକ ଘୁରିଘୁରି ଭ୍ରମଣ କରୁଛନ୍ତି।
ଶିଵଧ୍ଯାନପରାଣାଂ ଚ ନରାଣାଂ ଯତଚେତସାମ୍ ୮.
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଶିବଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି ଏବଂ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥାନ୍ତି,
ମାଯାନିରସନାତ୍ସଦ୍ଯୋ ନଶ୍ଯତ୍ଯେଵ ଗୁଣତ୍ରଯମ୍ ୮.
ମାୟାକୁ ଦୂର କରିଦେଲେ, ତିନି ପ୍ରକୃତି ଗୁଣ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ତସ୍ମାଲ୍ଲିଙ୍ଗାର୍ଚନଂ ଭାଵ୍ଯଂ ସର୍ଵେଷାମପି ଦେହିନାମ୍ ୮.
ସେଥିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୁରା ଭଵଦ୍ଭିଃ ପୃଷ୍ଟୋଽହଂ ଲିଙ୍ଗରୂପୀ କଥଂ ଶିଵଃ ୮.
ପୂର୍ବେ ତୁମେ ମୋତେ ପଚାରିଥିଲେ, ଶିବ କିପରି ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
କଥଂ ଗରଂ ଭକ୍ଷିତଵାଞ୍ଛିଵୋ ଲୋକମହେଶ୍ଵରଃ ୮.
ଶିବ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁ, କିପରି ବିଷ ଖାଇଥିଲେ?
ଏକଦା ତୁ ସଭାମଧ୍ଯ ଆସ୍ଥିତୋ ଦେଵରାଟ୍ ସ୍ଵଯମ୍ ୯.
ଏକଥର, ସ୍ବୟଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ସଭାର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ।
ଅପ୍ସରୋଗଣସଂଵୀତୋ ଗଂଧର୍ଵୈଶ୍ଚ ପୁରସ୍କୃତଃ ୯.
ସେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ତଦା ଶିଷ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତୋ ଦେଵରାଜଗୁରୁଃ ସୁଧୀଃ ୯.
ସେବେଳେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସା ଦେଵାଃ ପ୍ରଣେମୁଃ ସମୁପସ୍ଥିତାଃ ୯.
ସେଉଁଠାରେ ଏକାଏକି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ଦେବତାମାନେ ଶିର ନମାଇଲେ।
ନୋଵାଚ କିଂଚିଦ୍ଦୁର୍ମେଧାଵଚୋ ମାନୁପୁରଃସରମ୍ ୯.
କେହି କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ; ଅବିବେକୀ କଥା କେହି ମୁଖରୁ ବାହାରିଲା ନାହିଁ।
ଶକ୍ରଂ ପ୍ରମତ୍ତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵାଥ ମଦାଦ୍ରାଜ୍ଯସ୍ଯ ଦୁର୍ମତିମ୍ ୯.
ତାପରେ, ଶକ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟର ଅଭିମାନରେ ମତ୍ତ ଏବଂ ଭ୍ରାନ୍ତ ଦେଖି,