ମଂଦୁରାସ୍ଵସ୍ଯ ରମ୍ଯାସୁ ଦୃଶ୍ଯଂତେ ଲକ୍ଷକୋଟଯଃ
ତାଙ୍କ ଘୋଡା ମଣ୍ଡପରେ ଶୋଭାମୟ ଅସ୍ତବାନ୍ଧରେ ଲକ୍ଷ-କୋଟି ଘୋଡା ଦେଖାଯାଏ ।
ଯାମ୍ଯଂ ମହିଷମାନୀଯ ଶକଟେ ସୋଽଭ୍ଯଵାହଯତ୍
ସେ ଯମଙ୍କର ମହିଷକୁ ଆଣି ଗଡ଼ିକୁ ଟାଣିବାକୁ ଲଗାଇଥିଲେ ।
ଅପ୍ସରଃସଂଘମଖିଲମାତ୍ମସେଵାର୍ଥମାନଯତ୍
ସେ ନିଜ ସେବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନେକୁ ଆଣିଥିଲେ ।
ଅନାହୃତଂ ପୁନର୍ହର୍ତୁଂ ନ ଵିଶ୍ରାମ୍ଯତି କୋପଵାନ୍
କ୍ରୋଧିତ ସେ, ନିଜକୁ ଦିଆଯାଇନଥିବା ଜିନିଷ ଫେରାଇ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ରାମ କରେନାହିଁ ।
ପୂଜଯଂତଶ୍ଚ ତସ୍ଯାଜ୍ଞାଂ ନାନ୍ଯାଂ ଵୀକ୍ଷାମହେ ଗତିମ୍ 1.3.1.10.
ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଆମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଥ ଦେଖିନାହିଁ ।
ଦୁର୍ଜଯୋଽଯଂ ଵରୋ ଦୈତ୍ଯଃ ସର୍ଵେଷାଂ ବଲିନାମପି
ଏହି ଦୈତ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ନାୟକ ।
ଅସ୍ଯ ଶୃଂଗାହତଃ ସିଂଧୁର୍ଵ୍ଯାଵର୍ଜିତମିତି ବ୍ରୁଵନ୍
ଲୋକେ କହନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗ ଘାତରେ ସମୁଦ୍ର ଭାଗିଯାଇଥିଲା ।
ପର୍ଵତାଂଶ୍ଚ ସମୁତ୍କ୍ଷିପ୍ଯ ଶୃଂଗାଗ୍ରେଣ ମହୋଦ୍ଧତଃ
ଅତି ଅଭିମାନୀ ସେ, ଶୃଙ୍ଗ ଟିପରେ ପାହାଡ଼ ଉଠାଇ ଦେଇଥାଏ ।
ନ ଶକ୍ଯମତୁଲଂ ତସ୍ଯ ବଲମନ୍ଯଦୁରାସଦମ୍
ତାଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ସହିପାରିବେନାହିଁ ।
ଶଂଭୁଶକ୍ତିଃ ପରା ସେଯଂ ସ୍ତ୍ରୀରୂପେଣାତ୍ର ଦୃଶ୍ଯତେ
ଏହି ଶିବଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ଏଠାରେ ଜନାନୀ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଏ ।
ନ ଜାନୀମୋ ଵଯଂ ଦେଵି କିଂଚିଚ୍ଛଂଭୁଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଆମେ ଶିବଙ୍କର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣିନାହିଁ ।
ଇତି ତେଷାଂ ଭଯାର୍ତାନାମାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚନଂ ଶୁଭମ୍
ଭୟରେ କହାଯାଇଥିବା ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ଶୁଣି,
ଶରଣାଗତସଂତ୍ରାଣଂ ତପସି ସ୍ଥିତଯା ମଯା
ତପସ୍ୟାରେ ଅବସ୍ଥିତ ମୁଁ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ଉପାଯେନ ସମାକୃଷ୍ଯ ହନିଷ୍ଯାମି ମହାସୁରମ୍
ଏକ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ମହା ଅସୁରକୁ ଆଣି ହତ୍ୟା କରିବି ।
ଧର୍ମଗେ ଧର୍ମଭେତ୍ତାରଃ ଶଲଭତ୍ଵଂ ଵ୍ରଜଂତି ହି 1.3.1.10.
ଧର୍ମରେ ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବାମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଶଳଭ ପରି ହୋଇଯାନ୍ତି ।
ଜଗ୍ମୁର୍ଯଥାଗତଂ ସର୍ଵେ ନିର୍ଭଯା ହୃଷ୍ଟଚେତସଃ
ସମସ୍ତେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ନିର୍ଭୟ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଫେରିଗଲେ ।
ଗତେଷୁ ତେଷୁ ଦେଵେଷୁ ଗୌରୀ କମଲଲୋଚନା
ସେହି ଦେବତାମାନେ ଯିବା ପରେ, କମଳାକ୍ଷୀ ଗୌରୀ
ସା ଦେଵୀ ଦିକ୍ଷୁ ଶୈଲେଷୁ ଚତୁର୍ଷ୍ଵରୁଣଭୂଭୃତଃ
ସେ ଦେବୀ ଚାରି ଦିଗରେ ଏବଂ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପାହାଡ଼ର ଚାରିଟି ଶିଖର ଉପରେ ଘୁଡ଼ିଲେ
ଯଦା କୈଲାସଶିଖରାଦାଗତା ଶୈଲକନ୍ଯକା
ଯେତେବେଳେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା କୈଳାସ ଶିଖରରୁ ତଳକୁ ଆସିଲେ
ଦୁନ୍ଦୁଭିଃ ସତ୍ଯଵତ୍ଯାଖ୍ଯା ତଥା ଚାନଵମୀ ପରା
ସେଠାରେ ସତ୍ୟବତୀ ନାମରେ ଜଣେ ଡୁନ୍ଦୁଭି ଥିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅନବମୀ ନାମରେ ଥିଲେ
ଵିମୁଞ୍ଚତାତିଥିଂ ଶ୍ରାଂତଂ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସା ସମନ୍ଵିତମ୍
କ୍ଲାନ୍ତ ଅତିଥି, ଯେଉଁଠି ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟର ଅଭାବ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଅତିଥିକୁ ମୁକ୍ତ କର
ସୀମାଶଲସ୍ଥିତାନ୍ଵୀରାଂସ୍ତାନାଦିଶ୍ଯ ବଲାଧିକାନ୍
ସେ ପାହାଡ଼ର ସୀମାରେ ଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେକୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ
ତସ୍ଯାଂ ତପତ୍ଯାଂ ତନ୍ଵଂଗ୍ଯାଂ ନ ତାପଃ କଶ୍ଚିଦପ୍ଯଭୂତ୍
ସେ ଶୋକ୍ତିଶାଳୀ ଦେହର ଦେବୀ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବାବେଳେ, କେହି ଦୁଃଖ ଆସିଲା ନାହିଁ
ଵିରୋଧୀନି ଚ ସତ୍ତ୍ଵାନି ମୁମୁଚୁଃ ପୂର୍ଵମତ୍ସରମ୍
ସତ୍ରୁ ଜନ୍ମାନ୍ତି ଜଣେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବର ଶତ୍ରୁତାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ
ଯୋଜନଦ୍ଵଯପର୍ଯଂତଂ ସୀମାଶୈଲେଷୁ ସଂସ୍ଥିତୈଃ 1.3.1.10.
ପାହାଡ଼ର ସୀମାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଦୁଇ ଯୋଜନା ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥିଲେ
ନୋଦଭୂତ୍କଶ୍ଚନ ତ୍ରାସୋ ନ ଚ ଦୃଷ୍ଟୋ ଭଯୋଦଯଃ
କେହି ମଧ୍ୟ ଭୟଭିତ ହେଲେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଭୟର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ
କୃତାର୍ଥା ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରଶଂସଂତୋ ନଗାତ୍ମଜାମ୍
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ
ସା ଚ ଗୌରୀ ତପୋ ଘୋରଂ କୁର୍ଵତୀ ଚ ଦିଵାନିଶମ୍
ଗୌରୀ ଦିନ ଓ ରାତି ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ
ମହିଷଶ୍ଚ ମହାଵୀର୍ଯୋ ମୃଗଯାଂ କର୍ତୁମୁଦ୍ଯତଃ
ମହିଷ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶିକାର କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ
ଦୈତ୍ଯସୈନ୍ଯସମାଯୁକ୍ତୋ ମୃଗଯୂଥାନ୍ଯନେକଶଃ
ଦେତ୍ୟ ସେନା ସହିତ, ସେ ଅନେକ ଜଙ୍ଗଲି ପଶୁମାନେକୁ ଧାରଣ କରିଲେ