ରାଵଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହ୍ଯଵୋଚଂ ତ୍ଵରିତୋଽପ୍ଯହମ୍ ୮.
ରାବଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ତୁରନ୍ତ ଉତ୍ତର ଦେଲି।
ଉଭଯୋଃ ସମନାଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵୃଥା ଜଲ୍ପସି ଦୁର୍ମତେ ୮.
ଦୁହେଁ ସମାନ ବୋଲି ଜାଣି, ତୁମେ ବ୍ୟର୍ଥ କଥା କହୁଛ, ମୂଢ଼ ମନ।
ଯଥା ଭଵଦ୍ଭିଃ ପୃଷ୍ଟୋଽହଂ ଵଦନାର୍ଥେ ମହାତ୍ମଭିଃ ଶିଵେନ ଦତ୍ତଂ ସାଲୂପ୍ଯଂ ନ ଗୃହୀତଂ ମଯା ତଦା॥ ୮.
ମହାତ୍ମାମାନେ ମୋତେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସାନିକଟ୍ୟ ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲି।
ଯାଚିତଂ ଚ ମଯା ଶଂଭୋର୍ଵଦନଂ ଵାନରସ୍ଯ ଚ ୮.
ମୁଁ ଶମ୍ଭୁଙ୍କଠାରୁ ବାନରର ମୁହଁ ମଧ୍ୟ ଚାହିଁଥିଲି।
ନିରାଭିମାନିନୋ ଯେ ଚ ନିର୍ଦଭା ନିଷ୍ପରିଗ୍ରହାଃ ୮.
ଯେମାନେ ଅଭିମାନ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିର୍ମୋହ, ସେମାନେ—
ତଥାଵଦନ୍ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ରାଵଣସ୍ତପସୋ ବଲାତ୍ ୮.
ଏଭଳି ଭାବେ, ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ରାବଣ ମୋ ସହିତ କଥା କହିଲେ।
ଉପହାସକରଂ ଵାକ୍ଯଂ ପୌଲସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ତଦା ସୁରାଃ ୮.
ସେତେବେଳେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟବଂଶୀଙ୍କର କଥାକୁ ଦେବତାମାନେ ଉପହାସ ଭାବେ ନେଲେ।
ଈଦୃଶାନ୍ଯେଵ ଵକ୍ତ୍ରାଣି ଯେଷାଂ ଵୈ ସଂଭଵଂତି ହି ମାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସହସା ହନିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ॥ ୮.
ଏପରି ମୁହଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଆଗରେ ରଖିଛନ୍ତି; ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ମାରିଦେବ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଶପ୍ତୋ ମଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ରାଵଣୋ ଲୋକରାଵଣଃ ୮.
ଏଭଳି ଭାବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ରାବଣଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲି।
ପୀଠିକାରୂପସଂସ୍ଥେନ ଵିନା ତେନ ସୁରୋତ୍ତମାଃ ୮.
ଯିଏ ସିଂହାସନ ଭାବେ ବସିଥିଲେ, ସେ ଛାଡ଼ି ଉତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ—
ଦେଵଦେଵୋ ମହାଦେଵୋ ଵିଷ୍ଣୁରୂପୀ ମହେଶ୍ଵରଃ ୮.
ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ମହାଦେବ, ମହେଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରୂପରେ।
ଅହଂ ହି ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ପୁରୋଵର୍ତୀ ଭଵାମ୍ଯତଃ ଵୈକୁଂଠମାଗତା ଗୀର୍ଭିର୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ସ୍ତୋତୁଂ ପ୍ରଚକ୍ରିରେ॥ ୮.
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଉଭା ହୋଇଛି; ଏହି କାରଣରୁ, ବୈକୁଣ୍ଠରୁ ଆସିଥିବା ଲୋକମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶବ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନମୋ ଭଗଵତେ ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵ ଜଗତ୍ପତେ ୮.
ହେ ଭଗବାନ, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଏତଲ୍ଲିଂଗଂ ତ୍ଵଯା ଵିଷ୍ଣୋ ଧୃତଂ ଵୈ ପିଣ୍ଡିରୂପିଣା ୮.
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ଲିଙ୍ଗଟି ଆପଣ ଏକ ଦେହ ଆକାରରେ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ତଥା କମଠରୂପେଣ ଧୃତୋ ଵୈ ମଂଦରାଚଲଃ ୮.
ଏଭଳି, କୁମିର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ଉଠାଇଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯୋ ହତୋ ନୃହରିରୂପିଣା ୮.
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦାନବକୁ ଆପଣ ନୃସିଂହ ରୂପେ ମାରିଥିଲେ।
ଭୃଗୂଣାମନ୍ଵଯେ ଭୂତ୍ଵା କୃତଵୀର୍ଯାତ୍ମଜୋ ହତଃ ୮.
ଭୃଗୁଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, କୃତବୀର୍ୟଙ୍କ ପୁଅକୁ ମାରିଦେଲେ।
ରାଵମସ୍ଯ ଭଯାଦସ୍ମାତ୍ତ୍ରାତୁଂ ଭୂଯୋର୍ହସି ତ୍ଵରମ୍॥ ୮.
ରାବଣଙ୍କ ଭୟରୁ, ଆପଣ ଶୀଘ୍ର ଭୂମିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଅବତରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସଂପ୍ରାର୍ଥିତୋ ଦେଵୈର୍ଭଗଵାନ୍ଭୂତଭାଵନଃ ୮.
ଏଭଳି ଦେବମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭଗବାନ—
ହେ ଦେଵାଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ଵାକ୍ଯଂ ପ୍ରସ୍ତାଵସଦୃଶଂ ମହତ୍ ଅଵତାରାନ୍ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତୁ ଵାନରୀଂ ତନୁମାଶ୍ରିତାଃ॥ ୮.
“ହେ ଦେବମାନେ, ଏହି ଉଚିତ ଅବସରର ଉପଯୁକ୍ତ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ; ସମସ୍ତେ ବାନର ଦେହ ଧାରଣ କରି ଅବତାର ନେଉନ୍ତୁ।”
ଅହଂ ହି ମାନୁଷୋ ଭୂତ୍ଵା ହ୍ଯଜ୍ଞାନେନ ସମାଵୃତଃ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାସହାଯୋସ୍ମି ଭଵତାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ॥ ୮.
“ମୁଁ ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅଜ୍ଞାନରେ ଢାକି ରହିବି; ତୁମମାନଙ୍କ କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନର ସହାୟତା ମୋତେ ମିଳିବ।”
ଜନକସ୍ଯ ଗୃହେ ସାକ୍ଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯା ଜନିଷ୍ଯତି ୮.
“ଜନକଙ୍କ ଘରେ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମ ନେବ।”
ତପସା ମହତା ଯୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାଂ ଯଦେଚ୍ଛତି ୮.
“ଯିଏ ମହାତପସ୍ଵୀ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଆଶା କରିଥାଏ—”
ଏଵଂ ସଂଭାଷ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ପରମମଙ୍ଗଲଃ ୮.
ଏଭଳି କହି, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ, —
ତଥା ବ୍ରହ୍ମାଂଶସଂଭୂତୋ ଜାମ୍ବଵାନ୍ନୃକ୍ଷକୁଞ୍ଜରଃ ୮.
ଏଭଳି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜାମ୍ବବାନ୍, ଭଲୁକା ରାଜା, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯୋ ଵୈ ଚୈକାଦଶୋ ରୁଦ୍ରୋ ହନୂମାନ୍ସ ମହାକପିଃ ୮.
ଏବଂ ହନୁମାନ୍, ମହାବାନର, ସେହି ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର।
ମୈଂଦାଦଯୋଽଥ କପଯସ୍ତେ ସର୍ଵେ ସୁରସତ୍ତମାଃ ୮.
ତାପରେ ମୈନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାନରମାନେ—ଏହି ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ।
ତଥୈଵ ଵିଷ୍ଣୁରୁତ୍ପନ୍ନଃ କୌଶଲ୍ଯାନଂଦଵର୍ଦ୍ଧନଃ ୮.
ଏଭଳି, ବିଷ୍ଣୁ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼େଇ, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶେଷୋପି ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ତପସାଽଵାତରଦ୍ଭୁଵି॥ ୮.
ଶେଷ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଭୂମିରେ ଅବତରିଲେ।
ଦୋର୍ଦଣ୍ଡାଵପି ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ଅଵତୀର୍ଣୌ ପ୍ରତାପିନୌ ୮.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଟି ବାହୁ ମଧ୍ୟ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ।