ଯାଵଦ୍ଭାଵା ହ୍ଯନେକାଶ୍ଚ ଇଂଦ୍ରିଯାର୍ଥାସ୍ତଥୈଵ ଚ ୮.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ଭାବ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଜିନିଷ ରହିଛି,
ଜିତେଂଦ୍ରିଯାଣାଂ ଶାଂତାନାଂ ତନ୍ନିଷ୍ଠାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ୮.
ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରିଛନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଓ ଏହି ଧ୍ୟାନରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାତ୍ମା।
ତଦା ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଋଷଯଶ୍ଚ ଵିପଶ୍ଚିତଃ ତତ୍ସର୍ଵଂ କଥଯାନ୍ଯଂ ଚ ରାଵଣସ୍ଯ ତପୋବଲମ୍॥ ୮.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ରାବଣଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଅସାଧାରଣ ଶକ୍ତି ସହିତ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ।
କୁବେରୋଽଧିକୃତସ୍ତେନ ଶଂକରେଣ ମହାତ୍ମନା ୮.
ବଡ଼ ଆତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁବେରଙ୍କୁ ଏହି କାମରେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା।
ଆଗଚ୍ଛତ୍ତ୍ଵରଯା ଯୁକ୍ତଃ ସମାରୁହ୍ଯ ସ୍ଵଵାହନମ୍ ୮.
ସେ ନିଜ ଯାନରେ ଚଢ଼ି, ବେଗରେ ଆସିଗଲେ।
ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟୋଽଥ ଵାତ୍ରାସୌ କଥ୍ଯତାମଵିଲଂବିତମ୍ ୮.
ତୁମେ ଏଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛ କି? ଦେଖିଥିଲେ, ବିଳମ୍ବ ନକରି ସତ୍ୟ କଥା କହ।
ତଦୋଵାଚ ମହାତେଜା ରାଵଣୋ ଲୋକରାଵଣଃ ୮.
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ତେଜସ୍ବୀ ରାବଣ କଥା କହିଲେ।
ଶିକ୍ଷାପଯିତୁମାରବ୍ଧୋ ମୈଵଂ କାର୍ଯମିତି ପ୍ରଭୋ ତଥା ତ୍ଵଂ ଭଵ ରେ ମୂଢ ମା ମୂଢତ୍ଵମୁପାର୍ଜଯ॥ ୮.
ସେ ଶିଖ୍ୟା ଦେଇ କହିଲେ, 'ଏଭଳି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପ୍ରଭୁ। ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୁଅ, ମୂଢ଼ତା ଆଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନି।'
ଅହଂ ମୂଢଃ କୃତସ୍ତେନ କୁବେରେଣ ମହାତ୍ମନା ୮.
ମୋତେ ବଡ଼ ଆତ୍ମା କୁବେର ମୂଢ଼ କରିଦେଲେ।
କୁବେରଃ ସ ହି ନଂଦିନ୍କିମାଗତସ୍ତଵ ମଂଦିରମ୍ ୮.
ନନ୍ଦି, କୁବେର ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ଗୃହକୁ ଆସିଛନ୍ତି କି?
ରାଵଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହ୍ଯଵୋଚଂ ତ୍ଵରିତୋଽପ୍ଯହମ୍ ୮.
ରାବଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ତୁରନ୍ତ ଉତ୍ତର ଦେଲି।
ଉଭଯୋଃ ସମନାଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵୃଥା ଜଲ୍ପସି ଦୁର୍ମତେ ୮.
ଦୁହେଁ ସମାନ ବୋଲି ଜାଣି, ତୁମେ ବ୍ୟର୍ଥ କଥା କହୁଛ, ମୂଢ଼ ମନ।
ଯଥା ଭଵଦ୍ଭିଃ ପୃଷ୍ଟୋଽହଂ ଵଦନାର୍ଥେ ମହାତ୍ମଭିଃ ଶିଵେନ ଦତ୍ତଂ ସାଲୂପ୍ଯଂ ନ ଗୃହୀତଂ ମଯା ତଦା॥ ୮.
ମହାତ୍ମାମାନେ ମୋତେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସାନିକଟ୍ୟ ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲି।
ଯାଚିତଂ ଚ ମଯା ଶଂଭୋର୍ଵଦନଂ ଵାନରସ୍ଯ ଚ ୮.
ମୁଁ ଶମ୍ଭୁଙ୍କଠାରୁ ବାନରର ମୁହଁ ମଧ୍ୟ ଚାହିଁଥିଲି।
ନିରାଭିମାନିନୋ ଯେ ଚ ନିର୍ଦଭା ନିଷ୍ପରିଗ୍ରହାଃ ୮.
ଯେମାନେ ଅଭିମାନ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିର୍ମୋହ, ସେମାନେ—
ତଥାଵଦନ୍ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ରାଵଣସ୍ତପସୋ ବଲାତ୍ ୮.
ଏଭଳି ଭାବେ, ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ରାବଣ ମୋ ସହିତ କଥା କହିଲେ।
ଉପହାସକରଂ ଵାକ୍ଯଂ ପୌଲସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ତଦା ସୁରାଃ ୮.
ସେତେବେଳେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟବଂଶୀଙ୍କର କଥାକୁ ଦେବତାମାନେ ଉପହାସ ଭାବେ ନେଲେ।
ଈଦୃଶାନ୍ଯେଵ ଵକ୍ତ୍ରାଣି ଯେଷାଂ ଵୈ ସଂଭଵଂତି ହି ମାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସହସା ହନିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ॥ ୮.
ଏପରି ମୁହଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଆଗରେ ରଖିଛନ୍ତି; ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ମାରିଦେବ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଶପ୍ତୋ ମଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ରାଵଣୋ ଲୋକରାଵଣଃ ୮.
ଏଭଳି ଭାବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ରାବଣଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲି।
ପୀଠିକାରୂପସଂସ୍ଥେନ ଵିନା ତେନ ସୁରୋତ୍ତମାଃ ୮.
ଯିଏ ସିଂହାସନ ଭାବେ ବସିଥିଲେ, ସେ ଛାଡ଼ି ଉତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ—
ଦେଵଦେଵୋ ମହାଦେଵୋ ଵିଷ୍ଣୁରୂପୀ ମହେଶ୍ଵରଃ ୮.
ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ମହାଦେବ, ମହେଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରୂପରେ।
ଅହଂ ହି ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ପୁରୋଵର୍ତୀ ଭଵାମ୍ଯତଃ ଵୈକୁଂଠମାଗତା ଗୀର୍ଭିର୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ସ୍ତୋତୁଂ ପ୍ରଚକ୍ରିରେ॥ ୮.
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଉଭା ହୋଇଛି; ଏହି କାରଣରୁ, ବୈକୁଣ୍ଠରୁ ଆସିଥିବା ଲୋକମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶବ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନମୋ ଭଗଵତେ ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵଦେଵ ଜଗତ୍ପତେ ୮.
ହେ ଭଗବାନ, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଏତଲ୍ଲିଂଗଂ ତ୍ଵଯା ଵିଷ୍ଣୋ ଧୃତଂ ଵୈ ପିଣ୍ଡିରୂପିଣା ୮.
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ଲିଙ୍ଗଟି ଆପଣ ଏକ ଦେହ ଆକାରରେ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ତଥା କମଠରୂପେଣ ଧୃତୋ ଵୈ ମଂଦରାଚଲଃ ୮.
ଏଭଳି, କୁମିର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼କୁ ଉଠାଇଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯୋ ହତୋ ନୃହରିରୂପିଣା ୮.
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦାନବକୁ ଆପଣ ନୃସିଂହ ରୂପେ ମାରିଥିଲେ।
ଭୃଗୂଣାମନ୍ଵଯେ ଭୂତ୍ଵା କୃତଵୀର୍ଯାତ୍ମଜୋ ହତଃ ୮.
ଭୃଗୁଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, କୃତବୀର୍ୟଙ୍କ ପୁଅକୁ ମାରିଦେଲେ।
ରାଵମସ୍ଯ ଭଯାଦସ୍ମାତ୍ତ୍ରାତୁଂ ଭୂଯୋର୍ହସି ତ୍ଵରମ୍॥ ୮.
ରାବଣଙ୍କ ଭୟରୁ, ଆପଣ ଶୀଘ୍ର ଭୂମିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଅବତରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସଂପ୍ରାର୍ଥିତୋ ଦେଵୈର୍ଭଗଵାନ୍ଭୂତଭାଵନଃ ୮.
ଏଭଳି ଦେବମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭଗବାନ—
ହେ ଦେଵାଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ଵାକ୍ଯଂ ପ୍ରସ୍ତାଵସଦୃଶଂ ମହତ୍ ଅଵତାରାନ୍ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତୁ ଵାନରୀଂ ତନୁମାଶ୍ରିତାଃ॥ ୮.
“ହେ ଦେବମାନେ, ଏହି ଉଚିତ ଅବସରର ଉପଯୁକ୍ତ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ; ସମସ୍ତେ ବାନର ଦେହ ଧାରଣ କରି ଅବତାର ନେଉନ୍ତୁ।”