ଏଵଂ ତେ ଲିଂଗିତାଃ ସର୍ଵେ ଲୋକପାଲାଃ ସଵାସଵାଃ ୮.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଲିଙ୍ଗରେ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ କେଚିତ୍ପ୍ରହ୍ଲାଦପ୍ରମୁଖା ଦ୍ଵିଜାଃ ୮.
ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଜଣେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ବଲିଶ୍ଚ ନମୁଚିଶ୍ଚୈଵ ହିରଣ୍ଯକଶିପୁସ୍ତଥା ୮.
ବଳି, ନମୁଚି ଏବଂ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ—
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ ଶିଷ୍ଯାଃ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ ୮.
ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବହୁତ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ।
ରାକ୍ଷସା ଏଵ ତେ ସର୍ଵେ ଶିଵପୂଜାନ୍ଵିତାଃ ସଦା ୮.
ଏହି ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ସଦା ଶିବପୂଜାରେ ଲିନ।
ଵିଦ୍ଯୁଜ୍ଜିହ୍ଵସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ଭୀମଵିକ୍ରମଃ ୮.
ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ବ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଥିବା, ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପୀ—
ଵିଦ୍ଯୁତ୍କୈଶସ୍ତଡିଜ୍ଜିହ୍ଵୋ ରାଵଣଶ୍ଚ ମହାବଲଃ ୮.
ରାବଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବେଶି ଥିଲା, ତାଙ୍କର ଜିଭ ମେଘର ଗର୍ଜନ ଭଳି ବିଜୁଳି ର ଚମକ ପରି ଥିଲା।
ଏତେ ହି ରାକ୍ଷସାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଶିଵାର୍ଚନରତାଃ ସଦା ୮.
ଏହେମାନେ ସମସ୍ତେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଦା ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି।
ରାଵଣେନ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ସର୍ଵେଷାମପି ଦୁଃଖହମ୍ ୮.
ରାବଣ ଏମିତି ତପସ୍ୟା କଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଦେଲା।
ଵରାନ୍ପ୍ରାଯଚ୍ଛତ ତଦା ସର୍ଵେଷାମପି ଦୁର୍ଲଭାନ୍ ୮.
ସେ ସମୟରେ ସେ ଏମିତି ଦୁର୍ଲଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମିଳିବା କଠିନ।
ଅଜେଯତ୍ଵଂ ଚ ସଂଗ୍ରାମେ ଦ୍ଵୈଗୁଣ୍ଯଂ ଶିରସାମପି ୮.
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ହେବାର ଶକ୍ତି ଓ ଦୁଇଗୁଣି ମୁଣ୍ଡ ଲାଗିଲେ।
ଦେଵାନୃଷୀନ୍ପିତୄଂଶ୍ଚୈଵ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ତପସା ଵିଭୁଃ ୮.
ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଶକ୍ତିରେ ସେ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେଠାରୁ ଜିତିଗଲେ।
ରାଜା ତ୍ରିକୂଟାଧିପତିର୍ମହେଶେନ କୃତୋ ମହାନ୍ ୮.
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ତ୍ରିକୂଟ ପର୍ବତର ମହାନ ରାଜା ହେଲେ।
ତପସ୍ଵିନାଂ ପରୀକ୍ଷାଯୈ ଯଦୃଷୀଣାଂ ଵିହିଂସନମ୍ ୮.
ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଲେ, ସେହି କାରଣରେ ହେଲା।
ଅଜେଯୋ ହି ମହାଞ୍ଜାତୋ ରାଵଣୋ ଲୋକରାଵଣଃ ୮.
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ରାବଣ ଏବେ ପ୍ରକୃତରେ ଅଜୟ ଓ ମହାନ ହେଲେ।
ଲୋକପାଲା ଜିତାସ୍ତେନ ପ୍ରତାପେନ ତପସ୍ଵିନା ୮.
ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ସେ ଲୋକପାଳମାନେଠାରୁ ଜିତିଗଲେ।
ଅମୃତାଂଶୁକରୋ ଭୂତ୍ଵା ଜିତୋ ଯେନ ଶଶୀ ଦ୍ଵିଜାଃ ୮.
ଅମୃତର ଚମକ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇ, ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଦେଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯେଣ ଜିତଶ୍ଚେନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସର୍ଵଗତସ୍ତଥା ୮.
ତାଙ୍କର ଶାସନ ଶକ୍ତିରେ ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ।
ତଦା ସର୍ଵେ ସୁରଗଣା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁପୁରୋଗମାଃ ୮.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ,
ପୀଡିତାଃ ସ୍ମୋ ରାଵଣେନ ତପସା ଦୁଷ୍କରେଣ ଵୈ ୮.
ରାବଣଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବହୁତ କଷ୍ଟ ଭୋଗିଥିଲେ।
ସାକ୍ଷାଲ୍ଲିଂଗାର୍ଚନଂ ଯେନ କୃତମସ୍ତି ମହାତ୍ମନା ତତ୍କୃତଂ ରାଵଣେନୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ଦୁରତିକ୍ରମମ୍॥ ୮.
ଏହି ମହାତ୍ମା ନିଜେ ଲିଙ୍ଗର ସାକ୍ଷାତ୍ ପୂଜା କରିଥିଲେ; ରାବଣଙ୍କ ଏହି କାମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅତିଦୁର୍ଲଭ।
ଵୈରାଗ୍ଯଂ ପରମାସ୍ଥାଯ ଔଦାର୍ଯଂ ଚ ତତୋଽଧିକମ୍ ୮.
ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୈରାଗ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଓ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦାନଶୀଳ ହେଲେ।
ସଂଵତ୍ସରସହସ୍ରାଚ୍ଚ ସ୍ଵଶିରୋ ହି ମହାଭୁଜଃ ୮.
ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧରୀ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ରାଵଣସ୍ଯ କବଂଧଂ ଚ ତଦଗ୍ରେ ଚ ସମୀପତଃ ୮.
ରାବଣଙ୍କର ଦେହ ତାଙ୍କ ଆଗରେ ଓ ନିକଟରେ ରଖାଯାଇଥିଲା।
ଲିଂଗେ ଲଯଂ ସମାଧାଯ କଯାପି କଲଯା ସ୍ଥିତମ୍ କୃତଂ ନୈଵାନ୍ଯମୁନିନା ତଥା ଚୈଵାପରେଣହି॥ ୮.
କୌଣସି ଉପାୟରେ ଲିଙ୍ଗରେ ଧ୍ୟାନ ଲଗାଇ, ଏହି କାମ କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଋଷି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଶିରାଂସ୍ଯେଵ ବହୂନି ତେନ ସମର୍ପିତାନ୍ଯେଵ ଶିଵାର୍ଚନାର୍ଥେ ୮.
ଏଭଳି ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ସେ ବହୁ ମୁଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ।
ମଯା ଵିନାସୁରସ୍ତତ୍ର ପିଂଡୀଭୂତେନ ଵୈ ପୁରା ୮.
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ମୁଁ ସେଠାରେ ଥିଲି, କିନ୍ତୁ ଦାନବ ଭାବେ ନୁହେଁ, ଏକ ଛୋଟ ଆକାରରେ।
ରାଵଣେନ ତଦା ଚୋକ୍ତଃ ଶିଵଃ ପରମମଂଗଲଃ ୮.
ସେତେବେଳେ ରାବଣ କହିଲେ, 'ଶିବ ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳମୟ'।
ନ କାମଯେଽନ୍ଯଂ ଚ ଵରମାଶ୍ରଯେ ତ୍ଵତ୍ପଦାଂବୁଜମ୍ ୮.
ମୁଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦାନ ଚାହେଁ ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ଶରଣ ନେଉଛି।
ତଦା ସଦାଶିଵେନୋକ୍ତୋ ରାଵଣୋ ଲୋକରାଵଣଃ ୮.
ତାପରେ ସଦାଶିବ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ରାବଣଙ୍କୁ କହିଲେ।