ନୋ ଵା ତତ୍କଥ୍ଯତାଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ଦୁର୍ମତେ ୮.
ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମନ, ଏହି କଥା ଶୀଘ୍ର ଓ ସତ୍ୟ କହ, କିମ୍ବା କିଛି କହିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ତୈର୍ମୁକ୍ତସ୍ତେନ ଵାକ୍ଯେନ ଗତାସ୍ତେ କିତଵାଦଯଃ ୮.
ସେମାନେ ଏହି କଥା କହି ଚାଲିଗଲେ, ଜୁଆରୀମାନେ ଯାଇପାରିଲେ।
ଶିରୋଧିରୁହ୍ଯ ଶମ୍ଭୋଶ୍ଚ ଘଣ୍ଟାମାଦାତୁମୁଦ୍ଯତଃ ୮.
ଶିବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଚଢି, ଘଣ୍ଟା ନେବାକୁ ଯାଇଥିଲା।
ଅନେନ ଯତ୍କୃତଂ ଚାଦ୍ଯ ସର୍ଵେଷାମଧିକଂ ଭୁଵି ୮.
ସେ ଆଜି ଯାହା କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା।
ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତ୍ଵାନ ଯାମାସ ଵୀରଭଦ୍ରାଦିଭିର୍ଗଣୈଃ ୮.
ଏଭଳି କହି, ବୀରଭଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ସହାୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧରିଲେ।
ସର୍ଵୈର୍ଡମରୁନାଦେନ ନାଦିତଂ ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍ ଲିଂଗସ୍ଯ ମସ୍ତକାତ୍ସଦ୍ଯଃ ପଲାଯନପରୋଽଭଵତ୍॥ ୮.
ତିନି ଜଗତ ଡମ୍ରୁର ଶବ୍ଦରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଲା; ଲିଙ୍ଗର ମୁଣ୍ଡ ଉପରୁ ସେ ତୁରନ୍ତ ପଳାଇଗଲା।
ପଲାଯମାନଂ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵୀରଭଦ୍ରଃ ସମାହ୍ଵଯତ୍॥ ୮.
ସେ ପଳାଇଯିବାକୁ ଦେଖି ବୀରଭଦ୍ର ଡାକିଲେ।
କସ୍ମାଦ୍ଵିଭେପି ରେ ମନ୍ଦ ଦେଵଦେଵୋ ମହେସ୍ଵରଃ ୮.
ତୁମେ କାହିଁକି କମ୍ପିଉଛ, ମୂଢ? ଦେବଦେବ, ମହେଶ୍ୱର ଏଠି ଅଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ଵିମାନେ ଚ କୃତ୍ଵା କୈଲାସମାଯଯୌ ୮.
ଏହିପରି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ବିମାନରେ ବସାଇ, କୈଳାସକୁ ନେଇଗଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଭାଵ୍ଯା ଶିଵେ ଭକ୍ତିଃ ସର୍ଵେଷାମପି ଦେହିନାମ୍ ୮.
ଏହିଠାରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମନରେ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରହିବା ଉଚିତ।
ଯେ ତାର୍କିକାସ୍ତର୍କପରାସ୍ତଥ ମୀମାଂସକାଶ୍ଚ ଯେ ୮.
ଯେଉଁମାନେ ତର୍କରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ତର୍କକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମୀମାଂସକ ମାନେ—
ଏକଵାକ୍ଯଂ ନ କୁର୍ଵଂତି ଶିଵାର୍ଚନବହିଷ୍କୃତାଃ ୮.
ସେମାନେ ଏକମତ ହୋଇ କଥା କହନ୍ତିନାହିଁ, ଶିବ ପୂଜାରୁ ବଞ୍ଚିତ।
ତଥା କିଂ ବହୁନୋକ୍ତେନ ସର୍ଵେଽପି ସ୍ଥିରଜଂଗମାଃ ୮.
ତେଣୁ ଅଧିକ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀ—
ପିଣ୍ଡୀଯୁକ୍ତଂ ଯଥା ଲିଂଗଂ ସ୍ଥାପିତଂ ଚ ଯଥାଽଭଵତ୍ ୮.
ଯେପରି ଲିଙ୍ଗ ପିଠିକା ସହିତ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ସେପରି ଏହା ଘଟିଲା।
ଶିଵଶକ୍ତିଯୁତଂ ସର୍ଵଂ ଜଗଦେତଚ୍ଚରାଚରମ୍ ୮.
ଏହି ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ଶିବ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଭରିଆଛି।
ଧର୍ମମାତ୍ଯଂତିକଂ ତୁଚ୍ଛଂ ନଶ୍ଵରଂ କ୍ଷଣଭଂଗୁରମ୍ ୮.
ଅତିଧିକ ଧର୍ମ କିଛି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ, ଏହା ଅସ୍ଥାୟୀ ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ପୀଠିକା ଵିଷ୍ଣୁରୂପଂ ସ୍ଯାଲ୍ଲିଂଗରୂପୀ ମହେଶ୍ଵରଃ ୮.
ପିଠିକା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆକୃତିର, ଲିଙ୍ଗ ଆକୃତି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ।
ବ୍ରହ୍ମା ମଣିମଯଂ ଲିଂଗଂ ପୂଜଯତ୍ଯନିଶଂ ଶୁଭମ୍ ୮.
ବ୍ରହ୍ମା ସଦା ମଣିର ତିଆରି ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଭାନୁସ୍ତାମ୍ରମଯଂ ଲିଂଗଂ ପୂଜଯତ୍ଯନିଶଂ ଶୁଭମ୍ ୮.
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ତାମ୍ବାର ତିଆରି ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଯମୋ ନୀଲମଯଂ ଲିଂଗଂ ରାଜତଂ ନୈର୍ଋତସ୍ତଥା ୮.
ଯମ ନୀଳମଣିର ତିଆରି ଲିଙ୍ଗକୁ, ଏବଂ ନୈୃତ୍ୟ ରଜତର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଏଵଂ ତେ ଲିଂଗିତାଃ ସର୍ଵେ ଲୋକପାଲାଃ ସଵାସଵାଃ ୮.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଲିଙ୍ଗରେ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ କେଚିତ୍ପ୍ରହ୍ଲାଦପ୍ରମୁଖା ଦ୍ଵିଜାଃ ୮.
ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଜଣେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ବଲିଶ୍ଚ ନମୁଚିଶ୍ଚୈଵ ହିରଣ୍ଯକଶିପୁସ୍ତଥା ୮.
ବଳି, ନମୁଚି ଏବଂ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ—
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ ଶିଷ୍ଯାଃ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ ୮.
ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବହୁତ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ।
ରାକ୍ଷସା ଏଵ ତେ ସର୍ଵେ ଶିଵପୂଜାନ୍ଵିତାଃ ସଦା ୮.
ଏହି ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ସଦା ଶିବପୂଜାରେ ଲିନ।
ଵିଦ୍ଯୁଜ୍ଜିହ୍ଵସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ଭୀମଵିକ୍ରମଃ ୮.
ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ବ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଥିବା, ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପୀ—
ଵିଦ୍ଯୁତ୍କୈଶସ୍ତଡିଜ୍ଜିହ୍ଵୋ ରାଵଣଶ୍ଚ ମହାବଲଃ ୮.
ରାବଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବେଶି ଥିଲା, ତାଙ୍କର ଜିଭ ମେଘର ଗର୍ଜନ ଭଳି ବିଜୁଳି ର ଚମକ ପରି ଥିଲା।
ଏତେ ହି ରାକ୍ଷସାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଶିଵାର୍ଚନରତାଃ ସଦା ୮.
ଏହେମାନେ ସମସ୍ତେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଦା ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି।
ରାଵଣେନ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ସର୍ଵେଷାମପି ଦୁଃଖହମ୍ ୮.
ରାବଣ ଏମିତି ତପସ୍ୟା କଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଦେଲା।
ଵରାନ୍ପ୍ରାଯଚ୍ଛତ ତଦା ସର୍ଵେଷାମପି ଦୁର୍ଲଭାନ୍ ୮.
ସେ ସମୟରେ ସେ ଏମିତି ଦୁର୍ଲଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମିଳିବା କଠିନ।