ଅଵିନାଭୂତମୈକ୍ଯଂ ମେ ଦେଵେନ ଭଵତାତ୍ସଦା
ମୋର ଦେବଙ୍କ ସହ ସଂଯୋଗ ସଦା ଅଭିନା ରହୁ ।
ଇତି ଗୌତମସଂନିଧୌ ତଦାନୀଂ କୃତସଂଵିତ୍ତପ ଆଦରେଣ କର୍ତୁମ୍
ଏଭଳି, ଗୌତମଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ସମ୍ବିତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇ, ସେ ଆଦର ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ ।
ସୁକୁମାରତନୁଃ ସରୋରୁହାକ୍ଷୀ ଘନତୁଂଗସ୍ତନକଲ୍ପିତୋତ୍ତରୀଯା 1.3.1.9.
ତାଙ୍କ ଦେହ ଅତି ସୁକୁମାର, ଚକ୍ଷୁ ହେଉଛି ପଦ୍ମ ପରି, ତାଙ୍କ ଉପର ଶୂନ୍ୟବସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କ ଗଭୀର ଉଚ୍ଚ ସ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ।
ନିଯମୈର୍ବହୁଭିସ୍ତପୋଵିଶେଷୈଃ କ୍ରତୁଷୁ ପ୍ରାପ୍ତଵିଚିତ୍ରଯୋଗବଂଧୈଃ
ଅନେକ ନିୟମ, ବିଶେଷ ତପସ୍ୟା ଓ ଯଜ୍ନ କରି, ସେ ବିଚିତ୍ର ଯୋଗ ସଂଯୋଗ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ ।
ତପସା ଵିଵିଧେନତପ୍ଯମାନା ନ କଦାଚିତ୍ପରିଖେଦମାପ ତନ୍ଵୀ
ବିଭିନ୍ନ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ସେ ସୁକୁମାରୀ କେବେ ଥକାନି ଅନୁଭବ କରିନାହିଁ ।
ନତ୍ଵା ଗୌରୀଂ ତପସ୍ଯଂତୀଂ ଜଗ୍ମୁଃ ଶରଣମାକୁଲାଃ
ଗୌରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ସମୟରେ, ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ ।
ଅଥ ତାନଭଯଂ ଦେହି ଦେଵୀତି ଭଯଵିହ୍ଵଲାନ୍
ତାପରେ ସେମାନେ, ଭୟରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ, କହିଲେ: 'ହେ ଦେବୀ, ଆମକୁ ଭୟମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ!'
ତତୋ ଵିଜ୍ଞାପଯାମାସୁର୍ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରାଦ୍ଭଯମାତ୍ମନାମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ ଯେ, ଦାନବନାୟକ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଭୟ ହେଇଛି ।
ଐରାଵତମୁଖାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଦିଙ୍ନାଗାନ୍ନିଜମଂଦିରେ
ଏଇରାବତ ଆଗ୍ରଣୀ ସମସ୍ତ ଦିଗ୍ଗଜଙ୍କୁ ସେ ନିଜ ପାଳେସରେ ଆଣିଥିଲେ ।
ଆଵସଯନ୍ଵିନୋଦାର୍ଥମଂଗନାଭିଃ ସହାଗତାନ୍
ମହିଳାମାନେ ସହିତ ସେ ମନୋରଞ୍ଜନ ପାଇଁ ଦିଗ୍ଗଜମାନେକୁ ଏଠାରେ ରଖିଥିଲେ ।
ମଂଦୁରାସ୍ଵସ୍ଯ ରମ୍ଯାସୁ ଦୃଶ୍ଯଂତେ ଲକ୍ଷକୋଟଯଃ
ତାଙ୍କ ଘୋଡା ମଣ୍ଡପରେ ଶୋଭାମୟ ଅସ୍ତବାନ୍ଧରେ ଲକ୍ଷ-କୋଟି ଘୋଡା ଦେଖାଯାଏ ।
ଯାମ୍ଯଂ ମହିଷମାନୀଯ ଶକଟେ ସୋଽଭ୍ଯଵାହଯତ୍
ସେ ଯମଙ୍କର ମହିଷକୁ ଆଣି ଗଡ଼ିକୁ ଟାଣିବାକୁ ଲଗାଇଥିଲେ ।
ଅପ୍ସରଃସଂଘମଖିଲମାତ୍ମସେଵାର୍ଥମାନଯତ୍
ସେ ନିଜ ସେବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନେକୁ ଆଣିଥିଲେ ।
ଅନାହୃତଂ ପୁନର୍ହର୍ତୁଂ ନ ଵିଶ୍ରାମ୍ଯତି କୋପଵାନ୍
କ୍ରୋଧିତ ସେ, ନିଜକୁ ଦିଆଯାଇନଥିବା ଜିନିଷ ଫେରାଇ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ରାମ କରେନାହିଁ ।
ପୂଜଯଂତଶ୍ଚ ତସ୍ଯାଜ୍ଞାଂ ନାନ୍ଯାଂ ଵୀକ୍ଷାମହେ ଗତିମ୍ 1.3.1.10.
ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଆମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଥ ଦେଖିନାହିଁ ।
ଦୁର୍ଜଯୋଽଯଂ ଵରୋ ଦୈତ୍ଯଃ ସର୍ଵେଷାଂ ବଲିନାମପି
ଏହି ଦୈତ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ ନାୟକ ।
ଅସ୍ଯ ଶୃଂଗାହତଃ ସିଂଧୁର୍ଵ୍ଯାଵର୍ଜିତମିତି ବ୍ରୁଵନ୍
ଲୋକେ କହନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗ ଘାତରେ ସମୁଦ୍ର ଭାଗିଯାଇଥିଲା ।
ପର୍ଵତାଂଶ୍ଚ ସମୁତ୍କ୍ଷିପ୍ଯ ଶୃଂଗାଗ୍ରେଣ ମହୋଦ୍ଧତଃ
ଅତି ଅଭିମାନୀ ସେ, ଶୃଙ୍ଗ ଟିପରେ ପାହାଡ଼ ଉଠାଇ ଦେଇଥାଏ ।
ନ ଶକ୍ଯମତୁଲଂ ତସ୍ଯ ବଲମନ୍ଯଦୁରାସଦମ୍
ତାଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ସହିପାରିବେନାହିଁ ।
ଶଂଭୁଶକ୍ତିଃ ପରା ସେଯଂ ସ୍ତ୍ରୀରୂପେଣାତ୍ର ଦୃଶ୍ଯତେ
ଏହି ଶିବଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ଏଠାରେ ଜନାନୀ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଏ ।
ନ ଜାନୀମୋ ଵଯଂ ଦେଵି କିଂଚିଚ୍ଛଂଭୁଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଆମେ ଶିବଙ୍କର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣିନାହିଁ ।
ଇତି ତେଷାଂ ଭଯାର୍ତାନାମାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚନଂ ଶୁଭମ୍
ଭୟରେ କହାଯାଇଥିବା ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ଶୁଣି,
ଶରଣାଗତସଂତ୍ରାଣଂ ତପସି ସ୍ଥିତଯା ମଯା
ତପସ୍ୟାରେ ଅବସ୍ଥିତ ମୁଁ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ଉପାଯେନ ସମାକୃଷ୍ଯ ହନିଷ୍ଯାମି ମହାସୁରମ୍
ଏକ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ମହା ଅସୁରକୁ ଆଣି ହତ୍ୟା କରିବି ।
ଧର୍ମଗେ ଧର୍ମଭେତ୍ତାରଃ ଶଲଭତ୍ଵଂ ଵ୍ରଜଂତି ହି 1.3.1.10.
ଧର୍ମରେ ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବାମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଶଳଭ ପରି ହୋଇଯାନ୍ତି ।
ଜଗ୍ମୁର୍ଯଥାଗତଂ ସର୍ଵେ ନିର୍ଭଯା ହୃଷ୍ଟଚେତସଃ
ସମସ୍ତେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ନିର୍ଭୟ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଫେରିଗଲେ ।
ଗତେଷୁ ତେଷୁ ଦେଵେଷୁ ଗୌରୀ କମଲଲୋଚନା
ସେହି ଦେବତାମାନେ ଯିବା ପରେ, କମଳାକ୍ଷୀ ଗୌରୀ
ସା ଦେଵୀ ଦିକ୍ଷୁ ଶୈଲେଷୁ ଚତୁର୍ଷ୍ଵରୁଣଭୂଭୃତଃ
ସେ ଦେବୀ ଚାରି ଦିଗରେ ଏବଂ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପାହାଡ଼ର ଚାରିଟି ଶିଖର ଉପରେ ଘୁଡ଼ିଲେ
ଯଦା କୈଲାସଶିଖରାଦାଗତା ଶୈଲକନ୍ଯକା
ଯେତେବେଳେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା କୈଳାସ ଶିଖରରୁ ତଳକୁ ଆସିଲେ
ଦୁନ୍ଦୁଭିଃ ସତ୍ଯଵତ୍ଯାଖ୍ଯା ତଥା ଚାନଵମୀ ପରା
ସେଠାରେ ସତ୍ୟବତୀ ନାମରେ ଜଣେ ଡୁନ୍ଦୁଭି ଥିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅନବମୀ ନାମରେ ଥିଲେ