ଋଷେସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯେଦମୁଵାଚ ହ॥ ୭.
ଋଷିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶେ, ସେ ହସି ଏଭଳି କହିଲେ:
ଶିଵସେଵାଂ ପ୍ରକୁର୍ଵାଣାଃ ଶିଵଭକ୍ତିପୁରସ୍କୃତାଃ ୭.
ଶିବଙ୍କ ସେବାରେ ଲାଗିଥିଲି, ଶିବଭକ୍ତିରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ,
ସଂମାର୍ଜନଂ ଚ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଯାନଂ ଶିଵାଲଯେ ୭.
ମୁଁ ହାତ ଓ ପା ଦେଇ ଶିବାଳୟରେ ଝାଡୁ ଦେଇଥିଲି ଓ ଶିବମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇଥିଲି,
ଅନ୍ଯତ୍କିଞ୍ଚିନ୍ନ ଜାନାମି ଏକଂ ସଂମାର୍ଜନଂ ଵିନା ୭.
ଝାଡୁ ଦେବା ଛଡା ମୁଁ ଅନ୍ୟ କିଛି ଜାଣି ନାହିଁ।
ଅନଯା କିଂ କୃତଂ ପୂର୍ଵଂ କେଯଂ କସ୍ଯ ପ୍ରସାଦତଃ ଵିସ୍ମଯେନ ସମାଵିଷ୍ଟସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂଭୂତୋଽଭଵତ୍ତଦା॥ ୭.
ଏଠି ପୂର୍ବରୁ କଣ କରିଥିଲେ? କିଏ ଏଠି? କାହାର କୃପାରେ? ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲା ଓ ଚୁପ ହେଇ ରହିଲା।
ସଵିସ୍ମଯୋଽଭୂଦଥ ତଦ୍ଵିଦିତ୍ଵା ଉଦ୍ଦାଲକୋ ଜ୍ଞାନଵତାଂ ଵରିଷ୍ଠଃ ୭.
ଏହା ଜାଣି ଉଦ୍ଦାଳକ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ।
ତସ୍କରୋଽପି ପୁରା ବ୍ରହ୍ମନ୍ସର୍ଵଧର୍ମବାହିଷ୍କୃତଃ ୮.
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଚୋର ଥିଲା, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଥିଲା।
ଲଂପଟୋହି ମହାପାପ ଉତ୍ତମସ୍ତ୍ରୀଷୁ ସର୍ଵଦା ୮.
ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ମହାପାପୀ, ସଦା ସ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନଙ୍କ ପଛରେ ଲାଗିଥିଲା।
ଏକଦା କ୍ରୀଡତା ତେନ ହାରିତଂ ଦ୍ଯୂତମଦ୍ଭୁତମ୍ ୮.
ଏକଦା ଖେଳିବା ସମୟରେ, ସେ ଚତୁର୍ୟ ଭାବେ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ଜୁଆରେ ଜିତିଲା।
ପୀଡିତୋଽପ୍ଯଭଵତ୍ତୂଷ୍ଣୀଂ ତୈରୁକ୍ତଃ ପାପକୃତ୍ତମଃ ୮.
ଅନ୍ୟ ମହାପାପୀମାନେ କହିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ସେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗି ଚୁପ ହେଇ ରହିଲା।
ନୋ ଵା ତତ୍କଥ୍ଯତାଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ଦୁର୍ମତେ ୮.
ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମନ, ଏହି କଥା ଶୀଘ୍ର ଓ ସତ୍ୟ କହ, କିମ୍ବା କିଛି କହିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ତୈର୍ମୁକ୍ତସ୍ତେନ ଵାକ୍ଯେନ ଗତାସ୍ତେ କିତଵାଦଯଃ ୮.
ସେମାନେ ଏହି କଥା କହି ଚାଲିଗଲେ, ଜୁଆରୀମାନେ ଯାଇପାରିଲେ।
ଶିରୋଧିରୁହ୍ଯ ଶମ୍ଭୋଶ୍ଚ ଘଣ୍ଟାମାଦାତୁମୁଦ୍ଯତଃ ୮.
ଶିବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଚଢି, ଘଣ୍ଟା ନେବାକୁ ଯାଇଥିଲା।
ଅନେନ ଯତ୍କୃତଂ ଚାଦ୍ଯ ସର୍ଵେଷାମଧିକଂ ଭୁଵି ୮.
ସେ ଆଜି ଯାହା କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା।
ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତ୍ଵାନ ଯାମାସ ଵୀରଭଦ୍ରାଦିଭିର୍ଗଣୈଃ ୮.
ଏଭଳି କହି, ବୀରଭଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ସହାୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧରିଲେ।
ସର୍ଵୈର୍ଡମରୁନାଦେନ ନାଦିତଂ ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍ ଲିଂଗସ୍ଯ ମସ୍ତକାତ୍ସଦ୍ଯଃ ପଲାଯନପରୋଽଭଵତ୍॥ ୮.
ତିନି ଜଗତ ଡମ୍ରୁର ଶବ୍ଦରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଲା; ଲିଙ୍ଗର ମୁଣ୍ଡ ଉପରୁ ସେ ତୁରନ୍ତ ପଳାଇଗଲା।
ପଲାଯମାନଂ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵୀରଭଦ୍ରଃ ସମାହ୍ଵଯତ୍॥ ୮.
ସେ ପଳାଇଯିବାକୁ ଦେଖି ବୀରଭଦ୍ର ଡାକିଲେ।
କସ୍ମାଦ୍ଵିଭେପି ରେ ମନ୍ଦ ଦେଵଦେଵୋ ମହେସ୍ଵରଃ ୮.
ତୁମେ କାହିଁକି କମ୍ପିଉଛ, ମୂଢ? ଦେବଦେବ, ମହେଶ୍ୱର ଏଠି ଅଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ଵିମାନେ ଚ କୃତ୍ଵା କୈଲାସମାଯଯୌ ୮.
ଏହିପରି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ବିମାନରେ ବସାଇ, କୈଳାସକୁ ନେଇଗଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଭାଵ୍ଯା ଶିଵେ ଭକ୍ତିଃ ସର୍ଵେଷାମପି ଦେହିନାମ୍ ୮.
ଏହିଠାରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମନରେ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରହିବା ଉଚିତ।
ଯେ ତାର୍କିକାସ୍ତର୍କପରାସ୍ତଥ ମୀମାଂସକାଶ୍ଚ ଯେ ୮.
ଯେଉଁମାନେ ତର୍କରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ତର୍କକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମୀମାଂସକ ମାନେ—
ଏକଵାକ୍ଯଂ ନ କୁର୍ଵଂତି ଶିଵାର୍ଚନବହିଷ୍କୃତାଃ ୮.
ସେମାନେ ଏକମତ ହୋଇ କଥା କହନ୍ତିନାହିଁ, ଶିବ ପୂଜାରୁ ବଞ୍ଚିତ।
ତଥା କିଂ ବହୁନୋକ୍ତେନ ସର୍ଵେଽପି ସ୍ଥିରଜଂଗମାଃ ୮.
ତେଣୁ ଅଧିକ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀ—
ପିଣ୍ଡୀଯୁକ୍ତଂ ଯଥା ଲିଂଗଂ ସ୍ଥାପିତଂ ଚ ଯଥାଽଭଵତ୍ ୮.
ଯେପରି ଲିଙ୍ଗ ପିଠିକା ସହିତ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ସେପରି ଏହା ଘଟିଲା।
ଶିଵଶକ୍ତିଯୁତଂ ସର୍ଵଂ ଜଗଦେତଚ୍ଚରାଚରମ୍ ୮.
ଏହି ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ଶିବ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଭରିଆଛି।
ଧର୍ମମାତ୍ଯଂତିକଂ ତୁଚ୍ଛଂ ନଶ୍ଵରଂ କ୍ଷଣଭଂଗୁରମ୍ ୮.
ଅତିଧିକ ଧର୍ମ କିଛି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ, ଏହା ଅସ୍ଥାୟୀ ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ପୀଠିକା ଵିଷ୍ଣୁରୂପଂ ସ୍ଯାଲ୍ଲିଂଗରୂପୀ ମହେଶ୍ଵରଃ ୮.
ପିଠିକା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆକୃତିର, ଲିଙ୍ଗ ଆକୃତି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ।
ବ୍ରହ୍ମା ମଣିମଯଂ ଲିଂଗଂ ପୂଜଯତ୍ଯନିଶଂ ଶୁଭମ୍ ୮.
ବ୍ରହ୍ମା ସଦା ମଣିର ତିଆରି ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଭାନୁସ୍ତାମ୍ରମଯଂ ଲିଂଗଂ ପୂଜଯତ୍ଯନିଶଂ ଶୁଭମ୍ ୮.
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ତାମ୍ବାର ତିଆରି ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଯମୋ ନୀଲମଯଂ ଲିଂଗଂ ରାଜତଂ ନୈର୍ଋତସ୍ତଥା ୮.
ଯମ ନୀଳମଣିର ତିଆରି ଲିଙ୍ଗକୁ, ଏବଂ ନୈୃତ୍ୟ ରଜତର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜନ୍ତି।