ତଦା ନଭୋ ଗତା ଵାଣୀ ବ୍ରହ୍ମଣଂ ଚ ଶଶାପ ଵୈ ୬.
ତାପରେ ଆକାଶରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲା।
ଭୃଗୁଣା ଋଷିଭିଃ ସାକଂ ତଥୈଵ ଚ ପୁରୋଧସା ୬.
ଭୃଗୁ, ଋଷିମାନେ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ଏହିପରି—
ଋଷଯୋଽପି ଚ ଧର୍ମିଷ୍ଠାସ୍ତତ୍ତ୍ଵଵାକ୍ଯବହିଷ୍କୃତାଃ ୬.
ଧର୍ମିକ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ କଥାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଲେ।
ଯାଚକାଶ୍ଚାଵଦାନ୍ଯାଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵଜ୍ଞାନଘାତକାଃ ୬.
ଯାଚକ ଓ ଦାନୀମାନେ ସଦା ନିଜ ଜ୍ଞାନକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି—
ଏଵଂ ଶପ୍ତାଶ୍ଚ ମୁନଯୋ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ଦେଵତାସ୍ତଥା ୬.
ଏଭଳି ମୁନିମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦେବତାମାନେ ଶାପିତ ହେଲେ।
ତଦା ଚ ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵ ଋଷଯୋପି ଭଯାନ୍ଵିତାଃ ୭.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଭୟରେ ଭରିଗଲେ।
ତ୍ଵଂ ଲିଂଗରୂପୀ ତୁ ମହାପ୍ରଭାଵୋ ଵେଦାଂତଵେଦ୍ଯୋସି ମହାତ୍ମରୂପି ୭.
ତୁମେ ଲିଂଗ ରୂପରେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବେଦର ଶେଷରେ ଯାହାକୁ ଜଣାଯାଏ, ତୁମେ ମହାତ୍ମାର ଅବତାର।
ତ୍ଵଂ ସାକ୍ଷୀ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ହର୍ତା ତ୍ଵଂ ଚ ଵିଚକ୍ଷଣଃ ୭.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଦ୍ରଷ୍ଟା, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଓ ବୁଝିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ତ୍ଵଯା ଲିଂଗସ୍ଵରୂପେଣ ଵ୍ଯାପ୍ତମେତଜ୍ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୭.
ତୁମର ଲିଂଗ ରୂପ ଦ୍ୱାରା ଏ ତିନି ଜଗତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରିଯାଇଛି।
ଅହଂ ସୁରାଽସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଯକ୍ଷଗଂଧର୍ଵରାକ୍ଷସାଃ ୭.
ମୁଁ, ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଅସୁର, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ—
ତ୍ଵଂହି ଵିଶ୍ଵସୃଜାଂ ସ୍ରଷ୍ଟା ତ୍ଵଂ ହି ଦେଵୋ ଜଗତ୍ପତିଃ ୭.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମେ ଦେବ, ଜଗତର ନାଥ।
ତ୍ରାହ୍ଯସ୍ମାକଂ ମହାଦେଵ ଦେଵଦେଵ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ୭.
ମହାଦେବ, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଋଷଯଃ ସ୍ତୋତୁକାମାସ୍ତେ ମହେଶ୍ଵରମକଲ୍ମଷମ୍ ୭.
ଋଷିମାନେ ନିର୍ମଳ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ଅଜ୍ଞାନିନୋ ଵଯଂ କାମାନ୍ନ ଵିଂଦାମୋଽସ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତିମ୍ ୭.
ଆମେ ଅଜ୍ଞାନୀ ଓ ଇଚ୍ଛାରେ ଆବୃତ, ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଅବସ୍ଥାକୁ ବୁଝିପାରୁନାହିଁ।
ତ୍ଵମେଵ ମାତା ଚ ପିତା ତ୍ଵମେଵ ତ୍ଵମେଵ ବଂଧୁଶ୍ଚ ସଖା ତ୍ଵମେ ୭.
ତୁମେ ଏକା ମା ଓ ପିତା, ତୁମେ ଏକା ଆତ୍ମୀୟ ଓ ମିତ୍ର।
ତ୍ଵମାତ୍ମା ସର୍ଵଭୂତାନାମେକୋ ଜ୍ଯୋତିରିଵୈଧସାମ୍ ୭.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକା ଆଲୋକ।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ସଂଭଵତ୍ଯେତତ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛଂଭୁରିତି ପ୍ରଭୁଃ॥ ୭.
ଏ ସବୁ ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାରୁ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶମ୍ଭୁ ଭାବେ ଡାକାଯାଏ।
ତ୍ଵତ୍ପାଦପଂକଜଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଵଯଂ ସର୍ଵେ ସୁରାଦଯଃ ୭.
ଆମେ, ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ତୁମର ପଦପଙ୍କଜକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛୁ।
ତସ୍ମାଚ୍ଚ କୃପଯା ଶଂଭୋ ପାହ୍ଯସ୍ମାଞ୍ଜଗତଃ ପତେ॥ ୭.
ଏହି ଦୟାରେ, ଶମ୍ଭୁ, ଜଗତର ନାଥ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଂ ତୁ ଵଚୋ ମେଽଦ୍ଯ କ୍ରିଯତାଂ ଚ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତୈଃ ୭.
ଆଜି ମୋର କଥା ଶୁଣ, ଏବଂ ତାହାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶଂକରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ୭.
ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କର ସେଇ ଉକ୍ତି ଶୁଣି—
ଵିଦ୍ଯାଧରାଃ ସୁରଗଣା ଋଷଯଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ତ୍ରାତାସ୍ତ୍ଵଯାଦ୍ଯ ସକଲାଜଗଦେକବଂଧୋ ୭.
ବିଦ୍ୟାଧର, ଦେବମାନେ, ଓ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ—ଆଜି ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଜଗତର ଏକା ମିତ୍ର।
ପ୍ରହସ୍ଯ ଭଗଵନ୍ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚେଦଂ ଵଚସ୍ତଦା ୭.
ତାପରେ, ହସି, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅଦ୍ଯୈଵ ଭଯମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଲିଂଗାଦସ୍ମାଚ୍ଚିରଂତନମ୍ ୭.
ଆଜି ଏହି ଲିଂଗରୁ ଏକ ପୁରୁଣା ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଅଚ୍ଯୁତେନୈଵମୁକ୍ତାସ୍ତେ ଦେଵା ଶ୍ଚିଂତାନ୍ଵିତାଭଵନ୍ ୭.
ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଏପରି କଥା ଶୁଣି ଦେବମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ପଡିଗଲେ।
ଏତଲ୍ଲିଂଗଂ ସଂଵୃଣୁଷ୍ଵ ପୂଜନାଯ ଜନାର୍ଦନ ତଥେତି ମତ୍ଵା ବଗଵାନ୍ଵୀରଭଦ୍ରୋଽଭ୍ଯପୂଜଯତ୍॥ ୭.
ଜନାର୍ଦନ କହିଲେ, 'ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା ପାଇଁ ଆଚ୍ଛାଦନ କର।' ବିରଭଦ୍ର ଭାବିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।' ଏବଂ ସେ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିଭଃ ସୁରଗଣୈଃ ସହିତୈସ୍ତଦାନୀଂ ସଂପୂଜିତଃ ଶିଵଵିଧାନରତୋ ମହାତ୍ମା ୭.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ, ଶିବର ଉପାସନାରେ ନିମଗ୍ନ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କରାଗଲା।
ଲିଂଗସ୍ଯାର୍ଚନଯୁକ୍ତୋଽସୌ ଵୀରଭଦ୍ରୋଽଭଵତ୍ତଦା ୭.
ସେ ସମୟରେ ବିରଭଦ୍ର ଲିଙ୍ଗର ପୂଜାରେ ଲାଗିଗଲେ।
ଉଦ୍ଭାତି ସ୍ଥିତିମାପ୍ନୋତି ତଥା ଵିଲଯମେତି ଚ ୭.
ଏହା ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ଟିକି ରହେ, ଏବଂ ପରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଗୋଲକୈର୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ତଥା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଭୂଷିତମ୍ ୭.
ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗୋଲକରେ ଭରିଯାଇଛି ଏବଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ।