ଦୃଷ୍ଟଂ ହି ଚେତ୍ତ୍ଵଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ମସ୍ତକଂ ପରମାର୍ଥତଃ ୬.
ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ମସ୍ତକକୁ ଦେଖିଛ, ବ୍ରାହ୍ମଣ—
ଆକର୍ଣ୍ଯ ଵଚନଂ ଵିଷ୍ଣୋର୍ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ ୬.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ—
ତେ ଦେଵା ମମ ସାକ୍ଷିତ୍ଵେ ଜାନୀହି ପରମାର୍ଥତଃ ୬.
ଦେବତାମାନେ ମୋର ସାକ୍ଷୀ ଭାବରେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଆହ୍ଵାନଂ ଚକ୍ରିରେ ତସ୍ଯାଃ ସୁରଭ୍ଯାଶ୍ଚ ତଯା ସହ ୬.
ସେମାନେ ସୁରଭୀଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ଡାକିଲେ।
ଇଂଦ୍ରାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ତଦା ଦେଵୈରୁକ୍ତା ଚ ସୁରଭୀ ତତଃ ୬.
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସୁରଭୀଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଲିଂଗସ୍ଯ ମସ୍ତକୋ ଦେଵାଃ କେତକୀଦଲପୂଜିତଃ ୬.
ଦେବତାମାନେ ଲିଙ୍ଗର ମସ୍ତକକୁ କେତକୀ ପତ୍ରରେ ପୂଜା କରିଲେ।
ସୁରଭ୍ଯା ଚୈଵ ଯତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ କେତକ୍ଯା ଚ ତଥା ସୁରାଃ ୬.
ସୁରଭୀ ଓ କେତକୀ ଦେବତାମାନେଠାରେ ଯାହା କହିଥିଲେ—
ତଦା ସର୍ଵେଽଥ ଵିବୁଧାଃ ସେଂଦ୍ରା ଵୈ ଵିଷ୍ଣୁନା ସହ ୬.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ସହିତ—
ମୁଖେନୋକ୍ତଂ ତ୍ଵଯାଦ୍ଯୈଵମନୃତଂ ଚ ତଥା ଶୁଭେ ୬.
ଆଜି ତୁମେ ନିଜ ମୁହଁରେ ଅସତ୍ୟ କଥା କହିଛ, ଶୁଭେ।
ସୁଗଂଧକେତକୀ ଚାପି ଅଯୋଗ୍ଯା ତ୍ଵଂ ଶିଵାର୍ଚନେ ୬.
ଏବଂ ତୁମେ, ସୁଗନ୍ଧ କେତକୀ, ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଅଯୋଗ୍ୟ।
ତଦା ନଭୋ ଗତା ଵାଣୀ ବ୍ରହ୍ମଣଂ ଚ ଶଶାପ ଵୈ ୬.
ତାପରେ ଆକାଶରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲା।
ଭୃଗୁଣା ଋଷିଭିଃ ସାକଂ ତଥୈଵ ଚ ପୁରୋଧସା ୬.
ଭୃଗୁ, ଋଷିମାନେ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ଏହିପରି—
ଋଷଯୋଽପି ଚ ଧର୍ମିଷ୍ଠାସ୍ତତ୍ତ୍ଵଵାକ୍ଯବହିଷ୍କୃତାଃ ୬.
ଧର୍ମିକ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ କଥାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଲେ।
ଯାଚକାଶ୍ଚାଵଦାନ୍ଯାଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵଜ୍ଞାନଘାତକାଃ ୬.
ଯାଚକ ଓ ଦାନୀମାନେ ସଦା ନିଜ ଜ୍ଞାନକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି—
ଏଵଂ ଶପ୍ତାଶ୍ଚ ମୁନଯୋ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ଦେଵତାସ୍ତଥା ୬.
ଏଭଳି ମୁନିମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦେବତାମାନେ ଶାପିତ ହେଲେ।
ତଦା ଚ ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵ ଋଷଯୋପି ଭଯାନ୍ଵିତାଃ ୭.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଭୟରେ ଭରିଗଲେ।
ତ୍ଵଂ ଲିଂଗରୂପୀ ତୁ ମହାପ୍ରଭାଵୋ ଵେଦାଂତଵେଦ୍ଯୋସି ମହାତ୍ମରୂପି ୭.
ତୁମେ ଲିଂଗ ରୂପରେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବେଦର ଶେଷରେ ଯାହାକୁ ଜଣାଯାଏ, ତୁମେ ମହାତ୍ମାର ଅବତାର।
ତ୍ଵଂ ସାକ୍ଷୀ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ହର୍ତା ତ୍ଵଂ ଚ ଵିଚକ୍ଷଣଃ ୭.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଦ୍ରଷ୍ଟା, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଓ ବୁଝିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ତ୍ଵଯା ଲିଂଗସ୍ଵରୂପେଣ ଵ୍ଯାପ୍ତମେତଜ୍ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୭.
ତୁମର ଲିଂଗ ରୂପ ଦ୍ୱାରା ଏ ତିନି ଜଗତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରିଯାଇଛି।
ଅହଂ ସୁରାଽସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଯକ୍ଷଗଂଧର୍ଵରାକ୍ଷସାଃ ୭.
ମୁଁ, ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଅସୁର, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ—
ତ୍ଵଂହି ଵିଶ୍ଵସୃଜାଂ ସ୍ରଷ୍ଟା ତ୍ଵଂ ହି ଦେଵୋ ଜଗତ୍ପତିଃ ୭.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମେ ଦେବ, ଜଗତର ନାଥ।
ତ୍ରାହ୍ଯସ୍ମାକଂ ମହାଦେଵ ଦେଵଦେଵ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ୭.
ମହାଦେବ, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଋଷଯଃ ସ୍ତୋତୁକାମାସ୍ତେ ମହେଶ୍ଵରମକଲ୍ମଷମ୍ ୭.
ଋଷିମାନେ ନିର୍ମଳ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ଅଜ୍ଞାନିନୋ ଵଯଂ କାମାନ୍ନ ଵିଂଦାମୋଽସ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତିମ୍ ୭.
ଆମେ ଅଜ୍ଞାନୀ ଓ ଇଚ୍ଛାରେ ଆବୃତ, ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଅବସ୍ଥାକୁ ବୁଝିପାରୁନାହିଁ।
ତ୍ଵମେଵ ମାତା ଚ ପିତା ତ୍ଵମେଵ ତ୍ଵମେଵ ବଂଧୁଶ୍ଚ ସଖା ତ୍ଵମେ ୭.
ତୁମେ ଏକା ମା ଓ ପିତା, ତୁମେ ଏକା ଆତ୍ମୀୟ ଓ ମିତ୍ର।
ତ୍ଵମାତ୍ମା ସର୍ଵଭୂତାନାମେକୋ ଜ୍ଯୋତିରିଵୈଧସାମ୍ ୭.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକା ଆଲୋକ।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ସଂଭଵତ୍ଯେତତ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛଂଭୁରିତି ପ୍ରଭୁଃ॥ ୭.
ଏ ସବୁ ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାରୁ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶମ୍ଭୁ ଭାବେ ଡାକାଯାଏ।
ତ୍ଵତ୍ପାଦପଂକଜଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଵଯଂ ସର୍ଵେ ସୁରାଦଯଃ ୭.
ଆମେ, ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ତୁମର ପଦପଙ୍କଜକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛୁ।
ତସ୍ମାଚ୍ଚ କୃପଯା ଶଂଭୋ ପାହ୍ଯସ୍ମାଞ୍ଜଗତଃ ପତେ॥ ୭.
ଏହି ଦୟାରେ, ଶମ୍ଭୁ, ଜଗତର ନାଥ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଶ୍ରୃଣୁଧ୍ଵଂ ତୁ ଵଚୋ ମେଽଦ୍ଯ କ୍ରିଯତାଂ ଚ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତୈଃ ୭.
ଆଜି ମୋର କଥା ଶୁଣ, ଏବଂ ତାହାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କର।