ଏକୋ ନଂଦୀ ମହାକାଲୋ ଦ୍ଵାଵେତୌ ଶିଵଵଲ୍ଲଭୌ ୫.
ଏକ ନନ୍ଦୀ, ଅନ୍ୟ ମହାକାଳ—ଏହି ଦୁଇଜଣ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଏକାଂଗୁଲିଂ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ମହାଦେଵୋଭ୍ଯଭାଷତ ୫.
ମହାଦେବ ଏକ ଆଙ୍ଗୁଳି ଉଠାଇ କଥା କହିଲେ।
ଏଵଂ ସଂଜ୍ଞାନ୍ଵିତୌ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠତସ୍ତୌ ମହାତ୍ମନଃ ୫.
ଏପରି ଚିହ୍ନ ନେଇ ଏହି ଦୁଇଜଣ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଉଭେ ରହିଛନ୍ତି।
ଶୈଲାଦେନ ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଶିଵଧର୍ମମନଂତକମ୍ ୫.
ପୂର୍ବେ ଶୈଳାଦ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କ ଅନନ୍ତ ଧର୍ମ କଥା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଥିଲା।
ଯେ ପାପିନୋଽପ୍ଯଧର୍ମିଷ୍ଠା ଅଂଧା ମୂକାଶ୍ଚ ପଂଗଵଃ ୫.
ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ, ଧର୍ମରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ ନାହିଁ, ଅନ୍ଧ, ଗୁଙ୍ଗା ଓ ଲଙ୍ଗଡା,
ଯାଦୃଶାସ୍ତାଦୃଶାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଶିଵଭକ୍ତିପୁରସ୍କୃତାଃ ୫.
ଏହିପରି ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ଶିବଭକ୍ତିରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ, ଯେଉଁଠି ଯେପରି ଅଛନ୍ତି, ସେହିପରି ରହନ୍ତି।
ଲିଂଗଂ ସିକତାମଯଂ ଯେ ପୂଜଯଂତି ଵିପଶ୍ଚିତଃ ୫.
ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବାଳିରେ ତିଆରି ଲିଂଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ଲିଂଗେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଚ କଥଂ ଶିଵଂ ହିତ୍ଵା ପ୍ରଵର୍ତିତା ୬.
ଲିଂଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କିପରି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଶିବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଏହା କିପରି ହେଲା?
ଯଦା ଦାରୁଵନେ ଶଂଭୁର୍ଭିକ୍ଷାର୍ଥଂ ପ୍ରାଚରତ୍ପ୍ରଭୁଃ॥ ୬.
ଯେତେବେଳେ ଶମ୍ଭୁ ପ୍ରଭୁ ଦାରୁବନରେ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁ ଘୁଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ,
ଦିଗଂବରୋ ମୁକ୍ତଜଟାକଲାପୋ ଵେଦାଂତଵେଦ୍ଯୋ ଭୁଵନୈକଭର୍ତା ୬.
ଦିଗମ୍ବର, ଖୋଲା ଜଟା, ବେଦାନ୍ତରେ ଜଣା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ନାୟକ,
ଅଣୋରଣୀଯାନ୍ମହତୋ ମହୀ ଯାନ୍ମହାନୁଭାଵୋ ଭୁଵନାଧିପୋ ମହାନ୍ ୬.
ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଭଲି, ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଭଲି, ବଡ଼ ମହିମା ଥିବା, ଜଗତର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ,
ମଧ୍ଯାହ୍ନ ଋଷଯୋ ଵିପ୍ରାସ୍ତୀର୍ଥଂ ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵକାଶ୍ରମାତ୍ ୬.
ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଋଷି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରମରୁ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ।
ଵିଲୋକଯଂତ୍ଯଃ ଶଂଭୁଂ ତମାଚଖ୍ଯୁଶ୍ଚ ପରସ୍ପରମ୍ ୬.
ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ପରସ୍ପରରେ କଥା କହିଲେ।
ଅସ୍ମୈ ଭିକ୍ଷାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମୋ ଵଯଂ ଚ ସଖିଭିଃ ସହ ୬.
ଆମେ ଏହାଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଦେବା, ଆମ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ।
ଭିକ୍ଷାନ୍ନଂ ଵିଵିଧଂ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଂ ସୋପଚାରଂ ଚ ଶକ୍ତିତଃ ୬.
ସମ୍ଭବ ଅନୁସାରେ ବିଭିନ୍ନ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଭିକ୍ଷା ଖାଦ୍ୟ, ଯଥାଯଥ ଉପଚାର ସହିତ,
କାଚିତ୍ପ୍ରିଯତମଂ ଶଂଭୁଂ ବଭାଷେ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତା ୬.
ଏକ ଜନାନୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନିଜ ପ୍ରିୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଋଷୀଣାମାଶ୍ରମଂ ଶୁଦ୍ଧଂ କିମର୍ଥଂ ନୋ ନିଷୀଦସି ୬.
ଋଷିମାନଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧ ଆଶ୍ରମରେ ଆପଣ କାହିଁକି ବସିଛନ୍ତି?
ଈଶ୍ଵରୋହଂ ସୁକେଶାଂତେ ପାଵନଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନିମମ୍ ୬.
ମୁଁ ପ୍ରଭୁ, ଶୁଭ କେଶବତୀ, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଛି।
ଈଶ୍ଵରୋଽସି ମହାଭାଗ କୈଲାସପତିରେଵ ଚ ୬.
ଆପଣ ପ୍ରଭୁ, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, କୈଳାସ ପତି ମଧ୍ୟ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଯା ଶଂଭୁଃ ପୁନସ୍ତାମବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚଃ ୬.
ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଲାପରେ, ଶମ୍ଭୁ ପୁନି ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଭିକ୍ଷାଟନାର୍ଥଂ ସୁଶ୍ରୋଣି ସଂକଲ୍ପରହିତଃ ସଦା ନ ରୋଚତେ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ସତ୍ଯଂ ପ୍ରତିଵଦାମି ତେ॥ ୬.
ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବା ପାଇଁ, ଶୁଭ ନିତମ୍ବିନୀ, ସଦା ନିଷ୍କାମ, ଏହା ମୋତେ ଭଲ ଲାଗେନାହିଁ, ବଡ଼ ଚକ୍ଷୁବତୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି।
ତସ୍ଯୋକ୍ତଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଉଵାଚ କମଲେକ୍ଷଣା ୬.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କମଳନୟନା ଜନାନୀ ଉତ୍ତର କହିଲେ।
ତାସ୍ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵର୍ଜିତାଃ ଶଂଭୋ ତ୍ଵାଦୃଶେନ ଵିପଶ୍ଚିତା॥ ୬.
ସେମାନେ ଶାମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ପରି ଜ୍ଞାନୀ, ଛାଡିଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଇତି ଚ ପ୍ରମଦାଃ ସର୍ଵା ମିଲିତା ଯତ୍ର ଶଂକରଃ ୬.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଜନନୀମାନେ ଏକଠା ହେଇ ଯେଉଁଠି ଶଂକର ଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଅନ୍ନୈଶ୍ଚତୁର୍ଵିଧୈଃ ଷଡ୍ଭୀ ରସୈଶ୍ଚ ପରିପୂରିତମ୍ ତଦା ସର୍ଵା ଵିପ୍ରପତ୍ନ୍ଯୋ ହ୍ଯନ୍ଗଚ୍ଛନ୍ମୁଦାନ୍ଵିତାଃ॥ ୬.
ଚାରି ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଛଅ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣପତ୍ନୀମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଗୃହକାର୍ଯଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଚେରୁସ୍ତଦ୍ଗତମାନସାଃ ୬.
ଘରର କାମକୁ ଛାଡି, ମନ ଶିବଙ୍କୁ ଲଗାଇ, ସେମାନେ ସେଠା ଘୁଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଯାଵଦାଶ୍ରମମଭ୍ଯେତ୍ଯ ତାଵଚ୍ଛୂନ୍ଯଂ ଵ୍ଯଲୋକଯନ୍ ୬.
ଯେତେବେଳେ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଆଶ୍ରମ ଖାଲି।
ନ ଵିଦାମୋଽଥ ଵୈ ସର୍ଵାଃ କେନ ନଷ୍ଟେନ ଚାହୃତାଃ ୬.
ତାପରେ ସମସ୍ତେ କହିଲେ, 'କିଏ ଆମେ କେମିତି ନେଇଯାଇଲେ, ଆମେ ଜାଣିନାହିଁ।'
ସମପଶ୍ଯଂସ୍ତତଃ ସର୍ଵେ ଶିଵସ୍ଯାନୁଗତାଶ୍ଚ ତାଃ ୬.
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ।
ଶିଵସ୍ଯାଥାଗ୍ରତୋ ଭୂତ୍ଵା ଊଚୁଃ ସର୍ଵେ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ ପରଦାରାପହର୍ତ୍ତାସି ତ୍ଵମୃଷୀଣାଂ ନ ସଂଶଯଃ॥ ୬.
ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ତୁରନ୍ତ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଚୋରି କରୁଛ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।'