ତଵ ଭକ୍ତୋ ହ୍ଯହଂ ତାତ ସ ଚ ମେ ପ୍ରିଯକୃତ୍ତରଃ ୫.
ହେ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ତୁମର ଭକ୍ତ, ଏବଂ ସେ ମୋ ପାଇଁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ତତୋ ଵିମାନାନି ବହୂନି ତତ୍ର ସମାଗତାନ୍ଯେଵ ମହାପ୍ରଭାଣି ୫.
ତାପରେ ଅନେକ ଦୀପ୍ତିମାନ ବିମାନ ଏଠାରେ ଏକଠା ହେଲା।
କୈଲାସଂ ପର୍ଵତଂ ପ୍ରାପ୍ତୌ ଵିମାନୈର୍ଵେଗଵତ୍ତରୈଃ ୫.
ସେମାନେ ତେଜସ୍ବୀ ବିମାନରେ କୈଲାସ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ନୀରାଜିତୌ ଗିରିଜଯା ଶିଵେନ ସହିତୌ ତଦା ୫.
ସେଠି ଗିରିଜା ଓ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ପୂଜିତ ହେଲେ।
ଯଥା ତ୍ଵଂ ହି ମହାଦେଵ ତଥା ଚୈତୌ ନ ସଂଶଯଃ ୫.
ହେ ମହାଦେବ, ତୁମେ ଯେପରି, ଏହି ଦୁଇଜଣ ମଧ୍ୟ ସେପରି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମଯା ତ୍ଵମେକ ଏଵାସୀଃ ସେଵିତୋ ଵୈ ନ ସଂଶଯଃ ୫.
ମୁଁ କେବଳ ତୁମକୁ ସେବା କରିଛି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସଦ୍ଯଃ ପରାଙ୍ମୁଖୌ ଭୂତ୍ଵା ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ପଶ୍ଯତଃ ୫.
ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ପଛ ଫେରିଗଲେ, ଶଙ୍କର ଦେଖୁଥିବାବେଳେ।
ତଵ ଦ୍ଵାରି ସ୍ଥିତୌ ନିତ୍ଯଂ ଭାଵଵସ୍ତେ ନମୋନମଃ॥ ୫.
ତୁମର ଦ୍ୱାରରେ ସେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦାଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
ତଯୋର୍ଭାଵଂ ସ ଭଗଵାନ୍ଵିଦିତ୍ଵା ପ୍ରହସନ୍ଭଵଃ ୫.
ସେମାନଙ୍କର ଭାବ ଜାଣି, ଭଗବାନ ଭବ ହସିଲେ।
ତଦା ପ୍ରଭୃତି ତାଵେତୌ ଦ୍ଵାରପାଲୌ ବଭୂଵତୁଃ ୫.
ସେଇ ସମୟରୁ ଏହି ଦୁଇଜଣ ଦ୍ୱାରର ରକ୍ଷକ ହେଲେ।
ଏକୋ ନଂଦୀ ମହାକାଲୋ ଦ୍ଵାଵେତୌ ଶିଵଵଲ୍ଲଭୌ ୫.
ଏକ ନନ୍ଦୀ, ଅନ୍ୟ ମହାକାଳ—ଏହି ଦୁଇଜଣ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଏକାଂଗୁଲିଂ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ମହାଦେଵୋଭ୍ଯଭାଷତ ୫.
ମହାଦେବ ଏକ ଆଙ୍ଗୁଳି ଉଠାଇ କଥା କହିଲେ।
ଏଵଂ ସଂଜ୍ଞାନ୍ଵିତୌ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠତସ୍ତୌ ମହାତ୍ମନଃ ୫.
ଏପରି ଚିହ୍ନ ନେଇ ଏହି ଦୁଇଜଣ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଉଭେ ରହିଛନ୍ତି।
ଶୈଲାଦେନ ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଶିଵଧର୍ମମନଂତକମ୍ ୫.
ପୂର୍ବେ ଶୈଳାଦ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କ ଅନନ୍ତ ଧର୍ମ କଥା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଥିଲା।
ଯେ ପାପିନୋଽପ୍ଯଧର୍ମିଷ୍ଠା ଅଂଧା ମୂକାଶ୍ଚ ପଂଗଵଃ ୫.
ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ, ଧର୍ମରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ ନାହିଁ, ଅନ୍ଧ, ଗୁଙ୍ଗା ଓ ଲଙ୍ଗଡା,
ଯାଦୃଶାସ୍ତାଦୃଶାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଶିଵଭକ୍ତିପୁରସ୍କୃତାଃ ୫.
ଏହିପରି ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ଶିବଭକ୍ତିରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ, ଯେଉଁଠି ଯେପରି ଅଛନ୍ତି, ସେହିପରି ରହନ୍ତି।
ଲିଂଗଂ ସିକତାମଯଂ ଯେ ପୂଜଯଂତି ଵିପଶ୍ଚିତଃ ୫.
ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବାଳିରେ ତିଆରି ଲିଂଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ଲିଂଗେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଚ କଥଂ ଶିଵଂ ହିତ୍ଵା ପ୍ରଵର୍ତିତା ୬.
ଲିଂଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କିପରି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଶିବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଏହା କିପରି ହେଲା?
ଯଦା ଦାରୁଵନେ ଶଂଭୁର୍ଭିକ୍ଷାର୍ଥଂ ପ୍ରାଚରତ୍ପ୍ରଭୁଃ॥ ୬.
ଯେତେବେଳେ ଶମ୍ଭୁ ପ୍ରଭୁ ଦାରୁବନରେ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁ ଘୁଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ,
ଦିଗଂବରୋ ମୁକ୍ତଜଟାକଲାପୋ ଵେଦାଂତଵେଦ୍ଯୋ ଭୁଵନୈକଭର୍ତା ୬.
ଦିଗମ୍ବର, ଖୋଲା ଜଟା, ବେଦାନ୍ତରେ ଜଣା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ନାୟକ,
ଅଣୋରଣୀଯାନ୍ମହତୋ ମହୀ ଯାନ୍ମହାନୁଭାଵୋ ଭୁଵନାଧିପୋ ମହାନ୍ ୬.
ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଭଲି, ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଭଲି, ବଡ଼ ମହିମା ଥିବା, ଜଗତର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ,
ମଧ୍ଯାହ୍ନ ଋଷଯୋ ଵିପ୍ରାସ୍ତୀର୍ଥଂ ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵକାଶ୍ରମାତ୍ ୬.
ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଋଷି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରମରୁ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ।
ଵିଲୋକଯଂତ୍ଯଃ ଶଂଭୁଂ ତମାଚଖ୍ଯୁଶ୍ଚ ପରସ୍ପରମ୍ ୬.
ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ପରସ୍ପରରେ କଥା କହିଲେ।
ଅସ୍ମୈ ଭିକ୍ଷାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମୋ ଵଯଂ ଚ ସଖିଭିଃ ସହ ୬.
ଆମେ ଏହାଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଦେବା, ଆମ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ।
ଭିକ୍ଷାନ୍ନଂ ଵିଵିଧଂ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଂ ସୋପଚାରଂ ଚ ଶକ୍ତିତଃ ୬.
ସମ୍ଭବ ଅନୁସାରେ ବିଭିନ୍ନ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଭିକ୍ଷା ଖାଦ୍ୟ, ଯଥାଯଥ ଉପଚାର ସହିତ,
କାଚିତ୍ପ୍ରିଯତମଂ ଶଂଭୁଂ ବଭାଷେ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତା ୬.
ଏକ ଜନାନୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନିଜ ପ୍ରିୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଋଷୀଣାମାଶ୍ରମଂ ଶୁଦ୍ଧଂ କିମର୍ଥଂ ନୋ ନିଷୀଦସି ୬.
ଋଷିମାନଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧ ଆଶ୍ରମରେ ଆପଣ କାହିଁକି ବସିଛନ୍ତି?
ଈଶ୍ଵରୋହଂ ସୁକେଶାଂତେ ପାଵନଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନିମମ୍ ୬.
ମୁଁ ପ୍ରଭୁ, ଶୁଭ କେଶବତୀ, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଛି।
ଈଶ୍ଵରୋଽସି ମହାଭାଗ କୈଲାସପତିରେଵ ଚ ୬.
ଆପଣ ପ୍ରଭୁ, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, କୈଳାସ ପତି ମଧ୍ୟ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଯା ଶଂଭୁଃ ପୁନସ୍ତାମବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚଃ ୬.
ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଲାପରେ, ଶମ୍ଭୁ ପୁନି ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।