ତପୋଵନଂ ଯତ୍ର ଶିଵଃ ସ୍ଥିତଃ ପ୍ରମଥସଂଵୃତଃ ୫.
ଯେଉଁ ତପୋବନରେ ଶିବ ତାଙ୍କର ସେବକମାନେ ସହିତ ଦଢ଼ିଥିଲେ,
ଉଵାଚ ପ୍ରଶ୍ରିତୋ ଵାକ୍ଯଂ ସ ନଂଦୀ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ ୫.
ସେଠାରେ ନନ୍ଦୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇ, ନମ୍ର ଭାବରେ କହିଲେ:
ଇହାନୀତସ୍ତ୍ଵଯା ଶଂଭୁସ୍ତ୍ଵଂ ଭକ୍ତୋସି ପରଂତପ ୫.
ହେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ତୁମେ ଏଠାକୁ ଶିବଙ୍କୁ ଆଣିଛ, ତୁମେ ସତ୍ୟ ଭକ୍ତ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ କିରାତସ୍ତ୍ଵରଯାନ୍ଵିତଃ ୫.
ସେହି କଥା ଶୁଣି, କିରାତ ଉତ୍ସାହରେ ଭରିଯାଇଲେ।
ପ୍ରହସ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ରୁଦ୍ରଃ କିରାତଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ ୫.
ହସି ଭଗବାନ ରୁଦ୍ର କିରାତଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଵିଜ୍ଞପ୍ତୋଽସୌ କିରାତେନ ଶଂକରୋ ଲୋକଶଂକରଃ ୫.
କିରାତଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳକାମୀ ଶଙ୍କର ଉତ୍ତର ଦେଇଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯହଂ ରତ୍ନମାଣିକ୍ଯୈଃ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚୋଚ୍ଚାଵଚୈରପି ୫.
ପ୍ରତିଦିନ ମଣି, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ସାଧାରଣ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ତସ୍ମାଜ୍ଜାନୀହି ମନ୍ମିତ୍ରଂ ନଂଦିନଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲ॥ ୫.
ତେଣୁ ତୁମେ ଜାଣ, ମୋର ମିତ୍ର ନନ୍ଦୀ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଉଛନ୍ତି।
ନ ଜାନାମି ମହାଭାଗ ନଂଦିନଂ ଵୈଶ୍ଯଚର୍ଚିତମ୍ ୫.
ହେ ମହାଭାଗ, ମୁଁ ବଣିକମାନେ ଯେ ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ତାହା ଜାଣିନାହିଁ।
ଉପାଧିରହିତା ଯେ ଚ ଯେଽପି ଚୈଵ ମନସ୍ଵିନଃ ୫.
ଯେମାନେ ଉପାଧି ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେମାନେ ମନରେ ଦୃଢ଼ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ତଵ ଭକ୍ତୋ ହ୍ଯହଂ ତାତ ସ ଚ ମେ ପ୍ରିଯକୃତ୍ତରଃ ୫.
ହେ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ତୁମର ଭକ୍ତ, ଏବଂ ସେ ମୋ ପାଇଁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ତତୋ ଵିମାନାନି ବହୂନି ତତ୍ର ସମାଗତାନ୍ଯେଵ ମହାପ୍ରଭାଣି ୫.
ତାପରେ ଅନେକ ଦୀପ୍ତିମାନ ବିମାନ ଏଠାରେ ଏକଠା ହେଲା।
କୈଲାସଂ ପର୍ଵତଂ ପ୍ରାପ୍ତୌ ଵିମାନୈର୍ଵେଗଵତ୍ତରୈଃ ୫.
ସେମାନେ ତେଜସ୍ବୀ ବିମାନରେ କୈଲାସ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ନୀରାଜିତୌ ଗିରିଜଯା ଶିଵେନ ସହିତୌ ତଦା ୫.
ସେଠି ଗିରିଜା ଓ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ପୂଜିତ ହେଲେ।
ଯଥା ତ୍ଵଂ ହି ମହାଦେଵ ତଥା ଚୈତୌ ନ ସଂଶଯଃ ୫.
ହେ ମହାଦେବ, ତୁମେ ଯେପରି, ଏହି ଦୁଇଜଣ ମଧ୍ୟ ସେପରି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମଯା ତ୍ଵମେକ ଏଵାସୀଃ ସେଵିତୋ ଵୈ ନ ସଂଶଯଃ ୫.
ମୁଁ କେବଳ ତୁମକୁ ସେବା କରିଛି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସଦ୍ଯଃ ପରାଙ୍ମୁଖୌ ଭୂତ୍ଵା ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ପଶ୍ଯତଃ ୫.
ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ପଛ ଫେରିଗଲେ, ଶଙ୍କର ଦେଖୁଥିବାବେଳେ।
ତଵ ଦ୍ଵାରି ସ୍ଥିତୌ ନିତ୍ଯଂ ଭାଵଵସ୍ତେ ନମୋନମଃ॥ ୫.
ତୁମର ଦ୍ୱାରରେ ସେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦାଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
ତଯୋର୍ଭାଵଂ ସ ଭଗଵାନ୍ଵିଦିତ୍ଵା ପ୍ରହସନ୍ଭଵଃ ୫.
ସେମାନଙ୍କର ଭାବ ଜାଣି, ଭଗବାନ ଭବ ହସିଲେ।
ତଦା ପ୍ରଭୃତି ତାଵେତୌ ଦ୍ଵାରପାଲୌ ବଭୂଵତୁଃ ୫.
ସେଇ ସମୟରୁ ଏହି ଦୁଇଜଣ ଦ୍ୱାରର ରକ୍ଷକ ହେଲେ।
ଏକୋ ନଂଦୀ ମହାକାଲୋ ଦ୍ଵାଵେତୌ ଶିଵଵଲ୍ଲଭୌ ୫.
ଏକ ନନ୍ଦୀ, ଅନ୍ୟ ମହାକାଳ—ଏହି ଦୁଇଜଣ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଏକାଂଗୁଲିଂ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ମହାଦେଵୋଭ୍ଯଭାଷତ ୫.
ମହାଦେବ ଏକ ଆଙ୍ଗୁଳି ଉଠାଇ କଥା କହିଲେ।
ଏଵଂ ସଂଜ୍ଞାନ୍ଵିତୌ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠତସ୍ତୌ ମହାତ୍ମନଃ ୫.
ଏପରି ଚିହ୍ନ ନେଇ ଏହି ଦୁଇଜଣ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଉଭେ ରହିଛନ୍ତି।
ଶୈଲାଦେନ ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଶିଵଧର୍ମମନଂତକମ୍ ୫.
ପୂର୍ବେ ଶୈଳାଦ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କ ଅନନ୍ତ ଧର୍ମ କଥା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଥିଲା।
ଯେ ପାପିନୋଽପ୍ଯଧର୍ମିଷ୍ଠା ଅଂଧା ମୂକାଶ୍ଚ ପଂଗଵଃ ୫.
ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ, ଧର୍ମରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ ନାହିଁ, ଅନ୍ଧ, ଗୁଙ୍ଗା ଓ ଲଙ୍ଗଡା,
ଯାଦୃଶାସ୍ତାଦୃଶାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଶିଵଭକ୍ତିପୁରସ୍କୃତାଃ ୫.
ଏହିପରି ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ଶିବଭକ୍ତିରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ, ଯେଉଁଠି ଯେପରି ଅଛନ୍ତି, ସେହିପରି ରହନ୍ତି।
ଲିଂଗଂ ସିକତାମଯଂ ଯେ ପୂଜଯଂତି ଵିପଶ୍ଚିତଃ ୫.
ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବାଳିରେ ତିଆରି ଲିଂଗକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ଲିଂଗେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଚ କଥଂ ଶିଵଂ ହିତ୍ଵା ପ୍ରଵର୍ତିତା ୬.
ଲିଂଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କିପରି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଶିବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଏହା କିପରି ହେଲା?
ଯଦା ଦାରୁଵନେ ଶଂଭୁର୍ଭିକ୍ଷାର୍ଥଂ ପ୍ରାଚରତ୍ପ୍ରଭୁଃ॥ ୬.
ଯେତେବେଳେ ଶମ୍ଭୁ ପ୍ରଭୁ ଦାରୁବନରେ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁ ଘୁଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ,
ଦିଗଂବରୋ ମୁକ୍ତଜଟାକଲାପୋ ଵେଦାଂତଵେଦ୍ଯୋ ଭୁଵନୈକଭର୍ତା ୬.
ଦିଗମ୍ବର, ଖୋଲା ଜଟା, ବେଦାନ୍ତରେ ଜଣା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ନାୟକ,