କଥଯାମି ପୁରାଵୃତ୍ତମିତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍ ୫.
ମୁଁ ପୁରୁଣା ଏକ ଗଳ୍ପ, ପୁରାତନ ଏତିହାସ କହିବି।
ଶିଵଧ୍ଯାନପରୋ ଭୂତ୍ଵା ଶିଵପୂଜାଂ ଚକାର ସଃ ୫.
ଶିବ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି, ସେ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କଲେ।
ଉଷସ୍ଯୁଷସି ଚୋତ୍ଥାଯ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଶିଵଵଲ୍ଲଭଃ ୫.
ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି, ସେ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ—
ଲିଂଗଂ ପଂଚାମୃତେନୈଵ ଯଥୋକ୍ତେନାଭ୍ଯଷେଚଯତ୍ ୫.
ଏହିପରି, ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଭାବରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପାଞ୍ଚ ଧରଣର ଅମୃତ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିନା ଲିଂଗାର୍ଚନପରୋଽଭଵତ୍ ୫.
ଶାସ୍ତ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗପୂଜାରେ ଲାଗି ରହିଲେ।
ମୁକ୍ତାଫଲୈରିଂଦ୍ରନୀଲୈର୍ଗୋମେଦୈଶ୍ଚ ନିରଂତରମ୍ ୫.
ମୁକ୍ତା, ନୀଳମଣି ଓ ଗୋମେଦ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିରନ୍ତର—
ଏଵଂ ନଂଦୀ ମହାଭାଗୋ ବହୂନ୍ଯବ୍ଦାନି ଚାର୍ଚ୍ଚଯତ୍ ୫.
ଏଭଳି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ନନ୍ଦି ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ପୂଜା କଲେ।
ଏକଦା ମୃଗଯାସକ୍ତଃ କିରାତୋ ଭୂତହିଂସକଃ ୫.
ଏକଦିନ, ଏକ ଶିକାରୀ ପ୍ରାଣୀ ମାରିବାରେ ଲାଗିଥିଲେ—
ପାପୀ ପାପସମାଚାରୋ ଵିଚରନ୍ଗିରିକଂଦରେ ୫.
ସେ ପାପୀ, ପାପ କାମ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ଵିଚରମାଣୋଽସୌ କିରାତୋ ଭୂତହିଂସକଃ ୫.
ଏଭଳି ଘୁରୁଥିବା ସମୟରେ, ସେ ଶିକାରୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମାରୁଥିଲେ—
ଉଦକଂ ଵୀକ୍ଷମାଣୋଽସୌ ତୃଷଯା ପୀଡିତୋ ଭୃଶମ୍ ୫.
ସେ ଜଳ ଖୋଜୁଥିଲେ, ତୀବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଉଥିଲେ।
ତୀରେ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ତତ୍ସର୍ଵଂ ମୃଗଯାଦିକମ୍ ୫.
ତୀରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଲୋକ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶିକାର ସାମଗ୍ରୀ ରଖିଦେଲେ।
ଶିଵାଲଯଂ ଦଦର୍ଶାଗ୍ରେ ଅନେକାଶ୍ଚର୍ଯମଂଡିତମ୍ ୫.
ସେ ଆଗକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲେ, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ସୁଶୋଭିତ ଏକ ଶିବମନ୍ଦିର।
ତଥା ଲିଂଗଂ ସମାଲକ୍ଷ୍ଯ ଯଦା ପୂଜାଂ ସମାହରତ୍ ୫.
ତାପରେ, ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ସେ ପୂଜା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଜମା କଲେ।
ସ୍ନପନଂ ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ କୃତଂ ଗଂଡୂଷଵାରିଣା ୫.
ସେ ନିଜ ମୁଁହର ପାଣିଦ୍ୱାରା ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
ଦ୍ଵିତୀଯେନ କରେଁଣୈଵ ମୃଗମାଂସଂ ସମର୍ପଯତ୍ ୫.
ଅନ୍ୟ ହାତରେ ମୃଗମାଂସ ନେଇ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ପୂଜାଂ ଵୈ କରିଷ୍ଯାମି ପ୍ରଯତ୍ନତଃ ୫.
ଆଜିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମୁଁ ମନୋଯୋଗରେ ପୂଜା କରିବି।
ଏଵଂ ନୈଯମିକୋ ଭୂତ୍ଵା କିରାତୋ ଗୃହମାଗତଃ ୫.
ଏଭଳି ଭକ୍ତିଶୀଳ ହୋଇ, ଶିକାରୀ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଚିଂତାଯୁକ୍ତୋଽଭଵନ୍ନଂଦୀ ଜାତଂ କିଂ ଛିଦ୍ରମଦ୍ଯ ମେ ଉପସ୍ଥିତାନି ତାନ୍ଯେଵ ମମ ଭାଗ୍ଯଵିପର୍ଯଯାତ୍॥ ୫.
ନନ୍ଦୀ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ—'ଆଜି ମୋ ପାଖରେ କଣ ଦୋଷ ହେଲା? ମୋର ଭାଗ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବାରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ବାଧା ଆସିଛି।'
ଏଵଂ ଵିମୃଶ୍ଯ ସୁଚିରଂ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଶିଵମଂଦିରମ୍ ୫.
ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭାବି, ସେ ଶିବମନ୍ଦିରକୁ ଭଲଭାବେ ପରିଷ୍କାର କଲେ।
ତତୋ ନଂଦିନମାଗତ୍ଯ ପୁରୋଧା ଗତମାନସମ୍ ୫.
ତାପରେ, ନନ୍ଦୀ ଯାଇ, ମନ ଅନ୍ୟତ୍ର ଥିବା ପୁରୋହିତଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପୁରୋହିତଂ ପ୍ରତି ତଦା ନନ୍ଦୀ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୫.
ସେତେବେଳେ, ନନ୍ଦୀ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅଦ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟଂ ମଯା ଵିପ୍ର ଅମେଧ୍ଯଂ ଶିଵସଂନିଧୌ ୫.
ଆଜି, ମୁଁ ଶିବଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଅଶୁଦ୍ଧ କିଛି ଦେଖିଛି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ତତଃ ପୁରୋଧା ଵଚନଂ ନନ୍ଦିନଂ ଚାବ୍ରଵୀତ୍ତଦା ସୋଽପି ମୂଢୋ ନ ସଂଦେହଃ କାର୍ଯାକାର୍ଯେଷୁ ମଂଦଧୀଃ॥ ୫.
ତାପରେ, ପୁରୋହିତ ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ କହିଲେ—'ସେ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ, କଣ କରିବା ଉଚିତ ଓ ଉଚିତ ନୁହେଁ ବୋଲି ତାଙ୍କର ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ନାହିଁ।'
ତସ୍ମାଚ୍ଚିଂତା ନ କର୍ତଵ୍ଯା ତ୍ଵଯା ଅଣୁରପି ପ୍ରଭୋ ୫.
ସେହିପରି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଜରା କିଛି ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ନିରୀକ୍ଷଣାର୍ଥଂ ଦୁଷ୍ଟସ୍ଯ ତତ୍କାର୍ଯଂ ଵିଦଧାମ୍ଯହମ୍ ୫.
ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ, ଏହି କାମ ମୁଁ ନିଜେ କରିବି।
ଆସ୍ଥିତଃ ସ୍ଵଗୃହେ ନକ୍ତଂ ଦୂଯମାନେନ ଚେତସା ୫.
ସେ ରାତିରେ ନିଜ ଘରେ ରହିଲେ, ମନ ଚିନ୍ତାରେ ଭରିଥିଲା।
ଗତଃ ଶିଵାଲଯଂ ନନ୍ଦୀ ସମଂ ତେନ ମହାତ୍ମନା ୫.
ନନ୍ଦୀ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଶିବମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ।
ସମ୍ଯକ୍ପ୍ରପୂଜନଂ କୃତ୍ଵା ନାନାରତ୍ନପରିଚ୍ଛଦମ୍ ୫.
ସେ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ଗହଣା ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ଭାବେ ପୂଜା କଲେ।
ଅନେକସ୍ତୁତିଭିଃ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଗିରୀଶଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ ୫.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହ ଅନେକ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଗିରିଶଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।