ଶିଵାଂଗଣେ ତୁ ଯା ଭେରୀ ସ୍ଥାପିତା ପୁଣ୍ଯକର୍ମଭିଃ ପାଷଂଡିନୋଽପ୍ଯସଦ୍ଵାଦାସ୍ତେଽପି ଯାଂତି ପରାଂ ଗତିମ୍॥ ୫.
ଶିବଙ୍କ ଅଙ୍ଗଣରେ ଯଦି ପୁଣ୍ୟବାନମାନେ ଢୋଳ ବଜାଇଥାନ୍ତି, ତେବେ ଅପମାର୍ଗୀ ଓ ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ଗତି ପାଆନ୍ତି।
ପଶୋର୍ଯସ୍ଯ ଚ ସଂବଦ୍ଧା ଚର୍ମଣା ଚ ଶିଵାଲଯେ ସ ପଶୁଃ ଶିଵସାନ୍ନିଧ୍ଯମାପ୍ନୋତ୍ଯତ୍ର ନ ସଂଶଯଃ॥ ୫.
ଯଦି କୌଣସି ପଶୁ ତାହାର ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶିବମନ୍ଦିରରେ ବାନ୍ଧାଯାଏ, ସେହି ପଶୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ପାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ତତଂ ଚ ଵିତତଂ ଘନଂ ସୁଷିରମେଵ ଚ ୫.
ତେଣୁ ଯାହା ଟାଣି ଓ ଢାକି ରଖାଯାଇଛି, ଯାହା ଘନ ଓ ଖୋକା—
ଗାଥାଶ୍ଚ ଇତିହାସାଶ୍ଚ ଗାଯନଂ ଚ ଯଥାଵିଧି ୫.
ଗୀତ, ପୁରାତନ କଥା ଓ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗାନ—
କଲ୍ପଯିତ୍ଵା ଚ ଗଚ୍ଛଂତି ଶିଵଲୋକଂ ହି ପାପିନଃ ୫.
ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରିଲେ, ପାପୀ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଗୁରୋର୍ମୁଖାଚ୍ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତଶିଵପୂଜାରତାଶ୍ଚ ଯେ ୫.
ଯେମାନେ ଗୁରୁଙ୍କ ଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ପାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଶିବପୂଜାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି—
ସମ୍ଯଗ୍ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ସମାଚାରା ଵର୍ଣାଶ୍ରମଯୁତା ନରାଃ ୫.
ଯେମାନେ ଠିକ୍ ବୁଝିବା ସହିତ ନିୟମିତ କାମ କରନ୍ତି ଏବଂ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମର ନିୟମ ମାନନ୍ତି—
ଶ୍ଵପଚୋଽପି ଵରିଷ୍ଠଃ ସ ଶଂଭୋଃ ପ୍ରିଯତରୋ ଭଵେତ୍ ୫.
ଏହିପରି ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି କୌଣସି ଚଣ୍ଡାଳ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ରଣୀ ହୁଏ, ସେ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୋଇଯାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵଂ ଶିଵମଯଂ ଜ୍ଞାତଵ୍ଯଂ ସୁଵିଶେଷତଃ ୫.
ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ କିଛି ଶିବମୟ ବୋଲି ଭଲଭାବେ ବୁଝିବା ଦରକାର।
ଆଗମୈର୍ଵିଵିଧୈଃ ଶଂଭୁର୍ଜ୍ଞାତଵ୍ଯୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୫.
ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଜଣାଯିବ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କଥଯାମି ପୁରାଵୃତ୍ତମିତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍ ୫.
ମୁଁ ପୁରୁଣା ଏକ ଗଳ୍ପ, ପୁରାତନ ଏତିହାସ କହିବି।
ଶିଵଧ୍ଯାନପରୋ ଭୂତ୍ଵା ଶିଵପୂଜାଂ ଚକାର ସଃ ୫.
ଶିବ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି, ସେ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କଲେ।
ଉଷସ୍ଯୁଷସି ଚୋତ୍ଥାଯ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଶିଵଵଲ୍ଲଭଃ ୫.
ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି, ସେ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ—
ଲିଂଗଂ ପଂଚାମୃତେନୈଵ ଯଥୋକ୍ତେନାଭ୍ଯଷେଚଯତ୍ ୫.
ଏହିପରି, ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଭାବରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପାଞ୍ଚ ଧରଣର ଅମୃତ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିନା ଲିଂଗାର୍ଚନପରୋଽଭଵତ୍ ୫.
ଶାସ୍ତ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ସେ ଲିଙ୍ଗପୂଜାରେ ଲାଗି ରହିଲେ।
ମୁକ୍ତାଫଲୈରିଂଦ୍ରନୀଲୈର୍ଗୋମେଦୈଶ୍ଚ ନିରଂତରମ୍ ୫.
ମୁକ୍ତା, ନୀଳମଣି ଓ ଗୋମେଦ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିରନ୍ତର—
ଏଵଂ ନଂଦୀ ମହାଭାଗୋ ବହୂନ୍ଯବ୍ଦାନି ଚାର୍ଚ୍ଚଯତ୍ ୫.
ଏଭଳି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ନନ୍ଦି ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ପୂଜା କଲେ।
ଏକଦା ମୃଗଯାସକ୍ତଃ କିରାତୋ ଭୂତହିଂସକଃ ୫.
ଏକଦିନ, ଏକ ଶିକାରୀ ପ୍ରାଣୀ ମାରିବାରେ ଲାଗିଥିଲେ—
ପାପୀ ପାପସମାଚାରୋ ଵିଚରନ୍ଗିରିକଂଦରେ ୫.
ସେ ପାପୀ, ପାପ କାମ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ଵିଚରମାଣୋଽସୌ କିରାତୋ ଭୂତହିଂସକଃ ୫.
ଏଭଳି ଘୁରୁଥିବା ସମୟରେ, ସେ ଶିକାରୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମାରୁଥିଲେ—
ଉଦକଂ ଵୀକ୍ଷମାଣୋଽସୌ ତୃଷଯା ପୀଡିତୋ ଭୃଶମ୍ ୫.
ସେ ଜଳ ଖୋଜୁଥିଲେ, ତୀବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଉଥିଲେ।
ତୀରେ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ତତ୍ସର୍ଵଂ ମୃଗଯାଦିକମ୍ ୫.
ତୀରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଲୋକ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶିକାର ସାମଗ୍ରୀ ରଖିଦେଲେ।
ଶିଵାଲଯଂ ଦଦର୍ଶାଗ୍ରେ ଅନେକାଶ୍ଚର୍ଯମଂଡିତମ୍ ୫.
ସେ ଆଗକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲେ, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ସୁଶୋଭିତ ଏକ ଶିବମନ୍ଦିର।
ତଥା ଲିଂଗଂ ସମାଲକ୍ଷ୍ଯ ଯଦା ପୂଜାଂ ସମାହରତ୍ ୫.
ତାପରେ, ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି, ସେ ପୂଜା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଜମା କଲେ।
ସ୍ନପନଂ ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ କୃତଂ ଗଂଡୂଷଵାରିଣା ୫.
ସେ ନିଜ ମୁଁହର ପାଣିଦ୍ୱାରା ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
ଦ୍ଵିତୀଯେନ କରେଁଣୈଵ ମୃଗମାଂସଂ ସମର୍ପଯତ୍ ୫.
ଅନ୍ୟ ହାତରେ ମୃଗମାଂସ ନେଇ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ପୂଜାଂ ଵୈ କରିଷ୍ଯାମି ପ୍ରଯତ୍ନତଃ ୫.
ଆଜିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମୁଁ ମନୋଯୋଗରେ ପୂଜା କରିବି।
ଏଵଂ ନୈଯମିକୋ ଭୂତ୍ଵା କିରାତୋ ଗୃହମାଗତଃ ୫.
ଏଭଳି ଭକ୍ତିଶୀଳ ହୋଇ, ଶିକାରୀ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଚିଂତାଯୁକ୍ତୋଽଭଵନ୍ନଂଦୀ ଜାତଂ କିଂ ଛିଦ୍ରମଦ୍ଯ ମେ ଉପସ୍ଥିତାନି ତାନ୍ଯେଵ ମମ ଭାଗ୍ଯଵିପର୍ଯଯାତ୍॥ ୫.
ନନ୍ଦୀ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ—'ଆଜି ମୋ ପାଖରେ କଣ ଦୋଷ ହେଲା? ମୋର ଭାଗ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବାରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ବାଧା ଆସିଛି।'
ଏଵଂ ଵିମୃଶ୍ଯ ସୁଚିରଂ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଶିଵମଂଦିରମ୍ ୫.
ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭାବି, ସେ ଶିବମନ୍ଦିରକୁ ଭଲଭାବେ ପରିଷ୍କାର କଲେ।