ଏକକାଲଂ ଦ୍ଵିକାଲଂ ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ଚାନୁପଶ୍ଯତି ୫.
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଦିନରେ ଏକଥର, ଦୁଇଥର କିମ୍ବା ତିନିଥର ପୂଜା ଦେଖନ୍ତି,
ଶ୍ରଦ୍ଧାଵାନ୍ଭଜତେ ଯୋ ଵା ଶିଵାଯ ପରମାତ୍ମନେ ୫.
କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପରମାତ୍ମା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି,
ଅତ୍ରୈଵୋଦାହରଂତୀମ ମିତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍ ୫.
ଏଠାରେ ମୁଁ ପୁରାତନ ଏକ ଗଳ୍ପ ଉଦାହରଣ ଭାବେ କହିବି।
ପୁରା କୃତଯୁଗେ ହ୍ଯସୀଦିନ୍ଦ୍ରସେନୋ ନରାଧିପଃ ୫.
ପ୍ରାଚୀନ କୃତଯୁଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଅବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଃ ସଦା କ୍ରୂରଃ କେଵଲାସୁତୃପଃ ସଦା ୫.
ସେ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଅନଗ୍ରହୀ, କଠୋର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ ପାଇଁ ଲୋଭୀ ଥିଲେ।
ପରସ୍ତ୍ରୀଲଂ ପଟୋଽତ୍ଯଂତଂ ପରଦ୍ରଵ୍ଯେଷୁ ଲୋଲୁପଃ ୫.
ସେ ଅତ୍ୟଧିକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଜଣାନୀ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ଲୋଭୀ ଥିଲେ।
ଗୁରୁଲତ୍ପଗତୋତ୍ଯର୍ଥଂ ସଦା ସୌଵର୍ଣତସ୍କରଃ ୫.
ସେ ସଦା ଧନ ପାଇଁ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୁନା ଚୋରି କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧଂ ରାଜ୍ଯଂ ଚକାର ସ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍ ୫.
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରି ସେ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଚାଲାଉଥିଲେ।
ତଦା ଯାମ୍ଯୈଶ୍ଚ ନୀତୋଽସାଵିଂଦ୍ରସେନୋ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍ ୫.
ତାପରେ, ଦୁଷ୍ଟମନା ଇନ୍ଦ୍ରସେନଙ୍କୁ ଯମର ଦୂତମାନେ ନେଇଗଲେ।
ଯମେନ ଦୃଷ୍ଟସ୍ତତ୍ରାସାଵିଂଦ୍ରସେନୋଗ୍ରତଃ ସ୍ଥିତଃ ୫.
ସେଠାରେ, ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ଦେଖିଲେ ଯମ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
ଦୂତାନ୍ସଂଭର୍ତ୍ସଯାମାସ ଯମୋ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରଃ ୫.
ଧର୍ମର ଅଗ୍ରଣୀ ଯମ, ତାଙ୍କ ଦୂତମାନୋଁ ଉପରେ ତିବ୍ର ଡାଟିଲେ।
ଗଚ୍ଛ ପୁଣ୍ଯତମାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ରାଜନ୍ଯସତ୍ତମ ୫.
ହେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ ଏବଂ ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର।
ପଂଚଭୂତାନି ଯାଵଚ୍ଚ ତାଵତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସୁଖୀ ଭଵ ୫.
ପାଞ୍ଚ ଭୂତ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ସୁଖୀ ରୁହ।
ଯମସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଇଂଦ୍ରସେନୋଭ୍ଯଭାଷତ ୫.
ଯମଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଯମୋ ଭାଷ୍ଯମଭାଷତ ୫.
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଯମ ପୁନି କହିଲେ।
ତେନ କର୍ମଵିପାକେନ ସଦା ପୂତୋସି ମାନଦ ୫.
ତୁମ ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ, ହେ ମାନଦାତା, ସଦା ପବିତ୍ର ରହିଛ।
ଏଵଂ ସଂଭାଷମାଣସ୍ଯ ଯମସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ ୫.
ଏଭଳି ମହାତ୍ମା ଯମ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା ବେଳେ,
ନୀଲକଂଠା ଦଶଭୁଜାଃ ପଂଚଵକ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରିଲୋଚନାଃ ୫.
ନୀଳକଣ୍ଠ, ଦଶଭୁଜ, ପାଞ୍ଚମୁଖ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦେଖାଦେଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସୋତ୍ଥାଯ ଯମୋ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରଃ ୫.
ସେମାନୋଁକୁ ଦେଖି, ଧର୍ମର ଅଗ୍ରଣୀ ଯମ ତୁରନ୍ତ ଉଠିଲେ।
ତ୍ଵରୀରେନୈଵ ତେ ସର୍ଵେ ଊଚୁର୍ଵୈଵସ୍ଵତଂ ଯମମ୍ ନାମ୍ନାଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତକୋ ନିତ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ॥ ୫.
ସମସ୍ତେ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ବୈବସ୍ବତ ଯମଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ସେ ସଦା ମହାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନାମରେ ଆରମ୍ଭକାରୀ।'
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଵଚନଂ ତେଷାଂ ଯମେନ ଚ ପୁରସ୍କୃତଃ ୫.
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଏବଂ ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ,
ଆନୀତୋଯଂ ତଦା ତୈଶ୍ଚ ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରୋତ୍ତମୈଃ ୫.
ସେ ତା ସ୍ରେଷ୍ଠ ପାର୍ଷଦମାନେ ତାଙ୍କୁ ନେଇଗଲେ।
ଅଭ୍ଯୁତ୍ଥାଯାଗତୋ ରୁଦ୍ରଃ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ତଦା ନୃପମ୍ ୫.
ରୁଦ୍ର ଆସି, ଉଠି, ରାଜାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
କିଂ ଦାତଵ୍ଯଂ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ତଵେପ୍ସିତମ୍ ଆନଂଦାଶ୍ରୁକଣାନ୍ମୁଂଚନ୍ପ୍ରେମ୍ଣା ନୋଵାଚ କିଂଚନ॥ ୫.
ହେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କଣ ଦେବି? ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ମୁଁ ଦେଇବି। ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରେମର ଅଶ୍ରୁ ଝରାଇ, ସେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
ତଦା କୃତୋ ମହେଶେନ ପାର୍ଷଦୋ ହି ମହାତ୍ମନା ୫.
ତାପରେ, ମହାତ୍ମା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ପାର୍ଷଦ ହେଲେ।
ନାମୋଚ୍ଚାରଣମାତ୍ରେଣ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ ୫.
ପରମାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନାମ କେବଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ,
ରହେହରେତି ଵୈ ନାମ୍ନା ଶଂଭୋଶ୍ଚକ୍ରଧରସ୍ଯ ଚ ୫.
‘ରାହୁ’ ଏବଂ ‘ହର’ ନାମରେ ଶିବ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶିତ କରାଯାଇଛି।
ମହେଶାନ୍ନାପରୋ ଦେଵୋ ଦୃଶ୍ଯତେଭୁଵନତ୍ରଯେ ୫.
ତିନୋଟି ଲୋକରେ ମହେଶ୍ୱର ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
ପତ୍ରୈଃପୁଷ୍ପୈଃ ଫଲୈର୍ଵାପି ଜଲୈର୍ଵା ଵିମଲୈଃ ସଦା ୫.
ପତ୍ର, ଫୁଲ, ଫଳ କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ସଦା—
କରଵୀରାଦ୍ଦଶଗୁଣମର୍କପୁଷ୍ପଂ ଵିଶିଷ୍ଯତେ ୫.
ଫୁଲମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କରବୀର ଫୁଲ, ମାରିଗୋଲ୍ଡଠାରୁ ଦଶଗୁଣ ଉତ୍ତମ।