ଚାମରାଣି ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ ୫.
ଦେବଦେବ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ଲୋକେ ଚାମର ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
ଦୀପଦାନଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ମହାଦେଵାଲଯେ ନରାଃ ୫.
ମହାଦେବଙ୍କର ବଡ଼ ମନ୍ଦିରରେ ଲୋକେ ଦୀପ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
ଧୂପଂ ଯେ ଵୈ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଶିଵାଯ ପରମାତ୍ମନେ ୫.
ଯେମାନେ ପରମାତ୍ମା ଶିବଙ୍କୁ ଧୂପ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଭକଯା ହରିହରାଗ୍ରତଃ ୫.
ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ହରି ଓ ହରାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି,
ଭଗ୍ନଂ ଶିଵାଲଯଂ ଯେ ଚ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ନରୋତ୍ତମାଃ ୫.
ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଶିବମନ୍ଦିରକୁ ପୁନଃ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି,
ନୂତନଂ ଯେ ପ୍ରକୃର୍ଵଂତି ଇଷ୍ଟକୈରଶ୍ମନାପି ଵା ଯଶୋ ଭୂମୌ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠା କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା॥ ୫.
କିମ୍ବା ଯେମାନେ ଇଟା କିମ୍ବା ପଥରରେ ନୂଆ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରନ୍ତି— ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଏଇ ପୃଥିବୀରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବିଚାର କରାଯିବ।
କାରଯଂତି ଚ ଯେ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରାସାଦଂ ବହୁଭୂମିକମ୍ ୫.
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନେକ ତଳା ବିଶିଷ୍ଟ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରାନ୍ତି,
ଶୁଦ୍ଧଂ ଧଵଲିତଂ ଯେ ଚ କୁର୍ଵନ୍ତି ହରମଂଦିରମ୍ ୫.
ଏବଂ ଯେମାନେ ହରାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଧଳା ଚମକଦାର କରନ୍ତି,
ଵିତାନଂ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ନରାଃ ସୁକୃତିନୋପି ହି ୫.
ଯେଉଁ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକେ ମନ୍ଦିରରେ ଛତା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି,
ଯେ ଚ ନାଦମଯୀଂ ଘଂଟାଂ ନିବଧ୍ନଂତି ଶିଵାଲଯେ ୫.
ଏବଂ ଯେମାନେ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଧାତୁର ଘଣ୍ଟି ବାନ୍ଧନ୍ତି,
ଏକକାଲଂ ଦ୍ଵିକାଲଂ ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ଚାନୁପଶ୍ଯତି ୫.
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଦିନରେ ଏକଥର, ଦୁଇଥର କିମ୍ବା ତିନିଥର ପୂଜା ଦେଖନ୍ତି,
ଶ୍ରଦ୍ଧାଵାନ୍ଭଜତେ ଯୋ ଵା ଶିଵାଯ ପରମାତ୍ମନେ ୫.
କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପରମାତ୍ମା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି,
ଅତ୍ରୈଵୋଦାହରଂତୀମ ମିତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍ ୫.
ଏଠାରେ ମୁଁ ପୁରାତନ ଏକ ଗଳ୍ପ ଉଦାହରଣ ଭାବେ କହିବି।
ପୁରା କୃତଯୁଗେ ହ୍ଯସୀଦିନ୍ଦ୍ରସେନୋ ନରାଧିପଃ ୫.
ପ୍ରାଚୀନ କୃତଯୁଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଅବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଃ ସଦା କ୍ରୂରଃ କେଵଲାସୁତୃପଃ ସଦା ୫.
ସେ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଅନଗ୍ରହୀ, କଠୋର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ ପାଇଁ ଲୋଭୀ ଥିଲେ।
ପରସ୍ତ୍ରୀଲଂ ପଟୋଽତ୍ଯଂତଂ ପରଦ୍ରଵ୍ଯେଷୁ ଲୋଲୁପଃ ୫.
ସେ ଅତ୍ୟଧିକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଜଣାନୀ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ଲୋଭୀ ଥିଲେ।
ଗୁରୁଲତ୍ପଗତୋତ୍ଯର୍ଥଂ ସଦା ସୌଵର୍ଣତସ୍କରଃ ୫.
ସେ ସଦା ଧନ ପାଇଁ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୁନା ଚୋରି କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧଂ ରାଜ୍ଯଂ ଚକାର ସ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍ ୫.
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରି ସେ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଚାଲାଉଥିଲେ।
ତଦା ଯାମ୍ଯୈଶ୍ଚ ନୀତୋଽସାଵିଂଦ୍ରସେନୋ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍ ୫.
ତାପରେ, ଦୁଷ୍ଟମନା ଇନ୍ଦ୍ରସେନଙ୍କୁ ଯମର ଦୂତମାନେ ନେଇଗଲେ।
ଯମେନ ଦୃଷ୍ଟସ୍ତତ୍ରାସାଵିଂଦ୍ରସେନୋଗ୍ରତଃ ସ୍ଥିତଃ ୫.
ସେଠାରେ, ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ଦେଖିଲେ ଯମ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
ଦୂତାନ୍ସଂଭର୍ତ୍ସଯାମାସ ଯମୋ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରଃ ୫.
ଧର୍ମର ଅଗ୍ରଣୀ ଯମ, ତାଙ୍କ ଦୂତମାନୋଁ ଉପରେ ତିବ୍ର ଡାଟିଲେ।
ଗଚ୍ଛ ପୁଣ୍ଯତମାଁଲ୍ଲୋକାନ୍ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ରାଜନ୍ଯସତ୍ତମ ୫.
ହେ ରାଜାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଅ ଏବଂ ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର।
ପଂଚଭୂତାନି ଯାଵଚ୍ଚ ତାଵତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସୁଖୀ ଭଵ ୫.
ପାଞ୍ଚ ଭୂତ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ସୁଖୀ ରୁହ।
ଯମସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଇଂଦ୍ରସେନୋଭ୍ଯଭାଷତ ୫.
ଯମଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଯମୋ ଭାଷ୍ଯମଭାଷତ ୫.
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଯମ ପୁନି କହିଲେ।
ତେନ କର୍ମଵିପାକେନ ସଦା ପୂତୋସି ମାନଦ ୫.
ତୁମ ନିଜ କର୍ମର ଫଳରେ, ହେ ମାନଦାତା, ସଦା ପବିତ୍ର ରହିଛ।
ଏଵଂ ସଂଭାଷମାଣସ୍ଯ ଯମସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ ୫.
ଏଭଳି ମହାତ୍ମା ଯମ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା ବେଳେ,
ନୀଲକଂଠା ଦଶଭୁଜାଃ ପଂଚଵକ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରିଲୋଚନାଃ ୫.
ନୀଳକଣ୍ଠ, ଦଶଭୁଜ, ପାଞ୍ଚମୁଖ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦେଖାଦେଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସୋତ୍ଥାଯ ଯମୋ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରଃ ୫.
ସେମାନୋଁକୁ ଦେଖି, ଧର୍ମର ଅଗ୍ରଣୀ ଯମ ତୁରନ୍ତ ଉଠିଲେ।
ତ୍ଵରୀରେନୈଵ ତେ ସର୍ଵେ ଊଚୁର୍ଵୈଵସ୍ଵତଂ ଯମମ୍ ନାମ୍ନାଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତକୋ ନିତ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ॥ ୫.
ସମସ୍ତେ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ବୈବସ୍ବତ ଯମଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ସେ ସଦା ମହାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନାମରେ ଆରମ୍ଭକାରୀ।'