ତଦୋକ୍ତଃ ଶଂକରେଣୈଵ ଵୀରଭଦ୍ରୋ ମହାମନାଃ ୫.
ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଇ, ମହାସଙ୍କଳ୍ପ ବୀରଭଦ୍ର—
ଦାସ୍ଯାମି ଜୀଵନଂ ଵୀର କୁଟିଲସ୍ଯାପି ଚାଧୁନା ୫.
ହେ ବୀର, ଏବେ ମୁଁ ଏହି କୁଟିଳକୁ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ ଦେବି।
ମଯା ଶିରୋ ହୁତଂ ଚାଗ୍ନୌ ତଦାନୀମେଵ ଶଂକର ୫.
ହେ ଶଙ୍କର, ସେଇ ସମୟରେ ମୁଁ ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲି।
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତୋ ରୁଦ୍ରଃ କବଂଧୋପରି ଚାକ୍ଷିପତ୍ ୫.
ଏହା ଜାଣି ରୁଦ୍ର ତାହାକୁ ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହରେ ରଖିଦେଲେ।
ସ ଦକ୍ଷୋ ଜୀଵିତଂ ଲେଭେ ପ୍ରସାଦାଚ୍ଛଂକରସ୍ଯ ଚ ତୁଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ଶଂକରଂ ଲୋକଶଂକରମ୍॥ ୫.
ଶଙ୍କରଙ୍କର କୃପାରେ ଦକ୍ଷ ଆଉଥରେ ଜୀବନ ପାଇଲେ; ନମ୍ର ହୋଇ ସେ ଲୋକମଙ୍ଗଳକାରୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମାମି ଦେଵଂ ଵରଦଂ ଵରେଣ୍ଯଂ ନମାମି ଦେଵେଶ୍ଵରଂ ସନାତନମ୍ ୫.
ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯିଏ ଭଲ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ; ମୁଁ ସନାତନ ଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମାମି ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଵିଶ୍ଵରୂପଂ ସନାତନଂ ବ୍ରହ୍ମ ନିଜାତ୍ମରୂପମ୍ ୫.
ମୁଁ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ବିଶ୍ୱରୂପ, ସନାତନ, ନିଜ ଆତ୍ମାର ରୂପ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଦକ୍ଷେଣ ସଂସ୍ତୁତୋ ରୁଦ୍ରୋ ବଭାଷେ ପ୍ରହସନ୍ରହଃ॥ ୫.
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି ପାଇ ରୁଦ୍ର ହସି ଗୁପ୍ତଭାବେ କଥା କହିଲେ।
ଚତୁର୍ଵିଧା ଭଜଂତେ ମାଂ ଜନାଃ ସୁକୃତିନଃ ସଦା ୫.
ଚାରି ପ୍ରକାରର ଭଲ ଲୋକ ସଦା ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି।
ତସ୍ମାନ୍ମେ ଜ୍ଞାନିନଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରିଯାଃ ସ୍ଯୁର୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୫.
ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କେଵଲଂ କର୍ମଣା ତ୍ଵଂ ହି ସଂସାରାତ୍ତର୍ତୁମିଚ୍ଛସି॥ ୫.
ତୁମେ କେବଳ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସଂସାର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ନ ଵେଦୈଶ୍ଚ ନ ଦାନୈଶ୍ଚ ନ ଯଜ୍ଞୈସ୍ତପସା କ୍ଵଚିତ୍ ୫.
ବେଦ, ଦାନ, ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କେବେ ମଧ୍ୟ ଏହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାଜ୍ଜ୍ଞାନପରୋ ଭୂତ୍ଵା କୁରୁ କର୍ମ୍ମ ସମାହିତଃ ୫.
ତେଣୁ ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଏକାଗ୍ରତା ସହ କର୍ମ କର।
ଉପଦିଷ୍ଟସ୍ତଦା ତେନ ଶଂଭୁନା ପରମେଷ୍ଠିନା ୫.
ତାପରେ ପରମେଶ୍ୱର ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପଦେଶ ପାଇଲେ,
ବ୍ରହ୍ମଣାପି ତଥା ସର୍ଵେ ଭୃଗ୍ଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ମହର୍ଷଯଃ ୫.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଭୃଗୁ ଆଦି ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଗତଃ ପିତାମହୋ ବ୍ରହ୍ମା ତତଶ୍ଚ ସଦନଂ ସ୍ଵକମ୍॥ ୫.
ତାପରେ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଦକ୍ଷୋପି ଚ ସ୍ଵଯଂ ଵାକ୍ଯାତ୍ପରଂ ବୋଧମୁପାଗତଃ। ଶିଵଧ୍ଯାନପରୋ ଭୂତ୍ଵା ତପସ୍ତେପେ ମହାମନାଃ॥ ୫.
ଦକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କଲେ; ଶିବଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ମହାମନା ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସଂକ୍ଷେଵ୍ଯୋ ଭଗଵାଞ୍ଛିଵଃ॥ ୫.
ତେଣୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସଂମାର୍ଜନଂ ଚ କୁର୍ଵଂତି ନରା ଯେ ଚ ଶିଵାଂଗଣେ ୫.
ଯେମାନେ ଶିବଙ୍କ ଆଙ୍ଗନକୁ ସଫା କରନ୍ତି—
ଯେ ଶିଵସ୍ଯ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ଦର୍ପ୍ପଣଂ ସୁମହାପ୍ରଭମ୍ ୫.
ଯେମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦର୍ପଣ ଦେଇଥାନ୍ତି—
ଚାମରାଣି ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ ୫.
ଦେବଦେବ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ଲୋକେ ଚାମର ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
ଦୀପଦାନଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ମହାଦେଵାଲଯେ ନରାଃ ୫.
ମହାଦେବଙ୍କର ବଡ଼ ମନ୍ଦିରରେ ଲୋକେ ଦୀପ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
ଧୂପଂ ଯେ ଵୈ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଶିଵାଯ ପରମାତ୍ମନେ ୫.
ଯେମାନେ ପରମାତ୍ମା ଶିବଙ୍କୁ ଧୂପ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଭକଯା ହରିହରାଗ୍ରତଃ ୫.
ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ହରି ଓ ହରାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି,
ଭଗ୍ନଂ ଶିଵାଲଯଂ ଯେ ଚ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ନରୋତ୍ତମାଃ ୫.
ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଶିବମନ୍ଦିରକୁ ପୁନଃ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି,
ନୂତନଂ ଯେ ପ୍ରକୃର୍ଵଂତି ଇଷ୍ଟକୈରଶ୍ମନାପି ଵା ଯଶୋ ଭୂମୌ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠା କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା॥ ୫.
କିମ୍ବା ଯେମାନେ ଇଟା କିମ୍ବା ପଥରରେ ନୂଆ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରନ୍ତି— ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଏଇ ପୃଥିବୀରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବିଚାର କରାଯିବ।
କାରଯଂତି ଚ ଯେ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରାସାଦଂ ବହୁଭୂମିକମ୍ ୫.
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନେକ ତଳା ବିଶିଷ୍ଟ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରାନ୍ତି,
ଶୁଦ୍ଧଂ ଧଵଲିତଂ ଯେ ଚ କୁର୍ଵନ୍ତି ହରମଂଦିରମ୍ ୫.
ଏବଂ ଯେମାନେ ହରାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଧଳା ଚମକଦାର କରନ୍ତି,
ଵିତାନଂ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ନରାଃ ସୁକୃତିନୋପି ହି ୫.
ଯେଉଁ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକେ ମନ୍ଦିରରେ ଛତା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି,
ଯେ ଚ ନାଦମଯୀଂ ଘଂଟାଂ ନିବଧ୍ନଂତି ଶିଵାଲଯେ ୫.
ଏବଂ ଯେମାନେ ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଧାତୁର ଘଣ୍ଟି ବାନ୍ଧନ୍ତି,