ଭକ୍ଷ୍ଯମାଣଂ ତଦା ସୈନ୍ଯଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ସୁରରାଟ୍ସ୍ଵଯମ୍ ୪.
ସେଇ ସମୟରେ ନିଜ ସେନାକୁ ଭକ୍ଷିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ନିଜେ—
ଵୀରଭଦ୍ରୋ ଵିହାଯୈଵ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରମାସ୍ଥିତଃ ୪.
ବୀରଭଦ୍ର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ସିଧା ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଵୀରଭଦ୍ରଂ ଯଦା ଶକ୍ରୋ ହଂତୁକାମସ୍ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ ୪.
ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ର ତୀବ୍ର ଉତ୍ସାହରେ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ—
ଵୀରଭଦ୍ରୋ ରୁଷାଵିଷ୍ଟୋ ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯୋ ମହାବଲଃ ୪.
ବୀରଭଦ୍ର କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ସଗଜଂ ଚ ସଵଜ୍ରଂ ଚ ଵାସଵଂ ଗ୍ରସ୍ତୁମୁଦ୍ଯୁତଃ ୪.
ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ହାତର ହାତୀ ଓ ବଜ୍ର ସହିତ ବାସବଙ୍କୁ ଗିଳିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଵୀରଭଦ୍ରଂ ତତାଭୂତଂ ତଥାଭୂତଂ ହଂତୁକାମଂ ପୁରଂଦରମ୍ ୪.
ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାରେ ବୀରଭଦ୍ର, ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ।
ଶକ୍ରଂ ଚ ପୃଷ୍ଠତଃ କୃତ୍ଵା ଯୋଧଯାମାସ ଵୈ ତଦା ୪.
ତାପରେ ସେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ପଛକୁ ରଖି, ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଵିଧାକାରୈର୍ଯୋଧଯାମାସତୁସ୍ତଦା ୪.
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଦ୍ଵଂଦ୍ଵଯୁଦ୍ଧଂ ସୁତୁମୁଲଂ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରମଥୈଃ ସହ ୪.
ଦେବତାମାନେ ଓ ପ୍ରମଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ଗଣାନ୍ପରାଙ୍ମୁଖାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵେ ତେ ଵ୍ଯାଧଯୋ ଭୃଶମ୍ ୪.
ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ପଛକୁ ହଟୁଥିବା ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଜ୍ଵରୈସ୍ତୁ ପୀଡିତାନ୍ଦେଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁର୍ହସନ୍ନିଵ ୪.
ଦେବତାମାନେ ଜ୍ୱରରେ ପୀଡିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ବିଷ୍ଣୁ ହସିଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚିନୌ ତଦାହୂଯ ଵ୍ଯାଧୀନ୍ହଂତୁଂ ତଦା ଭୃତିମ୍ ୪.
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଚିକିତ୍ସକମାନୋକୁ ଡାକି, ସେଇ ରୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ନଶ୍ୱ କରିବାକୁ କହିଲେ।
ଜ୍ଵରାଂଶ୍ଚ ସନ୍ନିପାତାଂଶ୍ଚ ଅନ୍ଯେ ଭୂତଦ୍ରୁହସ୍ତଦା ଵିଜ୍ଵରାନଥ ଦେଵାଂଶ୍ଚ କୃତ୍ଵା ମୁମୁଦତୁଶ୍ଚିରମ୍॥ ୪.
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତା ସମସ୍ତ ଜ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗ ଦୂର କରି, ଦେବତାମାନୋକୁ ନିରୋଗ କରିଦେଲେ, ଯାହାରେ ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ରହିଲେ।
ତୈର୍ଜିତଂ ଯୋଗିନୀଚକ୍ରଂ ଭୈରଵଂ ଵ୍ଯାକୁଲୀକୃତମ୍ ୪.
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଦଳ ପରାଜିତ ହେଲା ଏବଂ ଭୈରବ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲେ।
ସୁରୈର୍ଵିଦ୍ରାଵିତଂ ସୈନ୍ଯଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ପତିତଂ ଭୁଵି ୪.
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହରାଇଦିଆଯାଇଥିବା ସେନାକୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି—
ତ୍ଵଂ ଶୂରୋସି ମହାବାହୋ ଦେଵାନାଂ ପାଲକୋ ହ୍ଯସି ୪.
ତୁମେ ଏକ ସୂରବୀର, ବିଶାଳ ବାହୁଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସର୍ଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍ ୪.
ଏପରି କହି, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ — ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ — ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲା।
ତଦା ଚକ୍ରେଣ ଭଗଵାନ୍ଵୀରଭଦ୍ରଂ ଜଘାନ ସଃ ୪.
ତାପରେ, ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିଲେ।
ଗ୍ରସିତଂ ଚକ୍ରମାଲୋକ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପରପୁରଂଜଯଃ ୪.
ଚକ୍ରଟି ଗଳିଯିବାକୁ ଦେଖି, ଶତ୍ରୁପୁରୀ ଜୟ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ସ୍ଵଚକ୍ରମାଦାଯ ମହାନୁଭାଵୋ ଦିଵଂ ଗତୋଽଥୋ ଭୁଵନୈକଭର୍ତା ୪.
ସେ ନିଜ ଚକ୍ରକୁ ଫେରାଇ ନେଇ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକମାତ୍ର ଜଗତର ନାୟକ ଦିବଲୋକକୁ ଯାଇଲେ।
ଵିଷ୍ଣୌ ଗତେ ତଦା ସର୍ଵେ ଦେଵାଶ୍ଚ ଋଷିଭିଃ ସହ ୫.
ବିଷ୍ଣୁ ଦିବଲୋକକୁ ଯାଇଥିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଋଷିମାନେ ସହିତ ଏକଠା ହେଲେ।
ଭୃଗୁଂ ଚ ପାତଯାମାସ ସ୍ମଶ୍ରୂଣାଂ ଲୁଂଚନଂ କୃତମ୍ ୫.
ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପତିତ କରାଗଲା, ତାଙ୍କର ଦାଡି ଉଖି ନେଇଥିଲେ।
ଵିଡଂବିତା ସ୍ଵଧା ତତ୍ର ଋଷଯଶ୍ଚ ଵିଡଂବିତାଃ ୫.
ସେଠାରେ ସ୍ୱଧାଙ୍କୁ ଉପହାସ କରାଗଲା, ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପହାସିତ ହେଲେ।
ଅନିର୍ଵାଚ୍ଯଂ ତଦା ଚକ୍ରୁର୍ଗଣାଃ କ୍ରୋଧସମନ୍ଵିତାଃ ୫.
ତାପରେ, ଦେବଗଣ ରୋଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଏକ ଅବିବର୍ଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ତଂ ନିଲୀନଂ ସମାଜ୍ଞାଯ ଆନିନାଯରୁଷାନ୍ଵିତଃ ୫.
ସେ ଲୁଚି ରହିଥିବାକୁ ଜାଣି, ଦେବଗଣ ରୋଷରେ ଭରିତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ବାହାରେ ଆଣିଲେ।
ଅଭେଦ୍ଯଂ ତଚ୍ଛିରୋ ମତ୍ଵା ଵୀରଭଦ୍ରଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ୫.
ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବୀରଭଦ୍ର ଏହି ମୁଣ୍ଡକୁ ଅଭେଦ୍ୟ ବୋଲି ଭାବିଲେ।
ଗଂଧରାତ୍ପାଟ୍ଯମାନାଚ୍ଚ ଶିରଶ୍ଛିନ୍ନଂ ଦୁରାତ୍ମନଃ ତଚ୍ଛିରଃ ସୁହୁତଂ କୁଂଡେ ଜ୍ଵଲିxxxxxxx॥ ୫.
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଥିବା ସମୟରେ, ଦୁଷ୍ଟ ଜଣଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟି ନେଇ, ଏହି ମୁଣ୍ଡକୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ କୁଣ୍ଡରେ ଭଲଭାବେ ଅର୍ପଣ କରାଗଲା।
ଯେ ଚାନ୍ଯ ଋଷଯୋ ଦେଵାଃ ପିତରୋ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସାଃ ୫.
ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ଦେବତା, ପିତୃମାନେ, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ —
ଚଂଦ୍ରାଦିତ୍ଯଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଗ୍ରହନକ୍ଷତ୍ରତାରକାଃ ୫.
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦଳ, ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ତାରାମାନେ —
ସତ୍ଯଲୋକଂ ଗତୋ ବ୍ରହ୍ମା ପୁତ୍ରଶୋକେନ ପୀଡିତଃ ୫.
ପୁତ୍ରର ଶୋକରେ ବ୍ରହ୍ମା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସତ୍ୟଲୋକକୁ ଗଲେ।