ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵୀରୋଽସୌ ଵୀରଭଦ୍ରୋ ମହାବଲଃ ୪.
'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ସେ ବୀର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରଭଦ୍ର—
ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚାପି ମହାଘୋଷଂ ଶଂଖନାଦଂ ଚକାର ସଃ ୪.
ବିଷ୍ଣୁ ତାପରେ ତାଙ୍କ ଶଂଖ ଫୁଙ୍କି ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି କରିଲେ।
ଵ୍ଯୂହଂ ଚକ୍ରୁସ୍ତଦା ସର୍ଵେ ଲୋକପାଲାଃ ସଵାସଵାଃ ୪.
ସେ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ଶୃଙ୍ଖଳା ବିନ୍ୟାସ କଲେ।
ନଂଦୀନା ଚ ହତଃ ଶକ୍ରସ୍ତ୍ରିଶୂଲେନ ସ୍ତନାଂତରେ ୪.
ନନ୍ଦୀ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଛାତିରେ ଘାତ କଲେ।
ଶୂଲେନ ସିତଧାରେଣ ସଂନଦ୍ଧୋ ଦଣ୍ଡଧାରିଣା ୪.
ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା, ଦଣ୍ଡଧାରୀ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
କୁବେରେଣ ଚ ସଂଗମ୍ଯ କୂଷ୍ମାଂଡାନାଂ ପତିଃ ସ୍ଵଯମ୍ ୪.
କୁବେରଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡମାନଙ୍କ ମାଲିକ ନିଜେ—
ଯୁଯୁଧେ ପରଯାଶକ୍ତ୍ଯା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଵିସ୍ମଯନ୍ନିଵ ୪.
ସେ ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ତିନି ଲୋକକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପକାଇଦେଉଥିବା ପରି।
ଯୁଯୁଧେ ପରମାସ୍ତ୍ରେଣ ନୈର୍ଋତ୍ଯଂ ଚ ଵିଡଂବଯନ୍ ୪.
ସେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗକୁ ଉପହାସ କରିବା ପରି।
ଵିଦାର୍ଯ ଦେଵାନଖିଲାନ୍ପପୌ ଶୋଣିତମଦ୍ବୁତମ୍ ୪.
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ, ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ରକ୍ତ ପିଇଲେ।
ସାକିନୀ ଡାକିନୀ ରୌଦ୍ରା ନଵଦୁର୍ଗାସ୍ତଥୈଵ ଚ ନେଦୁଃ ପପୁଃ ଶୋଣିତଂ ଚ ବୁଭୁଜୁଃ ପିଶିତଂ ବହୁ॥ ୪.
ସାକିନୀ, ଡାକିନୀ, ଭୟଙ୍କର ମହିଳାମାନେ ଏବଂ ନବଦୁର୍ଗାମାନେ ମଧ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କରି, ରକ୍ତ ପିଇଲେ ଏବଂ ବହୁ ମାଂସ ଖାଇଲେ।
ଭକ୍ଷ୍ଯମାଣଂ ତଦା ସୈନ୍ଯଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ସୁରରାଟ୍ସ୍ଵଯମ୍ ୪.
ସେଇ ସମୟରେ ନିଜ ସେନାକୁ ଭକ୍ଷିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ନିଜେ—
ଵୀରଭଦ୍ରୋ ଵିହାଯୈଵ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରମାସ୍ଥିତଃ ୪.
ବୀରଭଦ୍ର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ସିଧା ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଵୀରଭଦ୍ରଂ ଯଦା ଶକ୍ରୋ ହଂତୁକାମସ୍ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ ୪.
ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ର ତୀବ୍ର ଉତ୍ସାହରେ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ—
ଵୀରଭଦ୍ରୋ ରୁଷାଵିଷ୍ଟୋ ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯୋ ମହାବଲଃ ୪.
ବୀରଭଦ୍ର କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ସଗଜଂ ଚ ସଵଜ୍ରଂ ଚ ଵାସଵଂ ଗ୍ରସ୍ତୁମୁଦ୍ଯୁତଃ ୪.
ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ହାତର ହାତୀ ଓ ବଜ୍ର ସହିତ ବାସବଙ୍କୁ ଗିଳିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଵୀରଭଦ୍ରଂ ତତାଭୂତଂ ତଥାଭୂତଂ ହଂତୁକାମଂ ପୁରଂଦରମ୍ ୪.
ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାରେ ବୀରଭଦ୍ର, ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ।
ଶକ୍ରଂ ଚ ପୃଷ୍ଠତଃ କୃତ୍ଵା ଯୋଧଯାମାସ ଵୈ ତଦା ୪.
ତାପରେ ସେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ପଛକୁ ରଖି, ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଵିଧାକାରୈର୍ଯୋଧଯାମାସତୁସ୍ତଦା ୪.
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଦ୍ଵଂଦ୍ଵଯୁଦ୍ଧଂ ସୁତୁମୁଲଂ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରମଥୈଃ ସହ ୪.
ଦେବତାମାନେ ଓ ପ୍ରମଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ଗଣାନ୍ପରାଙ୍ମୁଖାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵେ ତେ ଵ୍ଯାଧଯୋ ଭୃଶମ୍ ୪.
ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ପଛକୁ ହଟୁଥିବା ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଜ୍ଵରୈସ୍ତୁ ପୀଡିତାନ୍ଦେଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁର୍ହସନ୍ନିଵ ୪.
ଦେବତାମାନେ ଜ୍ୱରରେ ପୀଡିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ବିଷ୍ଣୁ ହସିଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚିନୌ ତଦାହୂଯ ଵ୍ଯାଧୀନ୍ହଂତୁଂ ତଦା ଭୃତିମ୍ ୪.
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଚିକିତ୍ସକମାନୋକୁ ଡାକି, ସେଇ ରୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ନଶ୍ୱ କରିବାକୁ କହିଲେ।
ଜ୍ଵରାଂଶ୍ଚ ସନ୍ନିପାତାଂଶ୍ଚ ଅନ୍ଯେ ଭୂତଦ୍ରୁହସ୍ତଦା ଵିଜ୍ଵରାନଥ ଦେଵାଂଶ୍ଚ କୃତ୍ଵା ମୁମୁଦତୁଶ୍ଚିରମ୍॥ ୪.
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତା ସମସ୍ତ ଜ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗ ଦୂର କରି, ଦେବତାମାନୋକୁ ନିରୋଗ କରିଦେଲେ, ଯାହାରେ ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ରହିଲେ।
ତୈର୍ଜିତଂ ଯୋଗିନୀଚକ୍ରଂ ଭୈରଵଂ ଵ୍ଯାକୁଲୀକୃତମ୍ ୪.
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଦଳ ପରାଜିତ ହେଲା ଏବଂ ଭୈରବ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲେ।
ସୁରୈର୍ଵିଦ୍ରାଵିତଂ ସୈନ୍ଯଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ପତିତଂ ଭୁଵି ୪.
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହରାଇଦିଆଯାଇଥିବା ସେନାକୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି—
ତ୍ଵଂ ଶୂରୋସି ମହାବାହୋ ଦେଵାନାଂ ପାଲକୋ ହ୍ଯସି ୪.
ତୁମେ ଏକ ସୂରବୀର, ବିଶାଳ ବାହୁଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସର୍ଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍ ୪.
ଏପରି କହି, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ — ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ — ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲା।
ତଦା ଚକ୍ରେଣ ଭଗଵାନ୍ଵୀରଭଦ୍ରଂ ଜଘାନ ସଃ ୪.
ତାପରେ, ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିଲେ।
ଗ୍ରସିତଂ ଚକ୍ରମାଲୋକ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପରପୁରଂଜଯଃ ୪.
ଚକ୍ରଟି ଗଳିଯିବାକୁ ଦେଖି, ଶତ୍ରୁପୁରୀ ଜୟ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ସ୍ଵଚକ୍ରମାଦାଯ ମହାନୁଭାଵୋ ଦିଵଂ ଗତୋଽଥୋ ଭୁଵନୈକଭର୍ତା ୪.
ସେ ନିଜ ଚକ୍ରକୁ ଫେରାଇ ନେଇ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକମାତ୍ର ଜଗତର ନାୟକ ଦିବଲୋକକୁ ଯାଇଲେ।