ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଣମ୍ଯାଦୌ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସଦୃଶରୂପିଣମ୍ ୪.
ଏଭଳି କହି, ସେ ପ୍ରଥମେ ଏକାକାର ଆକୃତିରେ ଦେଖାଦେଉଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଯଥା ଶଂଭୁସ୍ତଥା ତ୍ଵଂ ହି ମମ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ ନେଷ୍ଯାମ୍ଯପୁନରାଵୃତ୍ତିଂ ଯଦି ତିଷ୍ଠେସ୍ତ୍ଵମାତ୍ମନା॥ ୪.
ଯେପରି ଶମ୍ଭୁ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ଏଥିରେ ମୋ ପାଖରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଅଟୁଟ ରୁହିଲେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁନର୍ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵୀରଭଦ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ ୪.
ଧୀର ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କର ସେଇ କଥା ଶୁଣି,
ରୁଦ୍ରତେଜଃପ୍ରସୂତୋସି ପଵିତ୍ରୋଽସି ମହାମତେ ୪.
ତୁମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ତୁମେ ପବିତ୍ର।
ଅହଂ ଭକ୍ତପରାଧୀନସ୍ତଥା ସୋଽପି ମହେଶ୍ଵରଃ ୪.
ମୁଁ ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ବାନ୍ଧା, ଏହିପରି ମହେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ।
ଆଗତୋଽହଂ ଵୀରଭଦ୍ର ରୁଦ୍ରକୋପସମୁଦ୍ଭଵ ୪.
ହେ ବୀରଭଦ୍ର, ରୁଦ୍ରଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ଗୋଵିଂଦେ ପ୍ରହସ୍ଯ ସ ମହାଭୁଜଃ ୪.
ଗୋବିନ୍ଦ ଏପରି କହିଲେ, ତାହାପରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ହସିଲେ।
ଯଥା ଶିଵସ୍ତଥା ତ୍ଵଂ ହି ଯଥା ତ୍ଵଂ ଚ ତଥା ଶିଵଃ ୪.
ଯେପରି ଶିବ, ସେପରି ତୁମେ; ଯେପରି ତୁମେ, ସେପରି ଶିବ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ସୋଽଚ୍ଯୁତଃ ସଂପ୍ରହସ୍ଯ ଚ ୪.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଅଚ୍ୟୁତ ମଧ୍ୟ ହସିଲେ।
ଯୋଧଯସ୍ଵ ମହାବାହୋ ମଯା ସାର୍ଧମଶଂକିତଃ ୪.
ହେ ବଳଶାଳୀ, ଭୟ ଛାଡ଼ି, ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର।
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵୀରୋଽସୌ ଵୀରଭଦ୍ରୋ ମହାବଲଃ ୪.
'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ସେ ବୀର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରଭଦ୍ର—
ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚାପି ମହାଘୋଷଂ ଶଂଖନାଦଂ ଚକାର ସଃ ୪.
ବିଷ୍ଣୁ ତାପରେ ତାଙ୍କ ଶଂଖ ଫୁଙ୍କି ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି କରିଲେ।
ଵ୍ଯୂହଂ ଚକ୍ରୁସ୍ତଦା ସର୍ଵେ ଲୋକପାଲାଃ ସଵାସଵାଃ ୪.
ସେ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ଶୃଙ୍ଖଳା ବିନ୍ୟାସ କଲେ।
ନଂଦୀନା ଚ ହତଃ ଶକ୍ରସ୍ତ୍ରିଶୂଲେନ ସ୍ତନାଂତରେ ୪.
ନନ୍ଦୀ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଛାତିରେ ଘାତ କଲେ।
ଶୂଲେନ ସିତଧାରେଣ ସଂନଦ୍ଧୋ ଦଣ୍ଡଧାରିଣା ୪.
ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା, ଦଣ୍ଡଧାରୀ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
କୁବେରେଣ ଚ ସଂଗମ୍ଯ କୂଷ୍ମାଂଡାନାଂ ପତିଃ ସ୍ଵଯମ୍ ୪.
କୁବେରଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡମାନଙ୍କ ମାଲିକ ନିଜେ—
ଯୁଯୁଧେ ପରଯାଶକ୍ତ୍ଯା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଵିସ୍ମଯନ୍ନିଵ ୪.
ସେ ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ତିନି ଲୋକକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପକାଇଦେଉଥିବା ପରି।
ଯୁଯୁଧେ ପରମାସ୍ତ୍ରେଣ ନୈର୍ଋତ୍ଯଂ ଚ ଵିଡଂବଯନ୍ ୪.
ସେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗକୁ ଉପହାସ କରିବା ପରି।
ଵିଦାର୍ଯ ଦେଵାନଖିଲାନ୍ପପୌ ଶୋଣିତମଦ୍ବୁତମ୍ ୪.
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ, ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ରକ୍ତ ପିଇଲେ।
ସାକିନୀ ଡାକିନୀ ରୌଦ୍ରା ନଵଦୁର୍ଗାସ୍ତଥୈଵ ଚ ନେଦୁଃ ପପୁଃ ଶୋଣିତଂ ଚ ବୁଭୁଜୁଃ ପିଶିତଂ ବହୁ॥ ୪.
ସାକିନୀ, ଡାକିନୀ, ଭୟଙ୍କର ମହିଳାମାନେ ଏବଂ ନବଦୁର୍ଗାମାନେ ମଧ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କରି, ରକ୍ତ ପିଇଲେ ଏବଂ ବହୁ ମାଂସ ଖାଇଲେ।
ଭକ୍ଷ୍ଯମାଣଂ ତଦା ସୈନ୍ଯଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ସୁରରାଟ୍ସ୍ଵଯମ୍ ୪.
ସେଇ ସମୟରେ ନିଜ ସେନାକୁ ଭକ୍ଷିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ନିଜେ—
ଵୀରଭଦ୍ରୋ ଵିହାଯୈଵ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରମାସ୍ଥିତଃ ୪.
ବୀରଭଦ୍ର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ସିଧା ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଵୀରଭଦ୍ରଂ ଯଦା ଶକ୍ରୋ ହଂତୁକାମସ୍ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ ୪.
ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ର ତୀବ୍ର ଉତ୍ସାହରେ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ—
ଵୀରଭଦ୍ରୋ ରୁଷାଵିଷ୍ଟୋ ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯୋ ମହାବଲଃ ୪.
ବୀରଭଦ୍ର କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ସଗଜଂ ଚ ସଵଜ୍ରଂ ଚ ଵାସଵଂ ଗ୍ରସ୍ତୁମୁଦ୍ଯୁତଃ ୪.
ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ହାତର ହାତୀ ଓ ବଜ୍ର ସହିତ ବାସବଙ୍କୁ ଗିଳିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଵୀରଭଦ୍ରଂ ତତାଭୂତଂ ତଥାଭୂତଂ ହଂତୁକାମଂ ପୁରଂଦରମ୍ ୪.
ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାରେ ବୀରଭଦ୍ର, ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ।
ଶକ୍ରଂ ଚ ପୃଷ୍ଠତଃ କୃତ୍ଵା ଯୋଧଯାମାସ ଵୈ ତଦା ୪.
ତାପରେ ସେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ପଛକୁ ରଖି, ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଵିଧାକାରୈର୍ଯୋଧଯାମାସତୁସ୍ତଦା ୪.
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଦ୍ଵଂଦ୍ଵଯୁଦ୍ଧଂ ସୁତୁମୁଲଂ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରମଥୈଃ ସହ ୪.
ଦେବତାମାନେ ଓ ପ୍ରମଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ଗଣାନ୍ପରାଙ୍ମୁଖାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵେ ତେ ଵ୍ଯାଧଯୋ ଭୃଶମ୍ ୪.
ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ପଛକୁ ହଟୁଥିବା ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।