କେଚିଦ୍ଦ୍ଵିଧାକୃତାଃ ଖଙ୍ଗୈର୍ମୁଦ୍ଗରୈଶ୍ଚାପି ପୋଥିତାଃ ୪.
କେତେକୁ ତଳୱାରରେ ଦୁଇ ଭାଗ କରାଗଲା, ଅନ୍ୟମାନେ ମୁଦ୍ଗରରେ ପିଟାଯିଲେ।
ଶୂଲୈର୍ଭିନ୍ନାଶ୍ଚ ଶତଶଃ କେଚିଚ୍ଚ ଶକଲୀକୃତାଃ ୪.
ଶତଶଃ ଲୋକ ଶୂଳରେ ବିଧ୍ୱଂସିତ ହେଲେ, କେତେକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରାଯିଲା।
ପରସ୍ପରଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଗତାସ୍ତେପି ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍ ବୃହସ୍ପତିଂ ପୃଚ୍ଛମାନାଃ କୁତୋସ୍ମାକଂ ଜଯୋ ଭଵେତ୍॥ ୪.
ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ତିନି ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—‘ଆମେ କିପରି ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବୁ?’
ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚେଦଂ ସୁରେଂଦ୍ରଂ ତ୍ଵରିତସ୍ତଦା ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ୪.
ତାପରେ ବୃହସ୍ପତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ କହିଲେ—
ଅସ୍ତି ଚେଦୀଶ୍ଵରଃ କଶ୍ଚିତ୍ଫଲରୂପ୍ଯସ୍ଯ କର୍ମ୍ମଣଃ ୪.
ଯେ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି।
ନ ମଂତ୍ରୌଷଧଯଃ ସର୍ଵେ ନାଭିଚାରା ନ ଲୌକିକାଃ ୪.
ମନ୍ତ୍ର, ଔଷଧ, ମାନ୍ତ୍ରିକ ଚଳ, କିମ୍ବା ସାଧାରଣ ଉପାୟ—
ଜ୍ଞାତୁମୀଶାଃ ସଂଭଵଂତି ଭକ୍ତ୍ଯାଜ୍ଞେଯସ୍ତ୍ଵନନ୍ଯଯା ୪.
—ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠାକୁ ଜଣାଯିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ସେଉଁଠାକୁ ଜଣାଯାଏ।
ତେନ ସର୍ଵଂ ସଂଭଵଂତି ସୁଖଦୁଃଝଖାତ୍ମକଂ ଜଗତ୍ ୪.
ସେଉଁଠାରୁ ସମସ୍ତ କିଛି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର ଏହି ସଂସାର।
ତ୍ଵମିଂଦ୍ର ବାଲିଶୋ ଭୂତ୍ଵା ଲୋକପାଲୈଃ ସହାଦ୍ଯ ଵୈ ୪.
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଜି ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳଙ୍କ ସହିତ ଶିଶୁ ସଦୃଶ ହୋଇପଡ଼ିଛ।
ଏତେ ରୁଦ୍ରସହାଯାଶ୍ଚ ଗଣାଃ ପରମଶୋଭନାଃ ୪.
ଏହିମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଣ।
ଏଵଂ ବୃହସ୍ପତେର୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତେଽପି ଦିଵୌକସଃ ୪.
ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ—
ତତୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵୀରଭଦ୍ରୋ ଗଣୈଃ ପରିଵୃତୋ ଭୃଶମ୍ ୪.
ତାପରେ ବହୁ ଗଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବୀରଭଦ୍ର ଜୋରେ କହିଲେ—
ଅଵଦାନାନି ଦାସ୍ଯାମି ତୃପ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଭଵତାଂ ତ୍ଵରନ୍ ୪.
ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ଶୌର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଦେବି।
ତୈର୍ବାଣୈର୍ନିହତାଃ ସର୍ଵେ ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ଚ ଦିଶୋ ଦଶ॥ ୪.
ସେହି ବାଣମାନେ ଲାଗି ସମସ୍ତେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗତେଷୁ ଲୋକପାଲେଷୁ ଵିଦ୍ରୁତେଷୁ ସୁରେଷୁ ଚ ୪.
ଲୋକପାଳମାନେ ଚାଲିଯିବା ପରେ ଓ ଦେବତାମାନେ ପଳାଇଯିବାବେଳେ—
ତଦା ତ ଋଷଯଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵମେଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍ ୪.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ରକ୍ଷ ଯଜ୍ଞଂ ହି ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଯଜ୍ଞୋସି ତ୍ଵଂ ନ ସଂଶଯଃ ୪.
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଯଜ୍ଞ ସ୍ୱରୂପ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯୋଦ୍ଧୁକାମଃ ସ୍ଥିତୋ ଯୁଦ୍ଧେ ଵିଷ୍ଣୁରଧ୍ଯାତ୍ମଦୀପକଃ ୪.
ଅନ୍ତଃକରଣକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅତ୍ର ତ୍ଵଯାଗତଂ କସ୍ମାଦ୍ଵିଷ୍ଣୋ ଵେତ୍ତ୍ରା ମହାବଲମ୍ ୪.
ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଏଠାକୁ କାହିଁକି ଆସିଛ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଦାଧାରୀ?
ଦାକ୍ଷାଯଣ୍ଯା କୃତଂ ଯଚ୍ଚ ନ ଦୃଷ୍ଟଂ କିଂ ତ୍ଵଯାନଘ ଅଵଦାନଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ତଵ ଚାପି ମହାଭୂଜ॥ ୪.
ଦାକ୍ଷାୟଣୀ ଯାହା କରିଥିଲେ ତାହା ତୁମେ ଦେଖିନଥିଲେ, ହେ ନିର୍ମଳ ମନ୍, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଶୌର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଦେବି, ହେ ବଡ଼ ବାହୁଶାଳୀ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଣମ୍ଯାଦୌ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସଦୃଶରୂପିଣମ୍ ୪.
ଏଭଳି କହି, ସେ ପ୍ରଥମେ ଏକାକାର ଆକୃତିରେ ଦେଖାଦେଉଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଯଥା ଶଂଭୁସ୍ତଥା ତ୍ଵଂ ହି ମମ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ ନେଷ୍ଯାମ୍ଯପୁନରାଵୃତ୍ତିଂ ଯଦି ତିଷ୍ଠେସ୍ତ୍ଵମାତ୍ମନା॥ ୪.
ଯେପରି ଶମ୍ଭୁ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ଏଥିରେ ମୋ ପାଖରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଅଟୁଟ ରୁହିଲେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁନର୍ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵୀରଭଦ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ ୪.
ଧୀର ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କର ସେଇ କଥା ଶୁଣି,
ରୁଦ୍ରତେଜଃପ୍ରସୂତୋସି ପଵିତ୍ରୋଽସି ମହାମତେ ୪.
ତୁମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ତୁମେ ପବିତ୍ର।
ଅହଂ ଭକ୍ତପରାଧୀନସ୍ତଥା ସୋଽପି ମହେଶ୍ଵରଃ ୪.
ମୁଁ ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ବାନ୍ଧା, ଏହିପରି ମହେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ।
ଆଗତୋଽହଂ ଵୀରଭଦ୍ର ରୁଦ୍ରକୋପସମୁଦ୍ଭଵ ୪.
ହେ ବୀରଭଦ୍ର, ରୁଦ୍ରଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ଗୋଵିଂଦେ ପ୍ରହସ୍ଯ ସ ମହାଭୁଜଃ ୪.
ଗୋବିନ୍ଦ ଏପରି କହିଲେ, ତାହାପରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ହସିଲେ।
ଯଥା ଶିଵସ୍ତଥା ତ୍ଵଂ ହି ଯଥା ତ୍ଵଂ ଚ ତଥା ଶିଵଃ ୪.
ଯେପରି ଶିବ, ସେପରି ତୁମେ; ଯେପରି ତୁମେ, ସେପରି ଶିବ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ସୋଽଚ୍ଯୁତଃ ସଂପ୍ରହସ୍ଯ ଚ ୪.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଅଚ୍ୟୁତ ମଧ୍ୟ ହସିଲେ।
ଯୋଧଯସ୍ଵ ମହାବାହୋ ମଯା ସାର୍ଧମଶଂକିତଃ ୪.
ହେ ବଳଶାଳୀ, ଭୟ ଛାଡ଼ି, ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର।