ଆଶ୍ଵାସ୍ଯତି ସୁରାନ୍ସର୍ଵାନୁତ୍ତରାଯଣସଂଗମେ
ଉତ୍ତରାୟଣ ଯୁଗରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେକୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେବେ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଦେଵଯୋନୀନାଂ ଭଵିତା ତତ୍ର ସଂଗମଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବ ଜନ୍ମର ଏକତ୍ରିକରଣ ହେବ।
ସର୍ଵଜନ୍ମକୃତାଘୌଘ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଵ୍ରଜଂତି ତେ
ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଦୁଷ୍କର୍ମର ପାପ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ ସେମାନେ।
ତଦା ମଦ୍ରୂପମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ କୃତାର୍ଥାଃ ସନ୍ତୁ ମାନଵାଃ 1.3.1.9.
ତେବେ, ମୋ ରୂପକୁ ପୂଜି, ମାନବମାନେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ସଫଳ ହେଉ।
ତେଷାଂ ପୁରୋଗତଃ ସାକ୍ଷାଦହଂ ଜେଷ୍ଯାମି ଵିଦ୍ଵିଷଃ
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଇ, ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜୟ କରିବି।
ତସ୍ଯ ତସ୍ଯ ସ୍ଥିରଂ ରାଜ୍ଯଂ ଶତ୍ରୂଣାଂ ଚ ପରାହତିମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ଦୃଢ ରାଜ୍ୟ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେର ପରାଜୟ ହେବ।
ନ ଵାହନେନ କୁର୍ଵୀତ ମମ ଜାତୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍
କେହି ମୋ ପରିକ୍ରମା କେବେ ବାହନରେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଧର୍ମକେତୁଃ ପୁରା ରାଜା ଯମଲୋକାଦୁପାଗତଃ
ପୂର୍ବେ ଧର୍ମକେତୁ ନାମକ ରାଜା ଯମଲୋକରୁ ଆସିଥିଲେ।
କ୍ଷଣେନ ତୁରଗୋ ଜାତୋ ଗଣନାଥଃ ସୁରାର୍ଚିତଃ
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏକ ଘୋଡା ଜନ୍ମ ନେଲା, ଏବଂ ଗଣନାଥଙ୍କୁ ଦେବମାନେ ପୂଜିଲେ।
ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ତଂ ଵାହନଂ ଭୂଯୋ ଗଣନାଥଵପୁର୍ଦ୍ଧରମ୍
ସେ ବାହନକୁ ପୁନି ଦେଖି, ଗଣନାଥଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲା।
ତଦାପ୍ରଭୃତି ଶକ୍ରାଦ୍ଯାଃ ସୁରା ଵିଷ୍ଣୁସମନ୍ଵିତାଃ
ସେ ସମୟରୁ ଶକ୍ର ଓ ଦେବମାନେ, ବିଷ୍ଣୁ ସହିତ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ନିପାତିତଃ କୋଽପି ସିଦ୍ଧଃ କାଲେ ତପଃକ୍ଷଯାତ୍
କିଛି ସିଦ୍ଧ ତପସ୍ୟା ଶେଷ ହେବାବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳେ ପଡିଥିଲେ।
ସ୍ଖଲିତଂ ପାଦଜଂ ରକ୍ତଂ ମମ କର୍ତୁଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ 1.3.1.9.
ମୋର ଆଘାତ ଲାଗିଥିବା ପାଦରୁ ଝରିଥିବା ରକ୍ତ, ମୋର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିଛି।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମହାଵୀଥୀ ଶିଲାଶକଲଘଟ୍ଟିତମ୍
ବଡ଼ ପରିକ୍ରମା ପଥଟିଏ, ପଥର ଟୁକୁଡାରେ ଆଘାତ ପାଇଛି।
ମଣିପର୍ଵତଶୃଂଗେଷୁ କଲ୍ପଦ୍ରୁମଵନାଂତରେ
ମଣିପର୍ବତର ଶିଖରରେ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷର ଉଦ୍ୟାନ ମଧ୍ୟରେ।
ଯୈର୍ଵୈ ଜନଃ କୃତାର୍ଥଃ ସ୍ଯାଦ୍ଯଥାଶକ୍ତି କୃତାଦରଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଜଣେ ଲୋକ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଆଦର ଦେଖାଇ, ସଫଳ ହୁଏ।
ଯନ୍ମହ୍ଯଂ କୃପଯା ପୂର୍ଵମୁକ୍ତଵାନ୍ପରମେଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରଭୁ ଦୟାକରି ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ଯାହା କହିଥିଲେ।
ଲୂତୀ ତଂତୁକଜାଲାନି ସଂସୃଜ୍ଯ କ୍ଵଚିଦେଵ ମେ
ଏକ ମକୁଡି, ତାନ୍ତୁ ଜାଳ ବୁନି, କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଦେଖାଯାଏ।
ଗଜଃ କଶ୍ଚିତୃଷାକ୍ରାଂତୋ ଵିମୁଚ୍ଯ ଚ ମଧୁ କ୍ଵଚିତ୍
ଏକ ହାତୀ, ପାଣି ପାଇବା ଆଶାରେ, କେଉଁଠି କେଉଁଠି ମଧୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ।
କୃମଯୋ ଵିଲୁଠନ୍ତୋ ମେ ପାର୍ଶ୍ଵେ ଦୁରିତଵର୍ଜିତାଃ
କିଛି କୀଟ, ମୋ ପାଖରେ ଦୁଷ୍ଟି ହୀନ ଭାବରେ ରିଙ୍ଗାଇ ଚାଲିଥାନ୍ତି।
ଅଵ୍ଯୁଚ୍ଛିନ୍ନପ୍ରଦୀପାର୍ଚିଃ କ୍ଷଣମପ୍ଯାଦଧାତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଦୀପର ଶିଖା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅବିଛିନ୍ନ ରହିଥାଏ।
ହାରୀତଃ କୋପି ସଂପ୍ରାପ୍ତଃ ଶାଖାନୀଡୋ ମମାଂତିକେ
ଏକ ହାରିତ ପକ୍ଷୀ, ଏକ ଶାଖାର ଉପରେ ଘଉଁ ଶାଖାରେ ମୋ ପାଖରେ ଆସିଛି।
ଗାଵଃ ପ୍ରସ୍ରଵଣୈଃ ସିକ୍ତା ଵତ୍ସସ୍ମରଣସଂଭଵୈଃ 1.3.1.9.
ଗାଁମାନେ ତାଙ୍କ ପିଲାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଝରଣାର ଜଳରେ ଭିଜିଯାନ୍ତି।
କାକଃ ପକ୍ଷଜଵାତେନ ବଲିଗ୍ରହଣଲୋଲୁପଃ
ଏକ କାଉ, ନିବେଦନ ନେବା ଲାଗି ଉତ୍ସୁକ, ନିଜ ପକ୍ଷର ବାତାସରେ ଚାଲିଯାଏ।
ମୂଷକୋ ମଦ୍ଗୁହାଭାଗଂ ମଣିସଂଘଵିକର୍ଷଣୈଃ
ଏକ ଉନ୍ଦୁର, ମୋ ଗୁହାରେ, ମଣିର ଗୁଛାକୁ ଟାଣି ନେଇଯାଏ।
ଛାଯାଵୃକ୍ଷତ୍ଵମାସ୍ଥାତୁଂ ମୁନଯସ୍ତ୍ରିଦଶା ଅପି
ମୁନିମାନେ ଓ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଛାୟା ଦେଇଥିବା ବୃକ୍ଷର ରୂପ ନେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି।
ଗୋପୁରଂ ଶିଖରଂ ଶାଲାଂ ମଣ୍ଡପଂ ଵାପିକାମପି
ଗୋପୁର, ଶିଖର, ଶାଳା, ମଣ୍ଡପ ଓ ଅପରି ଜଳାଶୟ।
ସଦା ମର୍ତ୍ତ୍ଯୈରନାସାଦ୍ଯମଗ୍ନିଲିଂଗମିଦଂ ମମ
ମୋର ଅଗ୍ନିର ଲିଙ୍ଗ ସଦା ମାନବମାନେ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵୀକ୍ଷଣସ୍ପର୍ଶନଧ୍ଯାନୈଃ ସ୍ଵଭୂତଂ ନିଖିଲଂ ଜଗତ୍
ଦୃଷ୍ଟି, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଜଗତ ମୋର ସ୍ୱରୂପ ହୋଇଯାଏ।
ସର୍ଵଲୋକୈକଜନନୀ ସଂପ୍ରାପ୍ତା ନିତ୍ଯଯୌଵନମ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ଜନନୀ, ନିତ୍ୟ ଯୁବତ୍ବ ପାଇଛି।